Ballada jednej nocy

Za mną ju „Ballada jednej nocy” pióra Mateusza Cieślika, którą miałam przyjemność przeczytać dzięki uprzejmości Wydawnictwa Must Read.

Długo czytałam tą książkę, chociaż ma ona zaledwie niecałe 300 stron. Jednak nie myślcie, że mi się nie podobała. Skądże, jednak.. wyobraźcie sobie chłopaka, który chce popełnić sam0bójstwo. W miejscu, gdzie chce tego dokonać trafia na zapłakaną dziewczynę z bronią w ręku.

A to dopiero początek tej historii.

Czytałam tą historię dość długo ze względu na spory ładunek emocjonalny, który z sobą niosła.

Ksawery jest osobą zamkniętą w sobie, wszystko analizuje i kalkuluje. Nawet jego decyzja o zakończeniu własnego życia wydaje się dobrze przemyślana. Jego nie ponoszą emocje, nie unosi się, zachowuje się na wskroś racjonalnie. Wydaje mu się, że już nic nie jest w stanie go poruszyć.

A jednak, gdy spotyka Anię z Zielonego Wzgórza coś się zmienia.

Początkowo chce tylko wywieźć ją z miejsca, gdzie chce z sobą skończyć, by nie psuła mu tej chwili. Jednak z czasem coś ciągnie go do tej dziewczyny.

Ania jest jego totalnym przeciwieństwem. Emocjonalna, rozchwiana, swoim zachowaniem wołająca o pomoc. Za wszelką cenę chce przyłapać swojego chłopaka na zdradzie, łudząc się, że jednak jej się to nie uda.

Ta dwójka chociaż tak różna znajduje w sobie oparcie i zrozumienie, którego dawno od nikogo nie otrzymali. Jak zakończy się ta historia?

Musicie sami ją przeczytać, by się o tym przekonać. Jednak nim się na nią zdecydujecie, musicie mieć świadomość, że nie jest to prosta historia.

„Ballada jednej nocy” to opowieść o ogromnej samotności, przeszłości, z którą nie można się pogodzić, żałobie, stracie, braku akceptacji i trudnych relacja rodzinnych.

Jednak ta historia daje też nadzieję.

Dawno nie czytałam książki, której zakończenie tak mnie zaskoczyło. Jest to miła odmiana, gdy po tylu przeczytanych historiach, coś wyrwie Cię z kapci i zostawi z szczęką na podłodze. Tak właśnie zrobiło ze mną zakończenie „Ballady”. Autor świetnie to wszystko wymyślił i ja życzę i Wam i sobie, więcej takich przemyślanych i dopiętych na ostatni guzik historii.

[współpraca reklamowa ]

Kolejna książka spod pióra Mateusza w mojej kolekcji 👀 Szczerze mówiąc trochę się obawiałam tej historii bo poprzednia średnio mi podeszła. Ale po zobaczeniu opisu „Ballady jednej nocy” musiałam to przeczytać, uwielbiam tematy współczesnych problemów i świata internetu.

Dzisiaj mało co zrobimy bez telefonów i sieci. Tak naprawdę wszyscy jesteśmy od tego uzależnieni, jedni mniej, drudzy bardziej. Autor super opisuje ten problem i pokazuje jak to, że wszystko możemy śledzić w mediach społecznościowych może niszczyć osobowości i życia.

Bohaterowie to całkowite przeciwieństwa. To tak jakby zderzenie ciszy i spokoju z krzykiem i impulsywnością. Ich spotkanie powoduje mieszankę wybuchową, tworząc jedną noc pełną wrażeń, negatywnych emocji i zwrotów akcji. Zarówna Ania jak i Ksawery samotnie walczyli z własnymi demonami przeszłości i teraźniejszości, aż los postanowił ich połączyć w najgorszych momentach ich życia. Bardzo fajnie śledziło mi się ich szybką znajomość, a zakończenie serio mnie zszokowało. Było ono dosyć niespodziewane, nie ukrywam 🤪

Na pewno „Ballada jednej nocy” podobała mi się bardziej niż „Śpij słodko”, ale oczywiście wszystko jest kwestią gustu. Ja wam tę pozycję mogę polecić! 🤍

★★★★/5

Mateusz Cieślik nakreślił odurzającą historię, jaka gra na najczulszych strunach wrażliwości oraz trafia do najmroczniejszych zakamarków ludzkiego serca. To jedna z tych dotykających duszy, hipnotyzujących historii, obok której nikt nie będzie w stanie przejść obojętnie. Pod postacią mrocznej i gorzkiej opowieści o dojrzewaniu, przemycone zostały bardzo bolesne treści, dotyczące samotności, utraty rodzica, niedopasowania do wszechobecnego upubliczniania swojego życia w mediach społecznościowych, po prostu większej wrażliwości, dojrzałości w stosunku do rówieśników. Gdy jednak problemy zbyt ciężkie na ten młodzieńczy wiek zaczynają torpedować i przytłaczać, nie da się ich pokonać w pojedynkę. Do czego będą gotowi młodzi ludzie, by zakończyć swoje cierpienie?

