Bez tchu. Rozchwiani. Tom 5

Bez Tchu autorstwa K. A. Figaro to ostatni tom cyklu "Prosty układ". Jest to książka, która tak sama jak poprzedzające ją części, wzbudza w czytelniku wiele emocji, szczególnie tych przykrych. Autorka jednak rekompensuje to szczęśliwym zakończeniem, które kończy tę sinusoidę wzlotów i upadków dwójki bohaterów. "Bez tchu" czyta się bardzo przyjemnie. Lektura jest niesamowicie wciągająca. Szczególnie zadowoleni będą czytelnicy, którzy nie lubią wiele wątków i ich chaotycznego rozłożenia na kartach powieści. Autorka zadbała o odpowiedni podział narracji, przez co nie zatraca się fabuły i wczuwa się w sytuację bohaterów.

Ostatnio miałem okazję sięgnąć po książkę "Bez tchu", którą napisała K. A. Figaro i muszę przyznać, że pozytywnie mnie ta powieść zaskoczyła. Nie znałem wcześniej twórczości tej autorki, więc nie do końca wiedziałem, czego powinnam się spodziewać, ale nie zawiodłem się i jestem zadowolony, że zdecydowałem się przeczytać powieść. Książka wciąga, a mnogość wątków i napięcie, jakie towarzyszy czytelnikowi podczas lektury, jest naprawdę niesamowite. Jest to lekka i przyjemna powieść, którą czyta się szybko. Jeśli jednak nadmiar wątków erotycznych nie jest w Twoim guście, to lepiej zrezygnuj, ale na pewno będziesz żałować.

Znam autorkę i jej książki, gdyż kilka miałem już okazję przeczytać. "Bez tchu" to piąty tom serii napisanej przez K. A. Figaro. Poprzednie części czytałem z wypiekami na twarzy, dlatego teraz byłem nastawiony na to samo. Nie zawiodłem się. Książka przypadła mi do gustu. Można powiedzieć, że ta seria jest uzależniająca i nawet jeśli nie wszystko się nam w książce podoba, to i tak nie możemy powstrzymać się przed czytanie. O czym to świadczy? Jedynie o tym, że autorka ma talent i potrafi zatrzymać czytelnika przy sobie. Jeśli szukacie książki, którą czyta się szybko, a jednocześnie bardzo wciąga, to jest to pozycja dla Was.

Lubię od czasu do czasu przeczytać sobie dobry romans. Nie robię tego zbyt często, ale na poprawę humoru, taka książka zawsze jest mile widziana. Ostatnio czytałem "Bez tchu" K. A. Figaro i powiem, że jestem naprawdę zadowolony. Powieść jest niezwykle ciekawa, pełna różnych zwrotów akcji, a co najważniejsze, przepełniona emocjami. Emocje w książce to, to co lubię najbardziej. W książce znajdziemy wiele wciągających wątków, wiele smutnych historii, które wywołają łzy na twarzy, ale także pozytywnych zakończeń i niezłego humoru. Ta pozycja jest zakończeniem serii, więc będę czuł niedosyt, gdyż trochę się do bohaterów przywiązałem.

Tak się nie robi. Tak kończyć całą serię?? No nie mogę przeżyć tego, że to już koniec tej całej serii. Ale za to jaki jest to koniec. Nie spodziewałem się tego, co tu zastałem. Brawo, brawo! Jestem pod wrażeniem nie tylko ostatniego tomu, który opowiada o Julii i Dymitrze. Na minus zaliczam fakt, że to już naprawdę koniec i nie ujrzymy nowych przygód tej dwójki. No, ale gdybym odczuła potrzebę, to zawsze mogę wrócić do czytania od nowa, czego na pewno sobie nie odmówię. Brawo dla pani Figaro za to, że wiedziała "kiedy ze sceny zejść". Całą sagę zakończyła w najlepszym z możliwych momencie. Książkę Wam polecam.

To już ostatni tom przygód Julii i Dymitra. To moment, kiedy wszystko staje się jasne. Na plus? Na minus? Tego dowiecie się tej książki, bo nie będę Wam opowiadać całej fabuły. Inaczej czytanie straci swój urok. Pani Figaro - Katarzyna Grochowska działająca pod pseudonimem - zadbała o to, aby wszystkie wątki, które do tej pory były jedną wielką niewiadomą, w końcu znalazły swoje rozwiązanie. Będę tęsknić za tymi bohaterami, ale kiedyś wszystko musi mieć swój koniec. Polecam Wam nie tylko "Bez tchu", ale również inne książki z tej serii, bo jest ona naprawdę genialna i oferuje wiele pozytywnych emocji.

