Philippa Gregory

Philippa Gregory to autorka poczytnych i wysoko ocenianych powieści historycznych. Sławę przyniósł jej cykl tzw. "Powieści Tudorowskich", z których "Kochanice króla" zostały zekranizowane w postaci dwóch oddzielnych filmów. Sama zaś powieść otrzymała nagrodę dla najlepszej powieści roku, którą w roku 2002 przyznało jej Romantic Novelists' Association.

Pisarka urodziła się w Nairobi (Kenia) 9 stycznia 1954 r. Jej ojciec był tam zatrudniony jako nawigator i radiotelegrafista linii lotniczych. Gdy miała dwa lata, przeprowadziła się wraz z rodziną do Bristolu w Anglii. Zanim dostała się na uniwersytet w Sussex, uczyła się dziennikarstwa w Cardiff i przez kilka lat odbywała praktyki w piśmie "The News". Studiowała historię i literaturę. Była dziennikarką radia BBC. Na uniwersytecie w Edynburgu obroniła pracę doktorską z literatury osiemnastego wieku. Obecnie pracuje jako nauczyciel akademicki. Mieszka natomiast na stuhektarowej farmie w Moors National Park North York z trzecim mężem, dziećmi i pasierbami, których ma w sumie sześcioro. Uwielbia jeździć konno i na nartach. Pasjonuje ją także ogrodnictwo.

Jest autorką licznych powieści historycznych osadzonych w realiach różnych epok, choć głównie w XVI-wiecznej Anglii. Napisała także trylogię "Wideacre", na którą składają się: "Majątek Wideacre", "Dziecko szczęścia" oraz "Meridion". Akcja tych powieści toczy się w XVII wieku, a cała seria stała się prawdziwym hitem wydawniczym.

Według swej powieści "Nobliwy proceder" napisała scenariusz do czteroodcinkowego miniserialu BBC. Jest to opowieść traktująca o handlu niewolnikami w osiemnastowiecznej Anglii. Serial został nominowany do nagrody filmowej BAFTA, zdobył nagrodę Komitetu ds. Równości Rasowej i był pokazywany w wielu stacjach telewizyjnych na całym świecie. Również inne jej powieści były często ekranizowane. Można tu wymienić takie tytuły, jak choćby "Biała królowa", "Czerwona królowa" czy "Córka Twórcy Królów".

Philippa Gregory w swym pisarstwie dokonała czegoś niesamowitego. Tchnęła prawdziwe życie w historyczne postaci szlachcianek i arystokratek. Sprawiła, że nabrały one życia i wyrazu, że zaczęły funkcjonować w wyobraźni czytelników jako prawdziwi ludzie, nie zaś jedynie towar w dyplomatycznych rozgrywkach czy też "rozpłodowe klacze", jak to obrazowo określiła w "The Telegraph" Helen Brown analizując twórczość autorki. Nie możemy jednak zapominać, że jej powieści są mimo wszystko historycznymi romansami i siłą rzeczy w dużym stopniu muszą opierać się na spekulacjach.

Niemniej jednak autorka jest częstym współpracownikiem czasopism i gazet w zakresie historii. Pojawia się również w licznych programach stacji radiowych i telewizyjnych. Angażuje się w działalność charytatywną. Znana jest chociażby ze wspierania budowy studni w Gambii, zakupu sprzętu i przyborów szkolnych dla najuboższych dzieci oraz finansowania programów żywieniowych i edukacyjnych.