Bezczelna

Jak bardzo sytuacje z dzieciństwa mają wpływ na naszą przyszłość? Na decyzje i nasze zachowania w dorosłym życiu?

"Bezczelna" to pierwsza książka @[Adres usunięty]ka, którą miałam okazję przeczytać. Nie znam jej poprzednich książek, ale mam nadzieję, że niedługo się to zmieni.

Kinga jest młodą dziewczyną, która świetnie gra na skrzypcach. Żeby zapomnieć o problemach dnia codziennego, ucieka w muzykę. Przez swój ubiór, włosy i sposób bycia bardzo się wyróżnia i przez to niestety ciągnie się za nią łatka bezczelnej dziewczyny. Pewnego dnia w jej życiu pojawia się Marcel. Jak się pewnie domyślacie, zaczyna iskrzyć między nimi...

„Bezczelna” to książka, dzięki której wróciłam wspomnieniami do czasów mojej młodości. Mogłam sobie poprzypominać i porównać trochę moje życie do życia Kingi. Nie ukrywam, że trochę też utożsamiłam się z główną bohaterką. Może nie dlatego, że często lądowałam na dywaniku u dyrektora, bo ja byłam raczej z tych „grzecznych” , ale niektóre sytuacje opisane w książce bardzo mi przypominały mnie sprzed lat.

Książka jest podzielona na dwie części. W pierwszej poznajemy Kingę, kiedy jest nastolatką. Druga pokazuje nam życie bohaterki po 10 latach, kiedy Kinga już jest dojrzałą kobietą. Szczerze mówiąc, to zdecydowanie ta pierwsza część trafiła do mnie bardziej. Druga przez chwilę mi się dłużyła i również nie do końca przemówiły do mnie wpisy, które Kinga umieszczała na swoim blogu, ale mimo wszystko książka jako całość mi się podobała. Podoba mi się również styl autorki. "Bezczelna" to książka, która wywołuje sporo emocji, ale przede wszystkim daje do myślenia przez to, że poruszone zostały tutaj naprawdę trudne tematy. Przez cały czas miałam wrażenie, że ta historia wydarzyła się naprawdę. A zakończenie... ja już bym chciała czytać kolejny tom. Bardzo jestem ciekawa, jak dalej potoczy się ta historia. Już nie mogę się doczekać, kiedy trafi w moje ręce.

Polecam ją, jeśli jeszcze nie mieliście okazji przeczytać „Bezczelnej”, to nadrabiajcie zaległości. Jestem ciekawa Waszych opinii, jak również tego, jak bardzo utożsamicie się z Kingą 😊

"Bezczelna" - Melisa Bel

Dorastanie nigdy nie jest łatwe. W młodym człowieku stojącym na progu dorosłego życia zachodzi wówczas wiele zmian, przede wszystkim natury emocjonalnej. To właśnie jest ten moment, kiedy zaczynamy odczuwać silną potrzebę niezależności i odkrywamy swoją kobiecość/męskość. Odczuwamy pierwsze fascynacje płcią przeciwną oraz uczymy się rozpoznawać i nazywać emocje z tym związane. Nie da się ukryć, iż wówczas tym młodym dorosłym targa wiele sprzecznych odczuć, dlatego bardzo ważne jest, aby właśnie wtedy młodzi ludzie mieli poczucie wsparcia ze strony dorosłych. Odpowiedzialność za to spoczywa na tych, którzy mają na młodzież największy wpływ. Ich rodziców i szkołę. To te jednostki są najbardziej znaczącymi filarami w tym okresie ich życia. To oni winni zadbać o to, aby córka/syn lub uczennica/uczeń często zagubiony w zupełnie nowym dla siebie etapie życia miał/a poczucie, że zawsze może przyjść, porozmawiać z kimś starszym, bardziej doświadczonym. I może liczyć na wysłuchanie, zrozumienie oraz dobrą radę. Tak być powinno, ale niestety najczęściej taki stan rzeczy bardzo często pozostaje tylko teorią, która z rzeczywistością ma niewiele wspólnego, co jak się przekonacie może spowodować, że zamiast chronić i wspierać dorośli będą krzywdzić i niszczyć w swoich podopiecznych wszystko, co piękne i fascynujące. Nie chcąc być gołosłowną, przychodzę do Was z recenzją książki Melisy Bel „Bezczelna”, której główna bohaterka niejednokrotnie, a nawet śmiało, można powiedzieć, od zawsze dotkliwie przekonywała się o tym, jak dorośli potrafią zabić w młodym człowieku wszystko, co stanowi o jego postrzeganiu samego siebie oraz poczuciu własnej wartości. A jak wiemy, są to cechy, które mają ogromne znaczenie w tym, jak będzie wyglądała nasza droga ku kształtowaniu siebie, własnych potrzeb i pragnień.

Kinga jest nastolatką dorastającą w bardzo konserwatywnej i niestety toksycznej rodzinie. Rodzice poza tym, że ją utrzymują i zapewniają dach nad głową, zupełnie się nią nie interesują. Nigdy nie biorą pod uwagę jej uczuć i potrzeb. Jedyne, czego doświadcza w domu to nieustające obelgi i upokorzenia. Przez lata życia w jednym domu z Bestią, jak mówi o swojej, matce nauczyła się schodzić jej z oczu, by jej nie drażnić. Dopóki nie wchodzą sobie w drogę i w szkole nie ma większych problemów może liczyć na względny spokój, ale matkę można łatwo rozjuszyć. Dziewczyna pragnie wolności, której szuka w szkole. Niestety tam również nie ma łatwego życia. Abyście mogli lepiej zrozumieć jej sytuację, musicie wiedzieć, że Kinga jest swego rodzaju indywidualnością. Jej wygląd oraz zachowanie mocno nie mieszczą się w ramach dyscypliny szkoły. Mało tego, poznając ją, możecie pomyśleć sobie, że nauczyciele mają trochę racji w swoich osądach, ale bardzo szybko przekonacie się, że jest to tylko maska pozorów, która skrywa samotną duszę.

„Nauczyciele przyzwyczaili się do nękania mnie niemal zawsze, gdy się pojawiałam na lekcjach. To było okropne, ale starałam się znosić to z obojętnością. Patrzyłam wtedy przez okno, w stronę parku i oglądałam, jak wrony swobodnie latają po niebie i obsiadają gałęzie drzew. Zawsze zazdrościłam im wolności. Gdy byłam karana za jakąś bzdurę, myślami odbiegałam od gorzkich słów i wyobrażałam sobie, że jestem jednym z tych ptaków i mogę w każdej chwili odfrunąć. Jak przyjemnie było się odcinać od świata”.

Jedyny moment, kiedy nasza bohaterka może bez obaw o potępienie i krytykę wyrazić swoje uczucia to chwila, kiedy słucha muzyki i gra na skrzypcach. Jest to, jak mówi jedna z niewielu rzeczy, w których jest dobra, bo przecież:

„Bestia zawsze mówiła, że mam głupi łeb. Wierzyłam jej, w końcu będąc moim rodzicem, chyba znała mnie najlepiej"?

Tylko muzyka i przyjaciele są dla niej ucieczką i sposobnością do tego, aby ściągnąć tę misternie pielęgnowaną maskę. Tylko oni znają i akceptują tę prawdziwą Kingę.

Już wkrótce w życiu dziewczyny pojawia się Marcel. Chłopak, który pomimo swojego młodego wieku charakteryzuje się dużą dojrzałością. Jest inteligentny i spokojny, a przy tym roztacza wokół siebie aurę tajemniczości, co w połączeniu z jego atrakcyjnością fizyczną czyni go nader pociągającym. To właśnie ON budzi w Kindze uczucia, o których do tej pory nie odważyła się nawet myśleć. Choć boi się do tego przyznać nawet sama przed sobą, po raz pierwszy czuje pożądanie i pragnie bliskości Marcela. To przy nim odkrywa swoją kobiecość i wszystko, co się z nią wiąże. Teraz moglibyście zapytać, a czego się tu bać, przecież to piękne i jest naturalną koleją rzeczy? Owszem, ale nie dla młodej kobiety, która jak miało to miejsce w przypadku Kingi przez całe życie żyła pod pręgierzem surowych rodziców trwających w tradycjonalizmie pod wpływem bojaźni Bożej i groźbą potępienia.

Nie ulega wątpliwości, że to, czego doświadczamy w rodzinie i co wynosimy z domu rodzinnego, ma ogromny wpływ na naszą przyszłość. Sprawdźcie zatem koniecznie, czy Kinga zdoła wyrwać się z kajdan wpajanych jej przez lata zasad moralnych i da sobie prawo do kochania i bycia kochanym. A przede wszystkim czy pokocha siebie, bo aby obdarzyć miłością drugiego człowieka, najpierw trzeba kochać siebie.

Jak widzicie „Bezczelna” to bardzo wartościowa książka, która porusza bardzo ważne i niestety ciągle aktualne dziś problemy. Łatwiej bowiem jest osądzić i skrytykować niż usiąść, porozmawiać i spróbować dowiedzieć się, w czym tkwi problem młodego człowieka. Jestem przekonana, że gdyby tylko ktoś poświęcił bohaterce książki więcej uwagi i zechciał wysłuchać jej życie zarówno w domu, jak i w szkole mogłoby wyglądać zupełnie inaczej. Wystarczy odrobina dobrej woli. Myślę, że jest to książka, w której bardzo dobrze odnajdzie się młody czytelnik, gdyż z przykrością muszę stwierdzić, że wielu z nich utożsami się z tym, co przeżywa, czuje i myśli Kinga. Niemniej jednak serdecznie zachęcam do poznania tej historii także, rodziców, nauczycieli, wychowawców, pedagogów oraz psychologów szkolnych. Mocno wierzę bowiem w to, że wszystko to, co znajduje się na jej kartach, skłoni ich do wielu refleksji i przemyśleń zmierzających do tego, aby ustrzegli się błędów, w których konsekwencji dorastający człowiek czuje się zagubiony, gorszy i samotny wśród otaczających go ludzi.

