A jeśli jesteśmy złoczyńcami

Przepadłam! Atmosfera tej książki mnie zafascynowała i pochłonęła bez reszty. Główego bohatera kocham bez pamięci. Na pewno przeczytam raz jeszcze.

"A jeśli jesteśmy złoczyńcami" (wcześniej "Teatr złoczyńców") M.L. Rio.

W elitarnym collegu Dellecher Classical Conservatory w Broadwater w stanie Illinois we wrześniu 1997 roku na wydziale aktorskim czwartego roku studiowała grupa siedmiu studentów: Richard, Meredith, Wren, Filippa, Alexander, James i Oliver. Wszyscy byli wyjątkowo uzdolnieni i wyjątkowo ambitni. Wszyscy od dzieciństwa uwielbiali dzieła Williama Szekspira i dlatego wybrali tę uczelnię. Albowiem tylko twórczością Williama Szekspira zajmował się wydział aktorski tej uczelni.

Siedmioro studentów od początku studiów połączyła przyjaźń. Wszyscy wzajemnie się wspierali, pomagali sobie, ale jednocześnie rywalizowali odgrywając przydzielone im role, podobnie jak w teatrze dramatów Szekspira.

Dzieła Szekspira odgrywają w powieści istotną rolę. Bohaterowie są tak zaangażowani w swoje powołanie aktorskie i tak bardzo czują się z dziełami Szekspira związani, że w swoich wypowiedziach często mieszają własne słowa z wersami z dzieł dramatopisarza.

Porwała mnie ta powieść. Wraz z aktorami dramatu tej powieści przeżywałam emocjonalnie jej poszczególne akty i sceny. Bo tak właśnie ta powieść została podzielona, jak dramat Szekspira, jak jedno z jego ważnych dzieł z dużego dorobku jego twórczości. Żałuję tylko, że zbyt pobieżnie znam dzieła Williama Szekspira. Wtedy lepiej bym zrozumiała wiele aluzji i nawiązań zawartych w książce. Muszę to nadrobić i wrócić do "A jeśli jesteśmy złoczyńcami" ponownie.

Życie bohaterów powieści przebiegało w sielskiej, odizolowanej od zwykłego życia atmosferze. Żyli głównie sztuką dzieł Szekspira i powoli zaczynali poddawać się dramatycznym schematom jego dzieł. Ich zachowanie samo w sobie zaczęło przybierać cechy dramatu poprzez nieokiełznane namiętności, rywalizację, walkę o dominację. Pewnej nocy doprowadziło to do tragedii i śmierci jednego z nich. Oliver został za tę śmierć oskarżony i po dziesięciu latach wyszedł z więzienia. Został oskarżony o morderstwo i odsiedział wyrok za zbrodnię, której być może wcale nie popełnił. Detektyw Colborne nadal nie był o tym przekonany. Po opuszczeniu murów więzienia Oliver opowiada mu prawdziwy przebieg wydarzeń. Jesteście ciekawi?

Po przeczytaniu tej książki jestem całkowicie zafascynowana jej wciągającą fabułą i ciekawym światem, który stworzono. Powieść wciągnęła mnie od pierwszych stron, tworząc atmosferę pełną tajemniczości i emocji. Postacie są głębokie i dobrze wykreowane, a ich zmagania z moralnością i lojalnością dostarczają niezapomnianych doznań. Zdecydowanie polecam ją wszystkim miłośnikom suspensu i literatury kryminalnej. Nie mogę się doczekać kolejnych powieści tego utalentowanego pisarza. Zdecydowanie 5/5! :)

Książka idealna dla mnie. Lubię zgłębiać tajemnice ludzkiej psychiki i dociekać, jakie motywy kierują różnymi zachowaniami. Pozycja "A jeśli jesteśmy złoczyńcami" to świetna propozycja dla osób lubiących nutkę grozy. W książce zachwyciła mnie fabuła i język, a także po mistrzowsku wplecione wątki, nawiązujące do Shakespeare'a. Co ciekawe i oryginalne, dialogi bohaterów splatają się z tekstami z dramatów angielskiego pisarza, co nadaje powieści swoistego smaczku. Zarówno temat, jak i konstrukcja powieści bardzo przypadła mi do gustu. 

Naprawdę warto przeczytać. Mocno porywająca treść, która łączy przedstawienie prawdziwych, autentycznych relacji i mechanizmów społecznych z teatralnością. Mnogość bohaterów i różnice w ich charakterystyce sprawia, że łatwo jest się zaangażować w opowiadaną historię i znaleźć odwołania do własnego życia. Momentami mocno mroczna, o kryminalnej charakterystyce, w niektórych fragmentach potrafi obudzić skrajne emocje, jednak te wątki sprawiają, że jest jeszcze bardziej wciągająca. Myślę, że miłośnicy Szekspira odnajdą w niej coś dla siebie. Z pewnością mogę polecić tę pozycję.

