Życie jest zbyt krótkie

" Życie jest zbyt krótkie " to moim zdaniem piękna, wzruszająca, dająca do myślenia opowieść. Według mnie jest piękną historią, skłaniającą do refleksji, co do przemijającego szybko życia. Uczy nas żeby doceniać każdy aspekt swojej egzystencji, ponieważ w jednej chwili możemy to wszystko utracić. Nie jestem osobą, która wzrusza się na tego typu powieściach, jednak ta wywarła ogromny wpływ na moje emocje, a także przyczyniła się, do tego że inaczej zaczęłam postrzegać życiowe wartości. Nie jest to typowa słodka historia o miłości, a pięknie napisana powieść. Gorąco polecam każdemu. Na prawdę warto sięgnąć po tę książkę.

‘Życie jest za krótkie’ to niesamowicie wciągająca, lekka, a zarazem wzruszająca historia, która skłania czytelnika do refleksji nad życiem. Sięgając po nią nie spodziewałam się tak pozytywnej historii, jestem naprawdę mile zaskoczona.

Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością Pani Abby Jimenez i otwarcie mówię, że jeśli reszta książek jest napisana w takim samym stylu jak ta, to sięgam po nie w ciemno. Bardzo spodobał mi się styl, w jakim została napisana ta historia. Od pierwszej strony nie mogłam się od niej oderwać. Mamy tu do czynienia ze wspaniałymi dialogami, wartką akcją oraz z dużą ilością emocji, które wylewają się na czytelnika. Ta książka to istny rollercoaster emocjonalny. Znajdują się tu momenty urocze oraz bardzo radosne, przy których uśmiechałam się od uch do ucha, ale i też były momenty trudne, pełne wzruszeń, które skłoniły mnie do zastanowienia się, co najbardziej liczy się w życiu. Wydarzenia i emocje przechodzą między sobą bardzo spójne, przez co czyta się to wszystko bardzo łatwo. Właściwie muszę was ostrzec, że pomimo iż jest napisana bardzo lekko i momentami zabawnie, to porusza ona bardzo ważne oraz ciężkie tematy, jak choroba czy ciężkie życiowe decyzje. To wszystko sprawia, że nie da się uciec od wewnętrznych refleksji nad tym co liczy się w życiu. Mi osobiście się nie udało.

Skupmy się na chwilę na bohaterach historii, gdyż zostali wspaniale wykreowani, są pełni życia, pasji oraz wewnętrznych rozterek. Postać głównej bohaterki jest niesamowita, autorka przedstawiała ją jako pełną energii, lekko szaloną kobietę o wielkim sercu. Tej postaci nie da się nie lubić, tak jak i głównego bohatera, który ma w sobie bardzo ciepłą iskierkę ‘takiego czegoś’, że nie można go nie kochać. Tej dwójce kibicowałam od samego początku, a jak pomyślę o zakończeniu to aż mi się łezka w oku kręci.

Jak już pisałam jest to pozycja lekka, a zarazem wzruszająca. Taką lekturę z całego serca Wam polecam, gdyż naprawdę warto.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Muza.

Adrian i Rachel to para, która jest ze sobą od 8 miesięcy i postanawia ze sobą zamieszkać. Za ścianą ich kawalerki jest młoda kobieta, Vanessa i niemowlę. Przez trzy noce wciąż płacze i nasza zakochana para nie może przez to spać Czwartej nocy Adrian nie wytrzymuje i w nocy wstaje by udać się do młodej matki i z nią porozmawiać. Po wymianie zdań w końcu proponuje Vanessie, że zajmie się Grace, a ona by na chwilę odpoczęła, wzięła prysznic i na pewno i dziecko poczują się lepiej. I o dziwo miał rację. Chwilę później jego ukochana wyznaje mu, że ma męża i rozstają się.

Adrian to przystojny facet, który lubi działać „od linijeczki”.

Vanessa to kobieta trochę zwariowana. Prowadzi kanał na you tube i opowiada o chorobie ALS. Nie mówi o tym wprost, ale podejrzewa u siebie tę chorobę. Jest osobą, która uważa, że życie jest zbyt krótkie by żyć tylko pracą, tym co było. Stara się dużo podróżować i brać z życia to co najlepsze.

Książka jest bardzo lekką lekturą, którą czyta się dość szybko. W sam raz na długie zimowe wieczoru.

"Życie jest zbyt krótkie" to najnowsza powieść od amerykańskiej pisarki Abby Jimenez.

Pewnie nocy Adrian Copeland ma problem zaśnięciem, a powodem zaistniałej sytuacji są odgłosy płacącego dziecko zza ściany. Mężczyzna postanawia o 4 nad ranem złożyć wizytę nowej sąsiadce i prosić ją by uciszyła noworodka. Jednak w momencie, gdy Vanessa otwiera drzwi Adrian zmienia plany. Pomaga sąsiadce uspokoić małą Grace i dać kobiecie chwilę wytchnienia. Tak rozpoczyna się niewinna przyjaźń na dobre i na złe, która zaczyna przeradzać się w zauroczenie. Jednak problem w tym, że Vanessa stanowczo deklaruje, że nie szuka miłości...

"Życie jest zbyt krótkie" to wzruszają powieść obyczajowa o miłości i życiowych dylematach, w której nie brakuje również dobrego humoru. Vanessa od dawna wszystko planuje i czerpnie z życia pełnymi garściami, bo wie, że w każdej chwili może przegrać walkę z chorobą. Jednak co warto zauważyć nasza bohaterka nie użala się nad swoim losem, a wręcz przeciwnie - to pełna pasji kobieta, która zaraża swoją spontanicznością i pomysłami na życie. Choć jej przeszłość nie należy to przyjemnych, a przyszłość tym bardziej nie zwiastuje rewelacji to w żaden sposób nie daje się złamać! To właśnie ona staje się podporą dla swojej rodziny w trudnych chwilach. Za to Adrian to mężczyzna poukładany, który trzyma się swoich życiowych schematów. Choć wiele ich różni to jednak szybko nawiązują wspólny język i tak rodzi się przyjaźń...❤ Ta historia choć momentami smutna i wzruszająca to daje czytelnikowi nadzieje na lepsze jutro. Pokazuje, że trzeba cieszyć się z tego co się ma i czerpać z życia tyle ile da się wyciągnąć. W dużym stopniu to tylko od nas zależy jak przeżyjemy swoje życie. Wiecie co to jest ten typ historii, który pokazuje, że tam gdzie jest miłość nie ma rzeczy niemożliwych. Na koniec dodam, że fajnego zabiegu dokonała autorka, czyli wplotła w fabułę bohaterów z poprzednich książek - mowa tutaj o Kristen i Sloan, więc dla mnie rewelacja. Sądzę, że to kolejna dobra książka autorki, a kolejna już w roku 2022.😁

Moje trzecie spotkanie z pisarką wypadło naprawdę świetnie, chociaż nie piorunująco jak to było poprzednim razem. Niemniej jednak czytało mi się przyjemnie, chociaż były momenty, gdzie smutek mnie obejmował zbyt ciasno... Jednak autorka nie posługuje się skomplikowanym piórem - pochłania się go szybko i przyjemnie, bez jakichkolwiek blokad. Co ważne, wie jak zaciekawić Czytelnika, by nie mógł oderwać się od lektury, a jeśli już, to z ogromnym trudem. Prawdziwa, życiowa i niezwykle szczera. To trzy słowa, którymi opisałabym ją całą. Początkowo chciałam napisać przyjemna, ale nie do końca takowa była, ze względu na niektóre wydarzenia, które ukłuły w serce dosyć mocno.

Mamy Adriana, jako głównego bohatera. Pana prawnika, który każdemu tyłek uratuje... Pana Kaloryfera, który uratuje z opresji swoją sąsiadkę i sprawi, że maleństwo z płaczącej histerii - jak za machnięciem czarodziejskiej różdżki przestanie płakać. Byłam pod wrażeniem jego osobowości i oczywiście mu nie zazdrościłam. To, jak potraktowała go poprzednia baba, to aż się nożyk w kieszeni otwiera. Dostaje również psa pod opiekę, który nie jest takim sobie zwykłym psem domowym...;)

Vanessa jest dziewczyną, która od zawsze musiała umieć sobie radzić. Ile w niej odwagi, woli walki... Jestem pod wrażeniem. Chciałabym być tak silna chociaż w połowie, jak ona.

Postacie są wykreowane bardzo dobrze, od samego początku zapałałam do nich sympatią i ciesze się, że miałam okazję ich poznać, polubić... I czekam na kolejne książki tej autorki!

Warte uwagi jest to, że Abby Jimenez po raz kolejny skupia się na wartościach, które chce przekazać wprost lub między wersami. Pierwsza rzecz, to ta najważniejsza - jak nagle potrafi się rozwinąć przyjaźń między dwojgiem ludzi, a następnie, pojawia się miłość. (Przereklamowane? No i co z tego? Ta autorka potrafi oczarować czytelnika.) Mamy też prawdopodobieństwo choroby, nieuleczalnej... Która jest niestety genetyczna. Mamy również chorobę zbieractwa, uzależnienia - od których ciężko się odsunąć. Mamy również temat tabu, jakim jest homoseksualizm - Abby tutaj też to porusza. Sami widzicie, sporo tego, a jeszcze pojawia się mała istotka, dla której trzeba wszystko jak najlepiej... Jestem pod wrażeniem wielotematyczności, a i tak składa się w jedno. WIELKIE BRAWA.

Może nie zrobiła na mnie aż tak wielkiego wrażenia jak poprzednie książki pisarki, ale poruszyła tak wiele trudnych tematów, że momentami łza kręciła się w oku. I za to szanuję pisarkę. Za to, że nie boi się poruszać ciężkich tematów, że potrafi urozmaicić swą historię, co czyni ją doprawdy wyjątkową i inną niż te, które zalewają rynek czytelniczy. Może nie szalałam z emocji, ale czułam przygnębiający smutek, bo zdawałam sobie sprawę z niektórych spraw, a moja nadzieja była bardzo malutka. Abby jednak nie dała mi przewidzieć tego, co się wydarzy. Niejednokrotnie pokazała, że potrafi zaskoczyć i odwrócić akcję do góry nogami.

Reasumując uważam, że jest to bardzo dobra opowieść, ale nie najlepsza z dorobku autorki. Ma piękne wartości, cenne, o których warto pamiętać całe życie. Nie każda napisana lektura ma za zadanie nas zdruzgotać. Ta kojarzy mi się prawdziwym, trudnym życiem i rzeczami, nad którymi czasami nie mamy jakiejkolwiek władzy. POLECAM ją wszystkim zainteresowanym oraz tym, którzy szukają innej powieści obyczajowej, takiej z wartościami. Tutaj to dostaniecie.

„Życie jest zbyt krótkie” to pierwsza książka autorstwa Abby Jimenez, a zarazem trzeci tom cyklu The Friend Zone, którą czytałam. Wcześniej nie miałam okazji, aby wyjść autorce, naprzeciw, dlatego przeczytawszy opis powieści, postanowiłam się z nią zapoznać. To ciepła historia, która sprawia, że chce się zjednać z bohaterami. Tego od niej oczekiwałam i otrzymałam bardzo wiele. Historie, kiedy przyjaźń przeradza się w znacznie więcej są piękne i realne do spełnienia.

