Bajki prawie dla dzieci

„Dobra Mela”, „O pająku Witku Rozłąku”, „O pijawce w sadzawce” te i wiele innych niesłychanie dowcipnych i oryginalnych wierszyków znajdziecie w książce „Bajki prawie dla dzieci” Grzegorza Mostowicz – Gerszt.

Co gdyby zwierzęta myślały i zachowywały się jak ludzie? Tego dowiecie się z bajek autora. 10 wierszy, a w zasadzie opowieści przeniesie was w podróż do niezwykłego świata. Tam zwierzęta przechwycają zachowania ludzi. Myślą, mówią, lubią, kochają i oszukują. Wyobraźnia dziecięca nie zna granic. Tu najmłodsi znajdą coś dla siebie. Warto posłuchać tych opowieści i przemyśleć, czy warto być takim, jak niektóre zwierzątka z historii autora. Pewnie, że nie. Ale właśnie tego typu książeczki przenoszą w świat magii i możemy wówczas nasze pociechy zaprosić do świata zwierząt, mórz, oceanów, lasów i w ten sposób pokazać, jak wygląda i jak powinien wyglądać świat.

Polecam. Do zaczytania!

🌷𝚁𝚎𝚌𝚎𝚗𝚣𝚓𝚊🌷

// współpraca barterowa //

„𝕂𝕒𝕫̇𝕕𝕒 𝕫 𝕥𝕪𝕔𝕙 𝕙𝕚𝕤𝕥𝕠𝕣𝕚𝕚 𝕥𝕠 𝕡𝕠𝕕𝕣𝕠́𝕫̇ 𝕕𝕠 𝕤́𝕨𝕚𝕒𝕥𝕒, 𝕘𝕕𝕫𝕚𝕖 𝕕𝕫𝕚𝕖𝕔𝕚𝕖̨𝕔𝕒 𝕨𝕪𝕠𝕓𝕣𝕒𝕫́𝕟𝕚𝕒 𝕘𝕣𝕒 𝕣𝕠́𝕨𝕟𝕚𝕖𝕫̇ 𝕨𝕒𝕫̇𝕟𝕒̨ 𝕣𝕠𝕝𝕖̨, 𝕔𝕠 𝕞𝕒̨𝕕𝕣𝕠𝕤́𝕔́ 𝕡𝕣𝕫𝕖𝕜𝕒𝕫𝕪𝕨𝕒𝕟𝕒 𝕡𝕣𝕫𝕖𝕫 𝕕𝕠𝕣𝕠𝕤ł𝕪𝕔𝕙”

🅃🅈🅃🅄🄻: Bajki prawie dla dzieci

🄰🅄🅃🄾🅁: Grzegorz Mostowicz-Gerszt

🅆🅈🄳🄰🅆🄽🄸🄲🅃🅆🄾: @wydawnictwo_novaeres

🄾🄲🄴🄽🄰: 8/10⭐

Czy świat zwierząt jest tak różny od świata ludzi? A może wręcz w bardzo prosty sposób można stworzyć historie z morałem, gdzie bez dużych podpowiedzi sami zauważymy, kogo dane zwierzę nam przypomina. Może jednak bliżej nam do tych niewinnych stworzeń niż myślimy? I może to jest właśnie największa obraza dla zwierząt?

Tak jak sam tytuł mówił, książka jest zbiorem opowiadań PRAWIE dla dzieci. Dokładniej mówiąc są ta opowiadania zapisane w formie wierszy. Każdy z nich kończy się swojego rodzaju morałem, jednak dla młodszych nie będzie on zrozumiały. Jednak nie ma tam żadnych niestosownych momentów, więc na spokojnie możemy czytać ją wraz z dzieckiem, a samemu wyciągać z nich bardzo cenne lekcje. Mimo tego, że jest to pisane prozą, język autora jest bardzo przyjemny i przystępny. Dla dorosłego jest to książka do pochłonięcia w jeden wieczór.

Bajki prawie dla dzieci autorstwa Grzegorza Mostowicza-Gerszta z ilustracjami Joanny Kopplinger to niezbyt gruba książeczka z dziesięcioma wierszami rymowankami. Jak wskazuje już tytuł bajki, te niekoniecznie są dla dzieci, a już na pewno końcowe morały wypływające z nich wiele dzieciom nie powiedzą, choć, jak możemy przeczytać na czwartej stronie okładki:

Każda z tych historii to podróż do świata, gdzie dziecięca wyobraźnia gra również ważną rolę, co mądrość przekazywana przez dorosłych.

Autor książeczki ukończył studia na wydziale aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu. Pracował także w różnych teatrach, [Adres usunięty]. w Teatrze Współczesnym w stolicy Dolnego Śląska. Występował w filmach przeważnie w rolach drugoplanowych. W TVN-ie prowadził ciekawy program Polska na weekend. Ilustracje do bajek przygotowała Joanna Kopplinger, która współpracowała autorem przy innej książce pt.: Opowieść o rzeczce Rwącej Pachnącej i dolince szczęściem płynącej.

Jak wspomniałem, na niewiele ponad sześćdziesięciu stronach autor zamieścił dziesięć bajeczek-rymowanek. Na kartach książeczki przenosimy się w świat zwierząt, które zamieszkują gęste lasy czy głębiny oceanów, ale też nasze najbliższe otoczenie. Nie będzie jednak tak pięknie i zachwycająco, jak to bywa w świecie fauny i flory. Pan Grzegorz zdecydował się na pewien zabieg językowy. Słyszeliście takie słowo jak antropomorfizacja bądź antropomorfizm? Prostszym językiem nadał zwierzętom cechy ludzkie. Poprzez zwierzątka możemy poznać nasze charaktery, przywary i sporo, jak się okaże, negatywnych cech. I na końcu każdej opowiastki wypłynie z tego morał.

Jeszcze kilka słów o budowie wierszowanych historii. Grzegorz Mostowicz-Gerszt zastosował we wszystkich bajkach rymy dokładne (można rzec, że w 99%) i parzyste, a jak pamiętacie ze szkoły, są to rymy przylegające do siebie w wersach, czyli rymy dystychiczne. Pewnie niektórzy stwierdzą, że są to tzw. rymy częstochowskie... Jeżeli chodzi o budowę stroficzną, to tutaj mamy spory rozrzut. Spotkamy się z najbardziej znaną budową zwaną tetrastychem, czyli popularny w polskiej liryce czterowers. Są też jednak inne...

Kto chciałby poznać "charakterne" zwierzątka to niech zajrzy do poniższej lektury.