Auschwitz bez cenzury i bez legend

Polecam. Super książka pozytyqna poleciłabym znajomym ,o obozach trzeba pamiętac

To niezwykła książka o niezwykłym człowieku.Autor książki był jednym z więźniów obozów koncentracyjnych Auschwitz i Dachau. Jako jeden z niewielu był w nich przez prawie cały okres jego istnienia. To niesamowita lektura, która z pewnością wywołała wiele bólu i przykrych wspomnień, ale autor chcąc się podzielić z nami dokładnym przebiegiem wszelakich wydarzeń z pewnością uzyskał choć w małym stopniu "spokój ducha". Ta książka jest idealną pozycją dla miłośników historii, jestem przekonana, że zaspokoi ona ich ciekawość, a wręcz przeciwnie będą przerażeni dobitną ilością informacji i punktem widzenia jaki przedstawia autor.

Ta książka, jak sam tytuł wskazuje, jest naprawdę bez cenzury i bez legend. Ja czułam się przytłoczona i przerażona ogromną ilością informacji i opisami, jakie zosstały w tej książce zamieszczone.

Zdecydowanie polecam tę książkę. Myślę, że każdy powinien mieć ją na swojej półce nie zważając na to, czy jest miłośnikiem historii, czy też nie.

Obóz Auschwitz po dziś dzień jest dla świata symbolem terroru oraz ludobójstwa, dowodem, ze „ludzie ludziom” mogą zgotować ten los. Utworzony został przez Niemców w połowie 1940 roku na przedmieściach Oświęcimia, włączonego przez nazistów do Trzeciej Rzeszy (w dawnych koszarach Wojska Polskiego) szybko stał się miejscem, gdzie człowiek znaczył mniej niż zwierzę, gdzie do głosu dochodziły najgorsze instynktu.

Obóz powstał głównie z uwagi na rosnącą liczbę aresztowanych masowo Polaków i przepełnienie istniejących więzień. Pierwszy transport Polaków dotarł do KL Auschwitz 14 czerwca 1940 roku z Tarnowa. Choć początkowo w planach Nazistów miał być ON kolejnym z wielu obozów koncentracyjnych, to z biegiem czasu stał się również jednym z ośrodków „Endlösung der Judenfrage” (czyli ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej) - nazistowskiego planu pozbycia się Żydów.

Ostatnie lata przyniosły wiele nowych informacji na temat funkcjonowania obozów koncentracyjnych, a na rynku pojawiło się wiele książek o tematyce wojennej, mniej lub bardziej realistycznie oddających koszmar pobytu w obozach. Część z tych książek, zarówno powieści, jak i książek dokumentalnych, opisuje również obóz w Auschwitz. Niewiele jednak z nich dotyczy obozowej działalności narodowców. Książka Jerzego Ptakowskiego jest jednak czymś więcej – to nie tylko publikacja obalająca mity narosłe wokół obozu (choć część z nich tak naprawdę już dawno mitami nie jest), ale również w dość zdystansowany sposób opisuje obozową rzeczywistość, ze szczególnym zwróceniem uwagi, na milczących bohaterów tej wojennej historii. Tym samy dokument pt. „Auschwitz. Bez cenzury i bez legend”, opublikowany nakładem Wydawnictwa Replika, choć dla wielu może być zbyt niewygodny, zbyt chłodny i rzeczowy w swoim przekazie, to z pewnością stanowi kolejny element, dzięki któremu w pewnej chwili uda się złożyć wiarygodny i w miarę pełny (o ile to możliwe po tylu latach i tak wielu przekłamaniach) obraz funkcjonowania obozów koncentracyjnych., zarówno na terenie Polski, ale i nie tylko.

Ptakowski pisze o Auschwitz „otchłań” i rzeczywiście, dla wielu ludzi taką otchłanią się stał. Nie tylko dla tych, których ostatecznie pochłonął, ale także dla tych, na których odcisnął piętno, towarzyszące im przez całe życie. Autor doskonale poznał obozowe życie i rządzące nim reguły, bowiem znał obóz niemal od początków jego istnienia, aż do momentu ewakuacji jesienią 1944 roku. Trafiając do niego, był już osobą wysoko postawioną w hierarchii politycznej, jako członek wydziału organizacyjnego Zarządu Głównego Stronnictwa Narodowego. Dzięki swoim znajomościom aspiracjom politycznym, ale również jako społecznik, podczas pobytu w obozie brał udział w pracach kierowniczych obozowej konspiracji.