Główną bohaterką książki „Życie jest zbyt krótkie” jest Vanessa to młoda kobieta, blogerka, która uwielbia podróżować i dzielić się pięknymi zakątkami świata z innymi. To nie jedyne, czym się interesuje, uświadamia swoich obserwujących o chorobie ALS, czyli stwardnieniem zanikowym bocznym. Przy tej nieuleczalnej chorobie zanikają mięśnie, Vanessa wspiera swoimi zarobkami badania nad lekiem. Bohaterka sama u siebie podejrzewa ALS, dlatego też nie chce się z nikim wiązać i zadawać bliskim więcej bólu. Dlaczego tak? W rodzinie były już przypadki tej choroby, nie dało się jej wykluczyć w jej przypadku, dlatego decydowała się na samotność, tylko czy jej serce tego posłucha? Pewnej wczesnego poranka, kiedy opiekowała się małą córeczką siostry, gdzie robiła wszystko, aby maleństwo przestało płakać i nie przynosiło to żadnych oczekiwanych skutków, w jej domu pojawił się nieoczekiwany gość. Adrian Copeland był jej sąsiadem i postanowił pomóc, nie tylko uspokoił dziecko, ale także zagościł u niej na dłużej. Stał się prawdziwym wsparciem i przyjacielem, zarówno on, jak i ona nie miał zamiaru szukać kogoś bliskiego. Czy będzie im dane wytrwać w takim postanowieniu?

„Życie jest zbyt krótkie” jest idealnym tytułem dla tej historii. Poprzez przedstawienie fabuły i tego, co spotyka bohaterów można dostrzec, że czasami sami sobie ustawiamy poprzeczkę zbyt wysoko, odmawiając prawa do szczęścia. Abby Jimenez to autorka, która w swojej powieści porusza wiele ważnych zagadnień. Umiejętnie wplotła je do historii sprawiając tym samym, że bohaterowie jej powieści nabierają realnych kształtów, przestają być papierowi, walczą z własnymi słabościami. Na zewnątrz wydają się idealni, czego może brakować blogerce, która cieszy się pięknymi miejscami, zwiedza ciekawe miasta i kraje? Ustawiony prawnik, który ma pracę, dobrze zarabia, może rozwijać swoje pasje. Z boku wygląda to pięknie, jednak w środku, znając więcej szczegółów można się zaskoczyć. Oceniając po pozorach nie raz dowiedziono, że można się pomylić, jednak kiedy pozna się więcej szczegółów, wszystko nabiera innego kształtu. „Życie jest zbyt krótkie” to ciepła historia, pełna wielu emocji, jest przezabawna, potrafi wzruszyć i pokazać, że w życiu nie warto niczego odkładać na później.

Autor: Abby Jimenez

Tytuł: Życie jest zbyt krótkie

Wydawnictwo: Muza

Adrian Copeland, zabójczo przystojny prawnik, poznaje youtuberkę Vanessę, gdy którejś nocy, nad ranem, puka do jej drzwi zaniepokojony płaczem noworodka. Okazuje się, że sąsiadka opiekuje się córeczką swojej młodszej siostry (uzależnionej od narkotyków i niezdolnej do opieki nad dzieckiem). Adrianowi udaje się uspokoić małą Grace i dać Vanessie chwilę wytchnienia, a to nocne spotkanie staje się początkiem pięknej… przyjaźni. Przyjaźni i tylko przyjaźni, bo i on, i ona (oboje koło trzydziestki) stanowczo deklarują, że nie umawiają się na randki i nie szukają miłości.

Oboje zresztą mają swoje powody. Adrian jest facetem po przejściach, niedawno przeżył bolesne rozstanie. A Vanessa, przekonana, że cierpi na nieuleczalną chorobę (ALS, stwardnienie zanikowe boczne), nie chce nikogo obciążać swoimi problemami. Prowadzi na youtubie kanał podróżniczy i dzięki temu ma pieniądze nie tylko na utrzymanie najbliższych, ale i na badania nad lekiem na ALS.

Jest to kolejna pozycja autorki do której zdecydowałam się podejść. Chciałam dowiedzieć się co tym razem przygotowała dla nas autorka. Od samego początku byłam bardzo podekscytowana i nie chciałam jej odłożyć nawet na chwilę. Emocje, które zostały oddane sprawiają, że jeszcze bardziej wczułam się w książkę. Historia bohaterów jest świetna. Każda pozycja sprawia, że nie potrafię w całkowitym spokoju czytać. W kilku momentach byłam zdenerwowana na bohaterów, ponieważ nie do końca rozumiałam jak mogę w ten sposób postępować. Mimo wszystko pozycja mi się podobała. Ocena 7/10.

To już trzecia książka autorki, którą miałam przyjemność czytać i póki co, to ona najbardziej przypadła mi do gustu. I chociaż akcja biegnie trochę według znanej reguły, to tym razem obeszło się bez przesłodzonego zakończenia.

Vanessa, to dziewczyna która żyje chwilą. Dosłownie, tu i teraz. Życie jest zbyt krótkie, by je tracić na rzeczy nijakie. Równocześnie pomaga rodzinie, którą uważa za trochę nieogarniętą. Adrian to poważny prawnik - najpierw obowiązki potem przyjemności. Łączy ich tylko to, że oboje nie chodzą na randki. Przynajmniej tak im się wydaje.

To tylko zarys fabuły, bo ta książka kryje w sobie dużo więcej. Autorka "zarzuca" nas emocjami, tymi pozytywnymi, ale nie zabraknie tych smutnych. Bo chociaż jest to powieść bardzo przyjemna i lekka, to pod tą wciągającą warstwą jest dużo smutku. Żałoba, nieuchronność losu, choroba, niepewność przyszłości - te tematy porusza autorka, więc jeśli spodziewacie się całkowicie cukierkowej powieści - no to nie tym razem. Książka przynosi też pytania, które nie będą łatwe i być może nie będzie na nie dobrej odpowiedzi.

Jest to urocza powieść, wciągająca, otulająca, przyjemna, ale i wymagająca zastanowienia. Warta uwagi i czasu, bo porusza ważne tematy. Polecam.

Książki Abby Jimenez bardzo lubię, dlatego też z chęcią sięgnęłam po jej ostatnią nowość. Na początku bawiłam się super, ale z czasem przestałam. Zrobiło się po prostu nudno i wszystko jakoś się ciągnęło.

ISKIERKA NADZIEI

„Życie jest zbyt krótkie”… O tym informuje nas Abby Jimenez w tytule swojej najnowszej powieści wydanej w cyklu „Status związku – to skomplikowane”.Tym razem przedmiotem zainteresowania autorki stało się śmiertelne schorzenie znane pod skrótem ALS (SLA) i oznaczające stwardnienie zanikowe boczne. W ciągu trzech do pięciu lat ta podstępna choroba pustoszy organizm człowieka atakując kolejne mięśnie i powodując ich niedowład, co w konsekwencji doprowadza do niewydolności oddechowej oraz śmierci. Nie ma na nią skutecznego lekarstwa, a terapia może wydłużyć życie jedynie o jakieś trzy miesiące.

Z takim wyrokiem żyje Vanessa Price – kobieta o wielkim sercu, znana youtuberka, podróżniczka i singielka z wyboru, a może raczej z przymusu. Jej mama i starsza siostra zmarły na ALS, a ona ma pięćdziesiąt procent szans, że również odziedziczyła wadliwy gen odpowiedzialny za rozwój tej choroby. Tym bardziej, że bohaterka zaczyna odczuwać pewne dolegliwości mogące być symptomem ALS. Stąd decyzja o nie komplikowaniu sobie i innym życia i nie wchodzeniu w związki.

„Nigdy nie będę miała męża. Ani własnej rodziny. Cholera, nigdy nie będę miała już nawet chłopaka. ALS mi to odebrało, tak jak odebrało mi wiele innych rzeczy. Ta choroba była nie tylko złodziejką życia. Kradła także nadzieję. Godność. Marzenia. I będzie brała i brała aż nic już nie zostanie.”

Vanessa prowadzi swój kanał na YouTube, podróżuje po świecie, korzysta z darowanego jej czasu i zbiera pieniądze na badania i walkę z ALS. Stara się pomagać też swojej pogubionej i ciężko doświadczonej rodzinie i zabezpieczyć ich na przyszłość.

Kiedy poznaje swojego sąsiada zza ściany, wziętego prawnika Adriana Copelanda stawia między nimi wyraźne granice. Mężczyzna staje się jej najlepszym przyjacielem, ale na nic więcej nie może liczyć. Tymczasem los ma w tej kwestii zupełnie inne plany…

Powieść Abby Jimenez dotyka niezwykle bolesnego tematu jakim jest życie z wyrokiem. Tak naprawdę tragedię tej sytuacji mogą do końca zrozumieć tylko osoby nieuleczalnie chore. Ale muszę Wam powiedzieć, że historia Vanessy ściśnie za serce każdego z nas. Jest przepiękna, wzruszająca i przejmująca, choć niepozbawiona malutkiej iskierki nadziei. Pisząc swoją książkę autorka inspirowała się prawdziwym życiem youtuberki i aktywistki Claire Wineland zmagającej się z mukowiscydozą. Być może właśnie dlatego powieść jest tak realistyczna i pełna skrajnych emocji. Lekturze towarzyszy podziw, ale i przygnębienie, radość i uśmiech przenikające przez łzy smutku i zwątpienia, zrozumienie w zderzeniu z bezsilnością i niesprawiedliwością. To wszystko w połączeniu z ciągłą niepewnością co do dalszych zdarzeń sprawia, że od książki trudno się oderwać.

Cudowna relacja łącząca Vanessę i Adriana nosi w sobie pierwiastek tragiczny, świadomość doczesności i… końca. A mimo to jest dla nas, podobnie jak dla samych bohaterów kojącym balsamem i stanowi panaceum na to, co nieuniknione.

Bardzo dobrze nakreślone stosunki panujące w rodzinach obojga bohaterów zmuszają do zastanowienia. Czy warto chować urazę, nienawidzić, uciekać i chować głowę w piasek odpowiedzcie sobie sami. Pamiętajcie jednak, że życie jest zbyt krótkie…

Powieść Abby Jimenez mimo wielu trudnych kwestii jest pozytywna i optymistyczna w swojej wymowie. Pozostawia w naszej pamięci wiele głębokich przemyśleń, także tych natury egzystencjalnej, a to sprawia, że nosi znamiona powieści ponadczasowej.

Jeśli lubicie naprawdę życiowe, ciekawe i niebanalne powieści obyczajowe, w których warstwa psychologiczna odgrywa istotną rolę, a emocje nie pozwalają odetchnąć to sięgnijcie po książki Abby Jimenez. „Życie jest zbyt krótkie” już czeka na Was w księgarniach.