Cóż jeszcze mogę dodać. Oczywiście warto przeczytać tę książkę, do czego serdecznie zachęcam. Jest to bardzo ważny głos w dyskusji na temat poznawania naturalnych potrzeb natury każdego człowieka na progu dorosłości. Autorka uświadamia nam, jak ważne jest, abyśmy właśnie wtedy, czuli się w pełni akceptowani i kochani. Aby to właśnie dorośli uświadomili nam, że poznawanie własnego ciała, a także emocje, które czujemy do mężczyzny, czy kobiety nie są grzechem, a czymś pięknym, co zostanie z nami na zawsze. No właśnie na zawsze, a więc pierwsze doświadczenia będą miały także wpływ na nasze przyszłe relacje z mężczyznami. Przeczytajcie „Bezczelną” by sprawdzić, jaki wpływ w tym kontekście miały one na przyszłość Kingi.

Jeśli szukacie wartościowej książki na wakacje, to ten tytuł będzie idealnym wyborem. Czyta się ją bardzo lekko i szybko, a przy tym można wyciągnąć z niej ważną lekcję na przyszłość. Jedyne czego mi zabrakło to bardziej pogłębiony i wyrazisty obraz domu i relacji w domu rodzinnym bohaterki. Myślę, że jego pełniejsze ukazanie, jeszcze bardziej podkreśliłoby istotę przekazu, który książka w sobie skrywa. Sposób, w jaki zakończyła się ta część historii, sprawił, że chcę poznać kontynuację.

Być może właśnie w te wakacje spotkacie na swojej drodze kogoś, kto pozwoli Wam odkryć w sobie tę uśpioną dotychczas stronę Waszej natury. Nie bójcie się czuć. Drogi rodzicu przeczytaj tę książkę, aby ustrzec się błędów, które popełnili dorośli wobec Kingi. Niech twoje dziecko nie boi się z Tobą rozmawiać. Niech nie boi się kochać.

Po raz pierwszy miałam przyjemność czytać książkę napisaną przez autorkę. Z początku było mi ciężko trochę wgryźć się w fabułę, ale w pewnym momencie coś zaskoczyło i z wielką chęcią czytałam. A było o czym ...

Nie jest to typowa książka obyczajowa, ale myślę, że ma wiele z nią wspólnego. Moim zdaniem można by było ja lekko podciągnąć nawet pod biografię prawie każdej nastolatki, a szczególnie pierwszą część.

Całość podzielona na dwie części. W pierwszej poznajemy główną bohaterkę w wieku lat 17-18. Poznajemy jej rozterki, problemy i codzienne zmaganie się z rzeczywistością. Autorka dobrze oddala uczucia, podejście młodych do życia. Ukazała, że nie zawsze jest tak jak wygląda wszystko na pierwszy rzut oka, a pierwsze wrażenie może być mylne.

W drugiej części przenosimy się do przyszłości i nasza główna bohaterka ma lat 28. Jest krótki powrót do przeszłości, dzięki czemu możemy się dowiedzieć co się działo z Kingą. Są pewne epizody, które są bardzo przykre, ale jakże często obecne w naszym życiu. Poznajemy również perypetie bohaterki w znajdowaniu miłości życia... A wszystko napisane lekkim językiem, lecz ze względu na trudny temat może czytać się ciężko.

A zakończenie no cóż... Ja już dziś chcę więcej. Pozostawiona jestem w wielkim niedosycie a w głowie już milion scenariuszy na dalsze losy Kingi i nie tylko ...

Polecam Wam tę książkę. Taka życiowa pokazująca naszą rzeczywistość. Czasem bardzo smutną.

Kinga to utalentowana skrzypaczka, która zatraca się w muzyce, by uciec od codzienności. Bolesne doświadczenia odebrały jej wiarę w siebie. Gdy na jej drodze pojawia się przystojny Marcel, w dziewczynie budzą się pragnienia będące dotąd zakazanym owocem. Czy Kinga da radę postawić się wpajanym od dziecka zasadom? Czy nie znając miłości, będzie potrafiła obdarować nią innych?

Jeśli znacie i lubicie romanse historyczne Melisy Bel, zapomnijcie o nich na momencik. “Bezczelna” to całkowicie nowe i zaskakujące wcielenie autorki. W pierwszej kolejności wskakujemy do nastoletniego świata Kingi Ostrowskiej, której życie rzuciło nie jedną kłodę pod nogi. W dalszej części książki poznajemy dorosłą już bohaterkę poszukującą miłości i nie tylko. Powiem Wam, że początkowo nie mogłam się wgryźć w tę historię. Nie potrafiłam odnaleźć stylu autorki, który tak pokochałam w jej poprzednich powieściach. Nie do końca polubiłam dialogi, a niektóre sceny w szkole były dla mnie przerysowane. Jednak na ogromny plus pierwszej części “Bezczelnej” zasługują romantyczne sceny z udziałem Kingi i Marcela. Melisa pięknie pisze o miłości i poruszyła tym we mnie najczulsze struny. Druga część książki okazała się bardzo miłą odmianą. I wiecie co? Miałam wrażenie, jakby napisała ją zupełnie inna osoba! Wróciła zadziorność, wyszukany żart i lekkość, dzięki której czytanie na powrót stało się przyjemnością. Zakończenie pozostawiło mnie na wstrzymanym oddechu. Melisa doskonale wie, w którym momencie przerwać historię, by sprawić, że na kontynuację będziemy czekać z ogromną ekscytacją. Pomimo pewnych niesmaków, “Bezczelna” zrobiła na mnie dobre wrażenie. Autorka znana z gorących romansów historycznych wyszła poza pewną strefę i wykonała kawał dobrej roboty. Z pewnością sięgnę po kolejną część tego cyklu!

Przyznawać się, kto był w szkole grzeczny, a kto często odwiedzał dywanik u dyrektorki? Jeśli o mnie chodzi, to ja byłam baaardzo grzeczna :D przez pierwsze dwa miesiące :P może i na dywaniku nie lądowałam, ale swoje różki lubiłam pokazywać :p

Kinga to młoda dziewczyna, która tak jak większość nastolatek, ma swoje racje, lubi się wyróżniać, choćby kolorem swoich włosów czy stylem ubierania. Nie przysparza jej to niestety sympatii ze strony grona pedagogicznego, wręcz przeciwnie, jest obrażana przez nauczycielki, często oczywiście niesłusznie. Ja to miałam wrażenie, że te flądry się na nią specjalnie uwzięły… Dobrze, że chociaż dyrektor umiał okazać cząstkę zrozumienia, za co Kinga była nieraz mu dozgonnie wdzięczna.

Historia jest podzielona na dwa etapy życia dziewczyny. Pierwszy z nich to właśnie czasy szkolne – pierwsze miłości, zawody miłosne, wspólne spędzanie czasu z przyjaciółmi, no i oczywiście – ON – ten jedyny ;) ( myślę, że każdy z nas miał „tego jedynego/ tą jedyną” w liceum, co? :P ). Drugi etap życia to oczywiście już dorosłość. Kinga prowadzi bloga, w którym opisuje swoje przemyślenia odnośnie mężczyzn i portali randkowych. Dziewczyna postanawia poumawiać się na randki, a potem nagrać swoje „wrażenia” na blogu. Nawet fajny pomysł, prawda?

Bardzo fajnie było wrócić myślami do czasów młodości. I to prawda, odnalazłam cząstkę siebie w Kindze. Czytając niektóre momenty, miałam wrażenie, jakbym czytała o sobie z tamtych lat, co było naprawdę genialne. Autorka w świetny sposób opisywała myśli głównej bohaterki, ale i też jej rozterki. Najbardziej intrygowała mnie jej relacja z rodzicami, bo od samego początku non stop zastanawiałam się, kim jest Bestia i co takiego zrobiła. Oczywiście swoje czarne myśli w głowie już miałam (ewidentnie za dużo thrillerów) ;)

Podobała mi się też relacja między Kingą i Marcelem. Jak to wszystko między nimi powolutku się rodziło. No kurde, aż sama siedziałam i wspominałam moją pierwszą licealną miłość :P ahh te sentymenty.. Ale żeby tego było mało, druga część książki – ta dotycząca randek z osobami z portali randkowych, to też coś, co i ja sama przeżyłam! Dlatego czytanie jej było dla mnie niesamowitym skokiem do przeszłości…

I choć książka mi się podobała, zdarzały się momenty, kiedy mi się ona dłużyła, może przed nadmiar przemyśleń głównej bohaterki. Średnio też podeszły mi wpisy na bloga, bo większość rzeczy wydawało mi się tak oczywiste, że wręcz niepotrzebne (oczywiście jak dla mnie). Pomimo to, książka jest bardzo fajna i warta przeczytania. Jedyna rzecz, która mnie zezłościła, to zakończenie – no, ale żeby tak zrobić droga autorko??…zostawić czytelnika w takiej…niewiedzy? Jestem ogromnie ciekawa drugiego tomu, więc pozostaje mi na niego wyczekiwać! A i oczywiście książkę Wam polecam ;) uwierzcie mi – każda (każdy) z Was znajdzie w niej cząstkę siebie z młodzieńczych lat ;)

Jak łatwo stracić wiarę w siebie? Otóż bardzo łatwo. Na własnej skórze doświadczyła tego Kinga.

Ta dopiero wkraczająca w dorosłe życie dziewczyna zmaga się z wieloma problemami. Z jednej strony wymagający rodzice, z tradycjami... Z drugiej szkoła i kłopoty w nauce. Przylgnęła do niej łatka bezczelnej, pyskatej...

Kinga ma swój wyjątkowy rockowy styl, swoją pasję, jaką jest muzyka i grupkę przyjaciół, bo tylko na nich może liczyć.

Jednak w jej życiu pojawia się Marcel - przystojny chłopak, który budzi w niej nieznane dotąd uczucia. Pożądanie, fascynacja... Jednak, czy to jest dozwolone? Może lepiej nie ryzykować...?

Poniżenie, stereotypy, brak zrozumienia....

Jak się w tym wszystkim odnaleźć?!

"Bezczelna" to pierwszy tom z cyklu pt. "Odnaleźć siebie". Jest to powieść o trudnej drodze, jaką główna bohaterka odbyła - od szczenięcych lat, po dorosłość. To historia o tym, jak otoczenie odbija swoje piętno na młodej i ciekawej świata duszy, o tym jak trudno odzyskać skradzioną wiarę w siebie i w swoje możliwości.

