Adwokat spraw ostatnich

Zaskakująca, odmienna niż wszystkie, odświeżająca i na maxa szybka, niczym policyjny pościg :-) No i bohaterowie palce lizać. W polskim kryminale utarło się, że jak nie alkoholik (Krajewski), to facet z problemami seksualno-osobowościowymi (Miłoszewski). Pozostała reszta polskich bohaterów kryminałów też nie odbiega od schematu... W przypadku Pawła Szlachetko wreszcie, po raz pierwszy od dłuższego czasu, mamy do czynienia z odejściem od utartych tropów i schematów. Literacki mix: horror, kryminał i thriller... odpowiednio wstrząśnięte i zmieszane dają drinka, który każdemu uderzy do głowy. Szlachetko wyznacza nowe standardy w polskim kryminale. Zwłaszcza dynamiczna struktura powieści, o której sam w jednym wywiadów mówi, że jest to nowy styl scenariuszowy, czyta się rewelacyjnie. To trzeba koniecznie mieć na swojej półce!

Książka jest rewelacyjna. To nowa jakość w polskim kryminale. Nie sądziłam, że ktoś w tak odkrywczy sposób potraktuje ten gatunek. Thriller, klasyczny kryminał, sf, czarny kryminał i do tego literacka zabawa w jednym. Przemieszana i dobrze (niczym u Bonda) wstrząśnięta tworzy rewelacyjną miksturę. Na tle monotonni tematycznej polskiego kryminału ("Zabili go i uciekł, plus śledczy z problemami osobistymi") to odświeżający powiew nowego. Jedyny pretensja do autora (całkiem serio) - książka jest za krótka!!!

No jak już skończyłem czytać to nie powiem trochę się zasmuciłem, że już koniec. Ale podobno ma być kontynuacja. Nowa powieść Pawła Szlachetko ma taką intrygę kryminalną i taki pomysł na świat przedstawiony, że normalnie szczęka mi opadła. Napisał ją tak dobrze. Podsycał moją ciekawość. W tej książce jest cała masa tajemniczych momentów, które mają coś z klimatu powieści największych mistrzów grozy. .No tak sobie kminiłem nad gatunkiem tej powieści. Czy to bardziej kryminał czy horror. Dość powiedzieć, że w sposób udany połączył te dwa gatunki Paweł Szlachetko. Wziął z obu gatunków to co w nich najlepsze moim zdaniem. Czystą kwintesencję horroru i kryminału. Zachował przy tym umiar i nie szalał za bardzo z wyobraźnią. To dobrze, bo łatwo przedobrzyć, a tutaj mamy ładnie zachowane proporcje. I jest to powściągliwe.

Paweł M. Szlachetko należy do tej kategorii pisarzy, którzy każdą kolejną książką na maksa zaskakują. Nigdy w życiu nie spodziewałbym się po nim takiej powieści. A jednak! Świetna rzecz. Punkt wyjścia stanowi okropna zbrodnia dokonana na młodej kobiecie. Technicy policyjni stawiają ciekawe hipotezy, choćby takie, że z kobiety wyssano krew! Ponadto jej ciało zostało znalezione w kościele, a leżało w satanistycznym pentagramie.

Praca techników, media, skorumpowani dziennikarze, bardzo charyzmatyczny eks policjant, niemniej charyzmatyczna Tamar, czarny rynek, duchy no jest w tej powieści cała masa bardzo ciekawych rzeczy. Nie wymieniłam wszystkich, bo nie ma to sensu, ale proszę mi wierzyć, że ta powieść jest utkana z bardzo fajnych rzeczy. Są w niej typowe dla kryminału artefakty, ale są także te mniej specyficzne. Ponadto najwięcej w tej książce to jest wyobraźni.