Książki Abby Jimenez zajmują szczególne miejsce w moim sercu. Jej wspaniałe powieści romantyczne to także historie o życiu i współczesnych problemach. Ogromnie liczyłam, że "Życie jest zbyt krótkie" okaże się książką, której nigdy nie zapomnę i moje oczekiwania zostały spełnione, bo chociaż kocham całą serię to moi, zdaniem ten tom okazał się najlepszy i wyjątkowy pod każdym możliwym względem.

Abby Jimenez może pochwalić się wyjątkowym talentem literackim. Kreśli dojrzałe obrazy wydarzeń, które bez problemu potrafimy przełożyć na współczesne życie a co za tym idzie jej książki są pełnowymiarowe oraz szczere. W każdym tomie mamy przyjemność poznania losów innej pary bohaterów a co za tym idzie maluje się przed nami inna historia o miłości, szansie, nadziei oraz dążeniu do wyznaczonego celu. Za każdym razem także otrzymujemy życiową prawdę kryjącą się gdzieś na drugim planie, pozwalającą zauważyć, że autorka nie pisze banalnych, typowych romansów a opowieści, które mają swoje konkretne przesłanie.

Tym razem na pierwszym planie pojawia się Adrian i Vanessa. On, przystojny i pewny siebie prawnik ona, yotuberka z masą prywatnych problemów na koncie. Poznają się przez zupełny przypadek, gdy Adrian zaniepokojony głośnym płaczem dziecka ratuje Vanessę z opresji. Tak rodzi się pomiędzy nimi wspaniała przyjaźń, która nie powinna przerodzić się w nic innego, ponieważ obydwoje deklarują niechęć do związków oraz miłości. Tylko czy tak szczera i otwarta na siebie relacja powinna opierać się chemii pomiędzy bohaterami?

Cudowna kreacja Adriana oraz Vanessy pozwala postawić tą dwójkę na podium ulubionych bohaterów. Ciężko jest zepchnąć z tego miejsca wcześniejsze postacie wykreowane przez Jiminez, ale muszą ustąpić tym, którzy naprawdę na to zasłużyli. Vanessa chwyta za serce swoją odwagą, determinacją i walką z życiem, gdy przekonana o swojej nieuleczalnej chorobie prowadzi blog podróżniczy, opiekuje się malutkim dzieckiem swojej uzależnionej od narkotyków siostry a także pomaga w pracy nad pewnym bardzo ważnym lekiem. Adrian ma również swoją historię, swoje mroki przeszłości, które nieustannie mu towarzysza i chyba właśnie ta trudna przeszłość łączy bohaterów w związek, który wyciska z oczu łzy wzruszenia. Kibicowałam im do ostatniej strony trzymając kciuki nie tylko za szczęśliwe zakończenie podjętego wątku romantycznego, ale także za zamknięcie wszystkich trudnych spraw, które nie dawały im spokoju.

"Życie jest zbyt krótkie" porusza wiele ważnych tematów, które przewijają się na drugim planie. Opowiada o trudach wychowywania dzieci, o uzależnieniu, o zbyt szybko przemijającym życiu. Stawia przed czytelnikiem wyzwania, które muszą pokonywać bohaterowie i pozwala w pełni zaangażować się w opowieść po brzegi wypełnioną emocjami. To kolejna niesłychanie dobra, niezapomniana, warta każdego przeczytanego słowa powieść Abby Jimenez, która pozostawia daleko w tyle inne książki romantyczne, pokazując, że w tym gatunku można jeszcze wiele zdziałać, gdy przestanie się podążać utartymi schematami.

ALS, stwardnienie zanikowe boczne, to podstępna choroba, na którą do dziś nie ma skutecznego lekarstwa. Mimo iż występuje stosunkowo rzadko, to jest niezwykle inwazyjna, odbierając powoli, krok po kroku, sprawność i możliwość normalnego funkcjonowania, ostatecznie zamykając sprawny umysł w niesprawnym, umierającym ciele. Chory cały czas jest świadomy tego, że jego kres dobiega końca, a lekarstwa, nawet jeśli uda im się spowolnić chorobę, to niestety nie są w stanie jej zatrzymać, a tym bardziej – cofnąć.

Vanessa Price boleśnie doświadczyła tego, jak brutalna jest to choroba i jakie żniwo zbiera. W jej rodzinie chorują na ALS kolejne pokolenia, chora była zarówno babka, ciotka, jak mama i starsza siostra. A choć matka zginęła ostatecznie w wypadku samochodowym, to Vanessa była świadkiem rocznej walki swojej siostry o życie – w tym przypadku choroba zaatakowała z ogromną siłą, pozwalając żyć młodej kobiecie zaledwie rok. To sprawiło, że rodzina nie tylko znalazła się na skraju bankructwa, ale problemy całkowicie zniszczyły też ojca Vanessy. Teraz wegetuje ON w rozpadającym się domu, a wszystkie rachunki reguluje Vanessa. Zresztą sponsoruje nie tylko jego, ale też swoje przyrodnie rodzeństwo – utracjusza Brenta, rozkręcającego wciąż kolejne interesy i swoją siostrę Annabel – narkomankę nieudolnie próbującą wyjść z nałogu.

Vanessa nosi na sobie brzemię odpowiedzialności, ale i widmo choroby. Z racji tego, iż ALS nie da się prosto zdiagnozować, nie może być pewna, że ona też nie zachoruje, zatem po śmierci swojej siostry postanowiła żyć tak, jakby każdy dzień miał być jej ostatnim. Rzuciła pracę, zlikwidowała fundusz emerytalny, podwiązała jajowody, by nikomu nie przekazać już choroby i z przekonaniem, że nigdy nie wejdzie w związek, ruszyła w podróż. Swoje postanowienie nagrała i wrzuciła na YT, nawet nie spodziewając się, że ten filmik stanie się jej nowym zawodowym początkiem. Teraz jest popularną youtuberką podróżniczą, która całkiem nieźle zarabia na swoich filmach, ale wszystko wskazuje na to, że i ten etap w jej życiu się kończy.

Annabel bowiem urodziła dziecko, które beztrosko podrzuciła siostrze znikając bez śladu. Vanessa zatem tymczasowo sprawuje opiekę nad noworodkiem, borykając się z coraz większymi problemami z mięśniami ręki, co może wskazywać właśnie na początek choroby. Jest świadoma, że w takiej sytuacji ma niewiele czasu, by zabezpieczyć swoją rodzinę na wypadek swojej śmierci, a przy tym musi znaleźć odpowiednią rodzinę dla małej Grace. Zanim to jednak nastąpi, musi położyć ją spać, co okazuje się niewykonalne…

Wycie niemowlaka nie daje spać Adrianowi Copelandowi, którego apartament sąsiaduje z mieszkaniem Vanessy. Tak naprawdę to cały budynek jest jego własnością, a Adrian dodatkowo pracuje w znanej kancelarii adwokackiej, w której jest wspólnikiem. Zajmuje się prawem karnym i jest w tym bardzo dobry, głównie z uwagi na to, że praca stanowi całe jego życie. Nie ma znajomych, nie wyjeżdża na wakacje, a ostania kobieta z którą wiązał nadzieję na trwały związek właśnie poinformowała go, że … ma męża. Nic zatem dziwnego, że Adrian nie planuje już z nikim się wiązać.

Co się staje, gdy spotka się kobieta, która nie chodzi na randki z mężczyzną z jej marzeń, który już nigdy nie chce iść na randkę? Jedno jest pewne – będzie intrygująco i wciągająco, o czym przekonamy się dzięki powieści autorstwa Abby Jimenez pt. „Życie jest zbyt krótkie”. Opublikowana nakładem Wydawnictwa MUZA SA książka, to nie zwyczajny romans, ale niezwykle głęboka opowieść o przyjaźni, odpowiedzialności oraz traktowaniu życia w taki sposób, by każdy dzień był ostatnim. Lektura jest adresowana nie tylko do osób chorych, ale wszystkich, którzy nie doceniają swojego życia i tego, że mają tak naprawdę nieskończone możliwości, by się nim cieszyć.

Frapująca i daleka od banału fabuła, doskonale skonstruowani bohaterowie, których łączy piękna przyjaźń, oryginalna rodzinka Vanessy i słodka Grace sprawiają, że książka jest niczym balsam na naszą duszę, ale i spora doza motywacji, by zmienić swoje życie, zanim będzie na to zbyt późno.

"Nigdy nie będę miała męża. Ani własnej rodziny. Cholera, nigdy już nawet nie będę miała chłopaka.

ALS mi to odebrało, tak jak odebrało mi wiele innych rzeczy. Ta choroba była nie tylko złodziejką życia. Kradła także nadzieję. Godność. Marzenia. I będzie brała i brała, aż nic już nie zostanie.

Nawet ja."

Przepiękna opowieść o przyjaźni, która przeradza się w miłość, a na której cieniem kładzie się widmo śmiertelnej choroby. Co można napisać nowego o książce, którą zachwyca się praktycznie cały, bookstagramowy świat?

W moim przypadku te odczucia są jeszcze bardziej zintensyfikowane, ponieważ to było moje pierwsze spotkanie z autorką, więc siła rażenia tej książki dosłownie powaliła mnie na łopatki.

"Życie jest zbyt krótkie" przeczołga was emocjonalnie, będziecie się śmiać, płakać, głośno wzdychać oraz wstrzymać oddech z niepokoju, dlatego przygotujcie się na prawdziwy rollercoaster emocji. Abby Jimenez pokazuje, że prostota i subtelność, jest tym czego potrzeba, żeby, z wydawałoby się, banalnej historii miłosnej stworzyć prawdziwe love story, które porusza do głębi. Nie wiem czy kiedykolwiek zapomnę o tej książce, zatem nie zastanawiajcie się długo, tylko wybierzcie się, razem z Adrianem i Vannessą, w tę niezwykle emocjonującą podróż, będziecie zachwyceni.

"Była światłem, które widziałem pod powiekami jeszcze długo po tym, gdy przestałem na nie patrzeć - a chciałem patrzeć bez przerwy."

@wydawnictwomuza

Abby jest autorem poruszającym ogromnie trudne i delikatne tematy. Historia ukryta w kartkach książki, jest niebywale zapadająca w pamięć. O ile, zawsze przypadki rządzą naszym życiem, o tyle bohaterowie spotkali różnież, niebywałe szczęście. Sąsiedzkie najście w środku nocy spowodowane hałasem połączy Vanessę i Adriana na zawsze. Tylko te na zawsze, może wcale nie oznaczać długiego czasu. On jest prawnikiem, pracoholikiem, sztywniakiem, z którego zadrwiła kobieta. Ona jest znaną youtuberką, żywiołową i bardzo kolorową istotą, której życie wciąż płata paskudne figle, ale bierze je takim jakie jest. Dwa przeciwieństwa, dwa różne światy, dwie całkiem inne osobowości, a jednak tworzą interesujący duet.

