Bez przedawnienia. Dwa Bieguny. Tom 1

Piętno ojca alkoholika. Życie ze świadomością, że popełniło się błąd w ocenie, że niezbudowanej relacji, nieodbytych rozmów, nieumówionych spotkań nie da się już nadrobić. Ból po stracie dziecka, którego nikt i nic nie jest w stanie ukoić. Prawda i sprawiedliwość, które nigdy nie ulegają przedawnieniu. Krzywdy, które domagają się zadośćuczynienia. To wszystko i znacznie więcej znajdziecie na kartach najnowszej powieści Katarzyny Żwirełło.

„Bez przedawnienia”, jak na kryminał przystało rozpoczyna się od ujawnienia zbrodni. W tym przypadku, od odnalezienia ciała byłego polityka. Tropy wiodą młodego aspiranta, Roberta Baczuka i jego partnerkę, Antoninę Felińską do dawno zamkniętych spraw z przeszłości. Okaże się jednak, że zamknięte, nie znaczy wyjaśnione, a skomplikowane śledztwo, z którym przyjdzie im się mierzyć, nieoczekiwanie dotknie ich bardzo osobiście.

Katarzyna Żwirełło, pod pretekstem, skądinąd misternie uplecionej i poprowadzonej intrygi kryminalnej, zaserwowała nam opowieść o życiu. O relacjach; przyjaźni, miłości i nienawiści. O rodzinnych dramatach. O tym jak trudne dzieciństwo i młodość determinują przyszłość. Jak wpływają na życiowe wybory. „Bez przedawnienia” to także obraz trudnej, niezwykle wymagającej, angażującej nie tylko fizycznie, ale przede wszystkim emocjonalnie służby w szeregach policji. Opowieść o tym, jak łatwo się w tej pracy zatracić i jakie mogą być tego skutki.

„Poturbowane przez życie istoty”, ludzie nieidealni, doświadczeni przez los i jednocześnie niezwykle wiarygodni w swoich z nim zmaganiach – tacy są bohaterowie tej powieści. I to zarówno Ci, stojący w pierwszym szeregu, jak Robson i Tośka, jak i Ci drugoplanowi, wśród których

znajdują się, znani z poprzedniej powieści Autorki, Alan Berg i Michał Chmielewski. O ile jednak Berg, któremu Robert Baczuk wiele zawdzięcza, pełni rolę mentora młodego aspiranta, angażuje się w prowadzone przez niego śledztwo, jest postacią pozytywną, o tyle Chmielewski stoi do niego w kontrze i generuje zgoła odmienne emocje.

Pierwszy tom serii „Dwa bieguny” stawia przed czytelnikiem wiele pytań; Czy doznane w przeszłości krzywdy ulegają przedawnieniu? Czy towarzyszące nam od lat, wciąż żywe, bolesne uczucia i emocje mają termin ważności? Czy da się grubą kreską oddzielić przeszłość, traumy z dzieciństwa uznać za niebyłe? Jeśli masz odwagę uzyskać odpowiedź na te pytania, to najnowsza powieść Katarzyny Żwirełło jest dla Ciebie.

Nie daj się zwieść prostocie stylu i bezpretensjonalności języka, wielość znaczeń, które niesie ze sobą ten tytuł, cała paleta emocji, której dostarczą Ci jej bohaterowie i dojmująca ciekawość jak dalej potoczą się ich losy – niech będą wystarczającą zachętą by sięgnąć po „Bez przedawnienia”.

"To nigdy nie będzie za tobą. To jest w Tobie i zawsze będzie."

