Bez wyboru

Lubię czytać kryminały i długo nie wytrzymuję bez poznania jakieś kryminalnej historii. Jak się dowiedziałam, że Wydawnictwo Znak wypuszcza nową serię pod tytułem Znak Crime, to się ogromnie ucieszyłam. Lubię książki tego wydawnictwa, a zawsze wydawali też ciekawe kryminały. Postanowiłam, że przeczytam wszystkie książki wydane w ramach Znak Crime. I tak doszłam do ich czwartej książki, czyli „Bez wyboru”.

Do tej pory nie miałam okazji czytać nic napisanego przez Agnieszkę Płoszaj, więc nie wiedziałam czego się spodziewać po jej książce pod tytułem „Bez wyboru”. Pierwsza rzecz, jaka mnie zaskoczyła to były opisy Łodzi. Akcja książki rozgrywa się głównie w tym mieście i autorka nie szczędziła czytelnikom opisu swego miasta. W pewnym momencie aż poczułam, że mam ochotę ponownie odwiedzić Łódź.

Sama historia na początku bardzo mi się spodobała. A to dzięki zabójstwu, które w nietypowy sposób zostaje powiązane z byłą policjantką. Pojawia się tu trochę niebezpiecznej zabawy mordercy z Zoją, która nie boi się w nią wejść. Do tego mamy rozbudowany opis życia prywatnego naszych bohaterów, w którym nie jest różowo i dochodzi do różnego rodzaju spięć.

Początkowo książka bardzo mi się podobała. Niestety z czasem mój zapał do jej czytania spadł. Historia nadal była dobra i przyjemnie mi się czytało. Byłam ciekawa w jaki sposób zostanie rozwiązana sprawa morderstwa i dlaczego nazwisko Zoi pojawiło się na ciele ofiary. Jednak zabrakło mi czegoś w tej historii, co by spowodowało, że ciężko byłoby mi się od niej oderwać.

Uważam, że książka „Bez wybory” to dobry kryminał. Mamy przedstawioną ciekawą zagadkę, możemy bliżej poznać bohaterów jak i historię Łodzi. Rozwiązanie kryminalnej łamigłówki było w porządku. Nie znalazłam tu żadnych nielogiczności. Jednak w tym wszystkim zabrakło mi tego czegoś, co na początku wodziło moją ciekawość za nos. Później historia po prostu stała się ciekawa, a nie wyjątkowa.

O kurczę, ależ to była książkowa uczta. Świetny kryminał, którego zakończenie ku mojej uciesze może sugerować kontynuację dalszych zagadek. Wstyd się przyznać, że to moja pierwsza książka tej polskiej autorki i już wiem, że mam zaległości do nadrobienia. Nie mam wielu ulubionych polskich pisarzy, więc jeszcze bardziej się cieszę, że trafiłam na taki diamencik. Jestem ciekawa odczuć pozostałych czytelników.

Potworna zbrodnia.

Namiętność sprzed lat.

I przeszłość, która nie daje o sobie zapomnieć.

Po najnowszą książkę Agnieszki Płoszaj sięgnęłam w sumie bez większego zastanowienia. Kolejny raz zdecydowałam się przeczytać książkę, która przyciągnęła mnie do siebie ciekawą okładką i opisem, który zapowiadał świetną lekturę. Do tej pory nie miałam okazji poznać twórczości Agnieszki Płoszaj, ale po lekturze „Bez wyboru” wiem, że to nie będzie nasze jedyne spotkanie.

W trakcie Festiwalu Światła w Łodzi w jednej z instalacji świetlnych zostają znalezione zwłoki znanej dziennikarki. Na ciele kobiety zabójca wyciął nazwisko młodej śledczej, Zoi Ster lak. Kobieta przed rokiem odeszła ze służby w atmosferze skandalu i zamieszkała w rodzinnym Robinij na wybrzeżu Chrowacji.

Sprawę morderstwa prowadzi komisarz Kardas, z którym kiedyś Zoje łączyły bliskie relacje. Kiedy kobieta wraca do Polski, by poukładać sprawy z przeszłości, komisarz próbuje namówić ją do pomocy w śledztwie. Początkowo niechętna Zoja z czasem zgadza się pomóc śledczym. Nie wie jednak, w jakim niebezpieczeństwie się znajduje.

„Bez wyboru” to powieść, która okazała się bardzo miłym zaskoczeniem. Jeszcze nie miałam okazji czytać kryminału połączonego z wydarzeniami z czasów II wojny światowej. Agnieszka Płoszaj w fantastycznym stylu połączyła historię z elementami powieści obyczajowej i wątkiem kryminalnym. Wciągnęłam się w tę historię od początku i kartkowałam kolejne strony tak mocno zaintrygowana, że nim się obejrzałam, czas było odłożyć książkę.

„Bez wyboru” to świetnie skonstruowany kryminał o nieszablonowej fabule pełnej zaskakujących zwrotów akcji. To historia, w której napięcie wzrasta z każdą kolejną przeczytaną stroną, a chęć rozpracowania zagadki sprawia, że od książki ciężko jest się oderwać. Uwielbiam kryminały i thrillery przesiąknięte tajemnicami i zagadkami, których rozwiązania należy szukać w dalekiej przeszłości.

Książkę czyta się naprawdę szybko, czego zasługą jest nie tylko intrygująca zagadka, ale również wspaniały warsztat pisarki autorki i styl, jakim się posługuje. Ogromnym plusem są również bohaterowie. Świetnie wykreowani, na wyraz realistyczni, każdy z nich zmaga się z własnymi problemami, demonami przeszłości, dzięki temu łatwo jest się z nimi utożsamić.

„Bez wyboru” to lektura, którą z czystym sumieniem polecam zarówno fanom thrillerów, jak również powieści obyczajowych. Jestem przekonana, że w tej książce każdy znajdzie coś dla siebie.

