Audiobook Wyleczeni CD

Wojna policjanta i lekarki z układem ordynatorsko-farmaceutycznym który nie cofnie się przed niczym. Kawał dobrej książki :) Świetnie napisana i przeczytana.

Hiciarska historia. Nigdy nie domyślicie się zakończenia. Wciąga na maksa.

Fabułę Wyleczonych skonstruowano w taki sposób, że nie wszystkie wątki znajdą zakończenie w tej części. Bo widać gołym okiem, że mamy tu pierwszą część cyklu. Trzeba mieć dobrze poukładane w pisarskiej głowie, żeby tak zamieszać, by później elementy układanki sensownie poskładać do kupy i - tam, gdzie w tej pierwszej części jest potrzeba - logicznie sfinalizować. A do tego mamy wyraźne postaci z bardzo różnymi, ciekawymi charakterami (a także imionami i nazwiskami, które się nie mylą!).

Jeśli to jest powieść debiutancka, jak próbuje nas przekonać wydawca, to autorka musi być utalentowana. Zwykle bowiem urodzaj historii i anegdot to domena doświadczonych pisarzy, zwłaszcza w przypadku książek tak spójnych.

Mamy nadto w tej powieści ewidentnie dojrzałe i oryginalne rozwiązania literackie. Jest ich kilka. Dostrzegą je wytrawni znawcy gatunku. I tak, na przykład, dopiero pod koniec dowiemy się, który z kilku niemal równorzędnych wątków jest motywem przewodnim. I zaskoczy nas to. Motyw ten będzie łącznikiem z następną częścią, niejako wprowadzeniem do niej.

Kolejna rzecz, na którą warto zwrócić uwagę to umieszczenie w powieści, głównie w dialogach, elementów zabawnych, czego nie spotyka się zbyt często w thrillerach. A poczucie humoru ma pani Horn naprawdę przednie. Uśmiałem się niejeden raz. Nie wspominając o rozmaitych złośliwościach, którymi nasączyła swoją książkę.

No i całość ma głębszy sens. Powiedziałbym, że rezonuje. To nie jest zwykły thriller. Tak jak powieści niektórych dojrzałych, filozofujących autorów, Wyleczeni kryją w sobie to, co określam mianem materiału do przemyśleń. W konsekwencji Wyleczeni dają i dobrą zabawę, i strawę duchową. Nie jest to częste w przypadku tego gatunku.

Inny ciekawy chwyt to powolne kreślenie charakterów głównych postaci (w tym zwłaszcza komisarza Michała), jakby specjalnie niedokończone. Wyraźnie widać, że szykuje się rozwinięcie w kolejnej części.

W gruncie rzeczy większość thrillerów jest dość podobna. Oczywiście akcja rozgrywa się w różnych miejscach, a bohaterowie oraz ich historie i życie są odmienne, ale zazwyczaj fabułę cechuje wiele prawidłowości.

Tymczasem prawdziwi fani gatunku łakną jak kania dżdżu czegoś nowego, świeżego. W Wyleczonych to znajdą. Mamy tu bowiem oryginalne sposoby zabijania (dostępne znawcom wiedzy medycznej), jest niecodzienne miejsce przynajmniej części akcji (szpital), niesztampowe zakończenie (delikatnie rzecz ujmując), no i mamy frapującą myśl przewodnią, wyjaśniającą motywy działania pary głównych bohaterów.

Do tego całość jest logiczna i uporządkowana.

Poza tym na próżno szukać w Wyleczonych zbędnych opisów, zwykle opuszczanych przeze mnie w innych książkach, których akcja powinna toczyć się wartko, ale nie zawsze tak jest właśnie przez te spowalniacze.

Cenię w tym thrillerze również romans, dobrze wkomponowany i w odpowiednich proporcjach.

Polubiłem tę książkę już po kilku stronach czytania. Na początku za wciągający styl. Bo samo przedstawienie historii szpitala specjalnie mnie nie kupiło. Ale, przyznaję, było krótkie. Za to historia poturbowanej przez życie, choć nadal młodej, lekarki Marty szybko mnie wciągnęła.

Ciekawe, czy są w niej jakieś elementy z życia samej autorki.

Za świetną fabułę, napięcie, nowatorstwo rozwiązań literackich i oryginalną tematykę (niszową na naszym rynku) daję piątkę.

Fabuła jest pomysłowa i poprowadzona jak należy. Są zwroty akcji, jest więc i napięcie, zakończenie - zupełnie nieprzewidywalne. Bohaterowie wyraziści, mianowicie charakterna pani doktor i atrakcyjny komisarz. Mieszanka wybuchowa, ale dla innych. Lepiej takiej pary nie spotkać w prawdziwym życiu, zwłaszcza jeżeli ma się coś poważnego na sumieniu. Bo u nich nie ma zmiłuj. A przy tym aż chce się tych bohaterów lubić. Zakołowała mnie pani Alicja Horn. Kim jest ta zagadkowa nowa gwiazda thrillera kryminalnego? To zdaje się też tajemnica.

Dla mnie rewelacja. Akcja toczy się wartko. Sama esencja zbrodni inteligentnej. Wreszcie też coś pozbawionego nudnych przedłużaczy. Zakończenie niebanalne. Do tego niczego sobie styl. Lektorka w porządku. Polecam i czekam na kontynuację.