Aspirant Rafał Baczuk pracuje w wydziale kryminalnym już od kilku lat. Niestety czuje się lekko rozczarowany. Liczył, że stanie się bohaterem, herosem walczącym z najgorszym złem świata. W rzeczywistości bryluje w rozwiązywaniu rodzinnych tragedii i nieszczęśliwych wypadków. Trochę tak, jakby los z niego zadrwił. Coś się zmienia w momencie kiedy otrzymuje sprawę dość nietypowego zabójstwa. Jak się później okaże, to tylko pierwszy stopień krętych schodów, które będzie mu dane pokonać. Każdy kolejny krok przybliży go do rozwiązania zagadki, ale jednocześnie zafunduje wycieczkę do wnętrza siebie.

W tej historii czuć przede wszystkim prawdziwość emocji. To nie jest zwykła fikcja literacka, a wycinek życia wielu rodzin. Otrzymujemy wachlarz przeróżnych osobowości. Od oprawców po ofiary. Nawet z pozoru najmniej istotne postaci stanowią ogniwo łańcucha powiązań. Iskra czyni płomień, a okazja złodzieja. Nic nie dzieje się bez przyczyny.

Książka rozpoczyna się mocnym akcentem i nietypową zbrodnią. Dalej poznajemy bolesną przeszłość Roberta. Retrospekcje zdecydowanie podbiły emocjonalność tej powieści, a mnie totalnie zmiażdżyły. Czytałam ze łzami w oczach i trzęsącymi się dłońmi. Wręcz współodczuwałam razem z dziewięcioletnim chłopcem.

Należy jednak nadmienić, że powroty do przeszłości zalicza również Tosia, partnerka zawodowa Roberta. Ona także zostawiła za sobą wiele trosk i przykrych zdarzeń, ale czy w pełni je przepracowała?

Ta dwójka nie dopuszcza do świadomości, że jest dla siebie wzajemnym ratunkiem, ukojeniem i wyciszeniem szeptów zza pleców. Jestem ogromnie ciekawa co w związku z tym Autorka wymyśli w kolejnych tomach.

Rodzinne dramaty, alkoholizm, przemoc, zdrada, porzucenie, śmierć. Za tym wszystkim idzie głęboki żal i poczucie niesprawiedliwości. Życie będące echem dawnych krzywd nie jest łatwe. Jedynych tworzy silniejszymi, a innych łamie.

"Prawdziwy glina nie działa impulsywnie. Potrafi trzymać nerwy na wodzy, bo wie, że brak rozwagi może kosztować go życie."

Robert, mimo że jest policjantem, który stoi na straży prawa ma problem z agresją. Głęboko zakorzeniony sprzeciw wobec złu karze mu działać, ale czasem emocje biorą górę.

Druga część powieści pod względem emocjonalnym jest już łagodniejsza. W zamian za to, na pierwszy plan wychodzi sfera kryminalna. Śledztwo nabiera rozpędu i rozpoczyna się walka o prawdę. Policjanci próbują znaleźć schemat, odkryć ścieżkę, która zaprowadzi ich do mordercy.

Dla lekkiego rozładowania atmosfery swoje miejsce znalazł tu nawet mały wątek humorystyczny, a do głosu, dosłownie, dochodzi pewna bardzo charyzmatyczna papuga.

Ogólnie akcja tej powieści nie toczy się w zawrotnym tempie jednak sukcesywnie odkrywa kolejne elementy układanki tworząc bardzo ciekawy, złożony obraz.

Kilka ostatnich rozdziałów jest tylko wisienką na torcie. Uwielbiam takie zakończenia. Emocje i zniecierpliwienie, aż we mnie buzowały, a w głowie miałam szaloną gonitwę myśli i kilka prawdopodobnych scenariuszy. Chciałam czytać dalej, szybciej, a jednocześnie bałam się tego, co się za chwilę wydarzy. Znając całość jestem w pełni usatysfakcjonowana i zaintrygowana tym, co dopiero się zaczyna.

