Zaginiony książę. Zwiadowcy. Tom 15

Pierwszy tom Zwiadowców przeczytałam jeszcze gdy byłam nastolatką. Przygody Willa i marudnego Halta bardzo mnie wciągnęły, a ja zostałam z serią na dłużej. Choć "Zaginionego księcia" kupiłam jakiś czas po premierze, a młodzieżowa konwencja serii nie do końca wpasowuje się w moje gusta, to muszę przyznać, że piętnasta część serii była zaskakująco dobra. Co istotne, znów mamy do czynienia z uczennicą Willa, Maggie, która tchnęła w skostniałych Zwiadowców odrobinę świeżości. Dziewczyna doskonale współpracuje ze swoim mentorem, a ich rozmowy są niezwykle wręcz cięte, co wprowadza do książki dużą dawkę humoru. Sama intryga jest dość przeciętna, ale mimo to fani serii powinni być zadowoleni... No, przynajmniej ja byłam zadowolona!

John Flanagan po raz kolejny udowodnił, że doskonale wie, jak pisać, aby zainteresować czytelnika opowiedzianą historią. Bardzo mi się podoba to, że "Zwiadowcy" po raz piętnasty zagościli na rynku. Już teraz wiem, że na pewno będzie potrzebny tom 16, aby wyjaśnić wiele wątków, które zostały w środku poruszone. Autor nie schodzi poniżej swojego talentu, który tak doskonale nam jest znany już od wielu lat. Książka dla młodych ludzi, ale z wielką mocą jest w stanie zachwycić również osoby dorosłe. Osoby, które lubią tematykę fantasy, koniecznie powinny poznać kolejną książkę z cyklu "Zwiadowcy".

Mam już swoje lata, jak mi to niektórzy mówią, ale czy to moja wina, iż nadal lubię książki, które czytałam w liceum? Od mojego pierwszego spotkania ze "Zwiadowcami" minęło już ponad dziesięć lat, jak się nie mylę, a Will i Madie nadal mnie zachwycają. John Flanagan napisał 15 tom, a w nim znów świat pełen intryg i wielkich niebezpieczeństw, które czają się za każdym rogiem. Historia jest bardzo ciekawa i co najważniejsze - nie jest zamknięta. Mam nadzieję, że to znak, że już niedługo będziemy mogli przeczytać kolejny tom przygód Willa!

John Flanagan pozwala po raz piętnasty wkroczyć do świata zwiadowców. Jeżeli jest się fanem serii to i tej książki nie można ominąć...

Tym razem udajemy się na wyprawę z Willem i jego uczennicą Maddie. Jest to brawurowa wyprawa, co sprawia, że z przyjemnością ponownie zanurza się w świecie zwiadowców. Jest to świat pełen niebezpieczeństw i podstępnych intryg.

Niemiłym zaskoczeniem było urwanie historii w taki sposób, że wiadomo, że pojawi się kolejna część, a już tu i teraz chciałoby się przeczytać kontynuację. Niestety, na to przyjdzie nam jeszcze poczekać. Niemniej powrót do ulubionych bohaterów i ponowne, wspólne przeżywanie nowej przygody jest niezwykłym doświadczeniem.

Seria „Zwiadowcy” jedną z moich ulubionych serii w dzieciństwie. Niesamowity świat przedstawiony wzorowany na średniowiecznej Anglii pochłaniał całą moją uwagę przez długie godziny. Pomysłowy Will, waleczny Horace czy gburowaty Halt przez bardzo długi czas byli jednymi z moich ulubionych książkowych bohaterów.

Teraz Will powraca w kolejnym tomie i wraz ze swoją uczennicą Madie wyrusza na niebezpieczną przygodę w celu uratowania młodego księcia. Ich przygody są pełne zwrotów akcji, za które kocham twórczość Johna Flanagana oraz wielu zabawnych sytuacji. W tej części, w przeciwieństwie do ostatniej, jest dużo Willa w roli Zwiadowcy, czego mi brakowało w poprzedniej części.

Świat wykreowany przez Johna Flanagana zawsze mnie pociągał i nawet teraz, pomimo tego, że nie jestem już dzieckiem z przyjemnością wróciłem do Królestwa Araluen i przygód Willa Zwiadowcy. W tomie tym nie brakuje typowych dla serii barwnych bohaterów, wartkiej akcji czy zdumiewających wydarzeń, które zmieniają sytuacje bohaterów.