Długo czekałam na kolejną część "Prostego układu" - na szczęście "Bez tchu" spełniło wszystkie moje oczekiwania! K. A. Figaro jako jedyna potrafi w tak dociekliwy i nieoczywisty sposób opisywać relacje międzyludzkie. W każdym kolejnym tomie można było zresztą zaobserwować, że jej styl pisarski bardzo się rozwija i dojrzewa. "Bez tchu" stanowi książkę naprawdę przemyślaną, momentami nieprawdopodobnie wzruszającą, ale przede wszystkim realistyczną, opisującą relacje ludzi takie, jakimi są, bez niepotrzebnego podkolorowania. Serdecznie polecam wszystkim fanom K. A. Figaro i całego cyklu "Prosty układ".

"Bez tchu" to zakończenie naprawdę świetnej serii, która bardzo przypadła mi do gustu. Spodziewałem się takiego zakończenia tej książki, ale nie jest to dla mnie w żadnym razie wada. Muszę przyznać, że inne zakończenie byłoby dla mnie sporym rozczarowaniem. Ta książka ma wszystko to, co potrzebne jest do stworzenia idealnego romansu. Znajdziemy w niej dużo miłości, wątków erotycznych, ale także sporo intryg, rozstań czy smutków. Bardzo żałuję, że jest to już ostatni tom tej serii, gdyż przeżyłem naprawdę świetną przygodę razem z głównymi bohaterami. Jeśli więc lubicie tego typu książki, a szukacie czegoś, co wleje w Wasze życie trochę radości, to jest to idealna lektura dla Was.

No i zostałam bez tchu... tak mocno emocjonalnej, wzruszającej, szczęśliwej książki dawno nie czytałam. Tyle łez dawno nie uroniłam, ciężko było mi czytać wiedząc, że to już koniec tej historii, ale warto było, bo nareszcie wszyscy są szczęśliwi i spełnieni. 10/10!

Ta książka to prawdziwy wulkan emocji. W końcu doczekaliśmy się kolejnej książki z tej serii. Tylko, że jest to koniec całej sagi, więc jest mi smutno. Aczkolwiek, jeżeli byśmy chcieli przypomnieć sobie te wspaniałe emocje, to zawsze mogę wrócić do poszczególnych książek. Na szczęście cała seria znalazła miejsce w mojej biblioteczce. Chyba nic dziwnego w tym, ponieważ każda książka jest naprawdę fascynująca, a finał całej serii przechodzi ludzkie - czytelnicze pojęcie. Takiego zakończenia się nie spodziewałam i doskonale wiem, że wiele innych osób ma takie same odczucia jak ja. Polecam do czytania.

"Bez tchu" K. A. Figaro to książka na którą czekałam i bardzo byłam ciekawa jak potoczą się losy Łucji, Alexa i Dymitra. Seria "Rozchwiani" wzbudzała we mnie mnóstwo uczuć i przy poprzednich częściach nie raz zadawałam sobie pytanie po co ja to czytam, ale autorka ma taki styl pisania, że ciężko odłożyć te książki. Łucja i Dymitr w rankingu na najbardziej irytujące postacie mogą ubiegać się o podium. Tak było jeszcze do poprzedniej części. W "Bez Tchu" są już dorosłymi, odpowiedzialnymi ludźmi i przeszli ogromną przemianę. Życie mocno ich doświadcza, dzięki czemu są coraz silniejsi.

Ostatnia część jest kropką nad i. Wszystko nam się tutaj pięknie zamyka. Poznajemy lepiej Dymitra i przyczyny jego poprzedniego zachowania. Nie zabraknie emocji, a wręcz będzie prawdziwy rollercoster. Natomiast watek sensacyjny dostarczy nam dreszczyku. Uważam, że jest to najlepsza część, dostarcza nam mnóstwa wrażeń i pokazuje jaki los potrafi być przewrotny. Jak pewnie większość domyślałam się zakończenia, ale ta historia jest tak poprowadzona, że tego co jest pomiędzy nie jesteśmy w stanie przewidzieć. Jedynie moim zdaniem autorka trochę popłynęła w epilogu 😉

Los daje i odbiera, szczęście bywa przeplatane łzami, czasem ktoś zawita do czyjegoś życia na dłużej, lub na krócej, zmieniając je bezpowrotnie lub nadając mu całkiem nowy kierunek. Po wszystkim pozostaje jakiś ślad, bywa, że jest blizną, ale one mają to do siebie, iż niekiedy bledną i zmienia się perspektywa z jakiej na nie patrzymy. Nie zawsze upływ czasu jest lekiem na to, co było złe, lecz może pomóc zamknąć drzwi do przeszłości i otworzyć nowe do przyszłości.

