Arkady Fiedler

Arkady Fiedler był polskim prozaikiem, a także twórcą reportażystą, podróżnikiem i przyrodnikiem. Ogromne zamiłowanie do przyrody rozbudził w nim ojciec.

Fiedler, porucznik Wojska Polskiego, urodził się 28 listopada 1894 roku w Poznaniu, natomiast zmarł 7 marca 1985 roku w Puszczykowie. Jego ojcem był Antoni Fiedler, znany poznański wydawca i poligraf. Arkady uczestniczył w powstaniu wielkopolskim w latach 1918-19, wybrano go wówczas do Komitetu Jedenastu Polskiej Organizacji Wojskowej Zaboru Pruskiego. W ciągu swojego życia brał udział w trzydziestu rozmaitych wyprawach. Wybrał się do Brazylii, Indochin, Gujany, Kanady, na Madagaskar, kilka razy trafił także do Afryki Zachodniej. W 1974 roku, za namową swoich wiernych czytelników, postanowił przygotować prywatne muzeum trofeów z podróży we własnym domu w Puszczykowie. W roku 1983 roku należał do Rady Krajowej PRON.

Jego pierwszymi próbami pisarskimi był cykl wierszy "Czerwone światło ogniska", który pojawił się w dwutygodniku "Zdrój". Swoją pierwszą książkę wydał w 1926 roku, a nosiła ona tytuł "Przez wiry i porohy Dniestru". Był także autorem książek podróżniczo-społecznych "Bichos, moi brazylijscy przyjaciele" oraz "Wśród Indian Koroadów". Potem ukazała się jego książka "Ryby śpiewają w Ukajali" oraz bestseller "Kanada pachnąca żywicą". Kiedy nie mógł pozwolić sobie na podróże, napisał inspirujące powieści dla młodych odbiorców: "Mały Bizon", "Orinoko" oraz "Wyspa Robinsona". Jego książki przetłumaczono na ponad dwadzieścia języków.