Podczas corocznego Festiwalu Świateł w Łodzi zostają odnalezione przez przypadkowych uczestników zabawy zwłoki dziennikarki. Nie byłoby w tym może i nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, iż kobieta została zamordowana, a na jej ciele nożem wyryto nazwisko byłej śledczej – Zoi Sterlak, która rok wcześniej odeszła ze służby w atmosferze skandalu. W czasie, gdy wróciła do Polski, by uporządkować swoje prywatne sprawy, jej koledzy po fachu, namawiają ją, by pomogła w śledztwie, gdyż niewątpliwie jej ono dotyczy.

Zoia jest trudną kobietą, jest kapryśna, lubi działać na własną rękę, nie chce nikogo słuchać i przez to ściąga kłopoty zarówno na siebie, jak i na swoich kolegów, którzy nie potrafią sobie z nią dać rady. Ma przy tym wszystkim jednak swój urok osobisty. Sprawia, że faceci się za nią oglądają, a kobiety są o nią zazdrosne. Cięty język i sarkazm, to jej domena, ale szczerze powiedziawszy, nie chciałabym być zmuszona do pracy z nią.

„Bez wyboru” jest powieścią kryminalną, która ma dość mocno rozbudowany wątek obyczajowy. W treści, prócz czasów współczesnych, wplecione zostały retrospekcje z getta za czasów II wojny światowej. Wszystko jest spójne i ze sobą współgra. Czuję, że powstanie kontynuacja tej historii, gdyż autorka zostawiła sobie otwarte drzwi w postaci niedomkniętych wątków.

Jeśli chodzi o moje osobiste odczucia, to książka nie do końca plasuje się w moich gustach czytelniczych. Czytało mi się ją szybko, byłam ciekawa, jak się zakończy, a także polubiłam główną bohaterkę, jednak nie jest to pozycja, do której będę wracać myślami. Ne jest zbyt długa, więc można ją spokojnie przeczytać w jeden lub dwa wieczory. Nie znam poprzednich dzieł pisarki, ale jeśli będę kiedyś miała okazję je przeczytać, to chętnie to zrobię, gdyż spodobał mi się jej styl.

Do kogo kierowana jest ta książka? Na pewno do osób, które lubią kryminały, książki o działaniach policji, ściganiu przestępców, ale trzeba się przygotować na to, że nie jest to po prostu sam dreszczowiec, lecz po części również pozycja obyczajowa. Nie wiem, jak Wy, ale ja lubię w tego typu książkach wątki prywatne, gdyż dzięki nim jestem w stanie bardziej poznać bohaterów i wczuć się w ich sytuację. Oczywiście nie możemy również zapomnieć o wątkach historycznych, które się tu pojawiają, a których się w ogóle nie spodziewałam.

Ja polecam tę powieść, a Wy najlepiej sami przekonajcie się, co o niej myślicie.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i przyznaję, że nie słyszałam wcześniej o książkach Agnieszki. Postanowiłam to zmienić właśnie przy okazji powieści "Bez wyboru", która niesamowicie zaintrygowała mnie swoim opisem. Jest to kryminał z bardzo rozwiniętym wątkiem obyczajowym. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny, co sprawia, że książkę czyta się błyskawicznie. Ja pochłonęłam tą historię w jeden wieczór i nie oderwałam się od niej, póki nie poznałam zakończenia! Fabuła została w bardzo ciekawy, życiowy sposób nakreślona, przemyślana i równie dobrze poprowadzona. Akcja powieści rozgrywa się Łodzi, którą dobrze znam, bo mieszkam stosunkowo blisko i tam studiowałam, dlatego czytając niektóre opisy przenosiłam się oczami wyobraźni we wspomniane miejsca. Jest tutaj nawet wzmianka o Pałacu w Piorunowie, który znajduje się w mojej gminie. Mamy tutaj dwie przestrzenie czasowe: teraźniejszość i przeszłość - okres II Wojny Światowej, które w odpowiednim momencie się ze sobą łączą tworząc idealną całość. a bohaterowie naprawdę świetnie wykreowani. To postaci niezwykle prawdziwe, takie które tak jak my popełniają błędy, postępują pod wpływem emocji, chwili, dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Historia przedstawiona jest z perspektywy kilkorga bohaterów, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą oraz lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Myślę, że w tym przypadku był to świetny zabieg, ponieważ tym sposobem każda z postaci odegrała tutaj istotną rolę, dostarczając tym samym wielu emocji i wrażeń. Główna bohaterka - Zoja od początku zaskarbiła sobie moją sympatię, lubię takie zadziorne, pewne siebie, waleczne, twardo stąpające po ziemi, ale również pomocne, empatyczne postaci damskie w książkach. Mariusz również został bardzo ciekawie zaprezentowany. Ta dwójka stanowi tutaj naprawdę mieszankę wybuchową, potyczki słowne Zoi i Kardasa wielokrotnie sprawiały, że na mojej twarzy gościł uśmiech. Śledztwo nad jakim zaczynają pracować bohaterowie ogromnie mnie zaintrygowało, autorka w bardzo umiejętny sposób buduje napiecie, wodzi Czytelnika za nos i świetnie rysuje portrety psychologiczne postaci, skłaniając tym samym do głębszych przemyśleń. Nie zabraknie tajemnic, intryg, kłamstw, manipulacji i niespodziewanych zwrotów akcji! Ogromnie podobał mi się również wątek zwiazany z łódzkim gettem, w którym byłam lata temu na wycieczce szkolnej oraz obozem pracy na terenie Łodzi, o którym przyznam szczerze nie miałam pojęcia, z ogromnym zainteresowaniem śledziłam historię tamtych bohaterów i byłam szalenie ciekawa jak autorka ją poprowadzi. Kompletnie nie przewidziałam tego co autorka zaserwowała pod koniec swojej powieści.. wydaje mi się, że tożsamości sprawcy nie sposób było odgadnąć! Mam nadzieję, że Agnieszka pokusi się o napisanie dalszych losów bohaterów, bo chciałabym się jeszcze kiedyś z nimi spotkać na kartach powieści! Naprawdę świetnie spędziłam czas z tą książką! Polecam!