Jeśli uwielbiacie historie w książkach podszyte chorobami, zaburzeniami, ciężkimi przeżyciami losu, uzależnieniami, to ta, jest zdecydowanie dla was. Vanessa myślała, że choruje na rzadką i śmiertelną chorobę, więc korzystała z każdego dnia na maxa, a dodatkowo swoją pracą pomagała innym. Poświęcała się w zupełności dla innych, trochę zaniedbując siebie. Nie chciała się badać, ale wierzyła w słuszność decyzji i nieunikniony koniec. Zmagała się przy tym, z ogromnymi trudnosciami rodzinnymi. Adrian ze smutnego życia jakie wiódł, znalazł światło, dzięki któremu, mógł zmienić wszystko. Jedyne, czego nie uda mu się odmienić to przeznaczenie. Historia miłości ludzi, którzy znaczą dla siebie wiele, ale boją się zrobić pierwszy krok, podejmują ryzyko, odmieniają mimo wszystko wzajemnie swój los. Od przyjaźni do miłości dzieliła ich cienka nić, która w każdej chwili mogła pęknąć. Poświęcenie, nadzieja, wiara, ogromny ciężar komplikacji rodzinnych, chęć niesienia pomocy i nieodwracalne zmiany losowe. Piękna wzruszająca i dogłębnie poruszająca książka, której nie może zabraknąć w waszych zbiorach. Ogromnie polecam i czekam na kolejne książki autorki, które zawsze zajmą zacne miejsce w mojej kolekcji.

„Pamiętaj, że świat nigdy nie daje ci więcej, niż jesteś w stanie udźwignąć.”

Adrian Copeland jest prawnikiem i pracoholikiem. Pewnej nocy budzi go płacz dziecka, zaniepokojony puka do sąsiednich drzwi. Vanessa - to ona otwiera nieznajomemu drzwi – opiekuje się córeczką swojej siostry, która przez narkotyki nie jest w stanie zająć się swoim dzieckiem. Adrian przejmuje niemowlaka od Vanessy, ku ich zdziwieniu i uldze udaje mu się go uspokoić. To nocne spotkanie staje się początkiem ciekawej znajomości, która już wkrótce przeradza się w przyjaźń. Oboje są po trzydziestce, samotni z bagażem życiowych doświadczeń. On niedawno przeżył bolesne rozstanie, ona jest przekonana, że jest chora na nieuleczalną chorobę – ALS. Nie chce nikogo obarczać swoją osobą. Jest dobrze znaną youtuberką, prowadzi kanał podróżniczy.

Od przyjaźni do miłości jest całkiem blisko… Czy będą zdolni do kompromisu? Opowieść pełna subtelności, romantyzmu i trudnych ludzkich problemów. Widmo nieuleczalnej choroby niepokoi, przeraża i wzbudza bezradność. Docenianie każdego dnia, afirmacja życia i radość z bycia tu i teraz. Wymagająca opieka nad małym dzieckiem, poczucie odpowiedzialności. Trudne decyzje i ich konsekwencje.

Klimatyczna, ciepła, bardzo emocjonalna historia, którą czyta się bardzo szybko, nieustająco bawi i wzrusza. Pod płaszczykiem lekkości ma ukryte drugie, niepokojące dno. Zmusza do refleksji, niesie nadzieję. Ukazuje, że pomimo przeciwności warto walczyć i nie poddawać się. Jestem pewna, że jeszcze do niej wrócę. Bardzo, bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :)

Co byście zrobili, gdyby niemowlak zza ściany nad ranem nie dawał spać ? Adrian nie wahał się ani przez chwilę i zapukał do drzwi, gdzie Vanessa opiekowała się córeczką swojej siostry. Jedno spotkanie sprawiło, że wzajemna pomoc, troska i rozmowy stają się dla nich codziennością, czymś naturalnym i dającym ukojenie. Jednak Vanessa to kobieta, która nie chce się angażować w coś więcej. Czy Adrian przedrze się przez jej mury i pokaże, że warto żyć z kimś przy swoim boku ?

„Vanessa mnie zmieniła. Na lepsze. Sprawiła, że zacząłem postrzegać świat w nowym świetle – czy też takim, o którego istnieniu zapomniałem.”

Kiedy Adrian poznaje swoje sąsiadki chce im pomagać, chce spędzać z nimi czas i stać się dla nich kimś więcej. Jednak dziewczyna nie jest taka łatwa, i nie daje się złamać. Co może być tego przyczyną? Czy Vanessa stawi czoło chorobie i będzie walczyć o miłość, czy podda się bez walki i zniknie w samotności ? Czy Adrian na to pozwoli ?

„Zawsze chciałam po prostu żyć. Móc zestarzeć się i mieć więcej czasu. A teraz równie mocno pragnęłam czegoś jeszcze. Pragnęłam jego. Ale prawdopodobnie żadne z moich pragnień nie było możliwe do spełnienia.”

Nie wiem, jak Abby to robi, ale jest jedną z nielicznych Autorek, które tak umiejętnie grają na emocjach i doprowadzają czytelnika do momentu, gdzie nie chcesz odkładać książki ani na moment. Kreacja bohaterów powinna być wzorem dla innych autorów, nie ma nadmiernych, nużących opisów, a bardzo ciekawie przedstawiony wątek choroby oraz relacji od przyjaciół do kochanków. Od tego, jak rodzi się zaufanie, jak uczymy się polegać na drugiej osobie, ale również, jak osoba jest w stanie nas zranić. Wachlarz emocji jest tu gwarantowany.

Polecam Wam książki Abby zarówno wcześniej wydane, jak również i ten tytuł.

Vanessa jest znaną youtuberka, aktualnie opiekuje się córeczką swojej siostry. Pewnego wieczoru kiedy nie może uspokoić dziecka do jej drzwi puka zaniepokojony Adrian - prawnik i sąsiad w jednym - któremu udaje się uspokoić małą Grace.

To spotkanie to początek ich przyjaźni, bo oboje zgodnie twierdzą, że nie umawiają się na randki. Z czym przyjdzie się zmierzyć bohaterom? Co przyniesie im los?

Czytałam poprzednie książki autorki i za każdym razem jestem zauroczona historiami jakie przelewa na strony swoich powieści! Ta książka czyta się po prostu sama i nie sposób się od niej oderwać!

W każdej z książek Abby poruszane są bardzo ważne i za razem trudne tematy - tym razem autorka postawiła na ALS - stwardnienie zanikowe boczne. Znam jedną osobę, która borykała się z tą chorobę i zdaje sobie sprawę z jakim piętnem żyła Vanessa i dlaczego podjęła takie, a nie inne działania.

Autorka porusza w swojej książce również inne problemu, między innymi problemy rodzinne - zarówno w otoczeniu Vanessy, jak i Adriana oraz problem uzależnienia.

Vanessa i Adrian od samego początku poczuli do siebie sympatię, która tak naprawdę z dnia na dzień przeradzała się w coś więcej. Vanessa za wszelką cenę chciała uchronić siebie i bliskich przed brzemiennym skutkami postępującej według niej choroby. Jednak Adrian starał się jak tylko mógł by przekonać Vanessę do zmiany decyzji i podjęcia się badań oraz leczenia, czy skutecznie?

Jestem pewna, że ten opiekuńczy i wrażliwy mężczyzna zaskarbił sobie sympatię wszystkich czytelniczek!

Autorka pokazuje, że z jednej strony należy czerpać z życia to co najlepsze, a jednocześnie, że jedna chwila/zdarzenie potrafi odmienić nasze postrzeganie świata, ale również udowadnia jakim szczególnym pierwiastkiem w naszym życiu jest przeznaczenie. Bo myślę, że Vanessa i Adrian po prostu myśleli na siebie trafić!

Końcówka książki poruszy nawet najtwardsze serca, jestem tego pewna! "Życie jest zbyt krótkie" to pełna ciepła, wzruszeń i emocji książka, która otula jak ciepły koc i zmusza czytelnika do refleksji nad swoim życiem! Muszę przyznać, że teraz ta książka jest moim TOP 1 wśród książek autorki i TOP 5 najlepszych książek tego roku!

A gdyby został ci ostatni rok życia – jak byś go wykorzystał?

Abby Jimenez postawiła właśnie takie pytanie czytelnikowi książki „Życie jest zbyt krótkie”. To opowieść o młodej kobiecie żyjącej z wyrokiem śmierci jakim jest ALS, chorobą genetyczną, którą bardzo trudno zdiagnozować i na którą do dziś nie wymyślono skutecznego leku. Kobieta doskonale wie, jak będzie wyglądała powolna śmierć w męczarniach, ale postanawia resztę swojego życia spędzić w podróży do najbardziej odległych zakątków świata, relacjonując swoje wojaże w intrenecie. Niespodziewanie musi wyhamować bo siostra podrzuca jej noworodka, którym nie jest w stanie sama się zajmować. Vanessa zostaje sama z dzieckiem, którym nie wie jak się zajmować, na szczęście za ścianą mieszka człowiek o wielkim sercu, który za punkt honoru przyjmuje pomoc dziewczynie.

Niespodziewanie tą dwójkę zaczyna łączyć coraz większa więź i choć oni sami nazywają siebie przyjaciółmi, to wszyscy wokoło widzą, że to nie przyjaźń ich łączy a coś znacznie większego.

Tylko czy związek z terminem ważności, który określa ALS ma jakikolwiek sens? Przecież Vanessa stanie się na pewnym etapie choroby tylko obciążeniem dla Adriana, dlaczego ON ma patrzeć na to jak ona powoli gaśnie i odchodzi, przecież miała zwiedzać świat i tak dopełnić życia, tymczasem jej plany ktoś niechybnie zmienił.

Ileż w tej książce jest emocji – cała paleta, są momenty, kiedy wybucha się niepohamowanym śmiechem, żeby za chwilę szlochać ze wzruszenia. Tylko Abby Jimenez potrafi zbudować w swoich książkach takie napięcie. Ona pisze tak pięknie o rzeczach najważniejszych, o przyjaźni, miłości, poświęceniu, odpowiedzialności za drugiego człowieka. Nie daje gotowych odpowiedzi, każe się zatrzymać i zastanowić, postawić fundamentalne pytania.

Przepiękna książka, zdecydowanie najlepsza książka 2021.

„Życie jest zbyt krótkie” to trzeci tom cyklu The Friend Zone. Tym razem historia dotyczy youtuberki Vanessy i prawnika Adriana. Poznają się którejś szaleńczej nocy, gdy zaniepokojony mężczyzna puka do drzwi sąsiadki, gdy ta nie potrafi okiełznać noworodka. Jak się szybko okazuje, mała Grace szybko pokochała Adriana, a to nocne spotkanie stało się początkiem pięknej przyjaźni. Oboje stanowczo deklarują, że nie umawiają się na randki i mają ku temu poważne powody. Adrian jest facetem, który zaliczył niedawno bolesne rozstanie, a Vanessa przekonana, że cierpi na ALS, nie chce nikogo obarczać swoimi problemami. Tylko czy ich przyjaźń wytrzyma pragnienie bliskości?