Po kryminały sięgam bardzo chętnie i tak było również w przypadku tej książki, która wyróżnia się intrygującym tytułem. Na tle innych przeczytanych przeze mnie pozycji wyróżnia się z pewnością oryginalnym i ciekawym językiem, któremu niczego brakuje. Pomiędzy bohaterami występują relacje o wielu podłożach, nie czuć nudy. Stworzone opisy pozwalają bez reszty zatracić się w przeżywaniu tego, co spotyka postacie. Dla mnie ogromny plus zyskał autor ze względu na wtrącenia w postaci cytatów wprost z twórczości Szekspira. Polecam

O książce dowiedziałam się z tik toka i jako fanka powieści obyczajowych i kryminałów postanowiłam ją przeczytać.Główny bohater wychodzi z więzienia po 10 letniej odsiadce, jednak w dalszym ciągu nie wiadomo, czy to on jest mordercą, czy ktoś inny. Książka utrzymana jest w niepokojącym klimacie dark academia i trzyma w napięciu do samego końca. Muszę jednak przyznać, że przez początek ciężko mi było przebrnąć. Książka nie wciągnęła mnie od samego początku i kilkukrotnie do niej wracałam. Z każdym następnym rozdziałem rozkręca się jednak coraz bardziej i w ogólnym rozrachunku zasługuje na pozytyw. 

„Które z nas mogło powiedzieć, że było bardziej ofiarą niż winowajcą? Tak łatwo było nami manipulować — byliśmy arcydziełem chaosu”, czyli Teatr złoczyńców w nowej odsłonie.

A jeśli jesteśmy złoczyńcami to bestsellerowa powieść M. L. Rio. Przetłumaczona została na kilkanaście języków. Pewnie większość z was kojarzy ją pod innym tytułem — Teatr złoczyńców. Została ona wydana w Polsce po raz pierwszy w 2017 roku, ale jakoś nie ciągnęło mnie do niej wtedy. Teraz postanowiłam skorzystać z okazji i sięgnąć po wydanie wydawnictwa Must Read. Ta okładka od razu wpadła mi w oko.

„A jeśli jesteśmy złoczyńcami” to utrzymana w klimacie dark academia opowieść o miłości, przyjaźni, zbrodni i obsesji. Powieść, która opętała Tik Toka.

Elitarny college artystyczny, kolebka spektakularnych talentów i nieposkromionych ambicji. Siedmioro studentów aktorstwa, połączonych silną więzią przyjaźni, odgrywa w życiu podobne role jak na scenie: bohatera, złoczyńcy, tyrana, kusicielki, pierwszej naiwnej, statysty. Jednak z upływem czasu rywalizacja zaczyna być bezwzględna, a uczucia stają się zabójcze. Gdy sztuka niebezpiecznie zbliża się do życia, jeden z aktorów ginie. Pozostali mają przed sobą największe wyzwanie w swojej aktorskiej karierze: przekonać policję i siebie nawzajem, że są niewinni.

Dziesięć lat później: Oliver Marks wychodzi z więzienia. Odsiedział wyrok za morderstwo, które popełnił lub nie. W ostatni dzień odwiedza go człowiek, za sprawą którego trafił za kratki. Detektyw Colborne odchodzi na emeryturę, lecz wcześniej chce się dowiedzieć, co tak naprawdę się wydarzyło w Dellecher Classical Conservatory.

Pierwszym co od razu rzuca się w oczy jest styl, w jakim została napisana ta książka. Mamy tutaj bardzo dużo tekstów znanych z innych dzieł, a sami bohaterowie często wplątują w dialogi Williama Shakespeare'a. To właściwie wokół niego wszystko się skupia. A jeśli jesteśmy złoczyńcami to opowieść o siódemce studentów aktorstwa prestiżowej uczelni. Jest ona napakowana mrocznymi tajemnicami, których za wszelką cenę chronią nasi bohaterowie. Wszyscy mają coś na sumieniu, nikt nie jest niewinny. Nie brak tutaj także zbrodni.

Intrygowała mnie ta książka od samego początku. Nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać po niej, a autorka co jakiś czas czymś mnie zaskakiwała. To historia gdzie miłość i obsesja tworzą szaloną, mroczną grę. Autorce udało się stworzyć niepokojący klimat dark academy. To połączenie dramatu, thrillera, kryminału oraz powieści młodzieżowej. Ten miks gatunkowy doskonale się sprawdził. Dostajemy w swoje ręce naprawdę kawałek solidnej lektury, która z każdą kolejną stroną coraz bardziej nas hipnotyzuje. Nie brak w niej napięcia, które towarzyszy nam do samego końca. Nie spodziewałam się, że tak bardzo wciągnie mnie ta książka. Ten spektakl jest pełen emocji. Co jest rzeczywistością, a co tylko genialną aktorską grą? M. L. Rio stworzyła nietuzinkową opowieść, która urzeknie fanów Williama Shakespeare'a. Myślę, że warto sięgnąć po tę książkę i samemu przekonać się, czy jest to historia dla Was.