„Bez wyboru” to już siódma powieść w dorobku Łodzianki Agnieszki Płoszaj, ale pierwsza, z którą miałam możliwość się zapoznać (nie wiem, jak do tego doszło).

Łódź – czasy współczesne

„Festiwal Światła” miał być atrakcją, która przyciągnie nie tylko Łodzian, ale i turystów. „Miasto eksplodowało feerią barw. W jednej chwili w kilkunastu punktach Łodzi ożyły wielowymiarowe instalacje świetlne.” Grupa studentów zaintrygowana jedną z instalacji, utworzoną „na kształt graniastosłupów”, w której wnętrzu wisiał kokon, postanawia sprawdzić, cóż się w nim kryje. Żarty zmieniają się w horror, gdy okazuje się, że wnętrze kokonu wypełnione jest zwłokami lokalnej dziennikarki sportowej.

Niemal w tym samym czasie do Łodzi wraca Zoja Sterlak, była policjantka w komendzie wojewódzkiej, która odeszła ze służby po nie udanej akcji. Zoja chce tylko sprzedać swoje mieszkanie i wrócić do słonecznej Chorwacji, która jest jej drugą ojczyzną. Niestety przewrotny los znowu stawia na jej drodze Kardasa, byłego partnera, nie tylko w pracy ale i w życiu, oraz przyjaciela jej ojca, aktualnie pracownika służb Wincenta. Kardas wraz z Wincentem chcą wciągnąć Zoję do śledztwa przy ustaleniu sprawcy zbrodni. Dziewczyna z miejsca odrzuca jakąkolwiek możliwość współpracy z policją. Zmienia jednak zdanie, gdy okazuje się, że sprawca zabójstwa zostawił na ofierze „krwawe rany, układające się rzędem koślawych liter w nazwisko Z.STERLAK”. Kto i dlaczego chce wciągnąć dziewczynę w swoją grę? Czy litery wycięte na skórze dziennikarki to przestroga, czy groźba, że Sterlak będzie następna?

Łódź – wrzesień 1939 – okolice Łodzi 1942

Sara i Józef prowadzą niewielki zakład krawiecki. Młodzi małżonkowie oczekują przyjścia na świat swojego pierwszego dziecka. Sielankę przerywa wybuch II Wojny Światowej. Żydzi zaczynają być represjonowani, szybko powstaje getto, w którym Sara i Józef będą musieli walczyć o życie swojego dziecka. Czy uda im się ocalić życie swojej córeczki? Jaką cenę będą musieli zapłacić?

Dwie linie czasowe, teraz i kiedyś, pozornie dwie niezwiązane ze sobą historie, które splatają ze sobą ludzi i wydarzenia. Zoja, która jak wielu z nas zna tylko część historii swojej rodziny, aby rozwikłać bieżącą tajemnicę, musi zmierzyć się tajemnicą z przeszłości. Zadanie o tyle trudne, że Holokaust oraz upływ czasu zabrał ze sobą świadków tamtych wydarzeń.

„Bez wyboru” to ciekawie skonstruowany kryminał, z rozbudowanym wątkiem obyczajowym, z wątkiem historycznym związanym z Litzmannstadt getto, Holokaustem, Wielką Szperą. W powieści pojawia się również motyw mentalizmu – „przekazu podprogowego, siły sugestii, sposobu komunikacji”. Motyw rzadko spotykany w literaturze nazwijmy to popularnej. Mamy tutaj również motyw zachłanności wielkiego biznesu i pieniędzy, polityki, dla których liczy się tylko zysk, pamięć o zmarłych jest drugorzędna.

Bohaterowie są dobrze scharakteryzowani. Zoja, silna młoda kobieta, błyskotliwa i zadziorna, ale zmaga się z demonami przeszłości. Jej partner Kardas ma skomplikowane życie rodzinne, które niełatwo mu łączyć z pracą. Tych dwoje tworzy mieszanką wybuchową.

Jeśli macie ochotę na nietuzinkowy kryminał, z nieoczywistym zakończeniem (które sugeruje kontynuację?) to serdecznie polecam „Bez wyboru” Agnieszki Płoszaj.

"Może za dużo widziałam. Zwłaszcza dziewczyn, które mimo, że w liceum słabo radziły sobie z matmą, w życiu dorosłym liczą biegle, szczególnie pieniądze swoich partnerów"

"Kiedy rozum śpi budzą się demony"

~ Łódź. Podczas jednego z hucznych Festiwali Światła grupka młodych ludzi dochodzi do makabrycznego odkrycia.

W jednym z ozdobnych kokonów zostają znalezione zwłoki znanej dziennikarki sportowej.

Na miejsce zbrodni zostaje wezwana grupa śledzcza, która odkrywa bardzo interesująca informacje. Ciało denatki zostało przyozdobione napisem i to nie byle jakim.

Morderca wyrył na plecach kobiety nazwisko - Zoi Sterlak - byłej młodej policjantki, która odeszła ze służby po dość przykrym głośnym incydencie.

To właśnie ten moment sprawił, że kobieta na prawie rok zamieszkała w Chorwacji miejscu z którego pochodzi jej matka.

Kiedy Zoja wreszcie decyduje się na powrót do Polski w celu uporządkowania dawnych spraw z przeszłości nikt nie spodziewa się, że zostanie wmieszana w sprawę morderstwa.

Kobieta za wszelką cenę pragnie dopaść mordercę. Zabójcę dla którego staje się sama celem.

Czy Zoja Sterlak wygra tą walkę?

