Adaś Mickiewicz. Łobuz i mistrz

Fantastyczna propozycja nie tylko dla dzieci ale także dla dorosłych. Z pewnością wykorzystam w czasie lekcji języka polskiego.

Eryk i Ola przybywają u babci i dziadka. Pewnego dnia wchodzą do pomieszczenia gdzie pod żadnym pozorom nie wolno im wchodzić. Znajduje się tam gabinet, w którym ich dziadek trzyma książki, które dosłownie wciągają. Eryk i Ola otwierają jedną z nich i zostają przeniesieni do Nowogródka, gdzie urodził się Adam Mickiewicz. Jednak ich pierwsza przygoda w tym świecie nie trwa długo, bo szybko odnajduje ich dziadek, który z powrotem przenosi ich do teraźniejszości. Myślicie, że to koniec ich przygód? O nie! Tym razem wyruszają z dziadkiem i krok po kroku poznają życie Adasia. Od małego chłopca, po dorosłego już mężczyznę. Będą świadkami śmierci jego ojca, jego pierwszej miłości oraz dobrych i złych chwil jego życia. Dowiedzą się wielu ciekawostek historycznych oraz zwyczajów panujących w dziewiętnastym wieku. Ta podróż ta im również naukę, nie tylko tę historyczną.

Przyznam, że nie spodziewałam się, że czytanie tej książki wciągnie mnie na tyle, że skończę ją jeszcze tego samego dnia. Zdecydowanie to nie jest lektura tylko dla najmłodszych, bo nawet taka "duża" dziewczynka" jak ja piałam z zachwytu po przeczytaniu.

Macie dzieci, które na lekcjach historii ziewają z nudów? A może Wy sami jej nie lubicie, a ''suche'' fakty do Was nie przemawiają? Ta książka to zmieni! Autor za pomocą powieści w lekki i przystępny sposób przedstawia ważne daty i wydarzenia z życia, jednego z największych polskich poetów romantyzmu oraz literatury polskiej. Tworzy również tło historyczne, w którym żył Mickiewicz, nie zapominając również o przedstawieniu ważnych osobowości, którzy mieli jakiś związek z poetą. Nie zabraknie tu przygód, ani wartkiej akcji, co sprawia, że cała historia nas nie zanudza. Moim zdaniem to świetna alternatywa dla rodziców i nauczycieli, którzy pragną przyswoić najmłodszym historię znanych osobowości. Tak! Autor szykuje więcej takich opowieści.

W ''Adaś Mickiewicz - Łobuz i mistrz" nie zabraknie przygód i akcji, które nie raz wywołają uśmiech na twarzy czytelnika. Pomimo tego, że to powieść, autor trzyma się ustalonej kolejności wydarzeń. Ja z pewnością zaopatrzę się w kolejne części, z myślą o swoich dzieciach. I każdemu będę je polecać.

Zapomniałabym wspomnieć o pięknych ilustracjach w środku, które wręcz jeszcze bardziej umilają czytanie. Moim zdaniem to jedna z najpiękniej wydanych książek 2017 roku.

O tym, że książki potrafią wciągać wiemy nie od dziś, ale żeby aż tak?!

Adam Mickiewicz. Postać, której nikomu nie trzeba przedstawiać. Po wypowiedzeniu czy przeczytaniu jego imienia i nazwiska od razu na myśl przychodzą nam "Sonety Krymskie" czy "Pan Tadeusz" - według mnie najbardziej znane dzieło tego pisarza.

Niestety bywa tak, że jego twórczość kojarzy nam się z przykrym, szkolnym obowiązkiem. Z czymś nudnym, nieciekawym. Z tzw. suchymi faktami. Sama pamiętam, jak musiałam uczyć się na pamięć inwokacji, którą zresztą pamiętam do dziś. A jaki Adam był naprawdę? Czy uwierzycie mi, kiedy napiszę Wam, że w dzieciństwie był niezłym urwisem? Brzmi zabawnie? Niedorzecznie?

Dajcie się porwać lekturze i przekonajcie się jak było naprawdę!

Ola i Eryk to rodzeństwo, które przebywa u dziadków. A wiadomo, że kto jak kto, ale nikt nie rozpieszcza dzieci bardziej niż właśnie dziadkowie. Ale nawet w ich domu panują żelazne zasady, których łamać pod żadnym pozorem nie wolno.