Uwielbiam Abby Jimenez! Swoimi historiami sprawia, że całkowicie się zatracam. Tworzy tak genialne i wciągające fabuły, że trudno się choćby na chwilę oderwać. Tym razem ponownie się nie zawiodłam. Nie potrafię wybrać, która jej książka wzruszyła mnie bardziej. Tematy poruszane w tym tomie zdecydowanie nie należą do najłatwiejszych. Nieuleczalna choroba, bezradność i strach przed utratą ukochanej osoby. Podczas czytania książki byłam pewna, że będąc w sytuacji, w której znalazła się główna bohaterka, zachowałabym się tak samo. Natomiast szybko znalazłam się pod ścianą, gdy poczułam strach Adriana. „Życie jest zbyt krótkie” niesie za sobą bardzo ważne przesłanie, a mianowicie, że trzeba czerpać z życia pełnymi garściami, bo nie wiemy, kiedy się skończy. Historia miłosna Adriana i Vanessy była jak miód na moje serce. Idealna, zaczynająca się od prawdziwej przyjaźni. Gorąco zachęcam sięgnąć po tę po brzegi wypełnioną prawdziwymi emocjami lekturę. Obiecuję emocje nie z tej ziemi!

Adrian właśnie spędza czas ze swoją kobietą, jednak okropny płacz dziecka, który do chodzi za ściany, zdecydowanie im przeszkadza. Mężczyzna postanawia iść sprawdzić, co się dzieje. Drzwi otwiera mu młoda kobieta, po której widać, że jest wyczerpana do tego stopnia, że kiedy proponuje jej potrzymanie malca, po chwili zastanowienia się zgadza. Kiedy ona się kąpie, Adrian odkrywa, dlaczego dziecko tak bardzo płacze, w pajacyku zawieruszył się kawałek metki, który podrażniał skórę. Zadowolony z siebie wraca do mieszkania, jednak to nie koniec atrakcji na tę noc. Jego dziewczyna informuje go, że to koniec, a na dodatek ma męża. Adrian czuje się oszukany.

Vanessa nigdy nie miała łatwego życia, ale już się do tego przyzwyczaiła. Jest youtuberką, jeździ po świecie i zarabia, nagrywając filmy. Jednak chwilowo uwięziona jest w kawalerce z maleńką córeczką siostry. Maleństwo na ogół grzeczne, dziś mocno daje popalić, a ona, chociaż bardzo się stara, nie ma pojęcia, co się dzieje. Zmęczona, rozdrażniona otwiera drzwi sąsiadowi, dla którego nie jest zbyt miła (no bo jeśli by potrafiła uspokoić małą, to dawno by to zrobiła), jednak kiedy ON proponuje, że weźmie małą na chwilę na ręce, żeby ona mogła się „ogarnąć”, nie zastanawia się długo. Na dodatek, kiedy wychodzi po ekspresowym prysznicu, okazuje się, że jej mała podopieczna smacznie śpi.

Vanessa i Adrian zaczynają się poznawać, a między nimi zaczyna rodzić się przyjaźń. Wspólnie spędzony czas wiele znaczy dla obojga. Mężczyzna zaczyna mniej czasu spędzać w pracy, a więcej z dwiema kobietami, które skradły jego serce, o czym nie powie nikomu. W końcu obiecali sobie z Vanessą, że to będzie tylko przyjaźń. Równie dla niej Adrian zaczyna znaczyć więcej niż tylko przyjaciel, jednak ona musi teraz myśleć o czymś innym. W jej rodzinie ALS zbiera mocne żniwa i kobiety umierają przed 30 urodzinami, a ona niebawem je obchodzi. Musi zapewnić opiekę siostrzenicy, a także tacie i rodzeństwu. Musi załatwić wszystkie ważne sprawy przed śmiercią, tym bardziej że już ma pierwsze objawy choroby. Czy zdąży wszystko pozałatwiać? Czy Vanessa i Adrian będą tylko przyjaciółmi? Jak bardzo zmieni się życie obojga od pamiętnej nocy? Co stanie się z malutką siostrzenicą Vanessy?

Historia w książce bardzo mi się podobała i niejednokrotnie mnie zaskoczyła. To historia o młodej dziewczynie, która przeszła w życiu bardzo wiele i chociaż podejrzewa u siebie śmiertelną chorobę, bardziej troszczy się o siostrę, brata i ojca niż o siebie. To historia o mężczyźnie, dla którego najważniejsza była praca do momentu aż w jego życie nie wkradły się dwie kobiety z sąsiedztwa. W książce poruszonych jest kilka niełatwych tematów jak ALS, zbieractwo, narkomania. Osobiście od książki nie mogłam się oderwać, a podczas czytania towarzyszyło mi wiele emocji, niejednokrotnie miałam świeczki w oczach.

Bohaterowie ciekawi, dający się lubić.

Vanessa przeszła bardzo wiele. Jej mama i siostra zmarły, obie chorowały na ALS. Jej ojciec się załamał i zrobił z domu śmietnik (nie da się tego inaczej ująć). Jej przyrodnia siostra jest narkomanką, na dodatek nie interesuje się własną córką, którą jej zostawiła pod opieką. Jej przyrodni brat żeruje na niej, zamiast wziąć się do samodzielnej pracy. To bardzo dużo jak na jedną kobietę, a mimo wszystko nie tylko się nie poddała, ale również „zaraża” pozytywnym myśleniem. To bohaterka, którą bardzo polubiłam, której mocno kibicowałam i szczerze podziwiałam.

Adrian jest pracoholikiem, a przynajmniej był do czasu, aż nie poznał swojej sąsiadki. Ona go zmieniła, pokazała jak cieszyć się życiem. Jest przystojny, seksowny, a jednocześnie dobry i opiekuńczy. Osobiście go polubiłam.

„Życie jest zbyt krótkie” to książka, która bardzo mi się podobała i z wielką przyjemnością polecam.

Recenzja podana również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

🌞"Co ludzie, których znasz przez całe życie, a nigdy nie staną ci się bliscy. A są tacy, którzy już są w twoim sercu, nawet zanim jeszcze na nich spojrzysz

🌞"Świat nigdy nie daję ci więcej, niż jesteś w stanie udźwignąć"

🌞" (...) Nie wszystko da się naprawić. Nie zawsze da się sprawić, że wszystko będzie dobrze (...)"

🌞"Są rzeczy gorsze niż śmierć – bo utrata tego, dla czego warto żyć, jest z pewnością gorsza"

Czy lubicie książki, które swoją treścią wzruszają i skłaniają do przemyśleń? Ja bardzo! Czy "Życie jest zbyt krótkie" skłoniło mnie do pewnych przemyśleń?

Główna bohaterka jest Vanessa. To młoda , ale bardzo doświadczona przez los dziewczyna. Prowadzi kanał na YouTube, a zarobione w ten sposób pieniądze przekazuje na badania nad ALS.

Opiekuję się córka jej siostry, która zmaga się z uzależnieniem od narkotyków. Pewnego dnia mała Grace płacze bez ustanku i nie może się uspokoić. Z pomocą przychodzi sąsiad-Adrian. Od tej chwili życie tej trójki zmieni się o 180 stopni. Czy między nimi zrodzi się uczucie? Jak zareaguje Adrian, gdy dowie się, ze Vanessa podejrzewa u siebie ALS? Czy kobieta choruje na nieuleczalną chorobę?

Ojej! Co to była za książka! Jak wiecie jestem fanką Abyy Jimenez i jeszcze nigdy nie zawiodłam się na jej dziełach. "Życie jest zbyt krótkie" to poruszająca, skłaniająca do refleksji historia, która zostaje w sercu na dłużej. Naprawdę nigdy jej nie zapomnę. Uwierzcie mi, ale bałam się ją przeczytać... Dlaczego? Widziałam, ze autorka zapewni rollercoaster emocji. Tak właśnie było. Płakałam, śmiałam się, denerwowałam się i wzruszam. Czułam wszystkie emocje bohaterów. Najbardziej przeżywałam emocje Adriana. Było mi go tak szkoda. Chciałam go jakoś pocieszyć, tak jakby istniał naprawdę. Książka porusza wiele życiowych doświadczeń, takich uzależnienie od narkotyków, zbieractwo. Pokazuję nam, z jakimi problemami zmagają się rodziny oraz osoby z ALS,

Uwierzcie mi, ale po skończonej lekturze docenicie swoje dotychczasowe życie. Gorąco polecam 💜

"Nie miałeś w życiu wiele szczęścia. Niejeden spadł na ciebie cios. Były powroty i odejścia. Lecz zawsze był ten ktoś. Życie jest za krótkie, żeby pić marne wino. Życie jest za krótkie, by miłości dać zginąć. Życie jest za krótkie, żeby się nie spieszyć. Życie jest za krótkie, by się nim nie cieszyć....."

Ten fragment piosenki śp Krzysztofa Krawczyka towarzyszył mi przez większość czasu kiedy czytałam kolejną już książkę od Abby Jimenez dzięki uprzejmości @wydawnictwomuza. Myślę że te słowa idealnie pasują do fabuły książki.

Abby po raz kolejny przeszła samą siebie tworząc cudowną historię z przesłaniem. Historię o kobiecie z pasją, dobrym sercem a jednocześnie z krążącym nad nią widmem straszliwej i nieuleczalnej choroby jaką jest ALS czyli stwardnienie zanikowe boczne. Historię kobiety która mimo strachu że każdy kolejny dzień przybliża ją do wyroku podjęła się opieki nad swoją siostrzenicą.Jest to opowieść o tym że czasem trzeba zobaczyć coś więcej niż czubek własnego nosa, a czego właśnie dokonał przystojny prawnik Adrian kiedy nad ranem stanął w drzwiach mieszkania swojej sąsiadki oferując jej pomoc. Wzięty prawnik zaczarował tamtego dnia nie tylko płaczące niemowlę ale i swoją sąsiadkę. Z drugiej strony jest to również historia o tym żeby nie wstydzić się o pomoc poprosić. Bo czasem są w życiu rzeczy które nas przerastają, z którymi sobie zwyczajnie nie radzimy i dobrze jest mieć wtedy kogoś kto na kogo można liczyć."Życie jest za krótkie " to rozczulająca i pouczająca opowieść którą polecić mogę każdemu. Choćby tak profilaktycznie bo autorka wplotła w fabułę motyw choroby z którą boryka się na świecie sporo osób. Wiele z nich nawet nie wie, że żyje z tykającą bombą, która w każdej chwili może uderzyć. Najważniejszymi przesłaniami jakie wyłapałam z lektury są po pierwsze "Badajmy się, dbajmy o swoje zdrowie, nie bagatelizujmy jak nam się wydaje błahych symptomów i objawów. Po drugie choroba nie powinna być przeszkodą do tego by marzyć i spełniać swoje marzenia, do tego by kochać i być kochanym. Po trzecie cieszmy się każdą chwilą bo nigdy nie wiemy co będzie jutro.

Serdecznie dziękuję @wydawnictwomuza za egzemplarz recenzencki

„NIE. NIE POZWOLĘ CI NA TO. NIE POZOWLĘ CI SIĘ PODDAĆ”

Vanessa to znana youtuberka, która zwiedziła chyba cały świat. Z dnia na dzień jej życie wywraca do góry nogami noworodek którym musi się teraz zająć. Jej uzależniona od narkotyków siostra nie jest zdolna do opieki nad córką, porzucając ją z dnia na dzień.