„A jeśli jesteśmy złoczyńcami” jest to książka w klimacie dark academia. Ma w sobie zarówno dużo twórczości Shakespeare’a, przyjaźni, tajemnic i jak na teatr przystało gry oraz rywalizacji. Akcja rozgrywa się w elitarnym college’u artystycznym, do którego uczęszcza siedmioro studentów, którzy są ze sobą bardzo blisko. Mimo przyjaźni pomiędzy bohaterami rywalizacja z każdą kolejną stroną staje się bardziej zacięta.

Każdy ze studentów odgrywa na scenie pewną rolę, ale czy aby tylko na scenie? Gdy jeden ze studentów w tajemniczy sposób ginie, a morderca jest wśród nich, aktorzy odgrywają dramatyczne role w prawdziwym życiu. Początek książki rozpoczyna się nietypowo, w momencie kiedy Oliver Marks wychodzi z więzienia po 10 latach, które odsiadywał za morderstwo które popełnił lub nie. Ale tego mamy dowiedzieć się na końcu..

Podobało mi się, że z każdym nowym aktem w prologu cofaliśmy się do „teraźniejszości” więc nie było mowy, by stracić orientacje w przebiegu wydarzeń.

Powiem wam, że byłam bardzo podekscytowana tą książką, ale równocześnie trochę się obawiałam, ponieważ od pierwszych stron miałam jedną myśl w głowie „a co jeśli historia nie wpłynie na mnie tak jak tego oczekuje”. Pomimo niełatwego początku, z biegiem czytania nie mogłam oderwać się od tej historii. Niesamowity klimat, który ciągnie się przez całą książkę. A bohaterzy posługujący się językiem poezji między sobą, sprawiało, że cała historia była jeszcze bardziej obłędna.

Przyjemnie mi się czytało nawet fragmenty z dzieł Shakespeare’a, które zostały zawarte w książce, również jak możemy dowiedzieć się później, są już codziennością w życiu każdego z bohaterów.

Najlepsze jest to, że myślałam iż morderstwo i tajemnica będą tutaj bardzo kluczowe co poniekąd oczywiście tak było, bez tego historia na pewno nie byłaby tak spójna, ale w moim odczuciu bardziej mieliśmy skupić się właśnie na relacjach pomiędzy bohaterami, które po skończeniu całej książki, zdałam sobie sprawę, że czasami mi umykały.

Natomiast moje przypuszczenia względem osoby, która dopuściła się zbrodni były słuszne i pomimo tego, że wiedziliście jaki obrót ma ta historia po pierwszym prologu książki. Dopiero po ostatnich rozdziałach byłam świadoma tego, dlaczego tak się wszystko potoczyło. I dlaczego akurat ten bohater został oskarżony o dopuszczenie się zbrodni. Nie powiem, bo do tej pory zakończenie zaprząta mi głowę, chciałabym żeby ta historia trwała jeszcze chociaż kilka rozdziałów.

Niezmiernie polecam wam tę książkę. Zastanawiałam się jakie znaczenie ma wróbel na okładce, nie będę wam zdradzać szczegółów, ale jestem usatysfakcjonowana, że kilka razy dosadna wzmianka o tym się pojawiła.

Są takie książki, o których po jakimś czasie się zapomina. Których fabuła stopniowo zanika w pamięci, przywiązanie do bohaterów przestaje istnieć, a klimat i styl nie robi już na nas wrażenia, bo został zatarty przez kilkadziesiąt innych, przeczytanych później książek.

“A jeśli jesteśmy złoczyńcami” zdecydowanie nie jest taką książką. To historia, o której nie da się zapomnieć. Fabuła, która nie ma szans zatrzeć się w pamięci. Bohaterowie, których nigdy nie przestanę wspominać - chociaż będę to robić głównie z żalem, smutkiem czy współczuciem. I klimat, ten niesamowity styl dark academia, który w tym przypadku jest po prostu nie do podrobienia… 🖤

Ta książka na pewno zostanie ze mną na długo. Myślę, że z Wami też. Ostrzegam jednak, że nie jest to lekka młodzieżówka. To lektura znacznie bardziej wymagająca - nie tylko ze względu na wspaniały styl, liczne cytaty z Shakespeare’a i atmosferę chwilami tak gęstą, że można by ją kroić nożem. Ona zmusza do rozważań, skłania do refleksji i daje ogromne pole do interpretacji. Ostatnią stronę czytałam kilka razy, próbująć wyciągnąć z niej coś, czego wiedziałam, że i tak nie znajdę - bo zakończenie, chociaż zamknięte, zostawia pewną furtkę i miejsce na dopowiedzenie sobie tego ostatniego detalu, który sklei tę historię w idealną całość.

