Anioł na śniegu. Cztery płatki śniegu. Tom 2

„Anioł na śniegu” jest kontynuacją „Czterech płatków śniegu” Warto przeczytać obie pozycje, lecz nie musisz się martwić, jeśli nie czytałeś pierwszej części, gdyż książka jest tak napisana, że nie stanowi to najmniejszego problemu.

W tej części, po raz kolejny spotykamy się z mieszkańcami bloku przy ulicy Weissa. Mieszkańcy borykająca się z codziennymi problemami, planują również zbliżające się święta. Jak co roku sąsiedzi chcą zorganizować wigilijne spotkanie pod osiedlową jodełką, aby obdarować się prezentami i złożyć sobie świąteczne życzenia. Niestety tym razem spotkanie wisi na włosku, gdyż ktoś z niewiadomych powodów, ściął osiedlowe drzewko.

Przyznaje, ze czytałam już wiele świątecznych książek, ale żadna, aż tak nie odzwierciedlała tego magicznego bożonarodzeniowego klimatu.

Jedyna rzecz która mi przeszkadzała to ilość postaci.

Książka nie jest napisana rozdziałami lecz postaciami i niestety czasami, mimo uważnego czytania gubiłam się w tych imionach i nie wiedziałam kto jest kim.

Ale ogólnie jestem jak najbardziej na TAK!!!

@gusiolec

[Adres usunięty]

Święta coraz bliżej, dlatego staram się zaczytywać w typowo gwiazdkowych historiach, które idealnie wprowadzają w ten niesamowity klimat. Nigdy nie smakują one tak dobrze, jak podczas grudniowych dni, gdy za oknem mróz i śnieg... Niestety aktualnie pogoda bywa mocno kapryśna, dlatego niekiedy pozostaje nam jedynie czytanie zimowych opowieści.

U mieszkańców bloku przy ulicy Weissa nastąpiło wiele zmian. Marzena spędza więcej czasu z córką, ale ich życie niebawem ma przewrócić się do góry nogami. Monika nie może znieść narzucającej się teściowej. Anna w końcu uwolniła się od męża i może inwestować w siebie. Zuzanna planuje zorganizować sąsiedzkie spotkanie pod jodełką, ale nie wie, że nie będzie to takie proste. Z kolei pani Michalska nadal pragnie szczęścia wszystkich dookoła, widząc więcej, niżeli inni chcieliby przyznać...

Przedświąteczna gonitwa napędza nas do nieustannego sprzątania, biegania po sklepach w poszukiwaniu odpowiednich podarunków dla najbliższych, tworzenia tradycyjnych i innowacyjnych potraw, które zachwycą domowników. Jednak czy nie zapominamy o tym, co powinno być najważniejsze? Nawet jeśli na stole nie pojawi się dwanaście potraw, komoda będzie zakurzona, dywany niewytrzepane, a pod choinką będą stały drobiazgi - świat się nie zawali. Ważne, abyśmy ten wyjątkowy czas spędzili w gronie ukochanych ludzi, którzy zawsze staną za nami murem i wesprą dobrym słowem.

Istotną kwestią, jaką porusza Joanna Szarańska, jest konieczność rozmawiania ze sobą - tylko tyle, a raczej AŻ tyle. Codziennie z naszych ust wychodzą tysiące słów, jednak zbyt często dotyczą one błahych spraw, bo te najważniejsze zostają niewypowiedziane. Piętrzą się, piętrzą, doprowadzając do wielu nieporozumień, a nawet poważniejszych kłopotów, którym można byłoby zapobiec, gdybyśmy tak bardzo nie wstrzymywali się przed szczerością.

Pierwszy tom zachwycił mnie swoim humorem, ale także mądrymi spostrzeżeniami, które warto zapamiętać. "Anioł na śniegu" również zawiera wszystko to, co skradło moje serce w "Czterech płatkach śniegu", jednak nie ukrywam, iż pierwsza część jest nieco lepsza. Cudownie jest powrócić do polubionych bohaterów, aczkolwiek przedstawione wydarzenia intrygują mniej, a sama kwintesencja snutej opowieści ujawnia się dopiero pod koniec, który na szczęście wzrusza i skłania do refleksji. Cykl Joanny Szarańskiej jest uroczy i klimatyczny, dlatego polecam go wszystkim osobom pragnącym poczuć świąteczną atmosferę.

Recenzja pochodzi z bloga [Adres usunięty]

Anioł na śniegu to kontynuacja Czterech płatków śniegu, o czym wcześniej nie wiedziałam, więc pierwszego tomu wcześniej nie czytałam. Nie przeszkadzało mi to jednak w lekturze, bowiem łatwo odnalazłam się w całej sytuacji.