Bezsprzecznie, Mateusz Cieślik nie boi się trudnej tematyki, czyniąc dzięki temu ze swojej opowieści niesłychanie angażujące doświadczenie, skłaniające do głębokiej refleksji nad losem bohaterów, jak i własnym. Z historii bije ogromny autentyzm, w skutek czego lektura dotyka niemal samej duszy, wywołuje lawinę skrajnych emocji, wprawia czytającego w silny trans, który zakończy się dopiero po dotarciu do finałowej sceny.

Naszkicowane postacie są wyraziste i autentyczne, charakteryzują się niesłychanym magnetyzmem. Szybko okazuje się, że główni bohaterowie zostali obarczeni ciężkim bagażem doświadczeń. Począwszy od utraty rodzica, poprzez „niedopasowanie społeczne”, aż do przeszywającej samotności. I choć każda z postaci jest silna, to jednak przecież wszyscy mają swoje granice, a zatajane demony i kolejne niedomówienia muszą w końcu wypełznąć na powierzchnię. Jakie będą ich konsekwencje?

„Ballada jednej nocy” to powieść miażdżąca psychicznie, która wywołuje całą lawinę skrajnych emocji, począwszy od niedowierzania, poprzez złość i niezrozumienie, aż do niepojętego bólu i gniewu, lecz nie zabraknie również nadziei, że wyjątkowa, szczera relacja będzie w stanie uleczyć najmroczniejsze traumy. Zapewniam, iż fani przygniatających rollercoasterów będą w pełni usatysfakcjonowani lekturą. Polecam gorąco!

Akcja książki jak sam tytuł sugeruje dzieje się podczas jednej nocy. 

Chwilę przed północą Ksawery dociera na polanę gdzie planuje popełnić samobójstwo. Na miejscu zastaje zrozpaczoną i opętaną szaleństwem Anię. Od tej pory nic nie idzie po jego myśli. Co więcej zostaje wplątany przez dziewczynę w chęć nakrycia jej chłopaka na zdradzie. Brzmi szalenie? Zdecydowanie tak i taka jest ta historia.

Bohaterowie są totalnie różni. Ania to dziewczyna po przejściach, mocno zagubiona i totalnie samotna. Jej samopoczucie zakrawa na depresję. Dziewczyna namiętnie śledzi media społecznościowe znajomych. W głównej mierze skupia się na wrzucanych przez nich relacjach, skąd czerpie wiedzę kto co robi.

Ksawery również ma swoje bolesne przeżycia do tego wykazuje cechy świadczące o spektrum autyzmu przez co trudno mu odnaleźć się w rzeczywistości. 

Autor bardzo dobrze wykreował bohaterów. Bardzo podobało mi się jak przedstawiał ich emocje. Były one bardzo realne. Tak samo jak problemy z którymi się zmagają.

Akcja w książce jest bardzo dynamiczna. Wiele się dzieje, choć momentami trochę poniosło autora i robi się mniej realnie. Mimo to książka pokazuje jak  ludzie w dobie aplikacji i internetu potrafią się pogubić i są samotni. Jest tu sporo racji. W sieci potrafimy mieć mnóstwo znajomych, ale kiedy mamy problem albo zmagamy się z depresją nagle stajemy się niewidzialni. Wszyscy odwracają się plecami i nie mają czasu na rozmowę na żywo. Ważniejsze są posty i relacje z fantastycznych imprez, aby tylko inni pozazdrościli.  Jest to bardzo poważny problem współczesnego świata.

Końcówka książki mocno zaskakuje. Nie spodziewałam się takiego poprowadzenia tej historii. Niestety zabrakło mi ciągu dalszego, czuję niedosyt. Szczególnie, że książkę czyta się przyjemnie i wciąga.

Historia jest z tych, które zapadły mi w pamięć. Głównie przez to że w zachowaniu Ksawerego widziałam dużo cech wspólnych z moim synem np nie lubi niektórych dźwięków czy mocnych świateł.