Adrian to wzięty prawnik, który jak nikt ceni sobie prywatną przestrzeń i spokój. Ogłuszający płacz dziecka, bezsenna noc i spotkanie które zmienia ich życia to dopiero początek tej… przyjaźni.

On zraniony po ostatnim bolesnym i nagłym rozstaniu. Ona unikająca miłości jak ognia, nie chcąc obciążać nikogo swoimi problemami i nieuleczalną chorobą…

Ta historia jest wspaniała. Wzruszająca i pouczająca, a do tego przezabawna. Tematy poruszane w tej książce nie należą do najłatwiejszych. Trudne dzieciństwo, nieuleczalna choroba, załamanie psychiczne bliskiej osoby, powolna śmierć i ta ogłuszająca bezradność. Czy przy takim bagażu można żyć i cieszyć się z życia? Okazuje się tak! Główna bohaterka jest tego idealnym przykładem. Swoją determinacją i żarliwością dodawała mi sił! Każdy jej smutek był moim smutkiem, każda jej radość była moją radością. Chyba po raz pierwszy aż tak emocjonalnie dałam się porwać historii.

Czytając historię Vanessy i Adriana czułam się jak podglądaczka, która chłonie ich życie całą sobą. Ta książka zmusiła mnie do chwili refleksji i zadumy. Obawy głównej bohaterki przełożyłam nieświadomie na swoje życie, weryfikując te ważne i mniej ważne aspekty życia. Od tej pory tak jak Vanessa mam zamiar cieszyć się z każdej nawet najmniejszej drobnostki i nie zostawiać nic na „lepszą okazję”. Nieziemsko drogie wino na spotkanie z przyjaciółmi, krem na specjalne okazje, sukienka tylko na ważne wyjścia – nie nic z tych rzeczy. Wszystko na co mam ochotę biorę tu i teraz. Ostatecznie nikt z nas nie wie czy będzie jakieś jutro…

Czy uważacie, że życie jest zbyt krótkie? Myślę, że z biegiem upływu lat każdy się z tym stwierdzeniem zgodzi. Co jednak zrobić, gdy czyjeś życie gaśnie zdecydowanie zbyt szybko?

Uwielbiam thrillery, kryminały, mocne i brutalne książki ale wiecie co, od czasu do czasu potrzebuję historii, która da mi odrobię oddechu… Muszę zdradzić Wam pewien sekret🤫 W głębi duszy jestem niepoprawną romantyczką, dlatego z chęcią sięgam po książki, które powodują motylki w brzuchu😅 A gdy wszystko jest okraszone odpowiednią dawką humoru, który do mnie trafia to już zupełne miodzio! Najbardziej jednak trafiają do mnie słodko gorzkie historie, które uświadamiają nas, co jest w życiu najważniejsze…

Przepadałam, zauroczyłam się i zakochałam. Tak, tak. Mówię oczywiście o książce „Życie jest zbyt krótkie”.

Czy możliwa jest przyjaźń między mężczyzną, a kobietą? Czy może zawsze będzie to podszyte jakimś głębszym uczuciem?

Vanessa wie, że nie może sobie pozwolić na żaden związek. Nie po tym co spotkało jej matkę i siostrę. Nie może świadomie nikogo skazać na ból i cierpienie. Zupełna przypadkowa znajomość wchodzi jednak stopniowo na niebezpieczne tory.

Pomiędzy pięknym uczuciem, które stopniowo rodzi się między bohaterami, poznajemy też ból i strach. Strach przed tym, co wydaje się nieuniknione, co wydaje się być zbyt szybkie… Strach o życie, które stoi pod znakiem zapytania. Które w każdej chwili może rozpocząć ostatnie odliczanie…

Piękna i wzruszająca historia, która niejednokrotnie przyprawiła mnie o śmiech oraz łzy… Były chwile wzruszenia, radości i humoru, ale były też takie, które uderzały w moje wrażliwe serducho i ciężko mi było urltrzymac emocje na wodzy…

Jak się zakończy ta historia? Czy będzie happy and? Koniecznie sprawdźcie sami! Polecam ją z całego serca!

„Życie jest zbyt krótkie” to tytuł najnowszej książki Abby Jimenez. Autorka tym razem przedstawiła nam historię Vanessy i Adriana. On jest zabójczo przystojnym prawnikiem. Ona prześliczną youtuberką, która przekonana jest, że cierpi na nieuleczalną chorobę – ALS, którą odziedziczyła po mamie. Ich znajomość rozpoczyna się jednej nocy, gdy Adrian przychodzi jej na pomoc przy płaczącym dziecku, którym tymczasowo opiekuje się Vanessa. Nie sądzili, że będzie to początek pięknej przyjaźni. On nie szuka partnerki, ponieważ dopiero przeżył bolesne rozstanie. Ona nie chodzi na randki. ponieważ nie wie ile czasu jej zostało.. Jednak los ma co do nich inne plany..

Nigdy nie sądziłam, że spotkam na swojej drodze książkę, która tak mnie przemieli emocjonalnie. Od samego początku, gdy tylko zapoznałam się z jej opisem wiedziałam, że będzie to bardzo emocjonalna książka, a w zasadzie idealny wyciskacz łez. Znając wcześniejsze powieści autorki wiedziała, że czeka nas prawdziwe załamanie emocjonalnie. Nie odbierajcie jednak moich słów zbyt poważnie, ponieważ nie piszę tego złośliwie. Uważam, że jest to NAJBARDZIEJ WARTOŚCIOWA książka jaką kiedykolwiek czytałam. Autorka wdziera się w nasze serce, naszą duszę i trzyma mocno. Pokazuje jak ważne jest to aby żyć, a nie tylko wegetować. Uczy, że każdy dzień jest ważny. Każda błahostka ma znaczenie. Uczy nas tego aby nie odkładać nic na później, bo tego później może po prostu nie być. Pokazuje ile radości można czerpać z życia. Autorka porusza wiele problemów, nie tylko problem nieuleczalnej choroby. Porusza problem wybaczenia w rodzinie, problem z uzależnieniem oraz wiele innych takie jak ataki paniki czy strach przed lataniem samolotami.

Jestem ogromnie wdzięczna losowi i wydawnictwu za możliwość przeczytania tej pięknej historii, która wielokrotnie złamała mi serce. Jednak nie żałuję, żadnej łzy, która popłynęła podczas czytania. Każda z nich nauczyła mnie czegoś nowego. A z pewnością nauczyła mnie szacunku do czasu. Czasu, którego nie wiemy jak dużo mamy. Jeśli jest tutaj ktoś kto jeszcze się waha czy warto, uwierzcie warto. W moim odczuciu jest to jedna z piękniejszych lekcji życiowych.

Uważam, że więcej nie muszę dodawać, ponieważ wiem, że ta historia obroni się sama. A Wam życzę miłej lektury i zachęcam do przeczytania tej wyjątkowej historii, która z pewnością poruszy wasze serca.

A na koniec pozostawię wam jeszcze jeden z cytatów:

„Pamiętaj, że świat nigdy nie daje ci więcej, niż jesteś w stanie udźwignąć.”

Pamiętacie jak zachwycałam się książkami "To tylko przyjaciel" i "Miłość szuka właściciela"?

Sięgając po "Życie jest zbyt krótkie" nie wiedziałam czym jeszcze może zaskoczyć nas Abby Jimenez, bo że zaskoczy, nie miałam najmniejszej wątpliwości. W tym przypadku sprawdziła się reguła, że z każdą następną książka autorka jest coraz lepsza.

Abby Jimenez posiada niesamowitą umiejętność wplatania w swoje romantyczne i zabawne historie niezwykle ważnych tematów. Tym razem była to nieuleczalna choroba, ciężka do zdiagnozowania.

Główna bohaterka Vanessa podejrzewa, że tak samo jak jej matka i siostra może być chora na stwardnienie zanikowe boczne (ALS), co wiąże się z ograniczonym czasem, który jej pozostał.

Co byście zrobili, gdybyście wiedzieli ile życia wam zostało?

Vanessa postanawia zwiedzać świat i cieszyć się każdym dniem nagrywając przy okazji filmiki na vloga wspierając fundację zajmująca się badaniami nad ALS. Nie zbliża się do nikogo w obawie przed zranieniem bliskich, kiedy odejdzie.

Ale nie zawsze jest tak, jak sobie zaplanujemy i los stawia na drodze Vanessy dwie osoby, które diametralnie zmienią jej życie.

Abby Jimenez po raz kolejny zestawiła w swojej powieści dwie przeciwności: Vanessę, dziewczynę-motyla, pełną spontaniczności i optymizmu, i ułożonego prawnika Adriana, który ma obsesję na punkcie kontrolowania wszystkich aspektów życia.

Kim staną się dla siebie bohatetowie i jak odmienią swoje życie?

To, że ta powieść mnie wzruszyła chyba nie muszę wam mówić. Łzy się lały strumieniami i to nie jeden raz. Autorka wciąga czytelnika w skomplikowaną relacje miedzi bohaterami, niespiesznie, ale interesująco pokazując wszystkie jej niuanse, po czym na zakończenie serwuje totalny odlot, niesamowitą wrzutę emocji, które nami targają. Coś niesamowitego!

Uwielbiam wielowarstwowość bohaterów i wątków poruszanych przez autorkę, a również lekkość przekazu.

Jeżeli szukacie lektury, która was zachwyci i od której nie będziecie mogli się oderwać, ta książka jest dla Was.

Ona jest popularną youtuberką, która zwiedziła pół świata, chcąc wycisnąć z życia jak najwięcej.

On jest wziętym prawnikiem, którego sukcesy w pracy rekompensują nieudaną sferę uczuciową.

Oboje postanowili odłożyć miłość na bok - jednak ona ma względem nich całkowicie inne plany.

Sięgając po kolejną pozycję Abby spodziewałam się raczej zabawnej, romantycznej historii, z którą spędzę kilka przyjemnych godzin, odłożę na półkę i po pewnym czasie kompletnie o niej zapomnę. Z pewnością nie oczekiwałam tak ogromnego emocjonalnego rollercoastera, podczas którego momentami śmiałam się w głos, by za chwilę czuć coraz mocniej wzbierające w moich oczach łzy - dawno nie czytałam książki, która wywołała we mnie tak skrajne emocje.

Jimenez przelała na karty papieru historię dogłębnie poruszającą, ale przy tym dającą iskierkę nadziei. Przesiąkniętą po brzegi dawką tak potrzebnego i rozbrajającego humoru, który idealnie równoważył momentami naprawdę trudną tematykę. I wypełnioną postaciami, którym nie sposób nie kibicować. Abby poruszając motyw walki z nieuleczalną chorobą subtelnie dotyka najczulszych strun czytelnika, tym samym zmuszając go do chwili refleksji.

"Życie jest zbyt krótkie" to jedna z tych słodko - gorzkich historii, którą po prostu trzeba poznać. I którą przede wszystkim trzeba poczuć. Przepiękna w swojej prostocie i ukrytej na jej kartach szerokiej gamie emocji - polecam z całego serca, już teraz wiem, że znajdzie się w mojej topce tego roku!