~"Bez wyboru" Agnieszki Płoszaj to niezwykle elektryzujący i wciągający kryminał, że świetnie wykreowanymi bohaterami, szybką akcją, niebanalną fabułą rozgrywającą się dwutorowo. Co wraz z rozbudowanym wątkiem obyczajowym, tematem mentalizmu (którego wcześniej nie znałam) oraz wstawkami ze zdarzeń historycznych - retrospekcjami, wprowadza nas w sam środek zagmatwanego śledztwa w które zamieszana jest nasza główna bohaterka.

~Zoja Sterlak młoda, silna, odważna, charyzmatyczna, zdeterminowana i bezkompromisowa Pani śledzcza w asyście wiernych przyjaciół - Kardiasa i Wincenta odkrywa druzgocące tajemnice w śledztwie.

Powiązania, które sięgają czasów || wojny światowej, a dokładnie 1939- 1942 roku, zagłady Żydów, łódzkiego getta, obozów zagłady i panowania gestapo.

Zdarzeń o tyle wstrząsających iż kobieta na własną rękę próbuje znaleźć informacje o swoich prawdziwych korzeniach, a jednocześnie odpowiedzieć na pytanie jaki ma związek w tej sprawie ona sama i jej rodzina.

Jedno jest pewne, przeszłość nie da tak po prostu o sobie zapomnieć!

~Dlatego jeśli tak jak ja lubicie zaskakujące kryminały (przyznaję, że po takiej ilości przeczytanych książek ciężko mnie czymś zaskoczyć) w których retrospekcje jeżą włos na głowie, to nie mogliście trafić lepiej.

Sami przekonacie się, że emocji tutaj nie brakuje. Trudne śledztwo,bolesna przeszłość, nieudany związek oraz makabryczne wydarzenia z historii to tylko część tego z czym pójdzie zmierzyć się nam w najnowszej powieści Agnieszki Płoszaj.

~Ja bawiłam się wybornie do tego stopnia, że nie wiem kiedy, a doszłam do punktu kulminacyjnego którego wcześniej się nie spodziewałam gdyż wszystkie moje przepuszczenia okazały się błędne.

Tytuł: „Bez wyboru”

Autor: Agnieszka Płoszaj

Wydawnictwo: Znak

Premiera: 22.02.2023

Gatunek: Kryminał

[współpraca reklamowa] Wydawnictwo Znak

„Bez wyboru” to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, ale myślę, że nie ostatnie. To co bardzo mi się spodobało w tej książce to jej fabuła. Znajdziemy tutaj nie tylko świetnie napisany kryminał, ale również dość ciekawe wplecioną historię łódzkiego getta.

Poznajemy Zoję, była śledcza, która porzuciła swoja pracę w wyniku skandalu. Wyjechała do swojego rodzinnego Rovinj, w Chorwacji. Po roku wraca do Polski by uporządkować swoje sprawy i wpada w sam środek wydarzeń. Podczas Festiwalu Światła w Łodzi zostają odnalezione zwłoki znanej dziennikarki. Na jej plecach wycięto nazwisko Zoi. Wincent i jej dawny ukochany – Kardas proszą ja by pomogła im w rozwiązaniu kryminalnej zagadki. Kobieta nie wie, że będzie w dużym niebezpieczeństwie. Jak potoczą się dalsze losy Zoi i jej kolegów? Kto jest mordercą i co ma on wspólnego z byłą pani policjant? Komu może zaufać Zoja a komu nie? Przekonacie się sami.

„Bez wyboru” posiada wszystkie cechy dobrego kryminału. Jest tutaj potworne morderstwo, świetnie wykreowani bohaterowie, niebanalna akcja, zagadka do rozwiązania, niepokój tego co może się zaraz wydarzyć i przeszłość, która nie daje o sobie zapomnieć. Uwielbiam thrillery i kryminały, w których jest wątek tajemnicy sprzed lat, mający wpływ na życie obecnie. To co bardzo mi się spodobało w tej historii to wplecenie wydarzeń historycznych i elementów powieści obyczajowej. Nie czytałam jeszcze książek, które łączą ze sobą elementy kryminału i wydarzeń z czasów II Wojny Światowej i bardzo spodobał mi się ten zabieg.

Książę czyta się bardzo szybko, nie ze względu na jej gabaryty, ale ze względu na lekkie pióro autorki i niebanalny pomysł na fabułę. „Bez wyboru” dostarcza wielu emocji. Uczucia te związane są z jednej strony z morderstwem, a z drugiej strony z historycznymi wydarzeniami.

„Bez wyboru” jest na pewno godnym polecenia tytułem.

"Usilne próby zmieniania charakteru drugiego człowieka mogą sprawić, że przestanie być dla ciebie interesujący, bo stanie się jednym z miliona podobnych. Nie dostrzeżesz już koloru w takiej osobie, tylko zwyczajną szarość."

Zwyczajnej szarości nie można przypisać Zoi, głównej bohaterce "Bez wyboru", która trafia do grona moich ulubionych kobiecych postaci w literaturze. I piszę to całkiem szczerze, bez sztucznego promowania książki.

Zoja, to kobieta nosząca zbroję mającą wykazywać, jaką jest twardą, nie do zajechania, babką. Wiadomo jednak, że takie osoby pod zbroją chronią swojej wrażliwości. Nie chcą być zranione, narażać się na niepotrzebne potknięcia, upadki.

Zoja Sterlak wraca do Łodzi i zostaje wciągnięta w śledztwo, które dostarczy jej znajomych już emocji i adrenaliny. Spotka ludzi, którzy odgrywają znaczącą rolę w jej życiu, choć niekoniecznie ma na to ochotę. Przynajmniej tak to wygląda z zewnątrz.

Łódź staje się niebezpiecznym miastem, po którym grasuje on - morderca. I to nie byle jaki, ponieważ zostawia po sobie dość nietypowe ślady. A może raczej wskazówki?

