Konstanty Ildefons Gałczyński

Konstanty Ildefons Gałczyński był polskim poetą, który posługiwał się pseudonimem "Karakuliambro”. Największą sławę przyniosła mu seria pełnych absurdu humoresek zatytułowana "Teatrzyk Zielona Gęś". To tam pojawiły się stworzone przez niego postaci: Piekielny Piotruś, Osiołek Porfirion, Hermenegilda Kociubińska oraz Zielona Gęś.


Gałczyński przyszedł na świat dwudziestego trzeciego stycznia 1905 roku w Warszawie i tam też zmarł szóstego grudnia 1953 roku. W 1918 roku autor założył szkolne pismo pod tytułem "Dyscypuł". To na jego łamach ukazały się pierwsze spośród utworów poetyckich oraz prozatorskich, jakie napisał Gałczyński. W prasie natomiast zadebiutował w 1923 roku, w dzienniku "Rzeczpospolita".


Po latach Gałczyński nawiązał współpracę z takimi pismami, jak: "Bluszcz", "Prosto z Mostu", "Przekrój" czy "Tygodnik Powszechny". Pod koniec swojego życia pisarz ten przygotował parę znacznych form poetyckich, takich jak: "Wielkanoc Jana Sebastiana Bacha", "Niobe", "Kronika olsztyńska" czy "Wit Stwosz".  Część z jego wierszy wykorzystano później w kabaretach lub inspirowano się nimi przy tworzeniu muzyki. Współcześnie można znaleźć wiele piosenek z tekstami Gałczyńskiego, na przykład: "Ballada o dwóch siostrach", "Cóżem winien", "Liryka, liryka", "Matka Ziemia", "Pieśń o żołnierzach z Westerplatte", "Ocalić od zapomnienia", "Piosenka o ulicy Sarg", "Prośba o wyspy szczęśliwe", "Śmierć poety", "Pyłem księżycowym" czy "Zaproszenie na wycieczkę".