"Dech mi z zaparło - zupełnie jakby burza wyważyła drzwi. Wszystko we mnie wybuchło chaosem emocji. Serce zaczęło mi walić, zalała mnie nagła fala nadziei."

Abby Jimenez wraz z pierwszą książką z tego cyklu trafiła na listę moich ulubionych autorek, po które sięgam w ciemno. Mam ogromną świadomość, iż spędzając czas z jej powieścią, będzie ona czymś wyjątkowym i pełnym wielu niespodzianek. Jednocześnie realizm tych wydarzeń, jak i bohaterów jest odczuwalny od pierwszych stron. Mamy tutaj do czynienia z historią Vanessy i Adriana. Oboje w podobnym wieku, ON prawnik zaś ona znana youtuberka - niby inne światy, a jednak łączy ich dość sporo. Ich relacja i to jak ogromnym byli dla siebie wsparciem w przeróżnych życiowych chwilach, wywarło na mnie niemałe wrażenie. Abby stworzyła coś niesamowitego, a jednocześnie dość oryginalnego. Nie jesteśmy w stanie zapomnieć o książce ot, tak po przeczytaniu, ponieważ skłania ona nas czytelnika do refleksji i tego by, czerpać radość z życia, póki żyjemy. Lekkość tej historii zaskakuje, gdyż poważnych dramatów z przeszłości, jak i dotyczących teraźniejszości nie brakuje w życiu Vanessy jak i Adriana. Są oni ze sobą bardzo blisko, a jednocześnie czegoś tu brakuje. Kiedy w końcu to coś znajdują, jestem szczęśliwa razem z nimi. Ogromnie polecam zapoznać się z twórczością autorki, nie bądźcie obojętni, jeśli należycie do fanów dobrych, pełnych emocji i jakże życiowych obyczajówek z elementem romansu, który się wyróżnia. Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Muza.

To cudeńko ma 10 listopada swoją premierę. 💖 Jeśli jeszcze nie znacie Abby Jimenez i jej poruszających powieści, koniecznie musicie to zmienić! Autorka ma talent do pisania w lekki, magiczny sposób, nawet o trudnych życiowych doświadczeniach. Przemyca w swych książkach całą paletę emocji. Łamie Czytelnikowi serce, by za chwilę wlać w nie mnóstwo nadziei i miłości. Po raz kolejny jestem oczarowana. 🥰

•

Kilku godzinny płacz dziecka za ścianą nie daje zasnąć młodemu prawnikowi. Postanawia zajrzeć do mieszkania obok i sprawdzić, czy ktoś nie potrzebuje pomocy. Okazuje się, że sąsiadka zajmuje się noworodkiem swojej siostry. Malutka Grace na co dzień jest aniołkiem, ale tej nocy daje Vanessie, a przy okazji innym mieszkańcom kamienicy, nieźle popalić. Wydaje się, że dziecko nie ma powodu do płaczu, ale dziewczynie nie udaje się ułożyć jej do snu. Zdesperowana zgadza się, by Adrian pomógł jej zająć się maleństwem. Ten szybko odkrywa, co doskwiera malutkiej i uspakaja Grace. Sąsiedzi świetnie się dogadują i już wkrótce rodzi się między nimi cudowna przyjaźń. 😍

Po czasie oboje zaczynają czuć do siebie coś więcej, ale boją się przyznać z obawy, że utracą to, co ich łączy. Już na samym początku znajomości zaznaczyli dobitnie, że nie są zainteresowani randkowaniem i związkami. Vanessa czując, że zapada w ciężką, nieuleczalną chorobę i został jej rok życia, nie chce obarczać Adriana swoimi problemami. Ale ustalenia sobie, a życie sobie. Młodzi zakochują się i tworzą udany związek. Jest pięknie, do czasu. Wszystko komplikuje choroba Vanessy. 💔

•

Wzruszająca historia, pełna ciepła i uroku. 💖 Skłania do refleksji. Pokazuje, że nie można mieć wszystkiego. Życie jest za krótkie, by gonić wciąż za niewiadomym. Warto celebrować zwyczajne chwile u boku osób, które kochamy. Pamiętajcie o tym, bo łatwo w tych czasach zapomnieć, co tak naprawdę jest najważniejsze. Z całego serca polecam Wam tę książkę! 💕

•

Za możliwość przeczytania dziękuję @wydawnictwomuza . ❤️

Nie ma idealne powieści na listopad...a nie, czekaj. Właśnie taką znalazłam 😍

Zrób sobie zatem kubek aromatycznej, rozgrzewającej herbaty, owiń się miękkim kocem i wygodnie rozsiądź - bo ta historia porwie Cię, aż do ostatniej strony.

Pokochałam ich oboje. Tę nieco zwariowaną, pozytywną dziewczynę, która stara się wykorzystywać każdy dzień. I tego trochę zdystansowanego chłopaka, który ma nieodparty urok.

Ta książka mnie otuliła, utuliła, wzruszyła i zainspirowała. Pokazuje nie tylko, że miłość przychodzi niespodzianie, ale też, że nie warto czekać na "odpowiedni moment"...bo życie jest po prostu zbyt krótkie.

Śledząc losy bohaterów, kibicowałam im z całego serca. Słowa Vanessy trafiały głęboko, a uczynność Adriana robiła ogromne wrażenie.

Ta książka spodobała mi się tak bardzo, że najchętniej zapomniałabym o niej, by móc przeczytać ją raz jeszcze. I raz jeszcze przeżyć ❤️

Jeśli więc jeszcze się wahacie przed sięgnięciem po ten tytuł, zróbcie to na moją odpowiedzialność 😉 Nie pożałujecie.

RECENZJA PRZEDPREMIEROWA

Jeśli jeszcze nie czytaliście książek Abby Jimenez, to serdecznie zachęcam! Niebawem premiera!

Młody prawnik Adrian, nad ranem zostaje obudzony przez natarczywy płacz dziecka. Okazuje się, że płacz dochodzi z sąsiedniego mieszkania, które zajmuje młoda youtuberka Vanessa. Po krótkiej sprzeczce między lokatorami, nawiązuje się nić porozumienia i z czasem rodzi się przyjaźni. Przyjaźni, bo tylko takie uczucie wchodzi w grę, ponieważ ani Adrian po ciężkim rozstaniu, ani Vanessa obciążona genetycznie chorobą nie szukają miłości. Życie jednak pisze różne scenariusze i nie zawsze jest tak jakbyśmy chcieli…

Po powieści tej autorki mogę sięgać w ciemno! Już wiem, że pisze świetne historie pełne ciepła i humoru, z prawdziwymi bohaterami, którzy wzbudzają sympatię. Autorka zawsze porusza w swoich książkach jakiś ważny temat, tutaj mamy chorobę ALS, czyli stwardnienie zanikowe boczne. Nie jest to kolejna ckliwa powiastka.

ŻYCIE JEST ZBYT KRÓTKIE to idealna lektura na jesienną chandrę, wzbudzająca tyle pozytywnych uczuć! Powieść, która wywoła u was uśmiech oraz wzruszenie. Będziecie czytać ją z samą przyjemnością. Sprawi, również że nie będziecie mogli jej odłożyć.

Uwielbiam twórczość autorki . Czekam na kolejne książki! Polecam!

„Bardzo wcześnie nauczyłam się, że miłość zawsze kosztuje zbyt wiele. Miłość to odpowiedzialność. Zobowiązanie. Miłość wysysa z ciebie wszystko, wykorzystuje cię”.

Nie wiem dlaczego ten cytat tak głęboko wszedł mi pod skórę. Może dlatego, że nie ubarwia ON miłości? Nie idealizuje? Tylko przedstawia ją w sposób naturalny. Z wszystkimi jej zaletami i wadami. Abby Jimenez po raz kolejny rozłożyła mnie na łopatki, bo napisała powieść o miłości, która jest skomplikowana i pełna obaw, ale także piękna i podnosząca na duchu. Zżyłam się z bohaterami już od pierwszej strony. Śledziłam ich losy z zapartym tchem. Patrzyłam jak spędzają razem czas. Jak czują się przy sobie swobodnie i bezpiecznie. Jak cieszą się chwilą i swoim towarzystwem. „Życie jest zbyt krótkie” to wartościowa opowieść, która obezwładnia i roztacza wokół siebie słodko-gorzką aurę, którą tak uwielbiam w powieściach autorki. Jej książki są jednocześnie delikatne, ale niosą w sobie wielki pokład emocjonalny i morał. Kolejnym atutem są bohaterowie tej powieści. Vanessa -youtuberka - odpowiedzialna a zarazem beztroska kobieta o wielkim sercu, zaangażowaniu i ciesząca się z każdej małej rzeczy. Oraz Adrian – prawnik – przystojny, niezwykle ułożony i mający kompleks kontroli każdego aspektu w swoim życiu. Tak różni a jednak idealnie uzupełniający się pod każdym względem. Ta powieść uczy postrzegania świata oraz radości… Momentalnie potrafi też roztrzaskać serduszko w drobny mak, by za chwilę posklejać je na nowo. Zbyt krótka, wciągająca, piękna, nieprzewidywalna, pełna walki i determinacji bohaterów. Kolejny raz Abby Jimenez kupiła moje serce wiarygodnością i zapierającą dech w piersiach fabułą. I jeśli książki idealne nie istnieją – to kurczę – ta wybija się poza wszelką skalę i jest moją #polecajkaodzaczytanej, bo takie powieści zostają w sercu… bo takie powieści się pamięta. Mogłabym ten psalm pochwalny pisać w nieskończoność, ale po książki tej autorki trzeba PO PROSTU sięgnąć!

"Życie jest zbyt krótkie" jest oddzielną opowieścią, jednakże pojawiają się nawiązania do wcześniejszych książek autorki. Myślę wiec, że warto poznać również tamte.

Czułam, że ta książka nie będzie należała do zbyt łatwych. I nie pomyliłam się. Bowiem temat, z jakim się tu spotkałam, czyli ALS (stwardnienie zanikowe boczne) został poprowadzony wiarygodnie i interesująco. Nie pamiętam abym czytała coś podobnego. 

Abby Jimenez porusza także problem nałogów, choroby, straty, pokonywania własnych ograniczeń. Bohaterom nie obce będą ból, cierpienie, słabości, rozterki. Ale mimo wszystko to silne osobowości, które nie boją się wyzwań.

Bohaterowie to normalni, prawdziwi ludzie, jakich można spotkać w rzeczywistości. Bardzo polubiłam Vanessę. Jej energia, bezpośredniość i szczerość sprawiają, że chcielibyśmy mieć taką osobę blisko siebie. Z kolei na przykładzie Adriana widzimy problem pracoholizmu. Czy pod wpływem Vanessy będzie w stanie nieco odpuścić i zacząć korzystać z życia? Czy mimo rożnic, youtuberka i prawnik mogą odnaleźć wspólny język? Czy dla miłości warto zaryzykować przyjaźń? I czy mimo widma nieuleczalnej choroby mamy prawo angażować się w związek?