Nie znałam twórczości Agnieszki Płoszaj, ale "Bez wyboru" sprawiło, że chętnie przeczytam poprzednie, jak i kolejne w dorobku książki, które się dopiero pojawią. Wątek historyczny kompletnie mnie zaskoczył i okazało się, że jest to genialny pomysł. Wracanie do przeszłości, do czasów kiedy trwała II wojna światowa, może na początku dziwić, ale im dalej posuwało się śledztwo, tym więcej światła wpuszczało na sprawę prowadzoną przez Zoję, Kardasa i Wincenta.

Mentalizm? Kiedyś o nim słyszałam, jednak przedstawiony w książce sprawił, że musiałam o nim troszkę poczytać w internecie. Ryciny? Kolejny powód, by twierdzić, że "Bez wyboru" zaskakuje i sprawia, że czytelnik jest karmiony naprawdę dobrze napisanym kryminałem.

Na szczęście nie brakuje sarkastycznego humoru, który uwielbiam właśnie w postaciach kobiecych. Ich cięty język, zwłaszcza kierowany w stronę mężczyzn, dostarcza rozrywki i dodaje plusów do ogólnej oceny książki. Uczucia mają tu swoją ważną rolę, ale nie przyćmiewają śledztwa, co dodatkowo cieszy.

Morderstwo, historia z okresu drugiej wojny światowej, młodzi i energiczni bohaterowie, humor, któremu towarzyszy sarkazm, to zestawienie bardzo interesujące i, mam nadzieję, świadczące o świetnej książce. W moim odczuciu właśnie taka jest i z czystym sumieniem mogę Wam ją polecić. Mam nadzieję, że spędzicie z nią czas tak dobrze, jak ja. Albo i lepiej!

Pierwszorzędny miejski kryminał, który zakłada na wyobraźnię czytelnika gogle VR i zmienia lekturę w przeżycie. Industrialna Łódź Agnieszki Płoszaj jest niebezpieczna niczym Detroit. Ma jednak swoich stróżów - odważnych, zdeterminowanych i bezkompromisowych. Anioły Łodzi widzą więcej, czują mocniej i słuchają uważniej. Potrafią rozmawiać z duchem swojego miasta, a on wskazuje im drogę do tych, którzy usiłują je zniszczyć. Rozumiesz już dlaczego powieść nazywa się “Bez wyboru”? A może uważasz, że masz inny poza tym, by jak najszybciej poznać tę historię…

Opowiem Ci, co mi się przydarzyło podczas lektury… Miałem wrażenie, że na oczy założono mi okulary VR, na których znajdowały się dwa guziki. Klik - nacisnąłem pierwszy z nich. Znalazłem się na ulicach dzisiejszej Łodzi. Zakwaterowałem się w ekskluzywnym, loftowym apartamencie, po czym wybrałem na całonocny spacer, który planowałem zakończyć pysznym śniadaniem w centrum. Wszystko zmieniło się późnym wieczorem, w trakcie słynnego Festiwalu Światła. Wraz z tłumem łodzian spoglądałem na artystycznie wyeksponowane zwłoki lokalnej dziennikarki, które odnalazł jeden z mieszkańców. Ochota na śniadanie bezpowrotnie odeszła. Czar prysł. Zacząłem się bać.

Klik - wcisnąłem drugi z guzików. Nie wierzyłem w to, co widzę. Byłem funkcjonariuszem policji żydowskiej w łódzkim getcie. Na ramieniu miałem opaskę funkcyjną, a w prawej dłoni pałkę, którą zaciskałem ze wszystkich sił. Nigdy nie zapomnę spojrzenia niedawnego sąsiada, który przeganiany przeze mnie z własnego domu zdawał się udzielać mi wzrokiem niemego rozgrzeszenia. Takiego, które jednocześnie przebacza i życzy bym smażył się w piekle za to, co robię jego rodzinie.

I nagle ktoś zdjął mi okulary z oczu. To była ona. Zoja Sterlak. Piękna i pociągająca śledcza, ze spojrzeniem, w którym lewe oko jest niczym RTG, a prawe to wykrywacz mikroekspresji. Powiedziała, żebym czytał dalej, bo przecież to jej nazwisko morderca wyciął na plecach denatki. Cała ona - pomyślałem. Potrafi żartować z każdej, nawet najczarniejszej, sytuacji. W kolejnych rozdziałach przedstawiła mi swoich przyjaciół - Kardasa i Wincenta. Ten pierwszy na bank się w niej zabujał - pomyślałem to widząc, jak na nią patrzy i spija z ust każde słowo niczym latte w Starbucksie. Wincent z kolei, jak na gościa z ABW przystało, był typem faceta, który w pełni panuje nad swoimi emocjami i myśli co najmniej trzy kroki do przodu. Zazdrościłem mu łatwości z jaką budował swój autorytet i zyskiwał posłuch nawet najbardziej krnąbrnych słuchaczy. Miał to coś, o czym większość facetów marzy. Spędziłem z tą trójką wystarczająco dużo czasu by dowiedzieć się, co jest ich największą siłą. To zespół, który wspólnie tworzą. Taki prawdziwy, a nie tylko z nazwy. Skonsolidowały ich wspólne doświadczenia z przeszłości i zaufanie, które między sobą wypracowali. Kiedy są razem, każdy zna swoje miejsce i wie co ma robić. Gdy trzeba podjąć ważną decyzję, decydują ich kompetencje, mocne i słabe strony. Nie potrzebują coacha z grą planszową by im powiedział, kto i jaką rolę ma pełnić. Połączyła ich ponownie ta koszmarna sprawa, o której wspomniałem Ci wcześniej.

