Życie za szczyt. Polacy w Himalajach i Karakorum

Czy oddalibyście życie tylko po to, żeby zdobyć wymarzony szczyt? Na to pytanie w swojej najnowszej książce próbuje odpowiedzieć autorka Rachela Berkowska, rodziny ofiar oraz członkowie tragicznych wypraw. Historie tutaj opisane mocno trzymają w napięciu. Zawsze do końca miałam nadzieję, że członkowie wypraw po zdobycie upragnionych szczytów w całości wrócą żywi. Niestety góry bywają bardzo niebezpieczne nawet dla zapalonych alpinistów czy himalaistów.

Bardzo wstrząsające i emocjonujące reportaże. Każdy z nich powodował u mnie potok łez. Nasuwa mi się pytanie: czy warto było? Czy warto było oddać życie za zdobycie szczytu? Czy warto było osierocić dzieci dla miłości do gór? I jeszcze ostatnie pytanie: czy dla alpinistów, himalaistów i innych wspinaczy ważniejsze są góry od ich własnych rodzin?

Nigdy nie zrozumiem tej pięknej i bardzo niebezpiecznej pasji – miłości do gór ponad wszystko. Niektórzy miłośnicy zdobywania szczytów są szaleni. Wiedząc, że już nie mają siły i zdrowie im szwankuje mimo wszystko wspinają się dalej. Zamiast odpuścić idą na spotkanie śmierci. Czy w takiej sytuacji myślą o swoich rodzinach? Czy wiecie, jak wygląda śmierć z wyczerpania i wychłodzenia? Dzięki autorce i jej książce „Życie za szczyt. Polacy w Himalajach i Karakorum.” będziecie mieć tego pełen obraz. Straszny jest widok umierającego przyjaciela, któremu nie można pomóc. Niektórzy nikogo nie słuchają. Nie słuchają ostrzeżeń kierowników wypraw, którzy mówią odpuśćmy, nie dzisiaj, następnym razem. Idą wtedy po zdobycie szczytu samotnie lub ciągną za sobą partnera, nie wiedząc, że za rogiem czeka na nich śmierć. Niektórych ciał nigdy nie da się sprowadzić na dół. Zdobywcy szczytów zostają wtedy na zawsze w miejscu, w którym spotkała ich śmierć. Na zawsze pozostają w ukochanych górach.

W książce „Życie za szczyt. Polacy w Himalajach i Karakorum.” znajdziecie opisane ostatnie wyprawy między innymi: Łukasza Chrzanowskiego, Zygmunta Andrzeja Heinricha, Jana Nowaka i Barbary Kozłowskiej. Na końcu każdej historii znajdziecie wypisany pełen skład członków wyprawy.

Nasi bohaterowie próbowali zdobyć szczyty między innymi: Shiviling 6543m (Himalaje), Broad Peak (Himalaje), K2 8611m (Himalaje) i Api 7132m (Himalaje). Czy każdy z bohaterów przed swoją śmiercią doszedł na swój wymarzony szczyt? Przekonacie się czytając. Ja niestety wam tego nie napiszę.

Reportaże, które przeczytałam w dziele Racheli Berkowskiej pozostaną ze mną na długo. Wstrząsnęła mną ta książka. Chwilowo nie umiem się po niej pozbierać. Żal mi rodziny poległych bohaterów.

Wydaje mi się, że autorka tą książką oddała hołd poległym w górach jak i daje nam przestrogę, żeby nie być za odważnym w górach. Z górami jeszcze nikt nie wygrał. One są nieobliczalne. Możecie przeczytać jak zaprawieni w boju himalaiści i alpiniści tracili życie czasami przez własną głupotę a czasami w wyniku tragicznego wypadku.

Okładka książki jest rewelacyjna. W środku znajdziecie mnóstwo pięknych zdjęć. Czytałam ją z zapartym tchem. Nie mogłam się od niej oderwać. Tą książkę powinni przeczytać wszyscy – nie tylko miłośnicy gór. Dzięki tego typu historią zaczynam lubić góry. Uwielbiam o nich czytać.

Co sprawia, że ludzie kochają góry?

Po pierwsze piękne widoki. Po drugie adrenalina, którą daje wspinaczka i zdobywanie szczytów. Dla tej adrenaliny wspinacze są wstanie zrobić dosłownie wszystko.

Należy jednak pamiętać, że idąc na wyprawę w Himalaje lub inne góry nigdy nie można być pewnym, że wróci się żywym, czego idealnym przykładem są bohaterowie książki „Życie za szczyt. Polacy w Himalajach i Karakorum”.

Z całego serca polecam najnowszą perełkę od Racheli Berkowskiej. Jestem nią zachwycona i oczarowana. Koniecznie ją przeczytajcie. Nie zawiedziecie się.

Kocham góry. Za ich piękno, siłę oraz moc, którą czerpię zawsze, gdy jestem na szlaku. I choć daleko mi do górskich wypraw, w których zdobywałbym szczyty, to każda chwila spędzona w górach dodaje mi energii. Zawsze podziwiałem polskich himalaistów. Za odwagę, siłę oraz pasję. Pasję wymagającą poświęceń.

Sięgając po książkę „Życie za szczyt. Polacy w Himalajach i Karakorum” liczyłem na czytelniczą wyprawę na sam szczyt. Rachela Berkowska dała mi tę możliwość. Czytając tę książkę mogłem w domowym zaciszu poczuć namiastkę emocji, które towarzyszą zdobywcom górskich szczytów. Mogłem przekonać się również jak cienka jest granica pomiędzy wyzwaniem i ryzykiem. Często bohaterowie książki Pani Racheli ryzykowali wiele, aby zdobywać swoje cele, aby na górskich szczytach realizować swoje pasje i marzenia.