Przy “A jeśli jesteśmy złoczyńcami” nie ma miejsca na oceny ze środka skali. Albo ta książka kompletnie do Was nie trafi, albo pokochacie ją całym sercem. Ogromnie się cieszę, że w moim przypadku ta druga opcja wygrała 🖤

“A jeśli jesteśmy złoczyńcami” to książka, jakiej jeszcze nie czytaliście. Zachwyci Was nie tylko swoim niepowtarzalnym klimatem, ale także hipnotyzującą fabułą i doskonale wykreowanymi bohaterami. Piękna, wciągająca, ale i brutalna, a przede wszystkim skłaniająca do refleksji.

Sama nie wiem, czy ta książka tak bardzo mnie uwiodła, czy na moją opinię ma wpływ zachwyt innych czytelników, ale co tu rozważać - to jest naprawdę świetnie napisana książka z dobrą fabułą i tłem typu dark academy. Wydaje mi się, że ta książka stanowiłaby fantastyczny scenariusz do ekranizacji nie filmu pełnometrażowego a serialu, który  na pewno zachwyciłby nie jednego widza. Bardzo polecam i zachęcam do jej przeczytania.

Oliver Marks wychodzi z więzienia po 10 latach. Ostatniego dnia wyroku odwiedza go detektyw Colborne, który odchodząc na emeryturę, chce się dowiedzieć co naprawdę wydarzyło się dekadę temu w Dellecher Classical Conservatory i czy Oliver naprawdę był winny.

Oliver wspomina studenckie lata, elitarny college artystyczny i grupę swoich przyjaciół. Cała siódemka studiowała aktorstwo i mocno się ze sobą przyjaźniła. Jednak z czasem rywalizacja stała zbyt zawzięta. Jeden ze studentów zginął. Morderca był wśród nich, a oni zaczęli grać bohaterów dramatu w prawdziwym życiu.

Ta książka jest naszpikowana emocjami.

Mimo tego, że od początku domyślałam się kto umrze i kto będzie winowajcą, nie mogłam oderwać się od lektury.

Opowieść o obsesji, o granicach przyjaźni, o zacieraniu się dystansu między miłością a przyjaźnią.

Autorka w mistrzowski sposób wplotła w historię fragmenty dzieł Shakespearea, które dla bohaterów powieści są codziennością. Z pewnością zadowoli to fanów Shakespearea, a tych, którzy nie przepadają za dramaturgiem, na pewno nie zniechęci.

Grupka przyjaciół, elitarny college i tajemnicze morderstwo. Nie o zbrodnię tu jednak chodzi. Najważniejsze w tej historii są relacje między bohaterami. Przyjaźń , miłość i nienawiść.

I to, do czego mogą one doprowadzić.

„A jeśli jesteśmy złoczyńcami” to książka utrzymana w klimacie dark academia. To dla mnie totalna nowość, więc byłam bardzo ciekawa jak spodoba mi się ta historia. Akcja tej powieści osadzona jest w elitarnej szkole artystycznej. Uczą się tam najlepsi i najbardziej utalentowani uczniowie. W tym miejscu studiuje aktorstwo siedmiu przyjaciół połączonych ze sobą więzią – momentami nieco dziwną. Pomimo „przyjaźni” rywalizują ze sobą o role w szekspirowskich sztukach. Jednak ich miłość do sztuki, do dzieł W. Szekspira chwilami jest bardzo toksyczna. Żyją oni sztukami, w których grają aż pewnego dnia zaczyna się to przenosić na ich prywatne życie. A wtedy dzieje się tragedia…

Ta historia spodobała mi się, a w szczególności jej klimat. Mroczny i tajemniczy, przepełniony ciężkim napięciem. Bohaterowie zostali świetnie wykreowani, każdy z nich posiada mocno wyróżniające się cechy. Okładka też jest piękna i przykuwa wzrok, zachęcając do lektury. Zakończenie powieści „A jeśli jesteśmy złoczyńcami” spodobało mi się, nie zawsze lubię w książkach otwarte zakończenia, ale akurat w tej spodobało mi się. Cała intryga stworzona przez autorkę też była zgrabna i z sensem, ale niespecjalnie mnie zaskoczyła. Moim zdaniem za dużo w tej książce było Szekspira, przez co chwilami lektura była dla mnie nużąca.

To, co mi się nie spodobało to przydługie opisy i dialogi ze sztuk, w których występowali główni bohaterowie. To sprawiało, że czasem ciężko było mi się „wbić” w czytanie, bo nudziły mnie te dwa aspekty. Nie można jednak nie docenić pasji autorki do utworów Szekspira.

