Władysław Studnicki

Władysław Studnicki był polskim politykiem oraz publicystą. Należał do tymczasowego zarządu Polskiego Skarbu Wojskowego, a także opowiadał się za kolaboracją Polski z III Rzeszą.

Studnicki przyszedł na świat piętnastego listopada 1867 roku w Dyneburgu, natomiast zmarł dziesiątego stycznia 1953 roku w Londynie. Był też bratem wileńskiego archiwisty, Wacława.  Na początku II wojny światowej wyznawał kontrowersyjny pogląd, zgodnie z którym Polska powinna współpracować z III Rzeszą. Pod koniec starcia z kolei stosował liczne apele do niemieckich władz, przekonując ich, by doprowadzili do mobilizacji Polaków, jednocześnie uwalniając ich z obozów koncentracyjnych. W 1946 roku osiadł w Londynie. Środowiska emigracyjne odrzuciły go jednak poza margines ze względu na głoszenie niepopularnych wówczas poglądów. W 1951 roku w Polsce wszelkie utwory, jakie wyszły spod jego ręki, zostały objęte zapisem cenzury. Co za tym idzie, bezzwłocznie wycofano je z bibliotek.

We wspomnieniach pochodzących z  okresu II wojny światowej, opublikowanych pod tytułem "Tragiczne Manowce" starał się wyjaśnić własne stanowisko odnośnie współpracy Polski z Niemcami, jaka miałaby mieć miejsce w tamtym czasie. Wśród jego prac wydanych drukiem znalazły się: "Pisma wybrane": tom 1 "Z przeżyć i walk", tom 2 "Polityka międzynarodowa Polski w okresie międzywojennym", tom 3 " Ludzie, idee i czyny" oraz tom 4 "Tragiczne Manowce". Warto też zwrócić uwagę na publikacje " O przymierze z Niemcami" i "Wobec nadchodzącej drugiej wojny światowej".