Młody Siddhartha pragnie znaleźć własną drogę. Chce nadać sens swoim życiowym doświadczeniom. Próbuje pogodzić swoje kontemplacyjne skłonności i cielesne potrzeby. Porzuca zatem dom rodzinny i wyrusza w podróż, której celem jest znalezienie wewnętrznego spokoju. Nie odnajduje go jednak w ramionach pięknej kurtyzany. Nie przynosi mu go również otoczenie kupieckiego bogactwa. Jaką drogą powinien zatem podążyć?
"Siddhartha" to powieść niezwykła! Jest wyrazem fascynacji Hermanna Hessego orientalnym pięknem i duchowością Indii. Opowiada o duchowej podróży w poszukiwaniu sensu życia, a poszukiwania te wydają się motywem przewodnim w całej twórczości noblisty. Zachwycające piękno tej opowieści to coś, dzięki czemu jest ona prawdziwą perełką w dorobku autora. Prostota języka przekładu Małgorzaty Łukasiewicz, jego precyzja sprawiają, że książkę tę czyta się zadziwiająco wręcz dobrze. A przy tym fakt, że mamy tu do czynienia ze znakomitą interpretacją Jana Peszka to rzecz sama w sobie godna podkreślenia.
Hermann Hesse to bez wątpienia jeden z najważniejszych pisarzy XX wieku. Ten niemiecki poeta i prozaik stał się jednym z czołowych głosicieli pacyfizmu, zwłaszcza zaś po bolesnych doświadczeniach I wojny światowej. W powieściach swoich poruszał wątki egzystencjalne, często nawiązywał też do psychoanalizy. Szczególną sławę przyniósł mu wydany w roku 1927 "Wilk stepowy". Inny znakomity pisarz niemiecki, Tomasz Mann, o twórczości Hessego mówił, że jest to jedno ze "szczytowych i najczystszych dokonań naszej epoki".
W 1946 roku przyznano Hermannowi Hessemu Literacką Nagrodę Nobla. Komitet Noblowski uhonorował nią pisarza "za inspirującą twórczość, która w swoim rozwoju ku śmiałości i głębi reprezentuje zarówno klasyczne ideały humanisty, jak i wysokie wartości stylu".
