Charles Pierre Baudelaire

Francuski poeta i krytyk literacki, zaliczany do grona tzw. poetów przeklętych. Charles Baudelaire, prekursor symbolizmu i dekadentyzmu, kontrowersyjny twórca epatujący w swych utworach erotyką i brzydotą, wielokrotnie oskarżany o obrazę moralności.

Charles Pierre Baudelaire przyszedł na świat w 1821 roku w Paryżu, w rodzinie byłego księdza rzymskokatolickiego, Francois Baudelaire'a, pracującego na stanowisku urzędnika. Chłopiec miał sześć lat, gdy jego ojciec zmarł. Matka, Caroline Dufays, wyszła ponownie za mąż. Ojczymem przyszłego poety został oficer armii francuskiej, Jacques Aupick, przez co całą rodziną przeprowadzili się do Lyonu w 1828 roku, gdzie mężczyzna służył jako dowódca batalionu.

Baudelaire początkowo uczęszczał do College Royale w Lyonie, skąd przeniósł się do paryskiego College Louis-le-Grand. Wtedy też zaczął próbować swoich sił w tworzeniu poezji. Choć w 1839 roku został usunięty ze szkoły, to z powodzeniem zdał egzamin maturalny w trybie eksternistycznym. W roku 1840 podjął studia prawnicze, w tym czasie też nawiązał kontakty ze słynną paryską bohemą. Osiągnąwszy pełnoletność, otrzymał spadek po swym zmarłym ojcu i ostatecznie zerwał kontakty z rodziną. Z rozkoszą oddał się życiu bogatego dandysa, a jednocześnie wstąpił do kół literackich i kontynuował swą pracę twórczą.

Choć pisał recenzje i krytyki literackie, był również tłumaczem dzieł Edgara Allana Poego na język francuski, to jednak największą sławę zdobył jako poeta. Najbardziej znany tomik jego wierszy nosi tytuł "Kwiaty zła". Ma też na swoim koncie zbiory "Paryski spleen. Poematy prozą" oraz "Odpryski". Sparaliżowany i niezdolny do mówienia, zmarł w 1867 roku w Paryżu.