W mocy ducha. Akademia wampirów. Tom 5

Akademia wampirów', seria przed która długo się wzbraniałam, ale gdy w końcu się przemogłam pokochałam ją i zatopiłam się w świecie dampirów i Morojów. Pierwsze dwie części pochłonęłam, na kolejne czekałam z zapartym tchem. przed każdą stresowałam się, czy dorówna pozostałym i gdy tylko zaczynałam czytać wiedziałam, że tak i lada moment kończyłam książkę, znowu oczekując. Podobnie było z piątą częścią serii, 'W mocy ducha', i jak zawsze książka okazała się rewelacyjna.

Po wszystkim co wydarzyło się w poprzednich częściach Rose zmieniła się całkowicie, teraz jej edukacja na strażniczkę dobiegła ku końcowi i po zdanym egzaminie przestała być już uczennicą. Znajduje się poza murami Akademii, gdzie czeka ją nowe życie, decyzja o tym jaka przyszłość ją czeka, i ON. Obiecywał, że będzie na nią czekał i zabije ją, Dymitr. I chociaż będąc na królewskim dworze wraz z przyjaciółką, Lissą i chłopakiem- Adrianem , Rose jest bezpieczna to wkrótce realizując swój szalony plan znajdzie się w niebezpieczeństwie. A kolejne wydarzenia zszokują nie tylko ją, świat Morojów i Dampirów, ale także i Nas.

Z strony na stronę akcja 'W mocy ducha' coraz bardziej przyspiesza, dostarcza ogromną dawkę emocji i zwrotów akcji. Dzieje się wiele, ale dzięki niezwykłym umiejętnością Pani Mead nie gubimy się w popłochu zdarzeń i akcji. Prawda jest taka, że nie możemy się oderwać. Nie chcemy stracić ani sekundy z wydarzeń i nie możemy się powstrzymać zastanawiając się co będzie dalej. Wiele spraw mnie zaskoczyło, mimo mojej głupoty w postaci trafiania na spoilery ;). Znam wiele tych dotyczących Akademii Wampirów, jednak i tak czytałam z zapartym tchem i nie raz wydawałam odgłosy zdziwienia.

Książki Pani Mead nie raz dostarczały mi całej gamy emocji, przez wzruszenie i złość, przez radość aż do podniecenia. Tym razem również tak było, nie raz w moich oczach pojawiła się łza, a cynizm bohaterów powodował uśmiech na twarzy. Podsumowując czułam się poruszona. Jest mało książek, które przeżywałam tak jak te z serii Richelle Mead. A 'W mocy ducha' wyjątkowo podziałała na moje odczucia. Nie wiem, czy to zasługa tego jak wiele się dzieje i co przeżywa Rose, czy też tego jak długo czekałam na tę książkę. Niezależnie od tego jaki był powód- byłam niczym osoba towarzysząca wydarzeniom.

Bohaterowie Akademii Wampirów zmienili się od czasu pierwszej części. wszystkie tragiczne wydarzenia odbiły na nich piętno i odmieniły całkowicie. Największą przemianę odbyła główna bohaterka-Rose. Dorosła i stała się dużo twardsza oraz mniej rozrywkowa. Jednak jej niewyparzony język, szaleństwo czy też robienie totalnego chaosu nie zmieniły się w ogóle. Właściwie z części na część Rose wzbudzała we mnie coraz większą sympatią. Uwielbiam jej poczucie humoru, a siła jaką w sobie ma napawa mnie podziwem. Jest to jedna z moich ulubionych żeńskich bohaterek literackich. Co do całej reszty każdy w tej części zaimponował mi swoim działaniem, gestami. I chociaż niektórzy łamali mi serca, inni czasami irytowali to przywiązałam się do bohaterów Akademii Wampirów jak do realnych postaci.