Historia oprócz tego, że wycieka z oczu łzy wzruszenia, nie pozbawiona jest również dobrego humoru i optymizmu. Daje nadzieję na lepsze jutro. Przypomina o tym, co najważniejsze oraz by czerpać z życia pełnymi garściami, cieszyć się każdą chwilą. Nie można bać się życia ani patrzeć w przyszłość w czarnych barwach. Ono jest piękne, kolorowe, trzeba tylko postarać się to dostrzec.

Powieści autorki dostarczają ogromu emocji. Pięknie  buduje stopniowo rozwijające się relacje damsko-męskie. Nie inaczej było i w tym przypadku. Czytałam z zapartym tchem, wyczekujac finału historii. 

"Życie jest zbyt krótkie" to przejmująca powieść ukazująca piękno przyjaźni, która może przerodzić się w miłość. To lektura z głębokim przesłaniem, która naprawdę zmienia spojrzenie na życie. I pamiętajcie: Życie jest zbyt krótkie! Nie wolno go zmarnować!

 

Moim zdaniem książek autorki nie da się nie kochać. Po przeczytaniu pierwszej, jedyne czego chcesz, to czytać kolejne. Całe szczęście i autorka i wydawnictwo nas rozpieszczają i już 10 listopada premierę będzie miała trzecia książka Abby Jimenez.

To co skradło moje serce, to niezwykła umiejętność tworzenia intrygujących bohaterów, świetnej fabuły, a także ważnej treści jaka ma zostać przedstawiona czytelnikowi. Te książki nie są płytkie. Niosą ze sobą cały ogrom emocji i uczuć, a przy okazji zwracają uwagę na jakiś problem. I tak było również i tym razem.

Mamy dwójkę bohaterów, skrajnie różnych pod względem podejścia jak i sposobu życia. Jednak gdy tylko się spotykają nawiązuje się między nimi więź. Dzięki sobie odnajdują w swoim życiu równowagę. Ale oczywiście nie jest tak kolorowo, bo to przecież życie, w którym zawsze pojawiają się jakieś problemy lub nieporozumienia. Fabuła jest tak dopracowana, że ciężko odłożyć książkę i oderwać się od niej choćby na chwilę.

Z opisu dowiadujemy się, że tematem, jaki podjęła autora tym razem, jest nagłośnienie choroby jaką jest stwardnienie zanikowe boczne. Jest to poważna choroba, o której możemy się bardzo dużo dowiedzieć z tej historii. Lubię takie przemycanie istotnych faktów, które idealnie współgrają z fabułą i treścią książki. Pojawią się tu również inne problemy, równie ważne, jednak odnoszące się do bohaterów drugoplanowych.

Autorka po raz kolejny stanęła na wysokości zadania. Stworzyła przepiękna historię, której nie chce się kończyć. Bohaterowie wzbudzają sympatię, a także podziw. Ta historia poruszyła mnie i to z każdą stroną coraz bardziej.

Sięgnijcie po tę książkę. Odkryjecie czym jest nadzieja i marzenia. Czym jest widmo choroby i czy musi nieść ze sobą ograniczenia. Nauczcie się korzystać z życia i doceniać jego piękno, bo jak głosi sam tytuł "Życie jest zbyt krótkie". 💖

„Życie jest zbyt krótkie” to zdecydowanie najlepsza książka tej autorki. Nie ma takich słów, które mogłyby wyrazić to co czuję po przeczytaniu tej książki, bo żadne nie będą odpowiednie. Abby Jimenez to taka autorka, gdzie sięgając po jej książki, wiemy, że wstrząśnie nami doszczętnie. Tak było i tym razem.

Książka pełna bólu, miłości, straty i po brzegi wypełniona czułością.

Adrian to po prostu ideał faceta. O 4 nad ranem poszedł do obcej kobiety, żeby uspokoić jej dziecko. Jak to zupełnie niespodziewane i przypadkowe spotkanie wpłynie na ich życie? Mężczyzna był niesamowicie uczuciowym facetem, który zaimponował mi swoim charakterem. To jakie miał podejście do Grace, coś pięknego. Vanessa to po prostu człowiek wulkan. Miała w sobie niekończące się pokłady energii, mimo jej stanu. Wiedziała, że może być chora, ale i tak była pełna życia i każdy kolejny dzień chciała wykorzystać na maksa. Podziwiam za odwagę i upór. A ta dwójka razem? Coś naprawdę pięknego. Połączyła ich najpiękniejsza przyjaźń jaka może istnieć, mogli na siebie nawzajem liczyć o każdej porze dnia i nocy, co Adrian nieraz udowodnił. Jak mogliśmy się spodziewać, z czasem ich relacja przeradza się w coś więcej, mimo, że oboje się przed tym zapierają jak tylko mogą, ale cóż… miłość to miłość, nie ma przed nią żadnej ucieczki. Napięcie i pożądanie między głównymi bohaterami było wręcz namacalne.

W powieści pojawiają się bohaterowie z poprzednich części i jak zobaczyłam Josha, Kristen i całą resztę to myślałam, że popłaczę się ze szczęścia.

Książka nie ma ani jednej wady. Choćbym chciała to nie znajdę.

Autorka wie jak doprowadzić czytelnika do łez i złamać mu serce. Sięgając po tę książkę, wiedziałam, że wstrząśnie mną do głębi i nie myliłam się. Czuję tak ogromny niedosyt po przeczytaniu, że chce się więcej i więcej.

Premierę najnowszej książki Abby Jiminez będziemy mogli świętować dopiero 10 listopada, ale dzisiaj podrzucę kilka słów na jej temat, żebyście mogli jeszcze ewentualnie zamówić w empiku, który często wysyła nieco wcześniej paczuszki!

"Życie jest zbyt krótkie" to trzecia wydana w Polsce część serii "The friend zone", ale bez obawy możecie czytać ja w zupełnie losowej kolejności, ponieważ nie są ze sobą powiązane. Każda to inna opowieść, o innych ludziach i szczerze mówiąc poprzednie dwie były absolutnie cudowne. A jak jest z tą?

Poznajemy dwoje bohaterów. Adriana, który jest prawnikiem, o którym bębnią wszystkie sąsiadki uważając za najprzystojniejszego w okolicy oraz Vanessę, youtuberkę i korzystającą z życia dziewczynę całymi garściami. Ma ona tylko jeden problem, dziecko. Niemowlak nie jest jej, ale przyszło się jej nim zająć przez problemy rodzinne. A lekko nie jest, siostra, której bardziej po drodze z narkotykami, niż własnym dzieckiem, ojciec, który ma to w nosie, a Vanesssa ma na głowie również problemy zdrowotne. A przynajmniej tak jej się wydaje. W ten sposób, pewnej nocy, sąsiad zza ściany przychodzi prosić, aby przeszła z niemowlęciem do innego pokoju, ale niestety, ona nie ma takiej możliwości. Adrian proponuje, że zajmie się maleństwem, aby jego sąsiadka mogła wziąć prysznic. Tak oto rodzi się przyjaźń, ale czy na pewno tylko tyle?

Książki, jakie nam serwuje Jiminez wydają się być lekkie i przyjemne, ale każda z nich ma w sobie pewne przesłanie, a bohaterzy zmagają się z różnymi problemami. Tym razem to choroba, rozstanie, opieka nad małym dzieckiem. Z drugiej strony, cała fabuła bardzo podnosi na duchu, bo jednak te przyjaźnie przeradzające się w coś więcej, ale także wspaniałe same w sobie ze względu na to, jak ci ludzie siebie nawzajem wspierają, jak sobie pomagają i okazują zrozumienie to coś wspaniałego.

Tym razem, Adrian, jako mężczyzna nieco mnie irytował, ale gdzieś tam w środku rozumiem jego zachowanie, bo nie został postawiony w prostej sytuacji, ale wybrnął, stanął na wysokości zadania i dla mnie był osobą, której warto zaufać. Vanessa natomiast wzięła na swoje barki bardzo dużo i pokazała, że mimo, iż zakłada, że nie pożyje zbyt długo, to jednak wzięła odpowiedzialność za maleńkiego człowieka. Choć od początku miałam ochotę kopnąć ją w tyłek na zachętę do zrobienia badań, bo jak można z góry zakładać, że jest się chorym?

Cała historia to ciepła, cudowna opowieść o rodzącej się relacji między dwojgiem ludzi, o problemach, o codzienności tak naprawdę. Wzrusza, podnosi na duchu, daje kopniaka do tego, by zastanowić się nieco nad swoim życiem, zachowaniem i wyborami. Polecam!

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Muza.

„Powinniśmy wznieść toast. Za przyjaźń i tylko przyjaźń.”

Uwielbiam książki, które oprócz cudownej historii i niesamowitej fabuły potrafią nieść również głębsze przesłanie. A każda z książek Abby Jimenez dokładnie taka jest! Uwielbiam jej pióro i jestem absolutnie oczarowana wszystkimi historiami, które stworzyła. Każdą kolejną, która się ukaże, mogę brać w ciemno! Książki Abby oprócz przyjemności z czytania dają też ogromny wachlarz emocji, po którym ciężko się pozbierać, ale absolutnie są warte każdej poświęconej im chwili.

„Życie jest zbyt krótkie” to historia, która już na zawsze zostanie w mojej pamięci. Jest magiczna, bardzo emocjonalna i naprawdę wyjątkowa. Pokazuje, że z życia trzeba czerpać garściami i że nigdy nie można zakładać najgorszego. Nie można bać się życia i tego, co przyniesie nam los, bo to właśnie ten strach może sprawić, że przegapimy w życiu to, co jest najważniejsze i najpiękniejsze. Historia, która została przedstawiona w tej książce ogromnie mnie wzruszyła i poruszyła moje serce. W trakcie jej czytania, niejednokrotnie poleciały mi łzy. Cieszę się, że autorka nie boi się poruszać ważnych i trudnych tematów. Potrafi to robić, jednocześnie wnosząc w życie czytelnika trochę uśmiechu. Bo ta książka to nie tylko same wzruszenia. To również radość i relaks. Bo choć porusza emocjonalne tematy, to potrafi wpleść w nie lekkość, która sprawia, że nie można przestać jej czytać. A już na pewno nie można jej omijać!

Bardzo polubiłam się też z bohaterami. Bo są tacy normalni, a przez to bardziej prawdziwi. Mają wpadki i popełniają błędy, ale mają też ogromne serca. Są skorzy do pomocy i nie boją się wyzwań. Są zabawni, kreatywni, ale mają też swoje słabości, które sprawiają, że lubi się ich jeszcze bardziej. Ten duet zdecydowanie zdobył moją sympatię!

Jeśli nie znacie jeszcze książek Abby Jimenez, to zdecydowanie musicie to zmienić. „Życie jest zbyt krótkie” to dla mnie chyba najlepsza książka autorki, która do tej pory została u nas wydana! Choć jest to oddzielna historia, to zawiera pewne nawiązania do bohaterów z poprzednich książek, więc jeśli chcecie uniknąć spoilerów, to powinniście czytać je po kolei 😊 Bardzo, bardzo polecam! ❤️