Autorka we wstępie swej książki podkreśla, że Krzysztof Wielicki w wywiadzie przyznał” „emocje związane z pasją wspinania się bywają tak wielkie, że karżą pogodzić się z wypadkami, ze śmiercią kolegów”. To mocne słowa, których znaczenie może zrozumieć tylko pasjonat górskich wypraw. Każdy, kto ma pasje, wie jak wiele może poświęcić dla ich realizacji, dla spełnienia swoich marzeń.

Ta książka po części jest takim świadectwem ludzi z pasją, którzy wkładają serce do jej realizacji. Ta książka jest również historią Polaków – himalaistów dla których góry są/były miłością życia. Wyruszając w górskie wyprawy, wiedzieli, że czeka ich zimno, chłód, że nie unikną wielu niebezpieczeństw skrywanych w górskich szczytach.

Jak przyznaje autorka „wspinaczka pozostanie igraniem z życiem dla jednych i jego afirmacją dla drugich”. Rachela Berkowska na kartach książki „Życie za szczyt. Polacy w Himalajach i Karakorum” ukazuje nam historie ludzi, którzy oddali swoje życie w imię pasji zdobywania szczytów. To opowieść o granicy między wyzwaniem a ryzykiem. Czytając tę książkę poznajemy historię Łukasza Chrzanowskiego, Zygmunta Andrzeja Heinricha, Jana Nowaka, Tadeusza Piotrowskiego, Barbary Kozłowskiej, Andrzeja Bielunia, Marka Malatyńskiego i Przemysława Nowackiego, Jerzego Pietkiewicza, Stanisława Latałły – pasjonatów gór, którzy kochali je ponad życie.

Książka „Życie za szczyt. Polacy w Himalajach i Karakorum” jest pewnego rodzaju świadectwem ich miłości, pomnikiem ich heroizmu w realizacji pasji, w zdobywaniu górskich szczytów. Książka Racheli Berkowskiej to wyjątkowa lektura, nie tylko dla miłośników gór, lecz dla każdego, kto dąży do realizacji swoich pasji. To historia ludzi silnych, odważnych. To również książka, dzięki której możemy poczuć namiastkę górskiej potęgi.

Książka „Życie za szczyt. Polacy w Himalajach i Karakorum” ukazała się nakładem Wydawnictwa Prószyński i S-ka

Od tej pozycji nie sposób się oderwać - mimo, że przeczuwałam tragiczny finał opisywanych wypraw, do końca miałam nadzieję na inne zakończenie. Czy warto oddawać życie za góry? Na to pytanie nikt nie zna właściwej odpowiedzi. Ale ta książka z pewnością pomoże zrozumieć determinację, odwagę, miłość a nawet obsesję na punkcie gór.

Poruszająca i momentami bardzo dramatyczna książka Racheli Berkowskiej zmiękczy najtwardszego czytelnika. Zdecydowanie polecam zarówno zaprawionym w bojach wspinaczom jak i sceptykom górskich wojaży - ta pozycja niewątpliwie sprawi, że spojrzą na himalajskie eskapady bardziej łaskwym okiem.

Rachela Berkowska w swojej książce ,,Życie za szczyt" zawarła 9 historii wspinaczki na szczyt, z których nie każdemu udało się wrócić.

Pozycja została wydana w sztywnej oprawie i mimo tego, że nie jest za bardzo obszerna, posiada dość bogatą bibliografię oraz kilka wstawek na białych kartkach z kolorowymi zdjęciami. Rachela Berkowska w swoim wydaniu przywołuje aż 9 wypraw na szczyt, z których nie każdemu udało się wrócić.

Choć nie dla każdego może być to oczywiste dlaczego ci ludzie wspinają się na szczyty, jeśli wiedzą, że mogą z nich nie wrócić, nie zaszkodzi zapoznawać się z tego typu pozycjami. Czym innym jest ratowanie ludzi w górach, a wspinanie się dla własnych ambicji jest zupełnie inną sprawą, co może być niezrozumiałe.

W moim odczuciu pozycja jest dobrze napisana, autorka nie ocenia, podaje fakty, jak wyglądała dana wyprawa. Jest to relacja tego jak to wszystko po kolei się odbywało, do tej pory nie wiadomo co stało się z niektórymi ludźmi, niektóre fakty o wyprawach wychodziły na jaw dopiero po dłuższym czasie.

,,Życie za szczyt" Racheli Berkowskiej to jedna z tych książek, która pokazuje, że własne górskie ambicje można przypłacić życiem lub odmrożeniami.

Polacy nie bez przyczyny uznawani są za wspaniałych wspinaczy. Książka Racheli Berkowskiej pokazuje, że nigdy nie były im straszne najwyższe szczyty Himalajów czy Karakorum. Przedstawione są tu losy [Adres usunięty]. Andrzeja Bielunia, Stanisława Latałło lub Barbary Kozłowskiej. Książka w pasjonujący sposób przedstawia ich wędrówki na K2, Broad Peak lub Lhotse. Pod żadnym pozorem nie są to relaksacyjne wycieczki, ale walka o śmierć i życie. To również książka o pasji i adrenalinie, która napędza do działania i nierezygnowania ze swoich marzeń. Dzięki niej można również sporo dowiedzieć się o technikach wchodzenia na szczyty i przygotowaniach do górskich wędrówek.