„A jeśli jesteśmy złoczyńcami” to książka z mrocznym klimatem i ciekawie uknutą intrygą. Zdecydowanie warto ją przeczytać i nie zrażać się zbyt długimi opisami i nadmiernymi dialogami szekspirowskimi.

"A jeśli jesteśmy złoczyńcami" to opowieść o grupie zdolnych studentów, zazdrości, zbrodni, karze i tajemnicy. Brzmi znajomo? Niebezpodstawnie krążą porównania tejże książki do "Tajemnej Historii", i chociaż nie dorównuje "Tajemnej", która reprezentuje zdecydowanie wyższy poziom, to jest to nadal świetna i wciągająca powieść.

Akcja rozgrywa się w elitarnym college'u artystycznym, w którym to główny bohater wraz z szóstką swoich przyjaciół studiuje aktorstwo. Śledzimy ich losy, obserwujemy rozwój łączącej ich relacji, podglądamy podczas prób i występów, na których starają się jak najlepiej wcielić w przypisane im role. Okazuje się, że również poza sceną przyjdzie im przywdziać pewne maski.

Niespodziewanie jeden z aktorów ginie. Pozostała szóstka musi przekonać policję i samych siebie, że jest niewinna. Kto jest dobry? Kto okaże się złoczyńcą? Czy ktoś robi jedynie za statystę? A może ktoś ukradł rolę innej osobie?

Mamy tutaj dwie linie czasowe, współczesność – gdzie głównym bohater właśnie wychodzi z więzienia i postanawia wyjawić, co tak naprawdę się wydarzyło 10 lat temu, dzięki czemu wraz z nim cofamy się do tamtych czasów.

Książka jest napisana bardzo oryginalnie. Mamy tu podział na akty i sceny, a bohaterowie w swoje wypowiedzi często wplatają cytaty z utworów Shakespeare'a i innych dramatów, co dodaje klimatu. Z początku dialogi te niektórych mogą nieco drażnić i sprawiać wrażenie chaosu. Gwarantuję jednak, że jak już załapiecie rytm, to będziecie wyczekiwać tych nietypowych wstawek z ogromnym zaciekawieniem.

Rozdziały są krótkie i ciągle coś się dzieje, przez co nie ma miejsca na nudę, a książkę czyta się błyskawicznie.

Należy też wspomnieć, że nie jest to typowy kryminał. Autorka stawia zbrodnie w tle i skupia się na zachowaniach oraz emocjach bohaterów, którymi targają pasja, miłość, zazdrość, złość, agresja, szaleństwo oraz wyrzuty sumienia. I to właśnie przez poczucie winy życie naszych bohaterów zacznie drastycznie się zmieniać, doprowadzając do upadku.

Choć głównymi motywami książki są sztuka i zbrodnia oraz ich wpływ na życie młodych ludzi, tak naprawdę to także opowieść o miłości. Miłości nie zawsze łatwej i oczywistej, miłości, w której pożądanie miesza się z obsesją. To również historia o przyjaźni, trudnych wyborach, poświęceniu oraz niespełnionych pragnieniach.

Dla fanów klimatów dark academia pozycja obowiązkowa!

A wielbiciele oryginalnych kryminałów też nie powinni czuć się zawiedzeni.

Polecam!

"A jeśli jesteśmy złoczyńcami" to powieść autorstwa M.L. Rio i jest to powieść w stylu dark academia, która bada złożone relacje i dynamikę między grupą studentów college'u. Powieść rozgrywa się w prestiżowej szkole aktorskiej w Stanach Zjednoczonych i skupia się na grupie siedmiu przyjaciół, którzy są częścią grupy teatralnej.

Jednym z kluczowych atutów powieści jest sposób jej napisania. Proza M.L. Rio jest piękna i sugestywna, a opisy przedstawień i emocji bohaterów są żywe i mocne. Powieść jest również dobrze skonstruowana, z wyraźnym poczuciem tempa i kierunku, a tematy miłości, przyjaźni i zdrady są eksplorowane w zniuansowany i wyrafinowany sposób.

Kolejną mocną stroną "A jeśli jesteśmy złoczyńcami" jest rozwój postaci. Siedmiu przyjaciół jest wyjątkowych i dobrze narysowanych, a ich relacje ze sobą są złożone i wielowymiarowe. W miarę rozwoju fabuły czytelnik zostaje wciągnięty w sieć ich interakcji i motywacji, a bohaterowie stają się coraz bardziej przekonujący i wiarygodni.

Powieść w ciekawy sposób eksploruje również związek między sztuką a życiem. Wszyscy bohaterowie studiują Szekspira, a tematyka sztuk, które wykonują, jest wpleciona w narrację opowieści. Dodaje to powieści głębi, a także skłania czytelnika do refleksji nad tym, w jaki sposób sztuka może kształtować nasze życie i relacje.