Kiedy kończyłem czytać “Bez wyboru” zapisałem na swojej mapie myśli bardzo wiele wątków i tematów, które tworzą świat przedstawiony tej powieści. Zrozumiałem, jak wiele wartości czekało na mnie w tym skromnym z pozoru tomie. Dowiedziałem się, czym jest mentalizm, poznałem twórczość Goi, zacząłem dukać po chorwacku, a także nauczyłem się, że nie warto zaklinać rzeczywistości, kiedy tkwi się w związku bez przyszłości. Ale nie to okazało się dla mnie najważniejsze. Posłuchaj… Teraz będzie najważniejsze…

Agnieszka Płoszaj obudziła we mnie wrażliwość historyczną, lokalny patriotyzm, uważność na to, co zazwyczaj omijam wzrokiem. Odkąd przeczytałem “Bez wyboru” zupełnie inaczej spaceruję po moim kochanym Krakowie. Dużo częściej się rozglądam, zatrzymuję, czytam rozmaite informacje ukryte na budynkach i murach, no i rozmawiam o rzeczach, które w czasach szkolnych zepchnąłem w odmęt niepamięci. Choć nie znamy się z Autorką zbyt dobrze, to wiem jedno. Jest bardzo czuła na otoczenie i drugiego człowieka. To ten typ kobiety, której choćby przyziemny świat walił się na głowę, poświęci Ci czas, gdy zauważy, że to dla Ciebie ważne, wysłucha Twojej historii ze szczerą uwagą. Mało tego… Agnieszka słucha nie tylko ludzi, ale także miejsc, którym lata temu ktoś odebrał prawo głosu. Ktoś z Was to potrafi?

Łódź powinna być dumna, że ma taką ambasadorkę. Agnieszko idę z Tobą w ciemno do kolejnych historii, do których mnie zaprosisz. Jestem pewien, że utorują Ci drogę na pisarski szczyt (nie mylić z nasypem - sorry, za dużo czasu spędziłem z Zojką) - tam jest Twoje miejsce.

☕Bez wyboru to pierwsza książka Pani Agnieszki, którą przeczytałam i myślę, że nie ostatnia 😊

📚 Muszę powiedzieć, że ta książka mnie zaskoczyła. W takim sensie, że jestem raczej przyzwyczajona do tego, że w książkach pojawią się dwie historie, które w pewnym momencie się łączą. Jednak tutaj pierwszy raz spotkałam się z tym, żeby w kryminale pojawiła się historia osadzona podczas wojny. To dla mnie na duży plus bo uwielbiam książki o tematyce wojennej, więc połączenie dwóch tych gatunków, to strzała amora ustrzelona prosto w moje serce. ❤️

☕ Powieść przez wydawcę opisana jest jako kryminał z rozbudowanym wątkiem obyczajowym i...o niebiosa! No wreszcie dobre określenie książki. Człowiek wie jaką książkę bierze w rękę i czego może się spodziewać!

📚 Kolejny duży plus to główna bohaterka, Zoja Sterlak, kobieta bezkompromisowa, niezależna, odważna, z charakterem. Kobieta, która nie boi się ryzyka, nie boi się działać sama a jednocześnie walczy z demonami przeszłości.

☕ Muszę przyznać, że tak mi się spodobała historia Zoi i Kardasa, że wątek kryminalny totalnie zszedł dla mnie na drugi plan. Co prawda, w pewnym momencie zaczęłam podejrzewać co się święci, jednak finalnie zakończenie, troszkę absurdalne i z takim efektem ale że jak, zrobiło na mnie wrażenie!

📚 Podobało mi się również zastosowanie w książce, dużego kalibru (jak ja to nazywam) czyli motywu z psychologii. Dokładnie chodzi o mentalizm. Nie będę zdradzała w jakiej dokładnie formie, żeby nie psuć wam radochy z czytania.

☕ Tę książkę czytało się błyskawicznie, historia wciąga jak ruchome piaski. Przeczytałam ją z ogromną przyjemnością i już teraz wiem, że muszę nadrobić inne książki Pani Agnieszki.

Liczę też na kontynuację przygód Zoi!

📚Bardzo dziękuję wydawnictwu znak i znakcrime za możliwość przeczytania tej fantastycznej książki! 😊

"Bez wyboru" to książka, której fabuła mnie zaskoczyła. Dlaczego? Bo w treści przejawia się ważny temat, o którym nie ma ani słowa w opisie, ani zapowiedziach. Ale od początku...

Łódź. Właśnie trwa Festiwal Światła, gdy przypadkiem odkryte zostają zwłoki znanej dziennikarki. Na ciele kobiety morderca wyciął napis, ale nie byle jaki napis. To nazwisko młodej śledczej Zoi Sterlak - a właściwie byłej policjantki, która odeszła ze służby po wybuchu skandalu z nią w roli głównej i wyjechała do Chorwacji, skąd pochodzi jej matka. Wróciła do Polski by domknąć wszystkie prywatne sprawy, jednak po dowiedzeniu się o sprawie nie potrafi przejść obojętnie i obiera sobie za cel znaleźć mordercę, dla którego to ona sama jest celem.

Oprócz Zoi jedną z główniejszych postaci jest też Kardas, dawny policyjny partner dziewczyny, a jednocześnie dawna miłość. On chce ją ochronić, ale Zoja to twarda, pewna siebie i zadziorna kobieta, która nie odpuszcza, a jej odwaga może wpędzić ją w kłopoty, jednak nie cofnie się przed niczym. Jeśli macie dość książek ze słabymi, naiwnymi i głupimi bohaterkami, to "Bez wyboru" będzie dla Was! Inteligentna, charyzmatyczna i uparta Zoja to zupełne przeciwieństwo nijakich postaci.

Oprócz lawirowania między kryminalną sprawą, a życiem prywatnym bohaterów - które są świetnie połączone i wyważone, przenosimy się także do przeszłości.

