Anna Karenina

Książka Lwa Tołstoja to chyba jedno z czołowych "love story" przełomu XIX-XX wieku. Moim zdaniem autor świetnie zobrazował to, w jaki sposób wyglądają wszystkie etapy relacji- od zaangażowania i zauroczenia do złości, a potem finalnie obojętności. Moim zdaniem ta historia może wiele nas nauczyć o ludzkiej psychice i o tym, jak różne osobowości zachowują się w skrajnych życiowych sytuacjach. Książka jest bardzo elegancko wydana i moim zdaniem bardzo dobrze będzie wyglądała jako prezent. Ja swój egzemplarz kupiłam dla siebie- jako prezent urodzinowy, trzeba się czasem rozpieszczać. 😄

"Anna Karenina" to literacki, warty uwagi klasyk. Moim zdaniem cała historia życia Anny jest ukazana w bardzo ciekawy sposób. Książka skupia się przede wszystkim na życiu Kareninów, Obłońskich i Lewina. To pouczająca historia, o miłości, nienawiści, zdradzie i zazdrości. Ta książka aż kipi od emocji. Bardzo polecam, warto znać i czytać takie klasyki, jak Anna Karenina, tym bardziej, że odnoszę wrażenie, że to jedna z tych historii, które nigdy się nie zestarzeją.

"Anna Karenina" to książka, na którą warto zwrócić uwagę. I to nie tylko dlatego, że jest pięknie wydana i przykuwa wzrok (ja nie wiem, jak oni to robią, że każde nowsze wydanie wygląda lepiej, niż poprzednie xD), ale przede wszystkim dla treści. O tej książce powstało już bardzo dużo artykułów, remake'ów i filmów, ale moim zdaniem nic nie przebije oryginału. Książka przede wszystkim opiera się na miłościach- różnych formach tego uczucia- tych pozytywnych, ale także tych toksycznych i wyniszczających. To bardzo pouczająca historia.

Nie wiem jak czytelniczo będą wyglądać dwa ostatnie miesiące tego roku, ale już jestem zadowolona, że i w tym roku moja znajomość klasyki literatury wzbogaciła się o kolejne tytuły. Były to najbardziej popularne, ale i mniej znane tytuły. Od klasyki romansu po klasykę grozy. Jedne podobały mi się bardziej, a inne mniej, co jest jak najbardziej zrozumiałe. W tamtym roku trafił mi się ulubieniec w postaci „Dziwnych losów Jane Eyre” i bardzo cieszę się, że mogę napisać, iż w tym roku jest to „Anna Karenina”.

Są książki, które zyskują z każdą poznaną stroną, a są i takie, które już trafiają do nas pierwszą stroną, a w przypadku „Anny Kareniny” napisałabym, że już pierwszym zdaniem. Wiem, że od początku do zakończenia długa droga, bo prawie 900-stronicowa, ale muszę od razu napisać, że podsumowanie wypowiedziane na końcu przez Lewina również mocno na mnie zadziałało, więc nie przesadzę jak napiszę, że to książka z jednym z najlepszych pierwszych zdań i ostatnich.

Ogromną zasługę ma w tym tłumacz Jan Cichocki i czytając tylko jego przekład nie jestem w stanie porównać go z wcześniejszymi, ale ten przekład czytało się wyśmienicie.

Siłą tej książki są bohaterowie, którzy napisać, że są jak żywi to za mało napisać. To z jaką złożonością Lew Tołstoj opisał główne postacie sprawia, że mogę godzinami analizować ich zachowania, a jednocześnie nigdy jednoznacznie nie pokuszę się o definitywną ocenę. Ta książka to kopalnia analizy postaci, więc nie dziwię się, że może być często wykorzystywana pod tym względem w ramach przeróżnych naukowych prac. Opisy życia w XIX-wiecznej Rosji zarówno arystokracji, jak i mieszkańców wsi, kwestie polityczne i gospodarcze to wszystko składało się na obraz, który dopełniał to co działo się w przestrzeni międzyludzkiej. Równolegle do historii Anny toczy się historia Konstantina Lewina, która zaimponowała mi tym, że nie jest lepsza, a jest równie trudna i chociaż z pozoru można wyciągnąć inne wnioski, to im dalej tym widać tę głębię w pracy nad relacjami.

Osobiście nie widzę tutaj oceny ze strony autora i podziwiam za umiejętność w przekazaniu trudnych emocji, które siedzą w środku, o których współcześnie mamy większą śmiałość mówić, a kiedyś tłumione prowadziły do nieporozumień i tragedii.

Na koniec chcę zacytować opis z tyłu książki, z którym mocno się zgadzam: „Wspaniała powieść o miłości, wierności, zdradzie, prawie jednostki do szczęścia i cenie, jaką trzeba i wolno za nie zapłacić”.

To naprawdę dobra książka! "Anna Karenina" to historia, która opisuje to, jak działało myślenie o relacjach damsko- męskich i zdradzie w XIX- wiecznej Rosji. Tołstoj prezentuje dwie sytuacje zdrady- pierwsza, w której Sitwa zdradza żonę z guwernantką, i druga, w której zdrady dopuszcza się Anna Karenina. Oba te działania zasługują na potępienie, jednak tylko Anna zostaje ukarana za to, co zrobiła. Książka obrazuje też mentalność i niepisane zasady, którymi poszczególne płcie miały kierować się, tak żeby funkcjonować w społeczeństwie. Polecam, warto się zapoznać.