"Bezczelna" to moje pierwsze spotkanie z piórem autorki, jednak jakże udane! Melisa Bel z lekkością przelała na papier historię nastoletniej Kingi, ale także jej losy jako dorosłej już kobiety. Powieść ta obfituje w mądre spostrzeżenia. Czytałam ją z wielką przyjemnością!

Kinga Ostrowska zdecydowanie wpisała się na listę moich ulubionych bohaterek książkowych.

Polubiłam ją już na początku, gdy została przedstawiona jako zbuntowana nastolatka, odziana w skórę, szlejąca na koncercie. Moją sympatię zdobyła też jako dorosła kobieta - rozsądna, spełniająca się w życiu w sposób, jaki sprawia jej przyjemność. Z lekka skryta, ostrożna - kobieta, która stara się na nowo otworzyć przed światem.

Czy jestem ciekawa, co dalej? Oczywiście!

A Wam, zdecydowanie polecam sięgnąć po "Bezczelną"! 🌺

Za egzemplarz i piękną dedykację dziękuję Autorce Melisa Bel 🥰

Kochana, życzyłaś mi odnalezienia siebie w tej książce, odnalazłam! ❤️ Moc uścisków dla Ciebie!

Bezczelność dla Kingi Ostrowskiej jest tarczą za którą może schować się młoda, wrażliwa dziewczyna. Uczennica liceum muzycznego i utalentowana skrzypaczka wśród kolegów, nauczycieli, czy wreszcie rodziny czuje się osamotniona i nierozumiana. Prowokując i łamiąc ustalone przez dom i szkołę zasady próbuje w ten sposób zaznaczyć swoją obecność i „wykrzyczeć” swoje racje. Jest bezczelna. Ale czy owa bezczelność jest cechą którą można przypisać tylko i wyłącznie Kindze? A może to właśnie środowisko w którym przyszło jej dorastać i które z taką łatwością przykleiło do niej etykietę „pyskatej” nie chcąc zrozumieć potrzeb dorastającej dziewczyny wykazuje się daleko idąca arogancją?

Tradycyjny dom w którym na pierwszym miejscu stawiane są wysoko wyśrubowane normy moralne, szkoła, gdzie liczy się przede wszystkim dyscyplina, posłuszeństwo i schematyczne myślenie powodują, że u progu dorosłości nastolatka czuje się zagubiona i pozostawiona sama sobie. Kiedy w jej życiu pojawia się Marcel, młody gitarzysta, Kinga ulegając pierwszemu, młodzieńczemu zauroczeniu pokazuje, że bycie „szkolną rebeliantką” to jedynie zasłona dymna, bo w gruncie rzeczy jest nieśmiałą osobą, która nie potrafi sobie poradzić z emocjami, jakie towarzyszą rodzącej się miłości i pojawiającej się wraz z nią namiętności.

*

#bezczelna @[Adres usunięty]ka to książka, która pokazuje jak trudno jest nam uwolnić się od norm społecznych i obyczajowych, które choć często uwierają nas i tłamszą, to nie pozwalają nam o sobie zapomnieć. Historia Kingi Ostrowskiej podzielona jest na dwie części. W pierwszej poznajemy Kingę jako nastolatkę, a w drugiej jest już dojrzałą kobietą. I choć dorosła Kinga wydaje się być pewną siebie i silną kobietą to wciąż nie potrafi do końca zdefiniować swojej roli i miejsca w związku. Czy prowadzony przez nią blog opisujący relacje z mężczyznami pomoże zrozumieć jej swoje potrzeby i oczekiwania w stosunku do płci przeciwnej? Młodzieńcze uczucie między Kingą i Marcelem zagubiło się wśród wpajanych dziewczynie określonych kanonów zachowań i choć dwójka bohaterów świetnie się dopełniała to późniejsze studia i skrajnie różne koleje losu nie pozwoliły tej parze więcej się spotkać. Autorka postanowiła jednak dać im jeszcze jedną szansę i kończąc swoją powieść zapowiedziała, że kontynuacja „Bezczelnej” będzie dla tej pary drugą szansą na poznanie siebie. Z przyjemnością przeczytam ciąg dalszy tej historii. A Wam polecam tę książkę do czytania na letnie wieczory.

"Bezczelna" to moje trzecie spotkanie z piórem autorki. Wcześniej czytałam u @[Adres usunięty]ka romanse historyczne, ale w wersji nowoczesnej też ją polubiłam😁

Autorka podzieliła swoją książkę na dwie części. W pierwszej poznajemy nastoletnie życie Kingi, a w drugiej jak jej życie zmieniło się po dziesięciu latach...

Kinga pochodzi z religijnej rodziny z zasadami. Jest utalentowaną skrzypaczką. Niestety z rodzicami nie jest jej po drodze... Tak jak z nauczycielami w szkole... dorośli najzwyczajniej w świecie jej nie rozumieją. Nauczyciele w szkole ciągle wysyłają ją do dyrektora na dywanik, a tu niespodzianka, bo pan dyrektor był po stronie Kingi co naprawdę bardzo mi się podobało!

Odskocznią dla dziewczyny są spotkania z rówieśnikami i muzyka, która jest dla niej całym światem. Pewnego dnia na koncercie poznaje Marcela... jej świat się zmienia. Chłopak bardzo jej się podoba ze wzajemnością. Przy nim czuje się swobodnie. Jest sobą. Zapomina o problemach.

Po maturze ich drogi niestety się rozchodzą... każde idzie w swoją stronę...

W drugiej części dorosła Kinga prowadzi bloga na którym pisze o różnych życiowych problemach, które dotyczą mężczyzn. Ma spore grono odbiorców. Jest sama. Nie potrafi znaleźć sobie drugiej połówki... dlaczego?

Czyżby przeszłość dziewczyny wpłynęła na to kim się stała?

Jak to wszystko wpłynie na jej relacje z mężczyznami?

Melisa Bel bardzo dobrze ukazała problem nastolatki w szkole. Dziewczyna czuła się zagubiona, gnębiona, zastraszana, odrzucona przez rówieśników, rodziców i nauczycieli. Wykreowana przez autorkę bohaterka była doskonała. Polubiłam ją, ale bardzo jej współczułam... Nie miała łatwego życia. A niestety wszystko odbije się na niej później...

Nie chce Wam więcej zdradzać. Zachęcam do przeczytania!

A za to zakończenie Kochana... będzie lanie! Tak się nie robi 😋 Teraz muszę czekać na kontynuację...🙈

Czym skorupka za młodu nasiąknie... , Chciałoby się powiedzieć, bowiem książka traktuje o tym jak to, co odebraliśmy w młodości, kształtuje nasze tu i teraz. Bycie utalentowaną muzycznie outsiderką z zimnego wychowu, mającym interpersonalne kłopoty i chowającą się w grupie, a kimś takim jest bohaterka powieści "Bezczelna" (Melisy Biel) może nie nieść żadnych konsekwencji o ile talent wygra z charakterem. Jeśli nie, staje się człowiek samotnym i zgorzkniałym. I o tym jest ta książka, oraz o próbie wyrwania się z tego stanu.

Dobrze napisana, acz trochę smutna książka o wyborach i nietrafionych, emocjonalnych inwestycjach. Jednak w książce jest nadzieja i kobieca siła. Babska książka, ale w dobrym tego słowa, znaczeniu!

Po najnowszą książkę @[Adres usunięty]ka sięgnęłam głównie ze względu na główną bohaterkę, uzdolnioną skrzypaczkę. Miałam ogromną nadzieję, że muzykę będzie można niemalże usłyszeć na stronach tej historii. Szkoda, że było jej tak mało… w zasadzie tylko w pierwszej części opisującej lata młodości Kingi.

Autorka zwróciła uwagę na ważną rzecz: „ Po prostu ludzie czasem nie wiedzą, na czym polega różnica między kimś, kto potrafi zagrać pięć akordów na krzyż na gitarze, a profesjonalnym muzykiem, który przez piętnaście lat każde wolne popołudnie spędza na ćwiczeniu żmudnych wprawek.” Zgadzam się z tymi słowami w stu procentach, niestety są osoby, który nie rozumieją, że muzyk to również zawód i z takiej właśnie pracy my instrumentaliści, wokaliści się utrzymujemy. Nie raz, nie dwa kierowane były do mnie słowa: „zagraj, przecież lubisz”, „zagraj, robisz to całe życie, co to za problem” - jasne kocham grać, ale to moja praca.

Książka podzielona jest na dwie część. Tę opisującą zbuntowaną, bezczelną Kingę z lat szkolnych, która starała się odnaleźć i poznać samą siebie, a dorośli z pewnością jej tego nie ułatwiali, nawet nie starali się jej rozumieć, czy próbowali udzielić wskazówek. Drugą, która opowiada o dorosłym życiu bohaterki, o tym, że pożegnała się z ze swoją pasją, ale wolna i artystyczna dusza cały czas w niej pozostała, a dodatkowo stała się niezależną i silną kobietą… (mam nadzieję, że w kolejnym tomie wróci do muzyki 😉)

Mam pewien dylemat odnoście faktu, iż Kinga interesowanie się muzyką i sztuką manifestuje przez odmienny ubiór, czy kolor włosów. Oczywiście często tak jest, młodzi ludzie chcą w ten sposób pokazać swoją odrębność, indywidualizm,. ale również często takie osoby, są po prostu zagubione w życiu. Dodatkowo przecież nie tylko muzycy, ale również odbiorcy muzyki i sztuki mogą w ten sposób ukazywać swoją przynależność do różnych subkultur.

Cieszę się niezmiernie, że Melisa Bel odniosła się do faktu, iż w szkole muzycznej trzeba ćwiczyć nawet w wakacje, bo tak właśnie jest 😉 nie mamy przerwy, cały czas należy szlifować swój warsztat i technikę.

