Atak piratów. Dziennik wojownika ninja. Tom 2

Chase Cooper ma jedenaście lat. Chodzi do nowej szkoły, gdzie niespodziewanie został przywódcą klanu ninja. Teraz do szkoły dołączył nowy uczeń, który od razu zyskał sympatię kuzynki Chasa i jego najlepszego kolegi. W dodatku uczniowie zaczęli mówić jak piraci, czego chłopiec nie cierpi. Ktoś też puścił plotkę, że zbliża się masowa inwazji piratów na szkołę. Ale kto by brał na poważnie takie plotki?

Jedno jest pewne, przed Chasem kolejne niełatwe zadanie.

"Dziennik wojownika ninja. Atak piratów" to drugi tom przygód Chase'a Coopera. Chłopiec ma jedenaście lat, jest dosyć nieśmiały, ale bardzo odważny.

Książka jest napisana z humorem. Jednak nie brakuje też wartościowych treści. Chase nie boi przeciwstawić się szkolnym gnębicielom, oszustwom, tym samym pokazując młodym czytelnikom, że nie powinno być ich przyzwolenia na takie zachowania. Lektura dokładnie wskazuje, co jest dobre, a co złe.

Druga rzecz, która według mnie odgrywa tu ważną rolę to przyjaźń. Zoe jest kuzynką Chase, ale też najlepszą przyjaciółką. A dla przyjaciół zrobi się wszystko. Zoe jest przyjaciółką, która jest zdolna do wielu poświęceń. W przyjaciół nie należy wątpić, a trzeba im zaufać. Przyjaźń między Chasem a Zoe nie raz zostaje wystawiona na próbę, jednak zawsze ta więź zwycięża.

Marcus Emerson wie jak dotrzeć do młodych czytelników i sprzedać im wartościowe treści, w zabawnej, przygodowej formie.

Czytaliście w dzieciństwie książki? Jeśli tak, pamiętacie jakieś tytuły? U mnie sprawa jest dość dziwna, ponieważ pamiętam tylko serię o młodocianych detektywach. Bardzo żałuję, że nie pamiętam tytułu tej serii, ponieważ jedyne co pamiętam, to fakt jak bardzo mnie pochłonęła. Teraz patrząc na mojego syna i książki, które namiętnie kolekcjonuje, widzę, że mamy podobne gusta. Obecnie wyczekuje trzech serii od wydawnictwa Muza, wczoraj miał premierę drugi tom z serii o młodym wojowniku Ninja, czyli ten, na który czekał młody recenzent z niecierpliwością. Lecz nie tylko on, ponieważ ta seria również mnie porwała. "Dziennik wojownika Ninja. Atak piratów" Marcusa Emersona, to porywająca historia opowiadająca o przyjaźni i rodzinnych więziach, oraz przekazująca same wartościowe rzeczy.

Chase Sanderson został przywódcą tajnej organizacji wojowników Ninja, miesiąc wcześniej udało mu się udaremnić próbę kradzieży pieniędzy oraz próbę oczernienia imienia jego kuzynki. Uczeń, który do tej pory przewodził Ninja, okazał się manipulatorem i bardzo nieprzyjemnym chłopcem, którego spotkała zasłużona kara. Tym razem Chase musi się zmierzyć z atakiem pirackiej floty, do szkoły, do której chodzą nasi bohaterowie przenosi się nowy uczeń Carline, który od samego początku Wydaje się być bardzo przyjaznym człowiekiem, jednak Chase ma mu kilka rzeczy do zarzucenia. Najbardziej nie podoba mu się fakt, że chłopak wydaje się zbyt zafascynowany piratami, czyli czymś, za czym Chase nie przepada.