A dokładniej do lat 1939- 1942, czyli do czasów łódzkiego getta, Żydów, Niemców i obozów pracy. Po tematy wojny i obozów nie sięgam, dlatego gdybym wiedziała wcześniej, to być może nie zdecydowałabym się na przeczytanie tej książki. Nie było tego za dużo - tylko historie, które stanowiły tło do obecnych wydarzeń, jednak uważam, że jedno zdanie na ten temat w opisie nie zaszkodziłoby.

Pod koniec ciekawie i gładko połączyły się te historie, a raczej postacie w nich występujące. Samo zakończenie bardzo zadowalające! Autorka mnie zaskoczyła postacią mordercy, a same jego motywy były dosyć niedorzeczne, ale finalnie świetnie pasowały do całej fabuły!

Bardzo polubiłam się z Zoją i mam nadzieję, że to nie nasze ostatnie spotkanie :)

Bardzo się cieszę, że wydawnictwo Znak rozpoczęło nową przygodę z serią Znak Crime - im więcej kryminałów tym lepiej!

[RECENZJA PRZEDPREMIEROWA]

BEZ WYBORU

Autor: Agnieszka Płoszaj

Wydawnictwo: Znak Crime

Premiera: 22.02.2023

Agnieszka Płoszaj zadebiutowała w 2017 roku serią łódzkich kryminałów (najpierw była CZARODZIEJKA, w kolejnych latach pojawił się OGRODNIK i BIGAMISTA), po drodze projekty z kategorii literatura dla dzieci, ale można powiedzieć, że BEZ WYBORU to wielki powrót Autorki do kryminalnego świata. Książka ukazała się nakładem ZNAK CRIME – jest to nowa marka Wydawnictwa Znak skupiona na kryminałach i thrillerach. Grono Autorów tej serii ciągle się powiększa, a tym samym zapowiada nie jedną czytelnicza ucztę. Taka też była w przypadku książki BEZ WYBORU!

POTWORNA ZBRODNIA. NAMIĘTNOŚĆ SPRZED LAT. I PRZESZŁOŚĆ, KTÓRA NIE DAJE O SOBIE ZAPOMNIEĆ.

Główna bohaterka Zoja Sterlak jest byłą policjantką. Odeszła z pracy po tragicznym wydarzeniu, a dodatkowo w echach skandalu i wyjechała do ojczyzny swojej matki – Chorwacji. Teraz wraca do Polski, by załatwić kilka prywatnych spraw. Okazuje się jednak, że podczas Festiwalu Światła w Łodzi doszło do zbrodni. Sprawca zostawił na ciele ofiary pewną wiadomość, która łączy się bezpośrednio z Zoją. Dawni współpracownicy Wincent i Kardas proszę policjantkę o pomoc w odnalezieniu zabójcy, ale chcą też zapewnić jej bezpieczeństwo. Czy Zoja zgodzi się po raz kolejny wejść w szeregi policji? Kto stoi za zabójstwem znanej dziennikarki? Jaka relacja łączyła Sterlak i Kardasa? Czy można uciec od przeszłości?

Akcja książki osadzona została w Łodzi, Czytelnik wraz z bohaterami przemierza uliczki miasta i poznaje różne ciekawostki dotyczące jego historii. Autorka zadbała o detale, przekazuje to co najbardziej charakterystyczne dla miasta. Sporo niespodzianek dla osób, które znają Łódź, ale i dla tych którzy kojarzą ją tylko jako miasto wojewódzkie. Wspomniany zostaje np. mecz Widzewa Łódź, czy głośna sprawa zabójstwa dokonanego przez Gruzina. Do tego co dzieje się tu i teraz, została wpleciona historia pewnej żydowskiej rodziny z lat drugiej wojny światowej. Tło historyczne odgrywa bardzo ważną rolę w całej historii. Dodatkowo Autorka już na samym wstępie zaciekawiła mnie też przeszłością głównych bohaterów. To co wydarzyło się w ich życiu i co sprawiło, że dziś są zupełnie innymi ludźmi. Informacje te są dozowane i sprytnie wplecione w teraźniejszość.

Nie wątpliwie bardzo mocną stroną tej książki jest główna bohaterka. Zoja Sterlak – odważna, ambitna, zawzięta, bezkompromisowa i charakterna. Nie boi się ryzyka. Jeśli się do czegoś zobowiązuje to zawsze doprowadza wszystkie sprawy do końca. Często działa po swojemu, pokrętną drogą, a nawet pod prąd. Bywa również zuchwała i arogancka, a jej znajomi twierdzą, że nawet rozpuszczona. Los boleśnie doświadczył ją na wszystkich płaszczyznach – w życiu zawodowym, prywatnym i uczuciowym. Do tego ktoś teraz zaczyna grzebać w jej życiu i wyciągać na światło dzienne stare sprawy. Zoja będzie musiała zmierzyć się z przeszłością. Czy uda jej się odnaleźć sprawcę zabójstwa dziennikarki? Jak historia żydowskiej rodziny połączy się ze sprawą zbrodni na Festiwalu Światła? Niewątpliwie do gry wejdą nieczyste interesy i duże pieniądze. Czy byłej policjantce grozi śmiertelne niebezpieczeństwo?

Agnieszka Płoszaj w perfekcyjny sposób łączy odległą przeszłość z teraźniejszością. W książce pojawiają się również odnośniki do sztuki, a także motyw mentalizmu, który bardzo mnie zaciekawił. Po przeczytaniu tej książki z pewnością sięgnę po więcej informacji na temat sztuczek psychologicznych. Czytając książkę powoli wszystko zaczyna układać się w jedną całość. Pod koniec akcja nabiera tempa i trudno oderwać się od lektury. Trudno było wytypować zabójcę, a jego motyw był nie do odgadnięcia. Jestem zachwycona jak Autorka połączyła wszystkie wątki. Lektura zdecydowanie z wyższej półki. Wzbogacona życiowymi mądrościami i cytatami skłaniającymi do przemyśleń. W książce unosi się zapach kawy i czegoś jeszcze… ale o tym musicie przekonać się sami. BEZ WYBORU polecają dwie Autorki: Diana Brzezińska i Agnieszka Lingas- Łoniewska. Zoja to zdecydowanie bohaterka, która zapada w pamięci. Mam nadzieję, że BEZ WYBORU to dopiero początek jej historii. Książka jest zdecydowanie doskonałą zapowiedzią większej serii.