Spokój rzadko kiedy trwa długo, Łucja przekonała się o tym już kilka razy i zawsze oznaczało to, że będzie musiała się zmierzyć z czymś, na co nie była przygotowana. Straciła już dużo, ale i zyskało niemało, lecz cena była wysoka. Teraz powinno zabrzmieć w jej egzystencji „i żyli długo i szczęśliwie”, jednak przeznaczenie pisze odmienny scenariusz. Alex daje kobiecie to, czego tak długo pragnęła, chociaż czy na pewno? Co na to Dymitr? Nie ON stoi przy boku Łucji, może i ON powinien znaleźć inny sposób na szczęście? Wspólna przeszłość była bolesna, ale może jeszcze nie wszystko stracone? On tak łatwo nie poddaje się, zwłaszcza, że chodzi także o kogoś jeszcze, kto jest szansą dla niego by miał nadzieję na lepsze jutro. Trudne wybory przed tą trójką, zwłaszcza, że cień tego, co kiedyś zraniło znowu pojawia się. Co jeszcze przed nimi? Na pewno muszą stawić czoła swoim lękom i zdecydować czego pragną dla siebie i od innych.

Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, prawdziwy wachlarz uczuć, wielka miłość o wielu obliczach i dorównujący jej gniew oraz nienawiść, do tego poplątane ludzkie życiorysy czy tyle wystarczy by zaciekawić najnowszą książką K.A. Figaro? Tak naprawdę to nawet nie telegraficzny skrót tego, co czeka czytelników, którzy sięgną po „Bez tchu”, emocje gwarantowane są od pierwszych do ostatnich zdań, najlepiej przygotować się na dosłownie wszystko. Bohaterowie nie pozwalają na to, by ktokolwiek nudził się podczas lektury, dostarczają co i rusz powodów by z niecierpliwością poznawać koleje ich losów, bo w żadnym razie nie należą ani do nudnych, ani tym bardziej do łatwych do przewidzenia. Tam gdzie wydaje się, że wszystko potoczy się prostą ścieżką pojawiają się niespodziewane zakręty. Autorka zręcznie domyka wcześniejsze wątki, lecz na pierwszym planie jest dalszy ciąg życiowych perypetii postaci, jakie mają już za sobą dużo różnorodnych wydarzeń, lecz jak to bywa spokój rzadko kiedy gości na długo. Tytuł jak najbardziej jest adekwatny do opowiadanej historii, gdzie splata się to, co było z tym, co właśnie ma miejsce oraz tym, co może być, lecz to dopiero okaże się. K.A. Figaro postawiła na uczucia, kontrastowe w charakterze, które są źródłem trudnych decyzji i wyborów, jakich skutki przynoszą z sobą kolejne wiraże. Padają również trudne pytania, a odpowiedzi nie zawsze są możliwe od razu do udzielenia, gdyż tam gdzie ścierają się silne osobowości ludzi po przejściach i z przeszłością nie ma łatwych rozwiązań. Zakończenie jest prawdziwą wisienką na torcie równocześnie będącym prawdziwym finałem całości, ale i pozostawiającym czytających z apetytem na więcej. Jedno się kończy by mogło rozpocząć kolejne.

„Bez tchu”, w takim stanie, znajdziecie się kilkakrotnie, podczas czytania tej książki.

Piąta część i zarazem ostatnia serii Rozchwiani. Z jednej strony cieszę się, że mamy zakończenie, ale jest mi cholernie smutno.

Ta książka to wulkan emocji, kto czytał wcześniejsze części, ten wie, o co mi chodzi.

Wybór nigdy nie jest prosty, a nawet jeśli go dokonamy, nie mamy pewności, czy podjęliśmy odpowiednią decyzję, to wyjdzie z czasem.

Łucja jest pewna swojego wyboru.

Miłość nigdy nie była dla niej łatwa.

Najpierw Dymitr, który złamał jej serce. Ona oddała mu cząstkę siebie, jednak on, nie był jeszcze w stanie tego docenić i przyjąć.

Alex okazał się tym, który poskładał to serce, nauczył ją od nowa kochać, razem stworzyli rodzinę dla Ani, córki Dymitra.

