Drugi tom najśmieszniejszej serii od czasów „Dziennika cwaniaczka”!
Andy i Terry mieszkają w dwudziestosześciopiętrowym domku na drzewie (mieli trzynastopiętrowy, ale się rozbudowali). A ten domek jest najfajniejszy na świecie! Znajdziecie tu arenę do zapasów w błocie, komorę antygrawitacyjną, obsługiwaną przez robota Edwarda Łyżkorękiego lodziarnię z lodami w siedemdziesięciu ośmiu smakach, a także Labirynt Śmierci – tak skomplikowany, że nikt z niego dotąd nie wrócił… przynajmniej do teraz.
No, na co czekacie? Właźcie!
O autorach
Terry Denton urodził się w Melbourne jako jeden z pięciu braci. Zaczął studiować architekturę, ale zorientował się, że go to unieszczęśliwia, więc rzucił uniwersytet i zajął się innymi sprawami. Próbował prawie wszystkiego – parał się teatrem, malarstwem, rzeźbą, zaklinaniem koni, budowaniem gór lodowych i doradzaniem pterodaktylom, aż odkrył, że chce ilustrować książki dla dzieci.Dziś ma ich na koncie ponad czterdzieści, z których wiele stworzył wraz z Andym Griffithsem.
Andy Griffiths też pochodzi z Melbourne. Jego ulubione kolory to niebieski, fioletowy, żółty, zielony, pomarańczowy, czerwony oraz czarny. Uwielbia zwierzęta, toteż jego kot został sportretowany w serii „Domek na drzewie”. Pracował przez jakiś czas jako taksówkarz i nauczyciel angielskiego, ale zawsze chciał zostać gwiazdą rocka (nawet mu się nie śniło, że będzie znanym pisarzem). Zaczął pisać na poważnie, kiedy jego uczniowie powiedzieli mu, że książki są okropnie nudne.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii powieści i opowiadania lub z serii Domek na drzewie
Dla jakiej grupy wiekowej przeznaczona jest książka "26-piętrowy domek na drzewie. Domek na drzewie. Tom 2"?
Publikacja jest dedykowana przede wszystkim dzieciom w wieku wczesnoszkolnym, od 7 do 12 lat, które lubią dynamiczną akcję i humor. Dzięki przewadze ilustracji nad tekstem i krótkim rozdziałom, pozycja ta doskonale sprawdza się u czytelników zaczynających samodzielną przygodę z lekturą. Specyficzny styl narracji oraz liczne gagi wizualne skutecznie angażują nawet te osoby, które na co dzień unikają długich powieści. Jest to idealny wybór dla fanów literatury przygodowej z przymrużeniem oka oraz miłośników komiksowego formatu. Całość została zaprojektowana tak, aby wspierać rozwój wyobraźni poprzez absurdalne i kreatywne pomysły autorów.
Czy przed lekturą tej części konieczna jest znajomość pierwszego tomu serii?
Fabuła została skonstruowana w taki sposób, że można cieszyć się przygodami bohaterów bez znajomości poprzedniej części o 13-piętrowym domku. Autorzy na wstępie krótko wyjaśniają koncepcję rozbudowy swojej niezwykłej bazy, co pozwala nowym odbiorcom natychmiast odnaleźć się w realiach Andy'ego i Terry'ego. Niemniej jednak, lektura od początku serii pozwala lepiej docenić ewolucję budowli oraz zrozumieć niektóre żarty sytuacyjne powracające w kolejnych rozdziałach. Chronologiczne czytanie zapewnia pełny obraz relacji między postaciami i ich kreatywnego procesu tworzenia wspólnych historii. Książka stanowi jednak zamkniętą opowieść o nowym etapie życia w domku na drzewie.
Jaką rolę w tej książce odgrywają ilustracje i jak wpływają na czytanie?
Czarne i białe rysunki Terry'ego Dentona stanowią integralną część narracji i są tak samo ważne jak warstwa tekstowa. Ilustracje nie tylko wizualizują fantastyczne wynalazki, takie jak Labirynt Śmierci czy komora antygrawitacyjna, ale często zawierają dodatkowe żarty ukryte w szczegółach. Taki układ sprawia, że lektura jest niezwykle lekka, szybka i przypomina formą nowoczesny komiks lub powieść graficzną. Grafiki pomagają dzieciom lepiej zrozumieć kontekst sytuacyjny i budują unikalny klimat tej serii. Dzięki temu zabiegowi, nawet bardzo obszerne przygody stają się przystępne i atrakcyjne wizualnie dla młodego odbiorcy.
Jakiego rodzaju humoru i tematów można spodziewać się w tym tomie?
W tej części dominuje humor absurdalny, surrealistyczny oraz mnóstwo slapstickowych sytuacji, które bawią dzieci na całym świecie. Historia skupia się na kreatywności i rozwiązywaniu nieprawdopodobnych problemów, takich jak ucieczka z nieskończenie skomplikowanego labiryntu czy obsługa robotycznej lodziarni. Autorzy promują nieszablonowe myślenie i pokazują, że proces twórczy może być pełen niespodzianek i dobrej zabawy. Treść jest pozbawiona trudnych tematów społecznych, stawiając przede wszystkim na czystą rozrywkę i stymulowanie dziecięcej fantazji. To książka, która ma za zadanie wywoływać uśmiech na każdej stronie poprzez swoją nieprzewidywalność.
Dla jakiego typu czytelnika ta pozycja może okazać się nieodpowiednia?
Książka może nie spełnić oczekiwań osób szukających realistycznych opowieści edukacyjnych lub literatury o poważnym, moralizatorskim tonie. Ze względu na swój specyficzny, momentami chaotyczny i mocno przerysowany charakter, nie jest ona polecana dzieciom preferującym spokojne, klasyczne baśnie o wolnym tempie akcji. Rodzice poszukujący dla swoich pociech publikacji z bogatym, kwiecistym językiem i minimalną ilością obrazków również mogą uznać tę formę za zbyt uproszczoną. Jest to produkt skierowany stricte do fanów dynamicznej, wizualnej rozrywki, gdzie absurd bierze górę nad logiką świata przedstawionego. Dla czytelników ceniących powagę i realizm, przygody w 26-piętrowym domku mogą być zbyt abstrakcyjne.
