Osamu Dazai

Osamu Dazai był jednym z najwybitniejszych prozaików japońskich pierwszej połowy XX wieku. Zaliczany do nurtu dekadenckiego, napisał między innymi opowiadania "Wspomnienia", "Perły błazenady" i "Zatracenie" oraz słynną powieść "Zmierzch". Jego utwory miały często wydźwięk bardzo pesymistyczny. Mierzył się w nich z problemami zubożałej arystokracji japońskiej i kręgów inteligenckich.

Żył w latach 1909-1948. Przyszedł na świat jako Shuji Tsushima. Jego ojciec był zamożnym właścicielem ziemskim. W trakcie studiów z romanistyki na Uniwersytecie Tokijskim związał się z nielegalnym ruchem lewicowym. Szybko jednak zraził się do lewicy, między innymi dlatego, że zbyt często wypominano mu jego arystokratyczne pochodzenie.

Wtedy też zaczął pisać. Jego literackim mistrzem stał się Masuji Ibuse. Osamu Dazai obracał się w środowisku artystycznej bohemy Tokio. Angażował się w liczne, krótkotrwałe romanse z kobietami. Z niektórymi z nich podejmował też próby samobójcze. Jedna z takich prób, dokonana wraz z Tomie Yamazaki, zakończyła się śmiercią pisarza.

Jego bolesne, życiowe doświadczenia służyły mu nierzadko za inspirację w literackiej twórczości. Dlatego też uważany jest za jednego z najważniejszych przedstawicieli gatunku shishosetsu lub watakushi-shosetsu, czyli właśnie opowieści o sobie. Dzieła Osamu Dazai, mimo upływu lat, cieszą się w Japonii niegasnącą popularnością. Ważny jest szczególnie dla młodych, wchodzących w dorosłość Japończyków, a sama postać pisarza zdążyła już obrosnąć w liczne legendy.