Zanim Benio położy się spać, ma do zrobienia wiele ważnych rzeczy! Z tego wszystkiego zupełnie nie pamięta, czy umył zęby. A Mama tyle razy mu przypominała. Ale przecież Benio musiał domalować pterodaktylowi pazury, po drodze do łazienki nadepnął na klocek i krzykiem zbudził domowników, a wodą z kranu można się tak fajnie bawić, niekoniecznie myć...
Benio to bardzo ruchliwy przedszkolak, prawdziwa iskierka! A przy tym istny wulkan emocji. Wszystko go interesuje i jest dla niego ważne, przyciąga i rozprasza jego uwagę jednocześnie. Beniowi często trudno jest usiedzieć w miejscu, skupić się na jednej czynności, czy zapanować nad silnymi emocjami, które pojawiają się nawet przy najdrobniejszej okazji. Benio jest zwyczajny i jednocześnie wyjątkowy. To chłopiec, w którym na pewno wiele dzieci rozpozna siebie.
W książce o Beniu (młodszym bracie Marcelinki – wysokowrażliwej dziewczynki) Kasia Kucewicz w autentyczny sposób przedstawia codzienność dziecka z symptomami nadpobudliwości psychoruchowej i deficytem uwagi, który czasem rozwija się w ADHD. Autorka pokazuje, że pozornie „niegrzeczne” zachowania nie wynikają ze świadomej złej woli, ale z wrażliwości i neuroróżnorodności. Bo różnorodność jest po prostu okej!
O autorce
Katarzyna Kucewicz – psycholożka, psychoterapeutka. Autorka książek oraz licznych artykułów w czasopismach psychologicznych i lifestylowych, ekspertka w programach telewizyjnych i radiowych. Od lat przygląda się zagadnieniu wysokiej wrażliwości, pracuje z osobami czującymi za bardzo. Z pasją dzieli się swoją wiedzą psychologiczną na Instagramie: @psycholog_na_insta.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii bajki, wiersze i opowiadania
Czy książka "Benio. Czy ja umyłem zęby?" jest odpowiednia dla dzieci z ADHD?
Tak, ta publikacja została stworzona z myślą o dzieciach wykazujących symptomy nadpobudliwości psychoruchowej i deficytu uwagi. Autorka, będąca psycholożką, przedstawia w niej zachowania wynikające z neuroróżnorodności w sposób empatyczny i zrozumiały dla najmłodszych. Lektura pomaga dziecku poczuć, że jego trudności ze skupieniem są naturalną częścią jego temperamentu. Rodzice znajdą tu wsparcie w interpretowaniu zachowań, które bywają mylnie odbierane jako nieposłuszeństwo. Jest to doskonałe narzędzie do oswajania diagnozy w domowym zaciszu.
Jaką rolę w zrozumieniu emocji dziecka pełni postać tytułowego Benia?
Benio służy jako autentyczny wzorzec przedszkolaka, który zmaga się z silnymi bodźcami i rozproszeniem uwagi. Dzięki jego przygodom mali czytelnicy mogą utożsamić się z bohaterem, który zamiast myć zęby, woli dokończyć zabawę figurkami. Książka wyjaśnia, że nagłe wybuchy emocji czy trudność w usiedzeniu w miejscu nie wynikają ze złej woli dziecka. Taka perspektywa buduje w domu atmosferę akceptacji i pomaga w codziennej komunikacji z energicznym kilkulatkiem. Postać ta uczy dzieci, że bycie innym jest całkowicie w porządku.
Czy treść książki skupia się wyłącznie na nauce codziennej higieny osobistej?
Nie, temat mycia zębów jest jedynie punktem wyjścia do ukazania szerszego problemu trudności z koncentracją. Głównym celem lektury jest oswojenie tematu neuroróżnorodności i pokazanie, jak wiele bodźców może odciągać dziecko od prostych czynności. Czytelnik dowiaduje się, że codzienne rytuały są dla dziecka z ADHD dużym wyzwaniem wymagającym cierpliwości. To wartościowe narzędzie wspierające rozwój emocjonalny, a nie tylko prosta instrukcja mycia zębów. Książka kładzie nacisk na zrozumienie mechanizmów działania dziecięcego umysłu.
W jakim wieku najlepiej zacząć czytać dziecku o przygodach Benia?
Książka jest dedykowana przede wszystkim dzieciom w wieku przedszkolnym, które zaczynają mierzyć się z obowiązkami. Prosty język i bliskie dziecku sytuacje, jak zabawa klockami czy wieczorna toaleta, sprawiają, że treść jest w pełni zrozumiała dla kilkulatków. Postać Benia, będącego młodszym bratem wysokowrażliwej Marcelinki, idealnie trafia w potrzeby rozwojowe dzieci między 3. a 6. rokiem życia. Jest to optymalny moment na wprowadzanie pojęć związanych z akceptacją własnej unikalności. Ilustracje i tekst są dopasowane do możliwości percepcyjnych tej grupy wiekowej.
Dla kogo ta konkretna książka o Beniu może nie być dobrym wyborem?
Publikacja ta nie sprawdzi się u osób szukających sztywnych poradników medycznych lub gotowych zestawów ćwiczeń. Jest to opowiadanie fabularne o charakterze wspierającym, a nie podręcznik diagnostyczny, więc nie zastąpi profesjonalnej terapii. Jeśli szukasz książki skupiającej się wyłącznie na suchych faktach naukowych bez dziecięcej perspektywy, ten tytuł może nie spełnić Twoich oczekiwań. Skupia się ona na budowaniu empatii i więzi, a nie na klinicznym opisie jednostek chorobowych. Dla starszych dzieci, powyżej wieku wczesnoszkolnego, forma przekazu może być zbyt uproszczona.