Spędziłam bardzo miło czas z lekturą i nie mogłam się doczekać jak rozwinie się wątek z Marcelem, który tak nagle został urwany. Szkolne uczucia, uniesienia, pięknie spędzone chwile i nagle trach skończyło się. A sama końcówka? @[Adres usunięty]ka jak mogłaś nam to zrobić? 😛 ja muszę wiedzieć co jest dalej 😊

Mogłabym jeszcze długo mówić o tej książce, ale pozostawię Wam tę przyjemność i sami ją przeczytajcie 😉

Autorka podzieliła książkę na dwie części. Pierwsza przedstawia nam w jaki sposób została wychowana dziewczyna, a jednak przez swój kontrowersyjny wygląd i zachowanie nie ma łatwego życia. Jednocześnie jest bardzo utalentowana muzycznie, a inne przedmioty odchodzą na bok. Dzięki licznej grupie przyjaciół jest w stanie poczuć się częścią grupy, przez co czuje się akceptowana. A na dodatek, kiedy pojawia się Marcel to w końcu odczuwa także pożądanie. Druga część książki to historia Kingi, która ma już blisko trzydzieści lat, prowadzi bloga o swoim życiu jako influenserka, przeżywszy już spory zawód miłosny, za namową przyjaciółki postanawia znaleźć miłość w sieci.

Melisa Bel świetnie rozpisała pierwszą część, która powodowała świetne odzwierciedlenie młodej, zbuntowanej nastolatki mającej nie zawsze łatwe życie. Jej przygody i życie uczuciowe to prawdziwy rollercoaster na który jak się wsiadło to nie chce się wyjść. Zaś już ta część opisujące dorosłe życie dziewczyny spowodowała, że mi to nie pasowało. Fragmenty z bloga dziewczyny były dla mnie nużące, czułam się jakbym czytała bardziej poradnik coachingowy, niż historię młodej osoby. Jednak zakończenie książki było tak ciekawe i tak... JAK MOŻNA ZAKOŃCZYĆ W TAKIM MOMENCIE?! NO JAK?!

Na pewno przeczytam kolejną część!

Książka idealna na rozluźnienie, na cofnięcie się do swoich młodzieńczych pomysłów i na powspominanie szalonych chwil. Polecam!

Dziś jestem po lekturze jej trzeciej książki, która jest inna od tych dwóch pozostałych. Wydaje mi się, że tą książką autorka trafiła w samo sedno etapu dorastania i powstających w tym momencie problemów, jakie ma podejrzewam, co druga dziewczyna na świecie jak nie większość.

Każdy z nas ma, miał bądź będzie miał przed sobą moment w życiu, w którym szuka się samego siebie, w którym myślimy, że chcemy robić coś, ale otoczenie, rodzina oczekuje czegoś innego i co wtedy? Jako dziecko jesteśmy zobowiązani do realizowania planów, jakie narzucają nam nasi rodzice, ale kiedy zaczynamy wiedzieć, czego chcemy, zaczynamy rozumieć, którą drogą chce iść i daleka od tego, co wymyślili nam nasi rodzice? Co z tym, czego my chcemy? Co chcemy pokazać innym? Jak mamy budować własne poczucie wartości, kiedy z każdej strony atakują nas „mądre” rady ze strony rodziców jak i pedagogów? Co ty byś zrobił/ła wiedząc, że sztuka, muzyka, sport bądź cokolwiek innego to sens twojego istnienia, ale po twojemu, a nie w sposób, w jaki chcieliby ciebie widzieć w/w otoczenie?

Poznajemy Kingę, która nie ma łatwego okresu w swoim życiu jak napisałam kocha coś i chce to pokazywać po swojemu, ale otoczenie zmieniło ją w dziewczynę upartą, zbuntowaną i niepokorną. Jak my dorośli skutecznie potrafimy zabić ducha wartości każdego dziecka dowiecie się w tej książce. Czas pokaże nam, że potem wyrośnie…? Kobieta, która nie wierzy w siebie, ma kompleksy oraz trwoni od znajomych, nie umie zbudować zdrowej relacji z rówieśnikami, bo o związku już nie wspomnę.

Czym jest młodość bez miłości? Oooo tak znacie to prawda?! Nie opowiem wam o tym związku, bo chcę żebyście odkryli to sami po swojemu, a wiem, że jakbym napisała, co ja myślę byłoby to porównywane z tym, co wy odkryjecie, a tak zapraszam was do lektury i wtopienia się w świat Kingi, jej przyjaciół jak i poznania jej dorosłego życia.

Książka jedna z tych, która poważnie sieje dużo dobrego dla czytelnika. Już widzę nastolatki zakompleksione niewierzące w siebie i znajdujące odpowiedź na własne pytania w tej właśnie lekturze. Musicie to przeczytać, bo warto! Meliso, Tobie dziękuję za zaufanie powierzając mi jeden ze swoich egzemplarzy do recenzji. To mega zaszczyt móc trzymać w dłoni twoje trzecie dziecko. Zostawię tę książkę dla mojej Heleny. Mam nadzieję, że nie będzie musiała szukać odpowiedzi (wiadoma, bo ma extra rodziców), ale może tą lekturą pomoże swojej koleżance/koledze.

Polecam z całego serca. Książka, która w każdym czasie będzie miała sens i prawdę istnienia.

"Nigdy nie byłam normalna. Nie miałam klasycznej, wzorcowej rodziny, szkoły przyjaciół czy cieplarnianych warunków na "wyklucie się". Zawsze, żyłam gdzieś na granicy bezpieczeństwa..."

*

Kinga to młoda, utalentowana i niestety skrzywdzona dziewczyna, która skrywa swój ból pod maską ekscentrycznej, aroganckiej i bezczelnej. Jej cały świat zdaje się być zbudowany na kłamstwie — idealna rodzina, świetna szkoła, a właściwie nawet sama Kinga. Pewnego dnia w jej życiu pojawia się Marcel, który wnosi do jej codzienności coś zupełnie nowego... i jak niebawem się okazuje dla niej na pozór nieosiągalnego.

*

Zacznijmy od tego, że "Bezczelna" to książka, którą została podzielona na dwie części, które pozwalają nam poznać Kingę w dwóch różnych odsłonach - momentami miałam nawet wrażenie, że czytam o dwóch innych postaciach. Dlaczego?

*

To całkiem proste. Pierwsza część opowiada o nastoletniej Kindze... o jej szkole, przyjaciołach domu, rodzicach i wychowaniu... o wszystkim, co ją ukształtowało. Akcja drugiej części z kolei dzieje się dziesięć lat późnień i pokazuje kim Kinga stała się i jak jej doświadczenia z młodszych lat odbiły się na niej, jako dorosłej kobiecie. Był to naprawdę ciekawy zabieg, jednak...

*

Ten przeskok czasowy odrobinę wybił mnie z rytmu, który przez dużą ilość opisów, starannie wypracowałam w pierwszej połowie i chwilę zajęło mi, zanim znów, go odzyskałam.

*

Tym, co najbardziej mi się podobało było pokazanie, jak trudne doświadczeni oddziaływają na nasze życie, to jak Kinga próbowała się przed nimi bronić oraz jak się to dla niej skończyło.

*

W książce spodobały mi się też dialogi, natomiast w drugiej części szczególnie przypadły mi do gustu wpisy na blogu — są one moim zdaniem najciekawszym elementem fabuły. Tym, co mi przeszkadzało jest "parafrazowanie" opisów... a co za tym idzie przeciąganie niektórych fragmentów.

*

Pomimo że obyczajówka nie jest moim ulubionym gatunkiem, to "Bezczelna" pod wieloma względami przypadła mi go gustu. Ogólnie książkę oceniam na 7/10. Jest to ciekawy wstęp do serii, która myślę, że dopiero pokaże "na co ją stać" w kolejnym tomie... zwłaszcza po takiej końcówce.

Kinga jest nastoletnią skrzypaczką, która wychowuje się w wymagającej rodzinie. Zatraca się w muzyce oraz dużo czasu spędza z rówieśnikami. Podczas wakacji poznaje Marcela, który robi na dziewczynie ogromne wrażenie.

Główna bohaterka jest zbuntowaną nastolatką, która swoje negatywne emocje przelewa na skrzypce. Po opisie książki spodziewałam się, że zatracę się w piosenkach, jednak niestety muzyki tutaj za wiele nie ma, nie jest w ogóle odczuwalna co jest dla mnie ogromnym minusem.

Fabuła jest podzielona na dwie części. Kinga jako wkraczający dopiero w świat dorosłych nastolatka nie potrafiąca porozumieć się z osobami starszymi od siebie oraz dziewczyna już dorosła, influencerka poszukująca miłości.

Ciężko mi zdecydować, która część mi się bardziej podobała, ponieważ w obu właściwie nic się nie dzieje. Autorka całą historię opisuje, jednak dużo rzeczy skraca, zabrakło jakiejkolwiek akcji na którą przez cały czas czekałam. Na szczęście pióro autorki ratuje sytuację i książkę czytało mi się szybko, nie musiałam się z nią męczyć.

Główni bohaterowie zostali świetnie wykreowani, ich cechy oraz problemy są realistyczne, młode osoby niestety często się z podobnymi sytuacjami spotykają, więc zdecydowanie jest to pozycja dobra dla młodzieży. Brak akceptacji i zrozumienie ze stron dorosłych jest praktycznie codziennością, dobrze mieć takich przyjaciół jak Kinga, którzy w nas wierzą i wspierają na każdym kroku.

Tę pozycję polecam przede wszystkim osobom młodym, ale również rodzicom, którzy wychowują nastolatki. Dzięki tej książce na pewno będzie Wam łatwiej zrozumieć Wasze dzieci.

Miałam okazję czytać romans historyczny, który był napisany przez autorkę i bardzo byłam ciekawa jak odnajdzie się ona w innym gatunku. Bo "Bezczelna" nie jest książką typową, a to czyni ją wyjątkową.

To zdecydowanie nie jest kolejną słodka książka. Można powiedzieć, że jest to bardziej wymagająca lektura, ze względu na tematy które porusza. Jednak warto podkreślić, że czyta się ją bardzo przyjemnie, dzięki czemu lekkość pióra równoważy się z cięższymi tematami w fabule.

Kinga, nasza główną bohaterka, nie ma łatwego życia. W pierwszej części książki poznajemy jej lata młodzieńcze. Towarzyszymy jej w ukończeniu liceum, w pierwszych zauroczeniach, a także w skomplikowanym życiu rodzinnym. Pod wyglądem buntowniczki kryje się wrażliwa dusza muzyczki, która przytłoczona jest przez rodzinę i ich poglądy. Druga część dzieje się 10 lat po ukończeniu przez Kingę studiów. Tutaj mierzy się już z zupełnie innymi problemami związanymi z pracą, związkiem czy z własnym światopoglądem.