Ogólnie rzecz biorąc, jest to pięknie napisana i wciągająca powieść, która z pewnością oczaruje czytelników!!! Jeśli jesteś fanem fikcji literackiej i historii opartych na postaciach, to ta książka jest zdecydowanie warta przeczytania.

Ja jestem w miłości!!!!

Nie mam coś szczęścia do popularnych książek. Kolejny tytuł, który tygodniami wyskakuje z lodówki, okazuje się kiepawy. Niby człowiek wiedział, a jednak się łudził.

Nie znajduję w tym tytule nic, co choć trochę poruszyłoby moje serducho. Motywacja bohaterów, która prowadziła do każdej kolejnej mniejszej czy większej burdy pozostaje niewiadomą. Oczywiście mogę domyślać się, że w grę wchodziły jakieś artystyczne animozje. Identyczne domysły mogę snuć na temat rozmiarówki noszonych przez nich butów. Rozumiecie? To po prostu nie działa 🤡

Klimat, który miał mnie oczarować... gdzie on się podział? Sylwetki postaci roszczące sobie prawa do wyżyn kreacyjnych? Miałam spuszczać się nad zbuntowanymi dzieciaczkami, dla których remedium na wszelkie problemy stanowią skręty i płynne procenty? Nie jestem w stanie wykrzesać iskry sympatii dla bohaterów, którzy non stop psioczą na okrutny los, a gdy tylko nadarza się okazja do poważnej rozmowy* fundują czytelnikom jakieś urywane frazesy albo formułki z Szekspira. Być może dla znawców tematu zabieg ten okazał się największym walorem tej książki, a ja jestem zwyczajnie za głupia. Nie wykluczam takiej możliwości.

Intryga, nawet jeśli jakaś była (słowo daję, w pewnym momencie zapomniałam, że mamy trupa na scenie) - zupełnie mnie nie absorbowała. Bardziej zajęta byłam wywracaniem oczami. Szkoda. A może nie?

*dialog, w którym M. decyduje się wyjawić coś O., by dosłownie w kolejnej linijce rzucić "pogadamy o tym jutro", na zawsze pozostanie w mojej pamięci.

Ciekawa pozycja, która wyróżnia się na tle innych sposobem w jaki została napisana. Klimat książki jest naprawdę niesamowity. Autorka przedstawia bohaterów jako aktorów, dzięki czemu ciężko jest rozróżnić co jest prawdą, a co tylko grą aktorską. Minusem, ale za razem nieodzownym elementem fabuły są ciągłe nawiązania do Szekspira. Jego obecność w życiu, słowach, a także myślach studentów potrafi być czasami irytująca. Fragmenty dramatów Szekspira jednak niesamowicie budują dialogi między bohaterami. 

Polecam przeczytać ją każdemu, kto chce spróbować czegoś niecodziennego.

Książka utrzymywana w modnym dziś stylu „dark academia” kompletnie mnie nie ujęła. Opowieść o grupie przyjaciół z których jedno ginie i należałoby znaleźć sprawcę. Ogólnie rzecz biorąc niewiele dowiadujemy się o bohaterach, są oni słabo nakreśleni jakby bez osobowości, w zamian otrzymujemy powtórkę lektur szkolnych Szekspira, którego cytatami ochoczo rzucają praktycznie cały czas. Powieść ta do mnie nie przemówiła, jednak w moim odczuciu może się ona spodobać młodszym odbiorcom, którzy poszukują teraz literatury utrzymanej w takim klimacie. Jeżeli ktoś szuka dobrego kryminału, tutaj niestety go nie znajdzie.

 A jeśli jesteśmy złoczyńcami" autorstwa M i Rio jest bardzo pozytywna. Pomimo, że w tytule pojawia się słowo "złoczyńcy", to nie jest to typowa opowieść o czarno-białych postaciach i prostym podziale na dobrych i złych. Książka porusza tematy takie jak samorealizacja, przyjaźń, miłość, odpowiedzialność za swoje czyny i konsekwencje, jakie za nimi idą. Wszystko to opowiedziane jest w sposób bardzo przystępny, a wątki fabularne splatają się ze sobą w ciekawy sposób "A jeśli jesteśmy złoczyńcami" to świetna pozycja dla młodzieży, która na pewno pochłonie was z zaciekawieniem.

"A jeśli jesteśmy złoczyńcami" totalnie mnie zaskoczyła, ale tak to jest jak się nie czyta dokładnie opisu z okładki. Przy tej pozycji wystarczyło mi pierwsze zdanie z okładki i wiedziałam, że to coś dla mnie

"Utrzymana w klimacie dark academia opowieść o miłości, przyjaźni, zbrodni i obsesji".