Szkoda tylko że autor nie nazwał wprost zaburzenia z jakim się zmagał.

Czy można w jedną noc zmienić całe życie?

Ania chce przyłapać chłopaka na zdradzie. Ksawery chce skończyć ze sobą. Nie znają się, ale przypadek splata ich losy – i rozpoczyna szaloną noc, której żadne z nich nie zapomni.

„Ballada jednej nocy” Mateusza Cieślika to historia o samotności w świecie pełnym pozorów, o życiu wśród powiadomień i relacjach budowanych na zasięgach. Historia mocna, surowa i prawdziwa. Przez całą lekturę miałam w głowie jedno pytanie: jak bardzo można się zagubić, zanim ktoś nas odnajdzie?

Autor stworzył dwa skrajne światy – Ksawerego, zamkniętego we własnym bólu, i Anię, której życie kręci się wokół ekranów i impulsów. Ich spotkanie to emocjonalny rollercoaster, a każde kolejne wydarzenie stawia przed nimi wybór: uciec czy zawalczyć? Ich uczucia, traumy - wszystko to jest niezwykle prawdziwe i realistyczne. Dawno nie spotkałam tak poranionych bohaterów i to chyba właśnie sprawiło, że przeczytałam te książkę w jedną noc. Nie, nie przeczytałam. Ja ją pochłonęłam na jednym tchu.

„Ballada jednej nocy” to jeden wielki chaos – dokładnie taki, jaki panuje w głowach bohaterów. Szaleńcze decyzje, mocne dialogi, napięcie, które nie pozwala się oderwać. Miejscami bolesna, chwilami absurdalnie zabawna – ale przede wszystkim cholernie prawdziwa. Czy zakończenie mnie satysfakcjonuje? To już inna historia. Ale wiem jedno – ta książka zostanie ze mną na długo i zachęcam Cię do zapoznania się z nią.

Julabookyfreak

Bardzo trudna książka. Bądźcie tego świadomi sięgając po tę pozycję.

Bohaterowie mieli duże problemy i traumy, z którymi zupełnie nie umieli sobie poradzić oraz nie wiedzieli jak sobie pomóc. Chociaż nie tak do końca nie wiedzieli, bo byli świadomi możliwości skorzystania z terapii, ale po prostu odrzucali ten rodzaj ratunku.

Do Ksawerego mogłabym się przyczepić, ale chłopak wykazywał różne objaw zaburzeń, które i tak nie zostały potwierdzone w książce. Mogę tylko snuć domysły bez żadnego potwierdzenia, dlatego nie mam zamiaru nic stwierdzać. Co do Ani….Jeszcze nie poznałam drugiej, tak samo irytującej bohaterki, jak ona. Jej zachowanie, brak jasności w podejmowaniu działań i niesamowicie irytujący „lekceważący” sposób bycia, nie raz skłaniał mnie do odkładania książki na bok. Powstrzymała mnie WSPÓŁPRACA, co okazało się strzałem w dziesiątkę, ale o tym trochę dalej.

„Nadawanie sobie pozwolenia do robienia czegoś złego tylko dlatego, że spotkała nas jakaś tragedia życiowa, to słaby sposób na przeżycie życia”. To wypowiedź Anni, która właśnie postępowała wbrew swoim słowom. Wieje hipokryzją.

Cala akcja w książce była w porządku, jednak chwilami czułam zbyt duży natłok przemyśleń głównych bohaterów. Jak na jedną noc zdarzyło się naprawdę dużo i ryzykownych i szalonych rzeczy, które mogłyby być przykre w skutkach. Zbieg okoliczności, czy tak zwane przeznaczenie, miało przeogromny wpływ na coraz to kolejne wydarzenia.

Autor w znakomity sposób zestawił nam typy skrajnych ludzi. Jedną osobę, która brała wszystko na chłodno i spędzała w swojej głowie bardzo dużo czasu, oraz drugą, której chlebem powszednim było szpiegowanie innych z telefonu, życie cudzym życiem, oraz podejmowanie decyzji kierując się tylko impulsami i emocjami.

Przechodząc do sedna...bardzo zaangażowałam się historię i wzbudziła we mnie masę mieszanych uczuć. Był to istny roller coaster i bawiłam się coraz lepiej, szczególnie przy końcu powieści, gdy wszystkie tajemnice i podstępy wyszły na jaw. Może zakończenie było trochę naciągane i zbyt nieprawdopodobne, ale i tak roztopiło lud na moim sercu.

Świetna robota. To była dobra, pełna emocji książka.

Współpraca: Wydawnictwo Must Read