Nowa seria wydawnictwa Znak, czyli Znak Crime dla mnie od razu była zielonym światłem do zwrócenia uwagi na absolutnie każdą jedną propozycję sygnowaną nowym logiem. Dlaczego? Jak sama nazwa wskazuje, kryminał, thriller i całe mnóstwo dobroci jakie się będzie kryło pod tą nazwą to zdecydowanie moje ulubione klimaty książkowe. Zaczęłam od "Oszustki", na którą spoglądałam od pierwszych zapowiedzi i już wiedziałam, że przepadłam, a to debiut! I w ten sposób zaczęłam przeglądać inne propozycje z pod znaku Crime co zaowocowało otrzymaniem od wydawnictwa paczuchy, w której znalazłam "Bez wyboru".

Agnieszka Płoszaj była mi już znana wcześniej, choć nie zagrzała do tej pory miejsca na dłużej w żadnym wydawnictwie, to mam nadzieję, że tym razem znalazła swoje miejsce. Dlatego też mniej więcej miałam świadomość jaki ma styl, czego się po książce spodziewać. A oprócz tego akcja dzieje się w Łodzi, do której mam ogromny sentyment.

A propos Łodzi, to akcja rozgrywa się w momencie kiedy organizowany jest Light Move Festival. Jeśli nie znacie, koniecznie sprawdźcie, warto! W każdym razie, na tej właśnie imprezie w jednej z iluminacji zostaje znalezione ciało dziennikarki. Co dziwne, na jej ciele zostaje wyryte pewne nazwisko.

I tu wkracza nasza główna bohaterka Zoja, której to nazwisko na ciele młodej kobiety odkryto. A ta odeszła ze służby w policji rok wcześniej i nie było to pokojowe rozwiązanie stosunków służbowych, a wielki skandal. Przez ten czas była w Chorwacji, w swoim rodzinnym miasteczku, ale teraz wraca aby uporządkować sprawy i zmierzyć się z zabójcą.

Powiem tak, od momentu gdy zaczęłam czytać polskie kryminały, to uwielbiam w nich łączenie wątków służbowych bohaterów i prywatnych. Nie tylko skupiamy się na śledztwie, ale także na romansach, skandalach, rozwodach, szczęśliwym lub nieszczęśliwym życiu... i tak jest również w przypadku "Bez powrotu", gdzie szczerze mówiąc, polubiłam Zoję na tyle, aby chcieć o niej przeczytać całą serię. Jest nieco dziwna, ale za to charakterna i jednocześnie nie jest opryskliwa. To taka postać, której mi osobiście ostatnio bardzo brakowało w tego typu książkach, bo dla niektórych autorów silna kobieca postać wiązała się automatycznie z tym, że miała być chamska, wredna, złośliwa, bo inaczej by nie uzyskała w świecie męskim szacunku. Cóż za bzdura i na szczęście Płoszaj pokazała, że to może być świetna postać, z którą od razu czuje się nić porozumienia.

Jak już wspomniałam, pojawiają się też wątki obyczajowe i to dodaje smaczku, bo jako czytelnik ma się okazję do tego aby poznać śledczych nie tylko od służbowej strony, ale także od prywatnej. W "Bez powrotu" wplecione są idealnie i nie dominują opowieści o, jak by nie było, mordercy młodej kobiety.

No właśnie, bo śledztwo jest poprowadzone bardzo dynamicznie, akcja nie ciągnie się, nie ślimaczy, tylko wszystko mknie ekstremalnie szybko. Czy to na plus? I tak, i nie. Z jednej strony lubię gdy powieści mają bardzo dużo treści, ale nie gdy lana jest bez sensu woda. Płoszaj nie napisała tomiszcza, ale udało jej się nie pomijać żadnego wątku i przy tym stworzyć ciekawą historię.

Gdybym miała polecić, to na pewno każdej osobie, która lubi powieści Diany Brzezińskiej, Emilii Szelest, bo jest to tego typu właśnie książka czyli z szybką akcją, z fajnymi bohaterami i nie pozwalająca się nawet na chwilę odłożyć!

Recenzja powstała we współpracy z Znak Crime.

Zoja Starlak to młoda śledcza, która po traumatycznych wydarzeniach podczas pełnienia służby uciekła z kraju i zaszyła się w rodzinnej Chorwacji. Kiedy po roku wraca do Łodzi, aby uporządkować sprawy prywatne, zostaje wplątana w toczące się aktualnie śledztwo dotyczące zamordowania znanej dziennikarki.

Zoja nie chce wracać do pracy w policji (a tym bardziej nie chce pracować z dawnym partnerem Kardasem), jednak szczegóły morderstwa łączą się z jej osobą w zadziwiający sposób.

Młoda, ambitna, uparta i niekonwencjonalna policjantka musi sięgnąć głęboko w przeszłość swojej rodziny, aby złapać mordercę.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Agnieszki Płoszaj, ale na pewno nie ostatnie. Autorka w wyjątkowy sposób łączy przeszłość z teraźniejszością. Wstawki ukazujące historię żydowskiej rodziny w czasie II wojny światowej są w równym stopniu emocjonujące, co bieżące wydarzenia w życiu Zoi Starlak.

Mam nadzieję, że pani Agnieszka napisze kontynuację losów Zoi, bo na polskim rynku kryminałów brakuje tak wyrazistej kobiecej bohaterki.