Macie pociechy, które same czytają? Powiem wam, że od chwili gdy syn zaczął sam czytać książki, zaczęły się też okresy buntu w chwili wyboru książek do czytania. Obecnie bardzo polubiliśmy się z autorem Markusem Emersonem, nie tylko z powodu licznych ilustracji w jego książkach, ale również przez to, że zawsze można coś z tych książek wynieść. "Dziennik wojownika Ninja. Atak piratów" pokazał nam, że nie warto żyć zemstą, ponieważ możemy się zaślepić w naszym dążeniu do niej. A to może doprowadzić do tego, że stracimy wszystko. Bardzo podoba mi się fakt, że szkoła Chase'a promuje pomaganie innym, jednocześnie angażując do tej pomocy uczniów. Jest to bardzo wartościowy przekaz. Jestem bardzo ciekawa, jak ta historia się rozwinie w kolejnych tomach, ponieważ czuję tu potencjał na świetną historię o Ninja. Dziękuję bardzo wydawnictwo Muza za książkę do recenzji.

Ninja kontra piraci...

🥷⚓️

Nasze pociechy trochę musiały poczekać na drugi tom przygód Chase'a. Natomiast u niego minął zaledwie misiąc.

W szkole pojawia się nowy uczeń Charlyle, który sporo namiesza w tej społeczności. Jest on kuzynem kogoś kogo mieliśmy okazję już poznać w pierwszej części.

Oj będę się działo.

Czy Wasze pociechy wolą wojowników Ninja czy może piratów? W tej książce znajdziemy obie te społeczności. Ale tylko jedna z nich zasłuży na chwałę.

Książkę poleca youtuber Davy Spencer, który już ósmego listopada wskoczy z siódmym sezonem swojego dziennika.

My z synem czekamy już na swój egzemplarz. 😊

Chase zauważa że z jego klubem ninja dzieje się coś dziwnego. Członkowie narzekają na nudę i chcą aby coś się działo. Kiedy do szkoły przychodzi nowy uczeń i zakłada konkurencyjny klub piracki, dzieciaki od razu przechodzą do niego bo w końcu dzieje się coś nowego. Jednak nowy uczeń, Carlyle ma niecne zamiary i ma plan zniszczenia Chasa i jego klubu oraz ośmieszenia go przed cała szkołą?

Czy Chase obroni swój klub ninja?

Jakie plany ma nowy uczeń i dlaczego chcę się zemścić na Chasie?

Kolejna porcja przygód dwunastolatka i jego przyjaciół z klasy. Dawka wyśmienitego humoru gwarantowana, nutka niepewności i rywalizacji i potęgi przyjaźni. Bardzo przyjemna i ucząca historia. Z całą pewnością spodoba się dzieciom/młodszej młodzieży oraz dorosłym/rodzicom. Jeśli ktoś nie czytał poprzedniego tomu, to i tak świetnie odnajdzie się w tej historii, aczkolwiek lepiej zapoznać się z pierwszym tomem i znać kilka ciekawostek i szczegółów.

Serdecznie polecam małym i dużym czytelnikom

Jaka powinna być literatura dla młodszych czytelników? Odpowiedzi jest tyle ile osób, które mają z nią do czynienia. Z pewnością ścieżka jaką wybrał Marcus Emerson wyróżnia go spośród innych autorów, co jest ogromną zaletą i pozwala zwrócić na jego twórczość uwagę. Połączenie tekstu i ilustracji plus szybkiej akcji jest świetna podstawą pod samą opowiadaną historię. W niej jak zawsze jest dużo perypetii głównych bohaterów zaaranżowanych z ogromną wyobraźnią bez granic jak się wydaje. Nastoletnia perspektywa narracji tworzy pomost pomiędzy postaciami i czytającymi, ale nie jedynie nimi. Każdy kto sięgnie po „Dziennik wojownika Ninja 2. Atak piratów” dostanie lekturę pełną szalonych przygód, szkolnej realiów, w jakich chociaż z przymrużeniem oka poruszane są istotne kwestie oraz przyjacielskich relacji. Marcus Emerson tworzy raz za razem fabułę, zamykającą się w takiej objętości by łatwo ją było poznać w dość krótkim czasie. Nie dzieje się to w żadnym razie szkodzie dla niej, wprost przeciwnie, skupienie się na opowieści daje w końcowym wyniku wciągającej i po prostu książki przy jakiej doskonale spędza się czas. Jeśli do tego dodać humor, naprawdę dobrze wykreowane postacie oraz umiejscowienie ich w dobrze znanym wszystkim otoczeniu, lecz z dużą dawką pomysłowo zaaranżowanych zdarzeń to otrzymamy wartościową pozycję do czytania.