Wszystko skomplikował ojciec Sebastiana, który nawet po śmierci, pociągał za sznurki. Chciał naprawić błędy wychowawcze, których sam dokonał, chciałby, aby Łucja, dała szansę Dymitrowi. Nie jako mężczyźnie, lecz jako ojcu.

Czy zagubiony mężczyzna, który nie wie co to miłość, któremu brutalnie odebrano dzieciństwo, będzie umiał kochać?

Czy uczucie, którym Łucja kiedyś darzyła Dymitra, całkowicie zniknęło?

Jest tam tyle pytań, na które dostaniecie odpowiedzi.

Alex jest wyjątkowym mężczyzną, myślę, że Łucja, dokonując wyboru, podjęła najlepszą z możliwych decyzji. Jej uczucie było prawdziwe, co udowadniała na każdym kroku.

Cóż, Dymitr zmienił się bardzo, oczywiście na plus. Chciałam zobaczyć tego faceta w tym wydaniu. W końcu się ogarnął, ale czy trochę nie za późno?

Córka zmieniła go bardzo, był w stanie poświęcić dla niej wszystko.

Powiem wam, że autorka złamała mi serce, miałam ochotę krzyczeć nie, jednak wiedziałam, że coś musi się stać, by to zakończenie miało ręce i nogi.

Nie obyło się bez intryg, które zmieniły bieg wydarzeń. Życie Łucji zrobiło koło i znalazła się w podobnej sytuacji, jak sześć lat temu.

Bohaterów czeka trudna droga, która dla niektórych będzie ostatnią.

Pojawią się nowi bohaterowie, którzy trochę namieszają.

W tej historii nic nie jest proste i nic nie przychodzi zbyt łatwo.

Bohaterowie, aby być szczęśliwi muszą walczyć do samego końca. Najważniejsze jest to, że mają dla kogo walczyć.

Jeśli Czytaliście wcześniejsze części, to koniecznie musicie przeczytać „Bez tchu”.

Ta książka złamie wam serce, ale nie wiem, czy poskleja na nowo.

"Bez tchu" K. A. Figaro

Recenzja przedpremierowa! (Patronacka)

"Jeżeli się kogoś  kocha, tak szczerze, bezwarunkowo, to trzeba pozwolić  temu komuś decydować. Trzeba trwać przy nim, jeżeli na to pozwoli, ale i dać szansę na coś innego."

Życie Łucji i Dymitra nabiera tempa. Ona staje przed najważniejszym dniem w swoim życiu.

Dymitr podążający za rytmem, jaki wytacza mu miłość do córki, ewaluuje. Staje się lepszym człowiekiem.

Ale nic nie trwa wiecznie...  Jest jeszcze Igor, który chorobliwą zemstą, chce odebrać im  dosłownie wszystko. Czy mu się to uda? Czy to co przyszykował będzie miało wpływ na losy Łucji, Dymitra oraz Alexa? Miłość ma wiele odcieni, przy czyim boku Łucja zazna spokoju i szczęścia?

To już ostatnia część losów Rozchwianych. Gdy czytałam ostatnią kartkę łzy ciekły mimowolnie po policzku. Po raz kolejny autorka z impetem rozjechała moje serce. A to co znalazłam w tej części rozbiło mnie emocjonalnie. Z kartki na kartkę narastała moja ekscytacja. Wachlarz wrażeń jaki zaserwowała nam K. A. Figaro to totalny rollercoaster.

Ten tom kipi subtelnym pożądaniem, miłością, a także smutkiem i żalem. Autorka grała mi na nosie uczuciami bohaterów, bo przecież...

"Życie jest jak ruletka, a gdy przy boku masz osobę,  która cię kocha, przetrwasz wszystkie przeciwności."

Genialna fabuła, wątek sensacyjny, miłość dwojga ludzi, których życie to nieustająca walka o swoje dobro, podbiła moje serducho. Ta seria pokazuje, że warto mieć marzenia, warto zmieniać swój bieg historii, warto być w zgodzie ze swoim własnym sumieniem. A miłość w związku gra pierwsze skrzypce... Wzruszająca, intrygująca, dająca nadzieję, obezwładniająca gorącym dojrzałym pożądaniem powieść, stopi Twoje serce.  I postawi Cię przed pytaniem, czym jest miłość? Czekacie???

Dziękuję bardzo za możliwość patronowania "Bez tchu" wydawnictwu @lipstickbooks. To dla mnie niesamowita przygoda. Bardzo zżyłam się z bohaterami powieści i była to dla mnie ogromna przyjemność. Dziękuję ❤️