Dla mnie to powieść idealna. Doświadczyłam w niej wszystkiego czego oczekuję od książki tego gatunku. Chwyciła mocno w kryminalne kleszcze, zaintrygowała do granic możliwości, ale przede wszystkim bezkompromisowo obnażyła moje emocje. Dotarła do najskrytszych pokładów, które na co dzień staram się skrzętnie ukrywać. Były łzy i mnóstwo przemyśleń. To wszystko dało jednak pewien rodzaj wytchnienia jakiego szukam w książkach. Z ogromną przyjemnością zaliczam ją do ścisłego grona powieści życia. Daję 10/10 i jeszcze na pewno nie raz do niej wrócę. Dziękuję 🧡

Polecam całym sercem!

„Bez przedawnienia” Katarzyny Żwirełło to kryminał, który otwiera nową serię „Dwa bieguny”. I jest to naprawdę obiecujący początek! Oczywiście jeśli lubicie kryminały policyjne, bo to w tym środowisku kręci się akcja powieści. Żwirełło (vel. Vera Eikon) przyzwyczaiła nas już, że świat w jej książkach poznajemy od tej mrocznej, brudnej, złej strony. I tak jest i tym razem, co można zauważyć już na pierwszych stronach powieści – dostajemy nie tylko dziwne morderstwo, ale i zbrodnię, którą popełniła ofiara przemocy domowej. To coś, co trudno jednoznacznie ocenić pod względem sprawiedliwości, prawości czy w ogóle kodeksu moralnego. O tym w książce jest dużo więcej. Fabuła powieści toczy się szybko, częste zwroty akcji mącą czytelnikowi w głowie, tak że trudno powiedzieć czy mamy tu jedną zagadkę kryminalną czy jednak jest ich więcej. Kreacje postaci są wielowymiarowe, każdy ma swoje za uszami, ale jednak mimo to starają się postępować tak jak należy. Główny bohater serii, młody policjant Robert Baczuk jest obiecującą postacią, choć przyznam, że momentami trochę mnie denerwował. Łatwo to jednak wytłumaczyłam sobie jego młodym wiekiem i niewielkim doświadczeniem.

Fani książek Very Eikon (pseudonim autorki) ucieszą się dodatkowo, gdyż w tej historii pojawia się kalejdoskop postaci, które znamy już ze świetnej serii „Między prawami”, a Alanem Bergiem na czele. Nowi czytelnicy nie muszą się jednak obawiać, wszystko jest tu ładnie wytłumaczone, więc nawet bez znajomości serii wcześniejszej, nikt nie będzie się czuł zagubiony, ba! nawet nie pozna, że czegoś nie czytał ;) Ja już czekam na tom drugi!

Dotychczas miałam okazję czytać tylko jedną powieść autorki, ale umiejętność budowania napięcia, sugestywnie oddana atmosfera miejsca akcji i przede wszystkim ogrom emocji, które przeżywamy wraz z bohaterami sprawiły, że z niekłamaną przyjemnością przeczytałam jej najnowszą książkę „Bez przedawnienia”. I jeśli w przypadku pierwszej powieści można mówić o zauroczeniu, to druga przyniosła prawdziwą eksplozję uczuć automatycznie dodając autorkę do grona moich ulubionych.

To początek nowego cyklu zatytułowanego „Dwa bieguny”, dlatego też tak mile zaskoczyły mnie nawiązania do powieści „Nim padnie pierwszy strzał”, a poznany w niej bohater Alan Berg i w obecnej sprawie będzie miał sporo do powiedzenia, choć nieoficjalnie i pozostając w drugim szeregu.

Główny bohater, aspirant policji Robert Baczuk, to człowiek, którego ideały i oczekiwania z początków pracy zderzają się nieustannie z brutalną rzeczywistością. Jak długo można sprawnie funkcjonować ze świadomością, że nie łapie bandytów, nie zapobiega zbrodni, jest tylko świadkiem cierpienia i rodzinnych tragedii? W przepracowaniu negatywnych emocji nie pomaga zarówno jego porywczy i nieprzewidywalny charakter, jak i traumatyczna przeszłość. Czy nowa sprawa, do której zostaje skierowany okaże się powiewem świeżości, wyrwie go z marazmu i zaspokoi jego ambicje?

