Józef Korzeniowski

Józef Korzeniowski był polskim poetą, który tworzył także powieści, nowele i dramaty. Uznaje się go za jednego z najważniejszych twórców dramatu romantycznego i najdoskonalszego w swych osiągnięciach twórcę powieści biedermeierowskiej. Szczególnie podziwiano go za narrację. To on zapoczątkował realizm społeczny obecny w powieści psychologicznej oraz pozytywistyczną nowelistykę.

Korzeniowski przyszedł na świat dziewiętnastego marca 1797 roku w Brodach, a zmarł siedemnastego września 1863 roku w Dreźnie. Wiele spośród jego krótkich dzieł zawiera w sobie elementy charakterystyczne dla czarnego romantyzmu (motywy grozy oraz niesamowitości zostały tam uzależnione od nauki moralnej w duchu katolickim). Pod względem kunsztu jego komedii, często stawia się go na równi z Aleksandrem Fredrą.

Interesował się szczególnie poetyką oraz sztuką wymowy. Właśnie dlatego przygotował intrygującą rozprawę teoretyczno-literacką "Kurs poezji". Uważał, że tylko i wyłącznie wiara oraz wartości chrześcijańskie mogą doprowadzić człowieka do pełni szczęścia.

Pisarz chętnie obserwował problemy moralne i społeczne szlachty żyjącej w dziewiętnastym wieku, a następnie przenosił je na karty swoich utworów. Był więc wiernym i uważnym obserwatorem życia codziennego społeczeństwa, a jednocześnie realistą, który był w stanie pokazywać wyzysk oraz niesprawiedliwość, jakie panują na świecie.

Wśród jego utworów scenicznych znalazły się takie pozycje, jak: "Pośredniczka", "Majster i czeladnik", "Dwaj mężowie" czy "Qui pro quo". Napisał również dzieła prozatorskie, w tym: "Garbatego" i "Nowe wędrówki oryginała".