Podobała mi się ta książka, ponieważ nie była ona oczywista. Autorka głównie skupiła się na psychice bohaterki, na jej rozterkach, przeżyciach i temu jaki wpływ jej wychowanie i wpajane jej zasady miały nie tylko na nią, ale także na jej życiowe wybory. Bo czy przeszłość i wychowanie może przeszkadzać człowiekowi w ruszeniu naprzód i odnalezienie szczęścia?

Na interesujący wątek romantyczny też znalazło się tu miejsce. Tajemniczy Marcel i niecodzienny rodzaj relacji jaki ich łączył żywo mnie zainteresował. A po zakończeniu jakim obdarował mnie autorka zwyczajnie nie mogę się doczekać kontynuacji.

Spotkaliście się z usilnie narzucanym zdaniem? A może za młodu wpajano Wam zasady, których teraz nie przestrzegacie, bo nie są zgodne z Waszymi przekonaniami?

Myślę, że każdy przekonał się na własnej skórze, jak to jest z tymi właśnie zasadami. Jesteśmy wdzięczni rodzicom, że uczyli nas, pomagali (bądź też szkodzili) wprowadzać w czas nastoletni, później dorosłość . Pytanie tylko, jakie stereotypy są nam potrzebne. Czy człowiek dobrze się w nich odnajduje, czy uprzykrzają życie, są niezgodne z przekonaniami, które sami w trakcie dojrzewania sobie wyrobiliśmy.

Kinga, bohaterka "Bezczelnej", jest utalentowaną skrzypaczką. Codziennie musi mierzyć się z okrutną rzeczywistością. Wychowuje się w rodzinie, która żyje w twardym tradycjonalizmie, a co za tym idzie? Sama ma problem, żeby w pewnych kwestiach wyrobić sobie własne zdanie. Wpojone zasady codziennie odgrywają dużą rolę w życiu dziewczyny. W szkole natomiast uważana jest za wyzwoloną, bezczelną, bez moralności uczennicą. Na jednym z koncertów poznaje Marcela, wysokiego, przystojnego i tajemniczego rówieśnika, na którego widok Kindze szybciej bije serce. Wie jednak, że to co czuje, jest w pewien sposób niewłaściwe.

Książka podzielona jest na dwie części - czas szkoły średniej i 10 lat później, gdy to Kinga jest już dorosłą dwudziestoośmioletnią kobietą. Narratorem cały czas jest główna bohaterka. Czy coś się zmieniło w postrzeganiu siebie przez te 10 lat? Polecam Wam się przekonać.

"Bezczelna" może pomóc otworzyć się młodym kobietom, czy też już dorosłym, na nowe. Co mam na myśli? Pomoże postanowić sobie, że wyrobimy własne zdanie na różne aspekty naszego życia. Chcemy założyć rodzinę, troszczyć się o ognisko domowe i jeździć raz w roku na tygodniowe wakacje nad morze? Super! Chcesz poświęcić się karierze, wspinać się po szczeblach swojego rozwoju osobistego, czerpać z tego radość, a także podróżować co miesiąc do gorących krajów, biegać na siłownie, mieć pięć kotów, dwa psy, zmieniać partnera co trzy miesiące? Ekstra! Jeśli uważasz, że to jest zgodne z Twoimi przekonaniami i jesteś szczęśliwa, to bądź taka nadal. Nikt nie może narzucać swojego zdania, którego Ty musisz przestrzegać, bo inaczej zostaniesz wyklęta. Nie tędy droga. Każdy ma prawo do posiadania własnego zdania i życia zgodnie z przekonaniami, jakie wyznaje.

Polubiłam Kingę i na pewno niejedna czytelniczka może się z nią choć odrobinę utożsamić. Ja także znalazłam podobieństwa, co jeszcze bardziej zbliżyło mnie do bohaterki. Najbardziej rozbawiła mnie sytuacja, gdy Kinga wraz z kolegami i koleżankami pojechali do domu babci jednej z koleżanek i tam zrobili sobie małą libację z wódką miętową. Czułam się jakbym była na tej imprezie 😃 Są zabawne momenty, ale głównie książka oparta jest na przemyśleniach, docieraniu wgłąb siebie i poznawaniu nowych pragnień, które to były od dziecka zakazane.

Świetna lektura dla młodzieży jak i dorosłych. Ja już czekam na kontynuację, bo kończy się w taki sposób, że zastanawiam się, dlaczego autorka każe tak cierpieć 😃 Serdecznie polecam!

To historia nastoletniej Kingi, która przez wielu uważana jest za osobę bezczelną. Tak naprawdę dziewczyna nie lubi reguł, schematów, nudy, pragnie wolności. Ma charakter. Jej relacje z rodzicami i nauczycielami są trudne. Za to świetnie dogaduje się z rówieśnikami i kocha grać na skrzypcach.

Pewnego dnia poznaje Marcela. Chłopak bardzo jej się podoba. Zaczynają się spotykać i Kinga odkrywa czym jest pożądanie i rozkosz. Jednak na jej zachowania ogromny wpływ ma wychowanie jakie wyniosła z domu.

"Bezczelna" to powieść o dojrzewaniu, dorastaniu i pierwszych zauroczeniach.

Nie jest podzielona na rozdziały, tylko na dwie części. W pierwszej poznajemy nastoletnią Kingę, druga przenosi nas w czasie o dziesięć lat.

Książkę Melisy Bel szybko się czyta, bo historia Kingi naprawdę wciąga. Chcemy więcej. Autorka zapewnia, że niedługo poznamy dalsze losy bohaterów.

To historia nastoletniej Kingi, która przez wielu uważana jest za osobę bezczelną. Tak naprawdę dziewczyna nie lubi reguł, schematów, nudy, pragnie wolności. Ma charakter. Jej relacje z rodzicami i nauczycielami są trudne. Za to świetnie dogaduje się z rówieśnikami i kocha grać na skrzypcach.

Pewnego dnia poznaje Marcela. Chłopak bardzo jej się podoba. Zaczynają się spotykać i Kinga odkrywa czym jest pożądanie i rozkosz. Jednak na jej zachowania ogromny wpływ ma wychowanie jakie wyniosła z domu.

"Bezczelna" to powieść o dojrzewaniu, dorastaniu i pierwszych zauroczeniach.

Nie jest podzielona na rozdziały, tylko na dwie części. W pierwszej poznajemy nastoletnią Kingę, druga przenosi nas w czasie o dziesięć lat.

Książkę Melisy Bel szybko się czyta, bo historia Kingi naprawdę wciąga. Chcemy więcej. Autorka zapewnia, że niedługo poznamy dalsze losy bohaterów.

Kinga to nastoletnia utalentowana skrzypaczka. Wychowuje się w bardzo konserwatywnej, religijnej i wymagającej rodzinie.

Dużo czasu spędza z rówieśnikami kochającymi muzykę podobnie jak ona. W szkole ma łatkę zbuntowanej i bezczelnej.

W wakacje poznaje Marcela. Chłopak jest inteligentny, spokojny i przystojny. Robi duże wrażenie na Kindze. Ale czy będzie w stanie mu zaufać i poddać się uczuciu?

"Bezczelna" to moje pierwsze spotkanie z piórem @[Adres usunięty]ka . Bardzo dziękuję za możliwość przeczytania Twojej książki, piękną przesyłkę i dedykację.

Po lekturze miałam trochę mieszane uczucia. Książka jest podzielona na dwie części. W pierwszej poznajemy nastoletnią Kingę. W drugiej Kinga jest już blisko 30 letnią kobietą, influencerką.

Zdecydowanie bardziej podobała mi się druga część książki. Treść tu wzbogacona została blogowymi wpisami Kingi. A i fabuła jakoś bardziej mnie zainteresowała. Może dlatego, że bliżej mi wiekiem do tej Kingi🤔

W pierwszej czegoś mi zabrakło i cały czas czekałam aż coś się wydarzy, jakiś zwrot akcji czy mocniejsza scena z rodzicami. Niestety nic takiego nie nastąpiło.

Książka doszła do mnie pięknie zapakowana w okładkę z 🎶. Główna bohaterka jest skrzypaczką🎻, więc spodziewałam się też dużo muzyki. Trochę mi jej zabrakło.

Na plus na pewno należy zapisać autorce kreację bohaterów. Kinga, jej charakter i uczucia są bardzo realistyczne, prawdziwe. Ciężko nie poczuć do niej sympatii i nie trzymać za nią kciuków. Zwłaszcza kiedy autorka przybliża z jakimi nauczycielami miała do czynienia. Mam nadzieję, że moje dzieci nigdy na takich nie trafią.

Szkoda, że książka kończy się w takim niespodziewanym momencie i trzeba czekać na kolejny tom.

Bezczelna, to książka, o której można mówić wiele, jednak dużo powiedzieć nie mogę, ale po przeczytaniu jej będziecie zadowoleni.

Zacznę chyba od tego, że jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki (obiecuję poprawę!) ,ale jestem z niego ogromnie zadowolona. Choć początkowo ilość opisów wydawała mi się ogromna, to po kilku stronach- przepadłam. Byłam rozdarta. Z jednej strony chciałam ją skończyć, z drugiej nie chciałam rozstawać się z naszą bezczelną Kingą, z jej przeżyciami i jej historią. Dlatego tę książkę czytałam kilka dni, dozowałam ją sobię, by móc się w pełni zaspokoić historią, jaką napisała dla nas autorka. I szczerze? Nadal mi mało. Kiedy skończyłam czytać, złapałam " książkowego kaca". Nie mogłam przestać myśleć o Kindze, jakbym zagubiła się w zakamarkach książki i nie mogła z niej wydostać.

O czym jest ta książka?

Bezczelna to historia Kingi, dziewczyny, której ciągle ktoś rzuca kłody pod nogi. Brak wsparcia, miłości od strony rodziców. Brak akceptacji ze strony rówieśników, gnębienie szyderstwa i wyśmiewanie. Dziewczyna swoim wyglądem i zachowaniem wybiega od normy. Ubiera się wulgarnie, glany i czerwone włosy to znak rozpoznawczy bezczelnej Kingi. Dziewczyny, która przy swoich przyjaciołach przywdziewa maskę, tuszując głęboko skrywane emocje i nie pozwalając wyjść im na światło dzienne. Spokój odnajduje w muzyce, a dokładnie w grze na skrzypcach. Pewnego dnia poznaje Marcela, chłopaka, który zacznie burzyć mur, jakim odgrodziła się dziewczyna, jednak czy Kinga pozwoli mu na to? Czy dopuści go do siebie?

