Idries Shah

Idries Shah był brytyjsko-afgańskim pisarzem, który zajmował się także nauczaniem sufizmu. Przez całe swoje życie przygotował nieomal czterdzieści książek z zakresu psychologii, duchowości, sufizmu, a także kultury i podróży.

Shah przyszedł na świat szesnastego czerwca 1924 roku w Indiach, w Shimli, natomiast zmarł dwudziestego trzeciego listopada 1996 roku w Wielkiej Brytanii. Z początku jego prace traktowały o rzeczach z pogranicza magii. Z czasem jednak jego podejście do świata nieco się zmieniło. Jego pierwsza pozycja zatytułowana "Oriental Magic" pojawiła się w 1956 roku, rok później natomiast zostało opublikowane "The Secret Lore of Magic: Book of the Sorcerers". Za przełomowe uważa się jego dzieło "The Sufis".

Autor stara się przedstawiać sufizm jako uniwersalną mądrość pochodzącą jeszcze sprzed islamu. Według niego bez problemu dostosowywał się on do zmieniającego się wokół świata, co powodowało, że nigdy tak naprawdę nie był statyczny. Swoje prace uważał za wstępne badania sufizmu. Jako najbardziej znane utwory pisarza przedstawia się zwykle cykl powieściowy o Mulla Nasrudin, jednak w języku polskim można było przeczytać wyłącznie: "Wyczyny niezrównanego hodży Nasreddina", "Fortele niewiarygodnego hodży Nadreddina" i "Żarty niedoścignionego hodży Nasreddina".

Wśród publikacji Idriesa Shaha można też w Polsce sięgnąć po "Mądrość głupców", "Zaczarowaną świątynię", a także "Drogę Sufich".