Druga osłona Chase’a Cooper’a jako wojownika Ninja.

Tym Raze Chase musi zmierzyć się z inwazja piratów,którzy pojawili się w jego nowej szkole.A na ich czele staje Carlyle będący nowym uczniem.Czy dwunastolatek poradzi sobie z nowym wyzwaniem?

✨Jak Ja baardzo lubię czytać o przygodach tego nastolatka.Już na wstępie jest krótka informacja o tym,co się działo się w tomie pierwszym.W związku z tym możecie śmiało czytać ta książeczkę bez znajomosci I tomu.Poznajemy nowe przygody oraz niebezpieczeństwo czyhające na naszego bohatera.Nowy uczeń w szkole miesza w życiu uczniów i nauczycieli.Kolejny miesiąc w szkole owocuje w niemniejsze ciekawe zdarzenia co poprzedni.Piraci atakują a wtedy wkracza Chase….

Jego obronna postawa imponuje i powoduje,że czyta się o nim w zawrotnym tempie.

To lektura na raz,ponieważ ma nieco ponad 120 stron.Jednak one gwarantują wiele zaskakujących wydarzeń.które czyta się z zapartym tchem.

Koniecznie przeczytajcie ta książeczkę lub polećcie je swoim dzieciom.Warto!!!

Ja polecam i czekam na kolejne tomy z tej serii

Niektóre książki mają to do siebie, że choćby nie wiadomo ile czasu minęło, to nadal się je pamięta. Pierwszą część o Chase pamiętam doskonale i kiedy tylko w drugim tomie przeczytałam pierwsze zdania, od razu wszystko sobie przypomniałam. Tą serię należy czytać po kolei, gdyż jak w tamtej części został szefem Ninja, to teraz mamy tego kontynuację. Później sam Chase przypomni nam niektóre zdarzenia z części pierwszej. Obecnie wiemy tyle, że do jego klasy zawitał nowy uczeń. Jego kuzynka jest nim mocno zafascynowana, a sam główny bohater nie wie jakim sposobem udało mu się tak szybko zaklimatyzować. Choć tego nie pokazuje, to zaczyna być o niego zazdrosny. Dodatkowo nie tak łatwo jest być szefem Ninja, gdyż nie ma on pojęcia co ma zrobić ze swoją drużyną. Jego poprzednik uczył ich rabowania i skradania się po korytarzach, Chase taki nie jest. Chce im pokazać, że można być dobrym wojownikiem, tylko coraz bardziej dochodzi do niego, że reszta się nudzi. W tym on sam. Autor niektóre sytuacje pokazuje w formie żartu, choćby aluzję do tajnego stroju, który noszony pod codziennymi ubraniami przesiąkał coraz bardziej niewygodnym zapachem ich spoconych ciał. Wciąż również podkreśla jak bardzo szef Ninja nie lubi Piratów i niedorzecznych, jego zdaniem dźwięków, które z siebie wydają. Jednak wychodzi na to, że coraz większemu gronu to się podoba. Z jednej lekcji wszystko się przedłuża, a jego kuzynka choć obiecała go wspierać, skacze na każde skinienie nowego kolegi. Jak zatem zakończy się ta opowieść? Co ukrywa nowy uczeń? Kto jest lepszym szefem, Ninja czy Pirat?

Ale ponownie miło spędziłam czas przy drugiej części. Ten chłopak choć ma jedenaście lat, to jednak często jest ukazany jako ten, który mądrze myśli. Jest odpowiedzialny i spostrzegawczy. Często czuje, że coś się wydarzy i chciałby złemu zapobiec. Są jednak momenty niezrozumienia z jego strony, czyli podkreślenie, że nigdy nikt nie ma prawa wiedzieć wszystkiego, a o katastrofę nigdy nie jest trudno. Na okładce książki widnieje Davy z Dziennika Youtubera, który poleca tą książkę i ja się do niego dołączam. Duży druk, powierzchowne ale konkretne rysunki i dużo zabawnych, choć mądrych sytuacji. Opowieść dla każdego bez ograniczeń wiekowych. Bardzo ją polecam!