Halina Poświatowska

Halina Poświatowska, jedna z najbardziej znanych poetek polskich, tworzących w XX wieku, żyjąca w latach 1935-1967 autorka słynnych liryków miłosnych.

Halina Poświatowska przyszła na świat w 1935 roku w Częstochowie, jako Halina Myga. Przyszła poetka urodziła się na cztery lata przed wybuchem II wojny światowej, która naznaczyła całe jej późniejsze, zbyt krótkie życie. Podczas akcji wyzwolenia Częstochowy w 1945 roku jej rodzina ukrywała się przez kilka dni w piwnicy. To tam, w zimnym i wilgotnym podziemiu, dziewczynka nabawiła się anginy. Zakażenie bakterią paciorkowca doprowadziło w konsekwencji do zapalenia stawów, a następnie do poważnej choroby serca: nieodwracalnych zmian we wsierdziu, tj. wady zastawki dwudzielnej.

Halina we wczesnej młodości uczęszczała do gimnazjum "Nauka i Praca", później kontynuowała naukę w żeńskim I Liceum Ogólnokształcącym im. Juliusza Słowackiego w Częstochowie. Z powodu nieuleczalnej w tamtych czasach wady serca większość życia spędzała jednak w szpitalach i sanatoriach, gdzie zresztą poznała swojego przyszłego męża, również chorego na serce. Ich małżeństwo przetrwało zaledwie dwa lata, po tym czasie Poświatowska została wdową.

W 1958 roku Halina Poświatowska wyjechała do Stanów Zjednoczonych, by przejść tam operację serca. Po wypisaniu ze szpitala złożyła wniosek o stypendium i wkrótce rozpoczęła naukę w prestiżowym Smiths College w Northampton. Ukończyła szkołę po trzech latach i nie skorzystała z oferty studiów doktoranckich w Kalifornii, tylko powróciła do kraju, gdzie podjęła studia z zakresu filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Debiutowała w 1956 roku, a jej utwory ukazały się na łamach "Gazety Częstochowskiej". W 1957 roku wydany został pierwszy tom poezji Haliny Poświatowskiej, zatytułowany "Hymn bałwochwalczy", bardzo wysoko oceniony przez ówczesną krytykę. W 1961 roku poetka opublikowała reportaż o swoim życiu za wielką wodą, zatytułowany "Notatnik amerykański", zaś w 1966 roku wydała książkę autobiograficzną, opartą w dużej mierze na korespondencji prowadzonej przez nią z Jerzym Morawskim ("Opowieść dla przyjaciela"). Za życia Poświatowskiej opublikowane zostały jeszcze dwa zbiory jej wierszy: "Dzień dzisiejszy" i "Oda do rąk", natomiast pośmiertnie wydano tom "Jeszcze jedno wspomnienie".

Poetka w swoich wierszach nawiązywała do najsłynniejszych literackich historii miłosnych, a głównymi tematami jej poezji były miłość i śmierć. Początkowo jej wiersze przepełniała witalność i energia, późniejsze odznaczały się zaskakującym chłodem i autoironią. Intymna liryka Poświatowskiej mieściła się niejako poza marginesem głównego nurtu poezji jej czasów, toteż nie była szczególnie ceniona przez krytykę. Z biegiem czasu jednak jej wiersze zyskały na popularności. Halina Poświatowska zmarła tuż po drugiej operacji serca, przeprowadzonej w Warszawie, w 1967 roku.