Historia jednak jest prowadzona w sposób dość linowy i nie trudno przewidzieć możliwe zakończenia. Nie jest to w żadnym wypadku wadą, jednak dotkliwe to zauważam, prawdopodobnie z powodu mojego wieku. Seria jest idealna dla dzieci, które interesują się mieczami i łukami i wszystkich gorąco ją polecam.

John Flanagan zaprasza do tego, aby poznać kolejny tom opowiadający o Zwiadowcach. Piętnasty tom po kilku latach przerwy zawitał na rynku, po raz kolejny mnie zachwycając. Myślałem, że po tak długiej przerwie opowieść o Willu i jego towarzyszce mi się znudzi, ale nie. Kolejna historia podoba mi się tak mocno, jak poprzednie tomy. Chociaż może powiem, że podoba mi się jeszcze bardziej. Dobrze wrócić do bohaterów, których już się zna. Autor pisze bardzo lekko, przedstawiając nam naprawdę niezwykłą historię, która mnie niesamowicie urzeka. Osoby, które również słyszały o tej serii, również powinny poznać tą książkę.

„Zwiadowcy” towarzyszą mojej rodzinie od lat. Najpierw poszczególne tomy przeczytała moja córka. Będąc na wakacjach w Bieszczadach, każdą wolną chwilę poświęcała na lekturę. Czytnik w plecaku doprowadzał mnie do szaleństwa, bo zamiast na szczytach napawać się widokami, ona wkładała swój nos okularnicy w czytnik, i już jej nie było. Czytnik to Kindle z podświetleniem, więc wieczorami też nie miałam córki. I tak dwutygodniowe wakacje minęły, a moje dziecię przeczytało w tym czasie 10 tomów Zwiadowców. Każdy kolejny tom jest już celebrowany, choć do dzisiaj Starsza z pogardą podchodzi do czytania pojedynczych tomów i odgraża się, że jak saga dobiegnie końca, to przeczyta wszystkie tomy za jednym zamachem. Na szczęście na razie końca nie widać, a tom 15 pt. "Zaginiony Książę" jest dowodem na to, że Flanagan nie powiedział jeszcze ostatniego słowa.

Ja też się zaraziłam miłością do Zwiadowców, a ostatnio Młodszy pochłania pierwszy tom. Co jest takiego wspaniałego w tej serii? Nie wiem. Może to, że autor stworzył równoległy świat, który wydaje się dużo prostszy od naszego. Może wspaniali bohaterowie? A może ta szczypta magii i czarów, za którą wszyscy tęsknimy...

Do Araluenu przybywa zrozpaczony władca Gallii z błaganiem o pomoc dla swojego syna Gilesa. Młodzieniec został porwany przez barona i - zważywszy na warunki, jakie stawia porywacz - nie zanosi się, aby dobrowolnie uwolnił chłopca. Król Duncan jest przekonany, że ta misja to świetny sprawdzian zarówno dla Willa, jak i dla młodziutkiej Maddie. Will będzie miał okazje sprawdzić się jako opiekun Madiie, a dziewczyna będzie mogła spróbować prawdziwej misji. Będąc pod opieką Willa będzie w miarę bezpieczna. Wyruszają w podróż jako rodzina kuglarzy - ojciec jest świetnym żonglerem, a jego córka wyjątkowo zręcznie posługuje się nożami. Odmiennie niż zawsze, nie mogą się ukrywać. Muszą wręcz obnosić się ze swoimi umiejętnościami licząc, że ich sława dotrze do barona. To daje nadzieję, że zostaną zaproszeni na dwór. Jeżeli tak się nie stanie... cóż, czego, jak czego, ale pomysłowości zwiadowcom nigdy nie brakowało. Will i Maddie udają się w niebezpieczną podróż. Spotkają na swej drodze wielu ludzi, zarówno dobrych jak i złych. Będą musieli zmierzyć się z wieloma niebezpieczeństwami i walczyć o powodzenie misji. Trudno opisać fabułę tak, aby nie zdradzić szczegółów, ale zapewniam, że niektóre perypetie czytałam z wypiekami na twarzy. Na szczęście w powieści są również wesołe chwile, które zapewniają nam głównie dialogi bohaterów. Ich uszczypliwość i poczucie humoru powodują, że powieść jest pełna ciętych wypowiedzi i ripost. Świetna zabawa.

Minusem powieści jest to, że po raz kolejny autor rozbił powieść na dwa tomy. Po zakończeniu „Zaginionego księcia” pozostał wielki niedosyt i trochę niesmak. Czytelnik ma wrażenie, że autor dzieli powieść głównie dla pieniędzy. Pewnie tak jest, co nie zmienia faktu, że drażni mnie ta coraz częstsza praktyka. Patrząc na tomiszcza Ursuli de L. Quinn to dla chcącego nic trudnego. A tak pozostaje nam czekać na zakończenie perypetii naszych bohaterów. Pomijając jednak ten drobny minusik - powieść jest rewelacyjna. To świetna książka na długi, zimowy wieczór.

