Niniejszy tom zbiera niemalże całość tekstów GillesaDeleuzea opublikowanych we Francji i za granicą między 1953 i 1974 rokiem to znaczy od momentu,w którym ukazała się jego pierwsza książka Empiryzm i subiektywność, aż po debaty toczone wokół wydania,wraz z Flixem Guattarim, Anty-Edypa. Zbiór ten składa się zasadniczo z artykułów, zapisów konferencji, przedmów, wywiadów i wykładów, które zostały już opublikowane, ale nie znalazły się dotąd w żadnej z książek Deleuzea. Jedyne warunki postawione przez Deleuzea były następujące: żadnych tekstów sprzed 1953 roku i żadnych publikacji pośmiertnych czy wziętych z niezredagowanych rękopisów. Znajdziemy tu wprawdzie kilka tekstów uprzednio niewydanych, ale wszystkie one figurują w bibliografii z roku 1989. Zbiór ten chce więc udostępnić czytelnikom teksty trudno dostępne, rozproszone w czasopismach, dziennikach, publikacjach zbiorowych, itp.Chodzi tu raczej o odnalezienie mitologicznego życia bezludnej wyspy. Robinson, mimo swej porażki, udziela nam wskazówki: potrzebny był mu najpierw pewien kapitał. Jeśli idzie o Zuzannę, punktem wyjścia jest sytuacja oddzielenia. Żadne z tych dwojga nie nadawałoby się do życia w parze. Należy jednak odzyskać mitologiczną czystość tych trzech podpowiedzi i powrócić do ruchu wyobraźni, który uczynił z bezludnej wyspy model, prototyp duszy zbiorowej. Prawdą jest, że to, co ma miejsce na bezludnej wyspie nie jest stwarzaniem, ale odtwarzaniem i nie początkiem, ale zaczynaniem od nowa. Wyspa jest źródłem, ale źródłem wtórnym tu wszystko zaczyna się ponownie. Wyspa jest niezbędnym minimum tego ponownego zaczynania, materiałem ocalałym z początku pierwszego, jądrem lub promieniującym jajem, które musi wystarczyć, by odtworzyć wszystko. Zakłada się tu oczywiście, że powstanie świata przebiega w dwóch etapach lub dwustopniowo, jako narodziny i odrodzenie, gdzie to drugie jest równie konieczne i istotne co pierwsze, a to pierwsze z konieczności ułomne, domagające się podjęcia na nowo i od razu zanegowane przez katastrofę. Konieczność drugich narodzin nie wynika z katastrofy, ale na odwrót: katastrofa następuje na początku, bo początek od początku wymaga drugich narodzin.
*
Jako miejsce drugiego początku, wyspa powierzona jest człowiekowi, nie bogom. Jest odseparowana, oddzielona wodną masą powodzi. Ocean i woda okazują się ucieleśniać taką zasadę segregacji, wedle której na świętych wyspach zawiązywać się mogą wyłącznie żeńskie wspólnoty, jak w przypadku Kirke lub Kalipso. Początek to w końcu sprawa Boga i pary, ale nie nowy początek, który zaczyna się od jaja dlatego mitologiczne macierzyństwo jest często partenogenezą. Idea drugiego początku nadaje bezludnej wyspie jej całe znaczenie: to święta wyspa, która ostaje się w świecie nieśpiesznym by ponownie się zacząć. W ideale rozpoczynania od nowa jest coś, co poprzedza sam początek, co go pogłębia i zanurza z powrotem w upływającym czasie. Bezludna wyspa to materia tego czegoś niepamiętnego lub najgłębszego.
