„Bajki nasenne” Marka i Marty Niwaldów to nie klasyczne bajki, do jakich przyzwyczaiła nas kultura: występujące w nich zwierzęta są w większości realne, a nie ezopowo-alegoryczne (poza muchami w nosie, które przyleciały z języka). Nie ma w nich morałów, nie kończą się Beethovenowską codą, nie ma tu też magii ani nadprzyrodzonych mocy. Bohaterowie nie doznają cudownej przemiany i nie „żyją długo i szczęśliwie”. Świat jest piękny, ale bywa okrutny, a my nie mamy na to wpływu. Narrator nie udaje, że jest wszechwiedzący, bo byłby niewiarygodny. Po prostu nie wie, co było dalej. Nie dopowiada, zostawia pole do domysłów, które mogą rozwinąć się w sen.
Ale te bajki nie tylko przygotowują do bycia–w–śnie. One też przygotowują do bycia–w–świecie.
Michał Rusinek (z przedmowy)
Ilustracje:
- Ada Augustyniak
- Katarzyna Bajerowicz
- Ewa Beniak-Haremska
- Tomasz Broda
- Iwona Chmielewska
- Joanna Concejo
- Maria Concejo Iwankowicz
- Maria Dek
- Zosia Dzierżawska
- Emilia Dziubak
- Nika Jaworowska-Duchlińska
- Mauko Małgosia Korczak
- Magda Kozieł-Nowak
- Daniel de Latour
- Krystyna Lipka-Sztarbałło
- Alessandra Michalska-Szwagierczak
- Paweł Pawlak
- Jola Richter-Magnuszewska
- Robert Romanowicz
- Joanna Rusinek
- Marianna Sztyma
- Ela Wasiuczyńska
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii bajki, wiersze i opowiadania
Czy książka "Bajki nasenne" zawiera klasyczne baśnie z morałem i magicznymi postaciami?
"Bajki nasenne" rezygnują z tradycyjnych schematów baśniowych na rzecz realistycznych opowieści bez wyraźnego morału. Autorzy skupiają się na przedstawieniu świata takim, jakim jest, unikając magii czy nadprzyrodzonych mocy na rzecz autentycznych zachowań zwierząt. Historie nie kończą się standardowym pouczeniem, co pozwala dziecku na własną interpretację i spokojne wyciszenie przed snem. Taka konstrukcja sprawia, że lektura jest bardziej zbliżona do codziennych doświadczeń niż do fantastycznych krain znanych z klasycznej literatury dziecięcej.
Jaką rolę pełni narrator w tych opowiadaniach na dobranoc?
Narrator w tej publikacji nie jest wszechwiedzący i często pozostawia zakończenia otwarte dla wyobraźni czytelnika. Zamiast dopowiadać losy bohaterów, autorzy celowo urywają wątki w momentach, które mogą płynnie przejść w fazę dziecięcego snu. Takie podejście buduje wiarygodność przekazu i nie narzuca dziecku gotowych, sztywnych rozwiązań fabularnych. Dzięki temu każda historia staje się zaproszeniem do samodzielnego śnienia i eksplorowania świata we własnym tempie.
Jacy artyści przygotowali ilustracje do tego wydania?
Oprawa graficzna książki to dzieło kilkunastu cenionych polskich ilustratorów, w tym Emilii Dziubak, Iwony Chmielewskiej oraz Joanny Concejo. Każda bajka została zilustrowana przez innego artystę, co nadaje publikacji unikalny charakter kolekcjonerskiego albumu o najwyższych walorach estetycznych. Różnorodność stylów graficznych stymuluje wrażliwość wizualną dziecka i czyni proces wspólnego czytania niezwykle angażującym. Współpraca tak wielu wybitnych twórców gwarantuje poziom artystyczny rzadko spotykany w masowych wydaniach dla dzieci.
Dla jakiej grupy odbiorców ta książka może okazać się nieodpowiednia?
Książka ta nie jest polecana dla rodziców szukających wyłącznie radosnych opowieści z gwarantowanym, cukierkowym zakończeniem. Ponieważ autorzy nie unikają tematów trudnych i pokazują, że świat bywa okrutny, lektura może wymagać dodatkowego wsparcia dorosłego przy wyjątkowo wrażliwych odbiorcach. Nie jest to również pozycja dla osób preferujących dynamiczną akcję i klasyczne, dydaktyczne puenty w każdym rozdziale. Jeśli dziecko oczekuje magii i gadających zwierząt w roli alegorii, ta realistyczna perspektywa może być dla niego zaskoczeniem.
Dlaczego te historie są określane jako przygotowujące do bycia w świecie?
Treści zawarte w zbiorze oswajają dziecko z rzeczywistością bez upiększania jej za pomocą nadprzyrodzonych elementów. Poprzez pokazywanie realnych zwierząt i autentycznych sytuacji, książka uczy akceptacji świata, na który nie zawsze mamy pełny wpływ. Michał Rusinek w przedmowie podkreśla, że te teksty budują dojrzałą postawę wobec życia, a nie służą jedynie mechanicznej pomocy przy zasypianiu. Jest to narzędzie wspierające rozwój emocjonalny i poznawczy młodego czytelnika poprzez szczerą rozmowę o naturze otoczenia.