Historia ta zrobiła na mnie naprawdę duże wrażenie. Przede wszystkim tym, że była bardzo realna. Nie była sztuczna i przesłodzona na siłę. Momentami była nawet nostalgiczna. Z pewnością wywoływała cały wachlarz emocji. Bezczelnie rozgościła się w moim sercu i do tej pory zajmuje w nim miejsce. Czytając, miałam wrażenie, że wszystko zostało dopracowane i dopięte na ostatni guzik. Pomysł na fabułę jest idealny. W dzisiejszych czasach młodzież zapomina o sobie i swoich pragnieniach. Pragnie sprostać oczekiwaniom innych, kompletnie nie myśląc o sobie. Podobało mi się również podzielenie książki na części. W jednej poznajemy Kingę jako nastolatkę, która jest pełna sprzeczności, niedojrzała. Druga część rozgrywa się dziesięć lat później. Kiedy to Kinga próbuje otrząsnąć i pozbierać się po toksycznym związku. Jednak czy będzie gotowa na miłość? Jest to również książka, w której nie jestem w stanie znaleźć minusów. Czyta się ją płynnie i przyjemnie, ale zakończenie w sumie to mnie zdenerwowało, jednocześnie podkręcając moją ciekawość odnośnie drugiego tomu.

Kinga to "pyskata dziewucha", bezczelna buntowniczka. Mówi wszystko wprost, domaga się swoich praw i szacunku. Przyjmuje bezczelny wizerunek, odgradzając się nim od świata, który jej zdecydowanie nie rozumie. Staroświeccy rodzice, koszmarni i niesprawiedliwi nauczyciele, traumatyczne doświadczenia, poniżenie i ból. To wszystko składa się na to, że Kindze brak wiary w siebie. Jednak w jej życiu niepodziewanie pojawia się Marcel - tajemniczy, bezpośredni, władczy i zabójczo przystojny chłopak. Między bohaterami rodzi się chemia, która uświadamia Kindze jej pragnienia. Jak rozwinie się ta relacja? Jak nastoletnie przeżycia wpłyną na późniejsze relacje Kingi? Czy Kinga będzie umiała odnaleźć swoją prawdziwą naturę?

Czytając tę książkę czułam się tak, jakby Melisa Bel podrzuciła mi pod łóżko worek z emocjonalnymi potworami. Mamy tutaj niezrozumienie, ból, fascynację, przekraczanie barier i pokonywanie lęków, wpływ wychowania na relacje z ludźmi i postrzeganie swoich zachowań, presję otoczenia, zmaganie się z łatkami, które przypisuje się jednostce, toksyczne zachowania, przemianę, walkę wewnętrzną i odnajdywanie siebie. Przechodzimy przez trudne etapy w życiu Kingi tak, jakby były naszymi. To wszystko dzieje się w pierwszej części książki. Jest to część bardzo emocjonalna i autentyczna.

Druga część ma miejsce, gdy Kinga jest dorosła. Mimo zmian, jakie w niej zaszły, mimo czasu, jaki minął, Kinga wraca myślami do przeszłości i łapie się na tym, że wiele dawnych spraw dalej ją męczy.

W dedykacji autorka napisała, że ma nadzieję, że odnajdę w Bezczelnej cząstkę siebie. Odnalazłam. Nie przeczytałam tej książki. Ja ją... przeżyłam. W szczególności pierwszą część, bo w drugiej nie dostajemy zbyt wiele wrażeń. Bardziej mamy pokazane to, jak człowiek się zmienia, jak przeszłość wpływa na teraźniejszość. Ta część jest o wiele spokojniejsza i świetne jest to, że widzimy, co się dalej dzieje z bohaterką.

Książka kończy się tak, że nie obraziłabym się za następny tom w trybie natychmiastowym!

Co pojawia się na Waszej twarzy, kiedy wspominacie swoje dzieciństwo - promienny uśmiech i nostalgia za czasem beztroskiej zabawy czy może grymas niezadowolenia, cień bólu w reakcji na powrót bolesnego wspomnienia? Mam nadzieję, że to pierwsze i że jedynym powodem do zakręcenia się łezki w oku były chwile miłych zaskoczeń, radości i szczęścia.

Dzieciństwo naznaczone strachem i poczuciem zagrożenia, wzrastanie w atmosferze surowych zasad i wymagań, którym mimo usilnych starań nie sposób sprostać, a wreszcie poszukiwanie własnej drogi i szczęścia mimo wypaczonego poczucia własnej wartości to kolejne etapy, które ukształtowały bohaterkę najnowszej powieści Melisy Bel "Bezczelna". Powieść tak różna od romansów historycznych, z którymi kojarzymy autorkę, dzieli się na dwie części. Podczas, gdy w pierwszej poznajemy Kingę jako utalentowaną uczennicę liceum muzycznego, swoistą buntowniczkę, popadającą w nieustanne konflikty z nauczycielami, a w rzeczywistości dzień po dniu nakładającą maskę, za którą skrywa bagaż bolesnych doświadczeń wyniesionych z domu rodzinnego - w drugiej mamy do czynienia z niemal dobiegającą trzydziestki kobietą o sprecyzowanych planach na życie, świadomą siebie i swoich pragnień.

Przyznaję, że w pierwszej części, mimo bardzo ciekawego, choć jedynie zasygnalizowanego wątku przemocy fizycznej i psychicznej (którego rozwinięcie nastąpi, jak obiecuje autorka, w kolejnym tomie), moja uwaga koncentrowała się przede wszystkim na subtelnie poprowadzonym wątku uczuciowym między Kingą i Marcelem. Powróciły do mnie wspomnienia pierwszych młodzieńczych fascynacji, uczucia motyli w brzuchu, tego rozkosznego oczekiwania na kolejne spotkanie, tak odmiennego od dzisiejszego "bycia w ciągłym zasięgu" za sprawą wszechobecnych smartfonów i internetu. Melisa zafundowała mi więc cudowny powrót do przeszłości. Czy jednak Kindze i Marcelowi, aby na pewno było po drodze, musicie przekonać się sami.

Jeśli chodzi o część drugą, ujęła mnie dojrzałość Kingi, jej niezwykle cenne przemyślenia i porady dla fanek jej rosnącego w popularność bloga. Dla lubujących się w cytatach i życiowych maksymach ta część będzie ich prawdziwą skarbnicą.

Czym jeszcze mogę Was zachęcić do sięgnięcia po tę powieść? Jest pełna emocji, często bardzo skrajnych. Skłania do myślenia nad tym, co i w jakim stopniu kształtuje naszą osobowość, samoocenę i poczucie własnej wartości, a w konsekwencji zdolność do układania sobie życia po swojemu, bez ślepego oglądania się na oczekiwania i opinie innych. Młodszym czytelniczkom Kinga z pewnością będzie bardzo bliska, z jej dylematami, poszukiwaniem wsparcia i akceptacji w grupie rówieśniczej, na starszych z kolei zrobi wrażenie zapewne jej dojrzalsza już wersja. Muszę wspomnieć, że powieść czyta się bardzo płynnie, również dzięki wyważonemu poczuciu humoru autorki, a zaskakujące zakończenie podkręca apetyt na więcej. Polecam😘

Kinga jest młodą, utalentowaną skrzypaczką. Jej rodzice są tradycjonalistami i jej w ogóle nie rozumieją. W szkole panuje dyscyplina, a nie pomaga w tym wszystkim fakt, że nauczyciele się na nią uwzięli. Znajduje wytchnienie, spokój w muzyce. Jest w dobrych kontaktach z równieśnikami, a pewnego razu poznaje się z Marcelem, przy którym pierwszy raz coś więcej czuje. Chemia, która między nimi się tworzy doprowadza ich do pragnień, które dziewczyna uważa za niewłaściwe i zakazane. Co się wydarzy w jej życiu? Czy odkryję siebie?

Jest to moje pierwsze spotkanie z piórem autorki, które uważam za bardzo udane.

Pierwsze co mi się rzuciło w oczy to brak podzielnia takiego na rozdziały. Chyba pierwszy raz się z takim czymś spotkałam.

W książce mamy dużo przemyśleń głównej bohaterki, które pomimo tego, że lubię jak jest dużo dobrych dialogów to mi nie przeszkadzały. Wręcz były nie tyle co potrzebne, a niosły ze sobą przekaz czy ciekawe spostrzeżenia. Dialogi zostały poprowadzone naturalnie i bardzo rzeczywiście.

Co mi się podobało jeszcze? Nie mamy tutaj żadnych absurdalnych czy wręcz niemożliwych zdarzeń. Wszystkie wydarzenia myślę, że mogłyby się zdarzyć w rzeczywistości.

Jak już wspomniałam książka zawiera wiele ważnych przesłań jak i emocji. Pokazuje, że niektóre mogą mieć nieco zniekształcony obraz tego co się dzieje na świecie przez rodziców czy zostają wręcz sami bo mają innego poglądy. Pokazuje jak wiele jest stereotypów na temat kobiet. Czytając wiele razy się śmiałam i współczułam głównej bohaterce.

Nie podobało mi się takie przeskakiwanie np. za tydzień. Lubię kiedy akcja dzieje się w jednym ciągu. Druga część mi się mniej podobała od pierwszej, choć zakończenie było świetne i tego kogo książka zaciekawiła myślę, że sięgnie po drugą część.

Bohaterowie zostali dobrze wykreowani. Kingę - główną bohaterkę bardzo polubiłam za jej przemyślenia i miłość do sztuki i muzyki. Myślę, że odnalazłam w tej bohaterce jakąś część mnie. Polecam!

Czy chociażby ubiór, makijaż, kolor włosów bądź nietypowe zachowanie, daje nam prawo do osądzania człowieka i tym samym do jego złego traktowania, bo inaczej wygląda? Niestety tak było w przypadku głównej bohaterki, która swoim zachowaniem i wyzywającym wyglądem stara się bronić i zamknąć swojej bańce ochronnej, mając ku temu powody.