Śmiało można powiedzieć, że wszystko zaczęło się od tego, że tak ważna dla wszystkich jodełka została przez kogoś wycięta tuż przed święta. A to właśnie pod nią zawsze sąsiedzi spotykali się w wigilijną noc. Więc jak to będzie wyglądało bez świątecznego drzewka?

Bohaterami są ludzie z prawdziwego zdarzenia. Myślę, że każdy z nas może mieć do czynienia z osobami o podobnych doświadczeniach.

Anna w końcu poczuła, co to znaczy życie - mąż się wyprowadził, więc kobieta wzięła się za siebie. Stwierdziła, że nie ma co się załamywać. Cóż, mąż wrócił i myślę, że mogę śmiało kolokwialnie powiedzieć, że zaliczył zonka, kiedy ujrzał swoją żonę - odmienioną i pełną życia.

Kalina w końcu godzi się ze swoją matką, a warto zaznaczyć, że obydwie kobiety mają mocne charaktery. Joanna przekonuje się, jak ważne jest powiedzenie prawdy rodziny, bowiem prawda sama może wyjść na jaw i w dodatku mogą powstać nieporozumienia. Kajetan również bał się porozmawiać ze swoją żoną. Miał problemy i postanowił sam je rozwiązać.

Ze wszystkich postaci to mama Kwiatek najbardziej zapadła mi w pamięć - może dlatego, że była najbardziej irytująca. Taka mama synusia, dla niego zrobi wszystko, żeby było najlepiej, to ona zawsze ma rację i lubi się wpychać w życie rodziny swojego syna.

No i jest jeszcze Pani Michalska - starsza kobieta, która wysłucha swoich sąsiadów i zawsze im dobrze doradzi. I to w tym roku wszyscy chcą się jej odwdzięczyć podczas tych świąt.

Zazwyczaj nie czytam książek świątecznych, ale w tym roku postanowiłam zrobić wyjątek i kilka recenzji pojawi się na blogu (może uda się wyrobić przed świętami he, he). Czy Anioł na śniegu mnie zachwycił? Niekoniecznie. Jest to dla mnie średnia pozycja, przy której czas szybko mi nie płynął. Nie czułam tego przyciągania. Słyszałam też, że różnie się odbiera książki spod pióra tej autorki, więc w przyszłości na pewno dam jej szansę. Tutaj styl autorki niczym się nie wyróżniał.

Jeśli jednak macie ochotę na niezobowiązującą lekturę dla relaksu przy ciepłej herbacie i kocyku, to możecie po nią sięgnąć. Nie spodziewajcie się jednak jakiś zachwytów :)

„Anioł na śniegu” - książka, której z niecierpliwością wypatrywałam. I Joanna Szarańska rozłożyła mnie na łopatki :)

„Anioł na śniegu”, to kontynuacja „Czterech płatków śniegu”, stąd też rok później znowu spotykamy się z sąsiadami kalwaryjskiego bloku przy ul. Weissa. Co u nich słychać? U Anny Jurczyk życiowa rewolucja, podobnie u Marzeny (mama Stasi) i Macieja. U Fijusów bez zmian — Kajtek po raz kolejny wpada w tarapaty, no i oczywiście nie wtajemnicza w nie żony. Podobnie u Jakuba i Moniki, hmm raczej Moniki i Mamy Kwiatek — tu nadal iskrzy. A kalinie Radeckiej-Pióreckiej zostanie zlecone poszukiwanie zaginionej matki i... choinki. Czy zabiegani i zajęci własnym życiem mieszkańcy zobaczą Anioła, który cały czas nad nimi czuwa?

Joanna kolejny raz nie zawiodła. „Anioł na śniegu” jest powieścią z przymrużeniem oka, ale i tym swoistym, świątecznym klimatem — jodełką, karpiem, barszczem z uszkami, pachnącą piernikami. Jest chwila na uśmiech, jest chwila na łzę wzruszenia, jest czas, by się zastanowić, zwolnić trochę ten szalony pęd. Mieszkańcy z Weissa przeszli niesamowitą przemianę, no większość z nich, bo pewne jednostki są kompletnie niereformowalne i dzięki nim powieść ma pazur. Wyobrażacie sobie tę książkę bez Waldemara i Mamy Kwiatek? A bez pani Michalskiej? To tak jakby choinki pozbawić igieł ;) Autorka w książce „przemyciła” bardzo oczywistą, ale jakże często przez nas pomijaną kwestię — szczerość. Na przykładzie kilku osób widzimy jak ważna, jest rozmowa, bo nawet najgorsza prawda jest lepsza niż niedomówienia, które rodzą domysły. Konsekwencje? Każdy może sam sobie dopowiedzieć.

„Anioł na śniegu” to świąteczny must have! Idealna na prezent, dla każdego bez względu na wiek czy upodobania. Gwarantuje kilkugodzinne oderwanie się od obowiązków, przeniesie do Kalwarii na pyszną kawę do „Pysi” i zostawi serce przepełnione tą niesamowitą magią, którą ma tylko jeden miesiąc w roku!

Serdecznie polecam!

W tamtym roku przeczytałam pierwszą książkę Joanny Szarańskiej pt. "Cztery płatki śniegu", która bardzo mi się spodobała. Pokochałam bohaterów wykreowanych w tej historii, ich zmagania i perypetie życiowe nie raz powodowały u mnie wybuch śmiechu. Dlatego jestem wielką fanką tej serii. I ogromnie się cieszę, że w tym roku mogę cieszyć się lekturą drugiego tomu. Zabierając się za lekturę miałam wielkie oczekiwania wobec tej autorki. Byłam ciekawa co tam słychać u mieszkańców ulicy Weissa.

"Anioł na śniegu" przedstawia nam kolejne zmagania mieszkańców ulicy Weissa z powodu zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia. W ciągu roku w ich życiu zaszły ogromne zmiany. Anna uwolniła się od przesadnie oszczędnego Waldemara, który wyliczał jej każdy wydatek i zaczęła żyć pełnią życia, jako silna i niezależna kobieta. Zuzanna na spokojnie obmyśla plan przebiegu Świąt, nie zważając na dziwne zachowanie męża - Kajetana, który nieświadomie wpakował się w niezłe kłopoty. Monika wciąż użera się z wścibską teściową, która wsadza nos w nie swoje sprawy, a pani Michalska wiernie stoi na straży losów mieszkańców ulicy Weissa. Przyjaciółki z bloku zaprzyjaźniły się i wspólnie planują przygotowanie corocznego spotkania pod jodełką z pozostałymi mieszkańcami. Jednak nie wszystko idzie zgodnie z planem, ponieważ dochodzi do straszliwej zbrodni...

Ta książka sprawdzi się idealnie na leniwy przedświąteczny wieczór. Autorka poprzez perypetie bohaterów chce przekazać czytelnikom jedną wielką prawdę, że święta to nie czas prezentów, najbardziej obfitego stołu wigilijnego, czy najpiękniej ustrojonej choinki. Święta to coś więcej, to moment, żeby się zatrzymać, odpocząć w ciszy, spędzić czas z bliskimi i odkryć magię otaczającego nas świata. Realistyczni bohaterowie, tacy, których możemy spotkać na ulicy, nadają autentyczności tej historii. Książkę czyta się błyskawicznie ze względu na prosty i lekki styl pisania autorki. Spędziłam z nimi cudowny czas, dowiedziałam się co słychać u ulubionych bohaterów i mam wielką nadzieję, na kolejny tom w przyszłym roku ;)

Jeśli zastanawiacie się co przeczytać w święta, to ja zdecydowanie polecam wam tę serię: Cztery płatki śniegu i Anioł na śniegu. Joanna Szarańska stworzyła magiczną serię o bohaterach z ulicy Weissa, których nie da się nie polubić. Historie zawarte przez autorkę bawią, wzruszają i uczą. Pokazują o co tak naprawdę chodzi w święta. Jestem pewna, że spędzicie z tymi książkami przyjemnie czas. :)

„Anioł na śniegu” to ciepła i radosna pozycja. Czuć w niej świąteczny klimat przepełniony rodzinną bliskością. Nie wiem jak to dokładnie opisać, ale „pachniała” mi ona właśnie typowymi świętami. Dlatego uważam, że będzie ona idealna na ten okres zimowo-świąteczny, aby wprowadzić się w odpowiedni nastrój.

Autorka stworzyła niesamowicie przyjemną i lekką pozycję, która jest idealna na świąteczno-zimowe wieczory. Jak wspomniałam czuć w niej magię świąt, z czego bardzo się cieszę. Pani Joanna pokazała nam, co tak naprawdę jest ważne podczas świąt. Tak, więc jeśli czytaliście już "Cztery płatki śniegu", to koniecznie sięgnijcie również po kontynuację! A jeśli jeszcze nie mieliście okazji czytać tej serii, to moim zdaniem powinniście zacząć właśnie od pierwszego tomu!

Całą opinię znajdziecie na moim blogu.

[Adres usunięty]

~Zaczytana Anielka~