Prawdą jest, że to, co ma miejsce na bezludnej wyspie nie jest stwarzaniem, ale odtwarzaniem i nie początkiem, ale zaczynaniem od nowa. Wyspa jest źródłem, ale źródłem wtórnym tu wszystko zaczyna się ponownie. Wyspa jest niezbędnym minimum tego ponownego zaczynania, materiałem ocalałym z początku pierwszego, jądrem lub promieniującym jajem, które musi wystarczyć, by odtworzyć wszystko. Zakłada się tu oczywiście, że powstanie świata przebiega w dwóch etapach lub dwustopniowo, jako narodziny i odrodzenie, gdzie to drugie jest równie konieczne i istotne co pierwsze, a to pierwsze z konieczności ułomne, domagające się podjęcia na nowo i odrazu zanegowane przez katastrofę. Konieczność drugich narodzin nie wynikaz katastrofy, ale na odwrót: katastrofa następuje na początku, bo początekod początkuwymaga drugich narodzin.
(fragment książki)
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii filozofia
Jakie rodzaje tekstów znajdę w tej publikacji Gillesa Deleuze'a?
Tom "Bezludna wyspa" zawiera szeroki wybór artykułów, zapisów konferencji, przedmów, wywiadów oraz wykładów autora. Publikacja obejmuje prace powstałe w latach 1953-1974, co pozwala śledzić ewolucję myśli filozofa od debiutu po okres pracy nad "Anty-Edypem". Czytelnik otrzymuje dostęp do materiałów rozproszonych i wcześniej trudno dostępnych w polskim przekładzie. Jest to starannie wyselekcjonowany zbiór, który wyklucza teksty juwenilne oraz nieukończone rękopisy.
Czego dotyczy główna koncepcja filozoficzna zawarta w tytule "Bezludna wyspa"?
Książka analizuje metaforę wyspy jako miejsca wtórnego początku i odtwarzania świata, a nie jego pierwotnego stwarzania. Gilles Deleuze bada ruch wyobraźni, który czyni z bezludnej wyspy prototyp duszy zbiorowej i symbol koniecznego odrodzenia. Autor odchodzi od tradycyjnej narracji o Robinsonie Crusoe, skupiając się na mitologicznej czystości separacji i nowym początku. Ta perspektywa pozwala zrozumieć, jak katastrofa i ponowne zaczynanie kształtują ludzką podmiotowość.
Dla kogo ta pozycja będzie najbardziej wartościowym wyborem lekturowym?
Publikacja jest skierowana przede wszystkim do badaczy filozofii współczesnej oraz czytelników zainteresowanych francuskim poststrukturalizmem. Zbiór ten stanowi niezbędne uzupełnienie dla osób posiadających już główne monografie Deleuze'a i chcących zgłębić kontekst ich powstawania. Teksty te pomagają zrozumieć przejście od klasycznej historii filozofii do radykalnych koncepcji schizoanalizy. Ze względu na wysoki poziom abstrakcji, lektura wymaga znajomości podstawowej terminologii filozoficznej.
Czy książka "Bezludna wyspa" jest odpowiednia dla osób zaczynających przygodę z filozofią?
Ta pozycja nie jest polecana jako pierwszy kontakt z filozofią dla osób poszukujących prostych i przystępnych wprowadzeń. Teksty Gillesa Deleuze'a charakteryzują się wysokim stopniem skomplikowania i wymagają od odbiorcy skupienia oraz intelektualnego przygotowania. Początkujący czytelnicy mogą poczuć się przytłoczeni specyficznym językiem i brakiem wyjaśnień podstawowych pojęć, które autor uznaje za zrozumiałe. Dla osób bez przygotowania akademickiego lepszym wyborem będą opracowania wprowadzające w myśl tego filozofa.
Jakie ramy czasowe obejmuje ten konkretny zbiór tekstów?
Zbiór koncentruje się wyłącznie na tekstach opublikowanych między 1953 a 1974 rokiem. Granice te wyznaczają publikacja "Empiryzmu i subiektywności" oraz debaty wokół wydania słynnego "Anty-Edypa". Wszystkie zawarte tu materiały zostały autoryzowane przez Deleuze'a przed jego śmiercią i figurują w oficjalnej bibliografii z 1989 roku. Dzięki temu czytelnik ma pewność, że obcuje z tekstami uznanymi przez samego autora za istotne i skończone.