Trup zamurowany w ścianie brzmi intrygująco, tym bardziej że ofiarą jest były poseł skazany przed laty za zabicie prostytutki. Tropy prowadzą do spraw z przeszłości, pozornie zamkniętych, które zaczynają rezonować w bieżących wydarzeniach budząc demony i bardzo osobiście dotykając prowadzących śledztwo. Stopniowo ukazują obraz kłamstw budzących poczucie krzywdy i rządzę zemsty.

Autorka pokazuje, że prawda prędzej czy później wypływa, a dla osób jej poszukujących nigdy się nie przedawnia. Gdy jednak sprawiedliwość nie nadchodzi, a doznane krzywdy domagają się zadośćuczynienia, czy zemsta nie wydaje się jedynym wyjściem?

Znakomity kryminał, w którym napięcie związane z prowadzoną sprawą i kolejno odkrywanymi tropami konkuruje z przeżywanymi przez bohaterów emocjami. Macki przeszłości sięgają każdego z nich budząc chwilowo uśpione demony.

Jeśli szukacie kryminału z bohaterami nieidealnymi, w którym rodzinne tragedie wywołują ogrom emocji, a prowadzone śledztwo odkrywa trudne prawdy, to od tej powieści trudno będzie Wam się oderwać. Zakończenie książki daje przedsmak tego, czego możemy oczekiwać w kolejnym tomie, a autorka znakomicie potrafi zaostrzyć apetyt czytelnika. Mam nadzieję, że na kolejną literacką ucztę nie będziemy musieli długo czekać.

Coraz trudniej jest mnie czymkolwiek zaskoczyć, ale muszę przyznać, że tutaj pisarce się to zdecydowanie udało. Dawno nie spotkałam się z tak oryginalnie poprowadzoną fabułą i czułam całą sobą, że ta historia będzie inna, wyjątkowa i niepowtarzalna. Dokładnie to dostałam i za to dziękuję. Czytając, targały mną różnorakie emocje, co jest zawsze wyznacznikiem tego, jak długo zostanie ze mną dana książka. Każdy rozdział jest zatytułowany króciutkim fragmentem z danego rozdziału, co było świeżym i nietypowym pomysłem. Dodatkowym smaczkiem było lawirowanie między czasami, cofając się do przeszłości głównych bohaterów. Autorka tym manewrem idealnie wpasowała się w mój gust czytelniczy.

Od początku dostałam bardzo skrupulatną i szczegółową historię ludzi, którzy szukają sprawiedliwości i cieszę się, że w tak szczegółowy sposób mogłam poznać każdego z nich. Tutaj nic nie dzieje się przypadkiem. Wszystkie wątki są przemyślane i perfekcyjnie dopracowane i to czuć w każdym zdaniu. Pomimo wielowątkowości i mnogości bohaterów, nie ma szans na to, by pogubić się w fabule. Tutaj wszystko perfekcyjnie ze sobą współgrało i nic nie działo się przypadkiem.

„- On zabił mnie, ja zabiłam jego. Teraz wszystko się zgadza”.

Bohaterów polubiłam od samego początku, a poznając ich smutne dzieciństwo zbliżyłam się do nich jeszcze bardziej. Zawsze te traumatyczne wydarzenia, takie jak przemoc w rodzinie czy samotność sprawiają, że współodczuwam jeszcze mocniej wszystkie wydarzenia…

„Patrzył w smutne oczy morderczyni, starając się odsunąć na bok własne wspomnienia”.

Rasowy kryminał, w którym autorka daje możliwość czytelnikowi analizować na bierząco nowe tropy i pozwala krok po kroku iść śladami sprawcy i odkrywać nowe jeszcze bardziej zaskakujące wydarzenia. Ja takie historie uwielbiam całą sobą i już teraz nie mogę się doczekać kolejnego tomu.