W książce czytamy o samej wywózce do obozu, bydlęcych wagonach – trafił do Auschwitz z drugim transportem warszawskim, we wrześniu 1940 roku. Sam autor określa siebie mianem jednego ze „szczęśliwców”, który uniknęli przesłuchań i tortur, a z tą samą obcesowością i brakiem emocji pisze o edukacji obozowej i topieniu więźniów w błotnistej sadzawce na środku placu apelowego, o pracy w Betonkolonne, przy wyrobach cementowych, o zastraszaniu ludzi i okrutnych zabawach kosztem lęki, a często i życia więźniów. Opowiada również o takich osobach, jak Witold i Jan Pileccy, o. Maksymilianie Kolbem, pisze o działalności ruchu oporu i obozowej egzystencji. W swoich relacjach nie przywiązuje wagi do narodowości czy opcji politycznej, opowiada z wielkim dystansem o zdradach, knowania, perfidii ludzkiej, ale też o bohaterskich czynach.

To wszystko składa się na książkę może niezbyt odkrywczą, może zaskakującą w swym braku osobistych komentarzy czy emocjonalnego ładunku, ale z pewnością książkę ważną, stanowiącą jeden z dowodów na to, jak niedoskonały w swoim stworzeniu jest człowiek i ja bardzo udaje mu się granice tego człowieczeństwa przekroczyć …

Okres II wojny światowej to czas kiedy na świecie wydarzyły się rzeczy, które zwyczajnie nie mieszczą mi się głowie. Wydarzenia z obozów koncentracyjnych (bo o nich dzisiaj będzie mowa) przechodziły wszelkie pojęcie. Cierpienie ludzi, zezwierzęcenie, upodlenie, ból i śmierć w nieludzkich warunkach były codziennością więźniów. Czego tym razem dowiemy się z książki sięgającej do tego przerażającego okresu?

Autor książki, Jerzy Ptakowski był jednym z liderów i członkiem władz Stronnictwa Narodowego oraz więźniem obozów koncentracyjnych. Autor na własne oczy doświadczył cierpienia osób zamkniętych w obozach. Jednak to nie na tym skupia się uwaga Pana Ptakowskiego. Autor opowiada o prawdziwych legendach i bohaterach jakich napotkał podczas pobytu w obozach i rozprawia się z faktami i mitami, które przez lata narosły wokół tematu. Jerzy Ptakowski sięga po takich bohaterów jak [Adres usunięty]. Witold Pilecki, o. Maksymilian Kolbe, Jan Mansdorf. Opowiada o obozowym ruchu oporu, doświadczeniach i bohaterskich wyczynach z tego okresu.

Autor bardzo mocno skupia się na ówczesnej sytuacji politycznej i część jego opowieści będzie znana bardziej każdemu czytelnikowi interesującemu się tym tematem. Ja wielokrotnie musiałem korzystać z odwołań dostarczonych przez Wydawcę oraz zasięgać informacji w internecie. Jerzy Ptakowski tworzy dzieło, które wciąga jak najlepsza powieść! Każdy rozdział dotyczy innego bohatera, innej sytuacji. Autor ani przez moment nie skupia się na domysłach, na tym co mogło się komuś wydawać. Opisuje za to wydarzenia jakich sam był świadkiem oraz sięga do źródeł danych historii. Przytacza fragmenty wypowiedzi, fragmenty listów.

Opowieść Pana Ptakowskiego czyta się naprawdę rewelacyjnie! Podtytuł "Bez cenzury i bez legend" może troszkę zwodzić. Nie ma tutaj jednak miejsca na szukanie sensacji, nie ma miejsca na przypuszczenia i domysły. Autor przedstawia nam opowieść skupiającą się na suchych faktach. Książka nie przypomina jednak standardowego podręcznika historii! Jest napisana z pasją i potrafi naprawdę mocno zaangażować czytelnika.

"Auschwitz. Bez cenzury i bez legend" jest książką, która będzie idealną propozycją dla osób zainteresowanych historią, a zwłaszcza okresem II wojny światowej. Czytelnicy interesujący się ówczesną polityką czytając opowieść Pana Ptakowskiego będą czuli się jak ryba w wodzie. Osoby mniej zaznajomione z tematem będą musiały posiłkować się przypisami Wydawcy lub zewnętrznymi źródłami informacji. Jednak z pewnością jest to książka warta przeczytania! Każdy rozdział potrafi pochłonąć czytelnika bez reszty. Autor w naprawdę świetnym stylu potrafi snuć opisywaną historię. Dodatkowo książka uzupełniona jest szeregiem zdjęć, na co zawsze zwracam uwagę przy tego typu lekturach. Bardzo mocno polecam!