Jednym z nich, oprócz jedzenia palcami powideł babci, jest absolutny zakaz wstępu do gabinetu pełnego książek. Ale ciekawość dzieci bierze górę i już wkrótce wkraczają do zakazanego pokoju, a stamtąd prosto pod dom małego Adasia Mickiewicza, który akurat... wypadł z okna!

Od tej chwili, mimo że występek dzieci szybko wychodzi na jaw, rozpoczyna się niesamowita, książkowa podróż śladami tego polskiego poety, działacza politycznego, publicysty, tłumacza, nauczyciela akademickiego, bo jak się okazuje był to człowiek wielu talentów.

"- Co robisz? - spytała Ola, gdy przyłapała dziadka w salonie na przeglądaniu książki.

- Od jakiegoś czasu zastanawiam się, do których rozdziałów was zabrać... - odparł dziadek, przerzucajac strony. - Nie wszystkie są równie wciągające.

- Nie mów tak, bo uwierzą i będą mieli kłopoty w szkole - zaśmiała się babcia.

(...)

- Dziadku, nie boisz się, że zatopisz się w lekturze? - spytała dziewczynka.

- Tylko kartkuje książkę, ale rzeczywiście zdarza się, że człowiek zostaje wciągnięty niespodziewanie, wbrew sobie. Na przykład bierze do ręki w księgarni nową powieść i czyta fragment, żeby zdecydować, czy ją kupić, i już go nie ma! "

To było niesamowite doświadczenie. Powieść Jakuba Skworza przeniosła mnie do niezwykłego świata, w którym wyobraźnia nie zna granic.

Do krain, w których niemożliwe nie istnieje. Wyobrażacie sobie, że bez wychodzenia z domu ladujecie nagle na mroźnej Syberii, albo spacerujecie uliczkami Paryża w XIX wieku? Albo że stoicie za plecami Adama Mickiewicza w czasie kiedy ON tworzy swoje najbardziej znane dzieło i czujecie z tego powodu nieopisaną radość?

"Adaś Mickiewicz. Łobuz i mistrz" to powieść nie tylko dla dzieci czy młodzieży. Nam, dorosłym, też może przynieść wiele frajdy, przypomnieć nam o beztroskich latach dzieciństwa, kiedy i nam zdarzało się postępować niezgodnie z narzuconymi nam przez dorosłych zasadami. Ta książka pozwoli spojrzeć nam też z innej perspektywy na to, co, być może, w szkole spędzało nam sen z powiek.

Młodzieży natomiast uzmysławi, że nie taki diabeł straszny jakim go malują, a postać Mickiewicza może okazać się niesamowicie intrygująca.

Dla najmłodszych będzie to po prostu niezwykle ciekawa podróż u boku Oli i Eryka.

Ja tę powieść przeczytałam dwa razy. Raz sama, drugi raz z moim prawie 6letnim synkiem, któremu najbardziej podobał się tytuł i fakt, że książki tak bardzo wciągają. Było co prawda kilka dość... niebezpiecznych momentów, które mogły zmrozić krew w żyłach, ale myślę, że jeżeli oszczędzimy najmłodszym czytelnikom jednego, czy dwóch rozdziałów, nic strasznego się nie stanie.

Przecież zawsze będzie okazja, aby w niesamowitą podróż wybrać się raz jeszcze.

Na uwagę zasługują również ilustracje. Na większości z nich możemy rozpoznać postać dziadka i wnuków, a także samego Mickiewicza. Jednak jest też kilka innych ilustracji. Równie pięknych, ale o ukrytej treści, do których zrozumienia potrzebna jest znajomość tekstu. Na początku myślałam o nich, że są po prostu nietypowe. Teraz już widzę więcej...

Nie skłamie, jeżeli napiszę, że książka Jakuba Skworza powinna znaleźć się w każdym domu, bez względu na to, czy są w nim dzieci, czy też nie. Bo oprócz różnych ciekawostek, trochę informacji z życia prywatnego rodziny Mickiewiczów, zamknięty jest tu też kawał naszej historii jako narodu podany w bardzo intrygujący sposób.

Ja z pewnością powrócę do niej nie raz 😊