Arabska córka. Arabska saga. Tom 2

Autorka wyraźnie lepiej się czuje w arabskich klimatach aniżeli w polskich.

Generalnie przeczytać należy, jeżeli przeczytało się część pierwszą (Arabska żona).

Niesamowita książka. Tak samo ciekawa jak pierwsza część! Szkoda, że to fikcja literacka, ale myślę, że wiarygodna.

Zarówno część pierwsza ( Arabska żona) jak i ta druga czytane są jednym tchem. Wśród znajomych wciąż krąży czytana i kolejne koleżanki ustawiają się w kolejce do jej przeczytania.

Marysia i jej siostra Dorotka zostały brutalnie rozdzielone z matką. Trafiły pod opiekę babci oraz ciotki i wraz z nimi opuściły Libię i udały się Akry w Ghanie. Dziewczynka początkowo bardzo tęskni za matką, jednak otrzymuje troskę i miłość od babci oraz ciotki, dla której staje się jak córka. Myślała, że jej matka nie żyje, jednak po kilku latach okazuje się, że to nie prawda. Kobieta wraca, jednak zabiera tylko jej siostrę i choć Marysia nie zna całej prawdy, nie potrafi tego jej wybaczyć. Nie czuje z nią więzi, nie pragnie jej odnaleźć.

Czas mija, dziewczynka dorasta czasem w szczęściu i uśmiechu, czasem zraniona i zapłakana. Straciła przyjaciółkę tylko dlatego, że chciała jej pomóc, uratować jej życie. Po tym zdarzeniu nie zamierza się do nikogo zbliżać. W późniejszych latach ponosi brutalne konsekwencje nienawiści do jej rodaków, chociaż sama nic nie zrobiła. Jak potoczą się dalsze losy Marysi? Czy odnajdzie swoją miłość? Co zrobi, gdy po latach przypomni sobie o niej ojciec?

To drugi to z serii i tym razem poznajemy historię Marysi, jednak nie tylko. Część książki toczy się równocześnie z tomem pierwszym, z tym że czytamy to innymi oczami. Dowiadujemy się, co działo się nie tylko z Marysią, ale również poznajemy historię jej ciotki Maliki (której nie darzyłam zbytnią sympatią ze względu na pomoc, jakiej udzielała Ahmedowi, jednak poznając ją bliżej, zmieniłam o niej zdanie), a także babci Nadii (która stała się dla dziewczynki bardzo ważna i to dzięki niej jej dzieciństwo było choć trochę udane). Książka mnie się podobała, czytało się ją dość szybko, a podczas czytania towarzyszyło mi wiele emocji.

Bohaterów mamy tu kilki, każdy na swój sposób ciekawy, mający wady i zalety. Ta książka doskonale pokazała, że nie warto oceniać po pozorach, a prawda może być zupełnie inna, niż nam się wydaje. Malika wydawała się kimś zupełnie innym, niż się okazała, kiedy poznałam jej myśli, życie, punkt widzenia.

„Arabska córka” to książka, która mnie się podobał. Z przyjemnością polecam, a sama mam zamiar sięgnąć po kolejne tomy z serii Arabska saga.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA