Literacka opowieść o najbardziej znanych bliźniaczkach polskiego świata sztuki XX wieku, Alicji i Bożenie Wahl, a zarazem obraz cyganerii PRL-u pióra cenionego pisarza i dramaturga.
Jerzy Żurek ponad dwadzieścia lat był najpierw partnerem życiowym, a potem mężem jednej z sióstr Wahl – Alicji. W latach 80. i 90. współtworzył z nią Galerię Sztuki Alicji i Bożeny Wahl na warszawskim Żoliborzu. Swoje wspomnienia z lat spędzonych u boku tych nietuzinkowych artystek przelewa na karty opowieści, której sam staje się jednym z głównych bohaterów. Tym samym autor wraca po latach artystycznego milczenia ze swoją najbardziej osobistą książką.
W tej słodko-gorzkiej historii znajdziemy wybuchową miłość, nieoczekiwane przyjaźnie i towarzyskie układanki, rodzinne dramaty, chorobę, smutek, rozstania. Przewiną się takie postaci, jak: Beksiński, Starowieyski, Lebenstein, Tarasin, Hasior i wiele innych. Nie zabraknie również niebanalnego humoru i lekko drwiącego obrazu codzienności epoki PRL-u i pierwszych lat nowej Polski.
„Z dzisiejszej perspektywy książka Jerzego Żurka zdaje się być opowieścią o innej, odległej galaktyce. Alicja i Bożena to bohaterki romantyczne, które w realiach peerelowskiej Warszawy zrobiły sobie swój własny Nowy Jork, stworzyły osobny kosmos, z plejadą nazwisk i miejsc. Opowieść autora jest kolejnym kolorowym elementem warszawskiej, powojennej, układanki, tylko z pozoru szarej i smutnej. Niezwykle inspirująca książka o pasji, życiu i miłości”.
Jan Młynarski
Pozycja zawiera oryginalne zdjęcia oraz materiały z prywatnego archiwum autora.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii biografie i autobiografie
Czy książka "Alicja. Bożena. Ja. Siostry Wahl i bohema PRL-u" to klasyczna biografia?
Publikacja ta stanowi intymny zapis wspomnień Jerzego Żurka, który łączy biografię słynnych sióstr z osobistym portretem warszawskiej bohemy. Autor przez ponad dwadzieścia lat był mężem Alicji Wahl, co pozwala mu na przedstawienie wydarzeń z unikalnej, wewnętrznej perspektywy. Narracja skupia się na emocjach, relacjach międzyludzkich i kulisach funkcjonowania legendarnej galerii sztuki na Żoliborzu. Jest to subiektywna i literacka opowieść o życiu artystycznym, a nie chłodne zestawienie dat i faktów historycznych.
Jakie materiały archiwalne i dodatki wizualne znajdę w tym wydaniu?
Wewnątrz książki zamieszczono oryginalne zdjęcia oraz niepublikowane wcześniej materiały pochodzące z prywatnego archiwum autora. Dokumentacja wizualna pozwala czytelnikowi lepiej zrozumieć specyficzny klimat pracowni i galerii prowadzonej przez siostry Wahl. Fotografie przedstawiają nie tylko główne bohaterki, ale również ich codzienne życie w otoczeniu najwybitniejszych twórców epoki. Archiwalia te stanowią bezcenne dopełnienie tekstu, nadając opowieści autentyczny i dokumentalny charakter.
Którzy znani artyści pojawiają się na kartach tej opowieści o siostrach Wahl?
Autor przywołuje wspomnienia o takich postaciach jak Zdzisław Beksiński, Franciszek Starowieyski, Jan Lebenstein czy Władysław Hasior. Książka ukazuje sieć towarzyskich i zawodowych powiązań, które tworzyły elitę artystyczną Warszawy w czasach PRL-u i wczesnych latach 90. Czytelnik poznaje anegdoty dotyczące Jana Tarasina oraz innych twórców bywających w salonie sióstr Wahl. Jest to fascynujący przekrój przez środowisko polskiej cyganerii, ukazany bez zbędnego patosu.
Jaki klimat i styl narracji dominuje w książce Jerzego Żurka?
Opowieść ma charakter słodko-gorzki, łącząc lekki humor i drwinę z codzienności PRL-u z opisami głębokich dramatów rodzinnych. Jerzy Żurek posługuje się językiem literackim, który sprawia, że wspomnienia czyta się jak wciągającą powieść o pasji i miłości. Autor nie unika trudnych tematów, takich jak choroba, smutek czy bolesne rozstania, co nadaje książce duży ciężar emocjonalny. To niezwykle osobisty powrót pisarza do lat spędzonych u boku nietuzinkowych artystek.
Dla jakiego typu czytelnika ta pozycja może nie być odpowiednim wyborem?
Książka ta nie jest odpowiednia dla osób poszukujących wyłącznie chronologicznego katalogu dzieł sztuki lub suchej analizy krytycznoliterackiej. Skupienie na subiektywnych przeżyciach i skomplikowanych relacjach osobistych może nie przypaść do gustu czytelnikom preferującym tradycyjne, encyklopedyczne biografie. Publikacja wymaga od odbiorcy zainteresowania kontekstem społecznym epoki oraz gotowości na lekturę pełną anegdot o konkretnych postaciach warszawskiej kultury. Osoby nieprzepadające za literaturą wspomnieniową mogą uznać tę narrację za zbyt osobistą.