🎼🎻

Myślę, że nie zależnie od czytelnika, każdy z nas odnalazł, chociaż najmniejszą cząstkę nas samych w postaci Kingi, głównej bohaterki książki "Bezczelna". Autorka zafundowała nam wachlarz pełen emocji, od uśmiechu na twarzy, po chwile niedowierzania i szoku wywołanego zachowaniem, uprzedzeniami i zaściankowymi poglądami.

🎼🎻

Niestety dla mnie okres szkolny, a tym bardziej z nienawidzone gimnazjum, również dało w kość. I chociaż nic nie mam do zarzucenia nauczycielom, to niestety, ale klasę miałam słabo zgraną i podzielona była na równych i równiejszych. Bywały takie dni, że z wielkim przymusem szłam do szkoły, bo nie miałam innego wyjścia, ale wiem na własnej skórze, że poprzez niewłaściwe zachowanie innych osób, możesz poczuć się mało wartościową osobą, zlęknioną i zaszczutą właśnie przez takich śmieci, którzy wcale nie są lepsi w niczym od Ciebie, ale to zrozumiałam trochę za późno.

🎼🎻

Kinga to 17-letnia muzycznie uzdolniona skrzypaczka, codziennie musi zmagać się z ciągłym krytykowaniem i potępianiem w szkole ze strony nauczycieli oraz ciągłego poniżania w domu przez rodzinę. Najważniejsze w takich momentach jest mieć przy sobie bliskich i lojalnych przyjaciół, na których dziewczyna zawsze będzie mogła liczyć. Jako formę obrony znalazła sobie bycie bezczelną, zadającą wiele niewygodnych i trudnych pytań. Sama tylko domagała się od innych szacunku do siebie i własnych praw.

🎼🎻

Książka podzielona jest na 2 części, pierwsza to etap szkolny oraz poznanie wyjątkowego chłopaka Marcela, zauroczenie i fascynacja nim. Z kolei druga część to jej dorosłe życie jako 28-latki i jej misja pomaga innym, poprzez prowadzenie bloga i filmów zamieszczanych w social mediach.

🎼🎻

Książka bardzo dobra, długo czegoś w takim stylu nie czytałam i myślę, że jest to ciekawa i potrzebna pozycja młodym ludziom wchodzącym w wiek dojrzewania, bądź mająca podobne problemy, co główna bohaterka. Czytając "Bezczelną" będą mogli oni sami utożsamić się z nią i odnaleźć cząstkę siebie. Może nawet będą w stanie sobie pomóc właśnie dzięki historii Kingi. Książka pokazuje, że warto jest wierzyć w siebie i należy walczyć o swoje marzenia i najważniejsze jest to, aby się nie poddawać i iść do przodu. A to, co inni myślą i mówią o nas to mieć głęboko w kieszeni😁

🎼🎻

Ciekawa jestem co autorka szykuje w kolejnej części😊 Za możliwość przeczytania tej wyjątkowej książki dziękuję @[Adres usunięty]ka❤

I powiem Wam , że nie wiem..

Nie wiem jak autorka mogła mi to zrobić ?

Zaczynając od początku - "Bezczelna" jest to książka poświęcona przeżyciom i trudnościom Kingi. Dziewczyny, która przez swoją oryginalność i osobowość wcale nie miała łatwo. Książka składa się z dwóch części. Pierwsza to okres dorastania , druga to dorosłe życie bohaterki. I tutaj muszę przyznać , że część pierwsza wypadła dużo lepiej. Z początku ciężko było mi się wczuć w historię - jednak gdy pojawił się Marcel , po prostu przepadłam ! Ich relacja była naprawdę ciekawa. Wzmagał to dodatkowo fakt , że nie tylko na tym skupiała się książka. Mogłabym nawet powiedzieć , że Marcela było mi zdecydowanie za mało ! Sceny erotyczne też były bardzo dobre - były naturalne i nieprzesadzone a jednocześnie bardzo pobudzały wyobraźnię czytelnika.

Druga część wypadła niestety nieco słabiej - trochę dłużyły mi się wpisy na blogu Kingi i zapał do czytania troszkę zmalał.

Zakończenie znów wzbudziło we mnie chęć poznania dalszych losów Kingi i tutaj właśnie autorka mnie bardzo skrzywdziła i przerwała w najbardziej ciekawym momencie ! 🤪

Czekam więc na drugą część a Wam polecam zapoznać się z przeżyciami bezczelnej Kingi - z pewnością będzie to dobra lektura na chwilę relaksu. ☺️

Melisa Bel dała się nam poznać za sprawą dwóch romansów historycznych. Tym razem jednak autorka pokazała się nam z innej strony. Na marginesie dodam, iż lubię gdy dany pisarz próbuje swoich sił w różnych gatunkach. Autorce ponownie udało się trafić w moje gusta czytelnicze. Mało tego, książka okazała się być nie tylko rozrywką, ale i naprawdę wartościową lekturą. Uważam że po tę powieść powinien sięgnąć każdy rodzic nastolatka, gdyż znajdzie tu odzwierciedlenie wydarzeń, sytuacji, zachowań, które może zaobserwować u swojej dorastającej pociechy, a i w sobie co nieco zmienić.

Emocje, jakie towarzyszyły mi podczas lektury "Bezczelnej" były spore. Zdarzały się momenty, kiedy niejednokrotnie mogłam utożsamić się z główną bohaterką, poczuć jej ból, brak zrozumienia i akceptacji, odrzucenie, samotność, niskie poczucie wartości. Rodzina, która powinna być dla niej wsparciem i ostoją okazuje się, jak ją nazywa Kinga, "Bestią". Aczkolwiek spodziewałam się mocniejszego akcentu jeśli chodzi o wątek toksycznych relacji Kingi z rodzicami. Dziewczyna za maską pozorów i zewnętrznej otoczki (ubiór, fryzura, mowa, zachowanie) daje upust temu, co w niej siedzi. Widzimy tu też jak łatwo i niesprawiedliwie można ocenić kogoś tylko na podstawie wierzchniej warstwy.

"Bestia zawsze mówiła, że mam głupi łeb. Wierzyłam jej, w końcu będąc moim rodzicem, chyba znała mnie najlepiej?"

Osoby, które tak jak Kinga wychowują się w rodzinie, gdzie panują surowe zasady, brak jakichkolwiek ciepłych uczuć, w pewnym momencie zaczynają wierzyć, że są nic niewarte. Do tego wszystkiego dochodzi jeszcze brak zrozumienia, a co gorsza poniżanie przez nauczycieli. Autorka ukazuje jak wychowanie i wpajane latami konserwatywne wzorce wpływają na to, kim jesteśmy, jak się zachowujemy, jakie i czy w ogóle potrafimy nawiązywać relacje z innymi ludźmi. Czy zatem nowopoznany Marcel sprawi, że Kinga zaufa i pokocha?

"Nauczyciele przyzwyczaili się do nękania mnie niemal zawsze, gdy się pojawiałam na lekcjach. To było okropne, ale starałam się znosić to z obojętnością. Patrzyłam wtedy przez okno, w stronę parku i oglądałam jak wrony swobodnie latają po niebie i obsiadają gałęzie drzew. Zawsze zazdrościłam im wolności. Gdy byłam karana za jakąś bzdurę, myślami odbiegałam od gorzkich słów i wyobrażałam sobie, że jestem jednym z tych ptaków i mogę w każdej chwili odfrunąć. Jak przyjemnie było się odcinać od świata."

Książka podzielona została na dwie części. Ta druga zdumiała mnie niecodzienną formą  i, że tak powiem, całkiem dużą ilością rad odnośnie męskiego gatunku. Zaskakujące zakończenie sprawiło, że zapragnęłam natychmiast poznać dalsze losy naszej bezczelnej buntowniczki. Jedynie od strony technicznej zabrakło mi podziału na rozdziały. Są co prawda przerywniki, jednak wolę wyraźniejsze odcięcia poszczególnych scen.

"Bezczelna" to powieść, która boli, która smaga smyczkiem pozostawiając w czytelniku głębokie emocje i refleksje. To książka o dorastaniu, odkrywaniu własnych pragnień, przyjaźni i sile muzyki. Polecam każdemu, zwłaszcza rodzicowi i nauczycielowi, ku przestrodze w popełnianiu błędów wychowawczych i nauczycielskich.

Moje trzecie spotkanie z piórem Melisy i wow. Nie tego się spodziewałam. Autorka skusiła się na napisanie powieści obyczajowej, niewątpliwie trudnej, ze względu na zawarte w niej tematy, które są ważne w naszej codzienności. Mamy tutaj wachlarz pełen sytuacji z życia wziętych, które dotyczą również nas. Nie ma tu ani grama fantastycznych zdarzeń, czy nierealnych sytuacji. I za to jestem ogromnie wdzięczna. Lubię czytać książki z przesłaniem, które niesie, a tutaj jest wiele takich słów ukrytych między wierszami. Czyta się szybko, przyjemnie, pomimo ciężkiego początku ze względu na dużą ilość opisów. Jednak są one potrzebne po to, by nakreślić nam, czytelnikom, sytuacje, z jaką będzie mierzyć się Kinga. Więc nie zrażajcie się przez początek, bo tylko tutaj jest dużo opisów, przemyśleń, a dopiero później następuje "akcja" właściwa. Później mamy wszystko idealnie rozłożone, dlatego warto przeczytać ten wstęp, bo to, co dostaniecie na następnych stronach... Zaskoczy Was i to nie jeden raz...

Książka nie jest podzielona na sztampowe rozdziały, więc to kolejny plus, który odróżnia tę lekturę od pozostałych powieści obyczajowych.

Z reguły zawsze przystępuję do omówienia postaci, jednak ciśnie mi się na usta tak wiele słów, ale na temat emocji. Nie wiecie, co będziecie trzymać w dłoniach. ŻYCIOWĄ powieść, która wywoła w Was wiele PRZEMYŚLEŃ, ale i EMOCJI. W pewnym momencie, poczułam się tak, jakbym dostała w twarz. Łzy pojawiły się w moich oczach i gdybym nie siedziała wtedy z kimś, to bym się popłakała. Główna bohaterka odsunęła się w cień zamiast walczyć o swoje. I to mnie tak zabolało...

