Będę strażakiem

Jakiś czasu temu w naszym domu zamieszkało „Kiedy dorosnę” Quentina Grébana. Książka ta, zarówno dzięki treści, jak i pięknym, wdzięcznym ilustracjom skradła moje serce. Serduszko Zosi zresztą również. Spojrzałam zatem, czy jeszcze jakaś książka tego autora została przetłumaczona na język polski i okazało się, że owszem, w dodatku taka, który przynajmniej z tytułu wydawała się nawiązywać do „Kiedy dorosnę…”. Ilustracja na okładce zachęcała, więc decyzja przyszła do mnie szybko – chcemy mieć tę publikację!

Kiedy przeczytałyśmy ją z córą po raz pierwszy, byłam… zaskoczona! To było coś, czego się nie spodziewałam, coś zupełnie innego niż poprzednia książka tego autora. Zastanawiałam się nawet, jak ugryźć temat, gdy Zosia już podrośnie, aby wyłuskać z lektury coś więcej niż sympatyczną, zabawną historyjkę. Bo taką ta opowieść niewiątpliwie jest. Poznajemy tu Oskara, małego misia, który gdy dorośnie, chciałby zostać strażakiem. W zasadzie już teraz usilnie do tego dąży, jednak prawdziwi strażacy nie zwracają na niego uwagi. Oskar postanawia zatem wziąć sprawy w swoje ręce i pomagać tym, którzy znajdą się w potrzebie. Cel piękny, ale z jego realizacją bywa różnie. Bo samozwańczemu strażakowi zdarza się na przykład ugasić świeczki na torcie urodzinowym, myśląc, że ma do czynienia z pożarem. Albo ściąć drzewo, na którym utknął kotek. Tyle że przy okazji drzewo to niszczy pobliski dom. Tak więc tutaj nie zawsze jest słodko i kolorowo, za to historia ta może stać się przyczynkiem do rozmowy na istotny temat – dobre chęci są ważne, ale warto też zwracać uwagę na to, czy ktoś potrzebuje i chce naszej pomocy, by nie uszczęśliwiać ludzi na siłę. Nie myślcie jednak, że nasz bohater jest irytujący czy wtyka nos w nie swoje sprawy. To po prostu młody pasjonat zawodu strażaka, który bardzo by chciał się w nim realizować. Zresztą, gdy sytuacja naprawdę tego wymaga, Oskar potrafi stanąć na wysokości zadania i ratuje z opresji potrzebujących, udowadniając tym samym odwagę i swoje umiejętności.

Dzieci już od najmłodszych lat zastanawiają się, kim będą gdy dorosną. Niedźwiadek Oskar chciał zostać strażakiem.

Z racji tego, że nie mógł być jeszcze pełnoprawnym strażakiem postanowił sam udać się w teren, by pomóc w lokalnych sprawach. Udało mu się zaradzić kilku nieszczęściom, ale prawdziwa tragedia miała dopiero nadejść. Palił się dom, w którym został piesek! Czy Oskar go uratował?

Książeczka została wydana w dużym formacie w sztywnej oprawie, z miękkimi matowymi stronami. Tekstu jest tutaj naprawdę niewiele i zazwyczaj znajduje się na co drugiej stronie, choć czasem dwie duże strony to tylko ilustracje. Bajka pokazuje, czy Oskar odważył się być dzielny, narażając przy tym własne życie, czy nie.

Cenię sobie publikacje, które zachęcają do przełamywania własnych uprzedzeń i walki o własne marzenia. Choć nie zawsze zachowanie Oskara było takie jak prawdziwego strażaka to jednak wiedział, jaki ma cel i kim chce zostać, gdy dorośnie.

,,Będę strażakiem" to naprawdę wartościowa pozycja dla młodszych dzieci. Postawa Oskara z całą pewnością zasługuje na uznanie.