Czy czas leczy rany? Czy zadana krzywda ulega przedawnieniu? Czy da się wymazać przeszłość? Tutaj nie trzeba nic więcej dodawać. To trzeba przeczytać!

RECENZJA PRZEDPREMIEROWA

W luksusowym apartamencie w stolicy zostają odkryte zwłoki. Zwłoki ukryte w nie byle jaki sposób. Okazuje się, że ofiarą jest były poseł zamieszany w przeszłości w afery kryminalne, który niedawno opuścił więzienie. Dochodzenie prowadzi młody aspirant Robert Baczuk, którego kariera do tej pory kręciła się wyłącznie wokół rodzinnych tragedii, patologii i awantur.

„Głęboko wierzę w sprawiedliwość. W to, że coś takiego jak prawda nie ma przedawnienia. Miałem na myśli tylko to, że prędzej czy później, prawda wyjdzie na jaw.”

Jest to już moje kolejne spotkanie z twórczością autorki i muszę przyznać, że odnoszę wrażenie, iż autorka z każdą kolejną pozycją osiąga coraz to lepszy poziom pisarki. Oczywiście do wcześniejszych książek nie mam żadnych zastrzeżeń i bardzo mi się podobały, jednak „Bez przedawnienia” jest dla mnie taką perełką na którą czekałam. Od samego początku czuć, że czytelnik nie będzie się tutaj nudzić, a sam fakt ukrycia zwłok w taki, a nie inny sposób powoduje, że ogarnia nas ogromna ciekawość. Chcemy poznać zabójcę i jego motywy. Wraz z Baczukiem prowadzimy swoje prywatne śledztwo.

Akcja być może nie pędzi tutaj jak szalona (przynajmniej początkowo), jednak zwroty akcji potrafią dać nam do myślenia i odrobinę namieszać. Co najbardziej mi się spodobało to fakt, że autorka nawiązuje do wielu ważnych kwestii dotyczących przemocy domowej. Dosadnie podkreśla jakie piętno na człowieku może odcisnąć patologiczne środowisko, w którym się wychował. Zresztą podobną sytuację mieliśmy w „Nim padnie pierwszy strzał”, jednak tutaj jest to znacznie bardziej i lepiej rozwinięte. Na przykładzie Roberta możemy dostrzec, że nie da się całkowicie odciąć od przeszłości i w znacznym stopniu nas ona definiuje. Gdy nie sięgniemy po odpowiednią pomoc demony przeszłości będą dawać o sobie znać w najmniej oczekiwanych momentach.

Jak już wspomniałam o „Nim padnie pierwszy strzał” to warto nadmienić, że znów możemy się spotkać z Alanem Bergiem, który grał tam pierwsze skrzypce. Zresztą, jak dobrze pamiętam to Roberta także mieliśmy okazję tam poznać - jako małego chłopca.

No właśnie, a jacy są zatem bohaterowie? Przede wszystkim charakterni i silni. Momentami irytujący, ale przede wszystkim dobrzy i pomimo, że popełniają błędy to robą to w dobrej wierze.

" - Obudź się wreszcie, Robson... Świat jest pełny kłamców i krętaczy. 
Spojrzał na nią wymownie, wzrokiem przepełnionym pretensjami.
- Może i tak, ale kiedy zaczniemy widzieć w nim wyłącznie zło, nasza praca straci sens."

„Bez przedawnienia” to świetny kryminał z zakończeniem dającym nam nadzieję na obiecującą kontynuację serii. Nawet jeżeli jest to rasowy kryminał to posiada głębokie przesłania, które dostrzeże każdy czytelnik. Pamiętajcie, aby doceniać to co macie bo nie wiecie co przyniesie nam jutro.

Premiera 14 kwietnia, a już teraz możecie kupić książkę w przedsprzedaży na stronie Dreams Wydawnictwo, a także E[Adres usunięty]