Co mnie zaskoczyło? William Shakespeare i jego dzieła, na każdej kartce, w dialogach, w opisach... wszechobecne. Niestety Shakespeare nie należy do moich ulubieńców, taka prawda, więc nie będę kłamać 🙈

Na początku się męczyłam i to bardzo, ale po kilku rozdziałach wszystko się zmieniło i zostałam oczarowana, wciągnięta w akcję, zaciekawiona na maksa, przebrana w kostium i sama gotowa byłam wejść na scenę i zagrać w sztuce razem z głównymi bohaterami 😉

Oliver Marks, który odsiedział wyrok za morderstwo wychodzi z więzienia. Po 10 latach od wydarzeń wraca do elitarnej szkoły artystycznej Dellecher, w której uczył się aktorstwa i zabiera czytelnika do świata pełnego sztuki, aktorstwa, miłości i obsesji. Siedmioro studentów tworzy zgraną paczkę przyjaciół. Spędzają ze sobą każdą chwilę, razem mieszkają, jedzą, uczą się i imprezują. Jedno za drugiego oddałoby życie, ale czy na pewno? Od miłości do nienawiści jest jeden krok. Sekrety, kłamstwa, zazdrość i życie pod ciągłą presją powodują, że wśród przyjaciół rodzi się ziarenko niezgody, które z czasem rośnie i rośnie...

Przyjaźń kończy się kiedy jedno z nich zostaje zamordowane...

Jak do tego doszło, że przyjaciel zabił przyjaciela? Jak to się stało, że wszyscy mieli przed sobą tajemnice?

Jak to się stało, że Oliver został skazany? Jak to się stało, no jak?

Niezwykle wciągająca historia, z miejscem na zadumę, z dziełami Shakespeare'a, z obsesją na punkcie sztuki.

Nieco mroczna, ale przy tym niezwykle prawdziwa.

O książce "A jeśli jesteśmy złoczyńcami" M.L. Rio 📚 postanowiłam opowiedzieć Wam właśnie dziś, ponieważ akurat dziś ma ona swoją premierę❗️🤩

Jest to historia siedmiorga przyjaciół, studentów prestiżowej szkoły aktorskiej, 🎭 którzy stanowią część grupy teatralnej. Ich fascynacja Szekspirem nie zna granic, a życie każdego z nich do złudzenia przypomina odgrywane na scenie role. 😯 Bohater, złoczyńca, tyran, kusicielka, pierwsza naiwna oraz statysta - takimi właśnie, krótko rzecz ujmując, są osobami. 😌 Gdy jednak granica między sztuką, a prawdziwym życiem zaczyna niebezpiecznie się zacierać i budzi się rywalizacja, 🫢 sprawy przybierają niekorzystny obrót. 🫣 Jeden ze studentów ginie, a pozostali muszą udowodnić swoją niewinność. 👨‍⚖️

Autorka zastosowała w swojej książce myk, polegający na poprowadzeniu dwutorowej narracji. 👍 Z jednej strony obserwujemy wydarzenia, które miały miejsce 10 lat wcześniej na uczelni. 👨‍🎓 Z drugiej strony mamy możliwość poznania całej historii z perspektywy jednego ze studentów, który wychodzi z więzienia po odbytym wyroku za zabójstwo przyjaciela. ⚖️ Czy odsiedział go słusznie❓️ Czy możemy wierzyć w każde jego słowo❓️ Co tak naprawdę się wydarzyło❓️ Pytań co chwila przybywa, napięcie cały czas rośnie, aby w końcu sięgnąć zenitu, a gdy już jesteśmy pewni, że wszystko jest jasne, dostajemy jak obuchem w łeb❗️🤯

Oprócz wciagajacej i cały czas trzymającej w napięciu historii mamy również świetnie wykreowanych, barwnych, wiarygodnych bohaterów. 👍 Relacje między nimi są rozbudowane i wielowymiarowe, a z czasem ewoluują, pozwalając na całkowite zatracenie się w ich przeżywaniu. 😮 W rozmowy między postaciami wplecione są cytaty z Szekspira, co zdecydowanie dodaje powieści charakteru. 😍

"A jeśli jesteśmy złoczyńcami" to książka w klimacie dark academia napisana w piękny, oryginalny i ciekawy sposób. 🤩 Ja czytałam tę lekturę z zapartym tchem, dlatego gorąco Wam ją polecam❗️😊

Ciii.

Nie mów ani słowa.

Skup się, bądź uważny. Wsłuchaj się.

Jeszcze tylko chwila.

Słyszysz?

Zaczyna się.

A teraz spójrz.

„Zdaje mi się, że widzę... gdzie?

- Przed oczyma duszy mojej.”

Panie i Panowie, kurtyna opada. Rozbłysk świateł. Wdech zaskoczenia.

Na scenę wchodzi Szekspir. A za nim szaleństwo. Przedstawienie czas zacząć.