Ogólnie bardzo utożsamiłam się z postacią, mimo iż nie spotkał mnie identyczny los jak jej. Ale dzięki temu, że ta książka jest życiowa, to mogłam poczuć te emocje, co czuła ona plus to, co ja czułam, czytając o tym wszystkim. Chwilami to mi było tak przykro, tak chciałam krzyczeć z bezsilności, chciałam powiedzieć NIE, że tego się nie spodziewałam... Autorka mnie zaskoczyła, raz, że formą książki, tematyką, a dwa tym, co z niej dostałam. Tak wiele, że aż brak mi słów... Po prostu MUSICIE SIĘGNĄĆ po "Bezczelną"! Jeśli zaczniecie poznawać kolejne stronice, zrozumiecie, skąd tak silne i głębokie refleksje się we mnie ukazały.

Cała recenzja na blogu. ;)

💜💜Recenzja przedpremierowa💜💜💜

Premiera 08.06.2021 r.

"Bezczelna" - Melisa Bel

Historia pełna walki o swoją indywidualność, o lepsze jutro, o poczuciu się wolnym, wartościowym i dostrzeganym.

Kinga, młoda kobieta, która nie ma łatwego życia. Jej rodzina jest strasznie tradycyjne i staroświecka. A bohaterka jest inna, chce być wolna i zrozumienia. Jednak rodzice, którzy powinni wspierać w jej przypadku jeszcze bardziej gnębią.

Nawet w szkole Kinga nie może czuć się wartościowa. Nauczyciele mają wyrobione o niej negatywne zdanie i nawet jej naturalna poza jest dla nich obrazą. Przez co wyrabija się w niej wojowniczka, która walczy całą sobą.

Kinga to indywidualistka, kochająca muzykę, gra na skrzypcach. Wczuwa się w nią całą sobą. Miejscami czułam muzykę razem z nią.

Jest także bardzo dobra, miła i zawsze chce lepiej dla innych niż dla siebie. Jest skłonna do kompromisu, nawet poświęcając swoje zdanie. Ma w sobie wariatkę, ale bardzo pozytywną. Zawsze wysłucha, ale chce mu ktoś wreszcie jej też wysłuchał, a nie tylko potrafił krytykować.

Kinga trafia prawie cały czas na podłych ludzi, ale na szczęście ma wspaniałą przyjaciółkę, która zawsze jej pomoże i zrozumie. Jak będzie trzeba to nią wstrząśnie, a kiedy trzeba to pocieszy.

Marcel, chłopak który jest mocno tajemniczy, wywarzony, stonowany ale podobnie jak Kinga beszczelny. Swoją pozą i charakterem przyciąga uwagę. Nie można się więc dziwić, że Kindze mocno się spodobał i gdzieś styłu głowy zawszs był.

Ich relacja jest sporadyczna ale kiedy dochodzi do spotkania, jest intensywnie, uroczo i szalono.

W książce głównie obserwujemy drogę Kingi do zrozumienia, że jest wartościowa. Prze kartki oglądamy jej życie. Wszytskie smutki, bóle, cierpienia, zabawne chwile i coraz lepsze poznanie siebie, aż w końcu lekkie zaakceptowanie.

Autorka przedstawia nam także wiele problemów z jakimi mogą się borykać ludzie. Np. Stereotypy, które często niszczą ludzi, bo nie mogę być sobą. Zawsze gdzieś znajdzie się ktoś kto próbuje włożyć wszystko w idealne ramki. A kiedy się jest innym odrzucają Cię i krytykują. Tak było w przypadku Kingi. Ale właśnie te niedoskonałości, czy nią nas wyjątkowy. Bo najważniejsze jest jest bycie sobą, bez względu na innych.

Pokazuje nam także jak w dzisiejszy czasach jest ciężko aby poznać kogoś, kto bedzie z nami, bez względu na nasz wygląd czy charakter. Zaakceptuje nas takim jakimi jesteśmy. Autorce pięknie udało się to wszystko opisać, a forma w jakiej to przedstawiła jeszcze bardziej zachęca.

Świetna książka o której nie da się tak łatwo zapomnieć. Ciekawie i bardzo skrupulatnie wykrowni bohaterowie, ciężka droga, przez którą musi kroczyć młoda osoba oraz prawdy naszego świata, które poruszają i zachęcająca do zastanowienia nad naszym człowieczeństwem.

Książka którą powinna przeczytać każda kobieta czy to nastolatka czy już dojrzała kobieta.

Premiery jeszcze nie było a ja już pragnę przeczytać kolejną część😍 Jestem ciekawa jakie niespodzianki szykuje życie dla naszej ukochanej Kingi ❤

Polecam z całego serca❤❤

A autorce gratuluję tak wspaniałej i wartościowej książki😍❤

9,5/10❤

Muszę przyznać, że "Bezczelna" to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Trzeba podkreślić, że książka nie należy do tych łatwych, opowiada dosyć ciężką historię dziewczyny, która przeszła piekło ze swoimi rodzicami. Nie dość, że w domu miała "wariatów", którzy odprawili na niej egzorcyzm, bo myśleli, że jest opętana, to w szkole nieustannie była poniżana przez nauczyciel. Nie mówię, że czytało się to łatwo, bo jednak nie były to przyjemne sceny, które pojawiały się przed oczami.

Myślę, że książka porusza ważny temat - jakim jest brak akceptacji przez najbliższych. Jedynie dzięki przyjaciołom dziewczyna mogła zapomnieć chwile o tych wszystkich przykrościach i ciągłym wytykaniu, że jest zasięgowym. Główna bohaterka jest marzycielką. Poszukuje wolności. Liczy, że po zdaniu matury ją odzyska. I tak po części jest, jednak nie do końca tego szukała. Druga część książki mi osobiście bardziej się podoba. Widzimy bohaterkę, która się rozwija i stawia na siebie. Stara się czuć atrakcyjna, pewna siebie i nadal, po tylu latach ciągle walczy o siebie.

Czy zaskoczyła mnie ta książka, ciężko stwierdzić. Czuję, że wielu rzeczy mi w niej brakowało. Pierwszą rzeczą jest brak rozdziałów, książka jest pisana jednym duszkiem, a nie przepadam za takim układem książki. Tak oczywiście, mamy przerywniki, które wskazują nam na zmianę sceny czy miejsca. Jednak to nie to samo. Drugiej rzeczy której w książce było mi brak, to wątek miłosny.. niby był.. niby go nie było. Długo czekałam na powrót Marcela do historii, jednak doczekałam się w najgorszym momencie. Muszę przyznać, że to ostatnie strony zrobiły na mnie piorunujące wrażenie. Mieliśmy humor, którego brakowało mi bardzo w książce, oraz mocny wątek - jakim jest zakończenie, jednak nie chcę wam tutaj spojlerować - który sprawił, że jednak będę czekać na drugą część. Książka budzi we mnie mieszane uczucia, ale tak właśnie powinno być. Podsumowując jest to fajna książka, dla wszystkich fanów takich oto historii i polecam ją z czystym sercem.

[Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Kinga już od najmłodszych lat przejawiała zdolności muzyczne. Jej talent jest podziwiany, nikt jednak nie dostrzega tego, że grając, uzewnętrznia swój żal i ból. W szkole ma spore problemy, wyróżnia się jak i swoim kontrowersyjnym wyglądem, tak i zachowaniem. Była postrzegana jako czarna owca, która niczego nie osiągnie. Nie bez powodu przyklejono jej łatkę bezczelnej dziewuchy. Taką ją chcieli to i taką im siebie dała. Ciężko jej zbudować dobre relacje, jednak odnalazła kilka osób, przy których czuła się dobrze. Jedną z nich okazał się Marcel, chłopak poznany przez przypadek i jakimś cudem rozpalający w niej uczucia od których powinna stronić. W końcu od dziecka wpajano jej, do jakiej roli została stworzona kobieta i gdzie jej miejsce. Czy spotkanie Marcela ściągnie na nią kłopoty, czy może wręcz przeciwnie, pokaże jej jak powinno wyglądać życie?

Chyba pierwszy raz ucieszyłam się z tego, że nie miałam czasu przysiąść do książki i przeczytać ją na raz. Dawkowanie sobie tej historii etapami, było najlepsze co mogłam sama sobie podarować. Historia Kingi jest inna niż wszystkie. Przede wszystkim skupia się na samej głównej bohaterce. To o jej życiu czytamy, o jej trudnych chwilach, a także momentach, które warto zapamiętać na dłużej i wspominać po latach.

Pomimo tego, że większość czytelników zapewne będzie jej współczuć, ja się wyłamie i stwierdzię, że widziałam w niej niezwykle silną osobę. Jestem pełna podziwu jak dobrze Kinga sobie radziła, będąc wychowywana w takich, a nie innych warunkach. Szalona, buntownicza, a mimo to opanowana i poważna. No z tą powagą to jednak różnie było. 😉

Niby zbudowanie dobrych relacji przychodziło jej z trudem, a jednak potrafiła otoczyć się zaufanymi ludźmi. Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie? Nie mam żadnych wątpliwości, że coś w tym jest.

Niezwykle podobała mi się relacja Kingi i Marcela. Nie mieli zbyt wiele czasu dla siebie, jednak każde z ich spotkań było magiczne. Kinga poznawała samą siebie, a te intymne momenty pozwalały jej poczuć w sobie naturę prawdziwej kobiety.

Autorka rewelacyjnie opisała te sceny. Bez wątpienia potrafi im nadać taki charakter, by czytelnik zazdrościł bohaterom łączącej ich relacji. Sama chciałabym znaleźć się na miejscu Kingi w pewnych sytuacjach! Ciekawa jestem, która z Was jeszcze jest w stanie się do tego przyznać! W sumie, las mam blisko, może znajdę jakieś idealne drzewo 😂

Powiem Wam, że w "Bezczelnej" znalazłam wszystko czego szukałabym w idealnej lekturze. Jest mnóstwo emocji, których tak intensywnie wypatruje w każdej książce, są momenty smutku i radości. Książka jest bardzo życiowa, skupiająca się na dojrzewaniu Kingi i to na przestrzeni lat. Od nastolatki po dojrzałą kobietę, która nadal poszukuje swojego miejsca na ziemi niezmiennie trzymając się swoich postanowień.

Co tu więcej mówić. Pozostaje nam czekać na kontynuację, a zapewniam, że to jak zakończyła się pierwsza część, nie pozwoli Wam odpuścić sobie drugiego tomu.