***

„Choć to szaleństwo,

Lecz jest w nim metoda”

Jestem odurzona, zamroczona. Czuję zapach świec i herbaty. Przewracanych stron książek, drewnianej podłogi na scenie. Wody z jeziora i… krwi.

Zamykam oczy, a zamiast gwiazd widzę siódemkę przyjaciół powtarzających swe role. Jeden z nich do złudzenia przypomina mi Cezara. Zaraz obraz się zmienia. Jest ciemno i tylko ogień rozjaśnia niebo – z wody wychodzą wiedźmy. Chwilę później Oliver pojawia się cały we krwi. To Makbet. Wystawiają Makbeta. Zmiana. Słyszę śmiech, brzęk butelek, zapach alkoholu, migają narkotyki. Świętowanie, które nie trwa długo. Wyłania się Cezar, a za nim zdrajca, morderca. A dalej jest śmierć, która niesie za sobą tajemnice. Sekrety powodujące złość, frustrację, zmuszające do niezrozumiałych czynów, wprowadzające niepokój, obłąkanie i konflikt. Ale miga też iskra, zaledwie minimalne światełko rozbłyskujące w mroku. Chwytam się jej i próbuję jeszcze bardziej ją rozpalić – miłość, czuję

miłość i przyjaźń.

„To źle, że miłość, choć ślepa i głucha,

Idzie, gdzie zechce i czego chce słucha.”

Jestem w centrum wydarzeń. Oliver, James, Filippa, Meredith, Alexander, Wren, Richard – oni grają główne, całkowicieróżne role. A ja jestem widzem. Obserwuję z zachwytem. Daję się im porwać w wir wydarzeń, wierzę we wszystko co widzę, choć tak naprawdę żadnemu z nich nie ufam. Próbuję rozwikłać zagadkę przed końcem, zrozumieć motywacje. Ostatecznie zostaję z ogromem kotłujących się emocji, całkowicie zaskoczona ostatnią Sceną. Nie chcę opuszczać jeszcze Sali, chciałabym przeżyć to wszystko znowu i znowu. Poznać Złoczyńców po raz pierwszy, utonąć w mrocznym klimacie Dark Academia otulona słowami Szekspira pełnymi pasji i zaangażowania…

„Ale pękaj, serce moje,

Bo usta milczeć muszą.”

Zacznę od tego, że w momencie, kiedy skończyłam czytać “Tajemną historię” Donny Tartt, to moja dusza potrzebowała przeżyć to jeszcze raz, ale w nieco innym wydaniu. Miesiące mijały, aż W KOŃCU w moje ręce trafiła historia studentów aktorstwa zafascynowanych Szekspirem. A ja... przepadłam.

🥀Narracja prowadzona jest dwutorowo, dzięki czemu ciekawość czytelnika jest już od samego początku jest rozbudzona. Jeden ze studentów wychodzi z więzienia, gdzie odsiedział wyrok za zabójstwo swojego przyjaciela z roku. Równocześnie jednak poznajemy prawdziwą historię, rozgrywającą się 10 lat temu na w murach uniwersytetu dla przyszłych aktorów, tancerzy, filozofów. Napięcie jest bardzo dobrze budowane, ponieważ na przebieg fabuły nie wpływają jedynie “główne wydarzenia”, ale przede wszystkim najdrobniejsze gesty, szepty, spojrzenia i interakcje między bohaterami. Nie umiem określić relacji, które panowały pomiędzy nimi, ponieważ mimo narracji ze strony Olivera, czasem nie do końca mu ufałam. Z jednej strony czułam, że stara się przekazać tę historię najlepiej, jak to możliwe, ale z drugiej to wciąż JEGO punkt widzenia. Jak mnie to frustrowało!!! Ale jednocześnie pociągało! Relacja Jamesa i Olivera… ludzie, litości nad mą duszą!

⚡️Akcja się toczyła, a ja czułam coraz większy niepokój i napięcie. W końcu doszło do momentu kulminacyjnego, jednak zamknęłam książkę i pomyślałam sobie: “co tu się właśnie stało?”. Nie zrozumcie mnie źle - nie byłam zawiedziona, ale lekko zaskoczona tokiem wydarzeń. Czytałam dalej z nieco mniejszym zaangażowaniem, bo wiedziałam, że to już koniec tej historii.

‼️AŻ W KOŃCU DOSZŁAM DO OSTATNIEJ STRONY. Dobra. Stop. DO OSTATNIEGO ZDANIA‼️

Przysięgam, moje serce całkowicie zatrzymało się na sekundę, a oddech uwiązł w gardle. Czytałam to zdanie milion razy, wodziłam wzrokiem po ostatnim akapicie, analizując KAŻDE słowo.

Doskonale wiem, że już nigdy nie poczuję tego PIERWSZY RAZ, a oddałabym za to wiele. Jeśli ktoś jest dopiero przed tą historią, to nawet nie wiesz, jak bardzo Ci zazdroszczę.