Z niektórych książek się nie wyrasta. Dla mnie taką serią są „Zwiadowcy” Johna Flanagana. Zachwycają mnie już od jedenastu lat, więc oczywiście nie mogłam pominąć i najnowszej, piętnastej już księgi „Zaginiony książę”.

Niezapomnianych wrażeń dostarcza nam tu brawurowa wyprawa Willa i jego uczennicy Maddie do kraju Gallów. Pod przebraniem wędrownych rybałtów mają za zadanie dotrzeć do grodu chciwego barona i odbić z jego rąk przetrzymywanego siłą młodego księcia. Tym razem, by pozostać niezauważonym, nie muszą się ukrywać, a wręcz przeciwnie, zabawiając w karczmach swoim śpiewem i rzucaniem nożami skutecznie odwracają uwagę od prawdziwego celu misji.

Jak zawsze z przyjemnością zanurzyłam się w świecie zwiadowców, pełnym intryg, walk i niebezpieczeństw. I jak się okazało ta część stanowi jedynie połowę opowieści i kończy się w takim momencie, że od razu chciałoby się przeczytać kontynuację. Mam nadzieję, że nie będę musiała długo na nią czekać, a miejsce na półce dla niej na pewno się znajdzie.

Cześć, cześć 🖐🏻🖐🏻🖐🏻

Ktoś z Was miał styczność z serią ,,Zwiadowcy"? Pierwszą książkę Johna Flanagana przeczytałam dobre parę lat temu. Teraz w ręce wpadł mi piętnasty tom z tej serii. Jakie były moje wrażenia? Przekonajcie się sami!

⭐RECENZJA⭐

Władca Gallii - Philipp, przybywa do Araluenu z prośbą o pomoc. Jego syn został porwany przez barona Lassigniego. Król Duncan postanawia wysłać na misję Willa i Maddie, którzy mają udawać rybałtów. Przemierzają tereny, od czasu do czasu dając w gospodach pokaz swych umiejętności. Muszą również zmierzyć się z różnymi przeciwnościami losu. W końcu dostają się do zamku barona, który odpowiada za zaginięcie księcia. Czy Will i Maddie sprostają zadaniu?

🏹

Bardzo podoba mi się styl pisania Johna Flanagana. Jest lekki i przyjemny. Mimo tego, że świat przedstawiony w jego powieściach jest całkiem odległy od naszego, nie można się zgubić. Wszystko jest napisane w zrozumiały sposób. Akcja spokojnie się toczy, nie brakuje humoru ani napięcia. Jestem pod wielkim wrażeniem twórczości tego autora. Mimo tego, że to już piętnasty tom serii ,,Zwiadowcy", fabuła ani trochę nie jest naciągana. Cała historia jest ułożona w logiczny i ciekawy sposób, dzięki temu można czytać kolejne części, w ogóle się przy tym nie nudząc. Ta książka - ,,Zaginiony książę", skończyła się w najmniej oczekiwanym momencie. Tak więc, czekam z niecierpliwością na kontynuację! A Wam Kochani polecam! Cała seria jest warta sięgnięcia 😃

🏹

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @wydawnictwojaguar 💚

🏹

John Flanagan tworzy dwie wielotomowe cykle - ,,Zwiadowcy" i ,,Drużyna". Dziś przedstawiam w sumie 17 tom pierwszego ze wspomnianych cyklów.

Do króla Duncana zgłosił się władca innego państwa, którego syn prawdopodobnie wbrew swojej woli był przetrzymywany u pewnego mężczyzny, który mógł mieć wobec niego nie do końca czyste zamiary. Ojciec porwanego poprosił, by sprawą zajął się ktoś z Araluenu. W misji udział wziąć mieli zwiadowcy. Czy było to do końca bezpieczne?

Przyznam szczerze, że cała twórczość Johna Flanagan należy do moich ulubionych fantastycznych powieści dla młodzieży. Z ogromną niecierpliwością wyczekuję zawsze kolejnych tomów obu cykli, jednak to ,,Zwiadowcy" były moim pierwszym spotkaniem z piórem Johna Flanagana i tę serię nieco bardziej lubię.

Jak zwykle, nie zabrakło wielu emocji. Już od samego początku wiele się dzieje. Co prawda, autor umiejętnie stopniuje napięcie, jednak i tak kilka faktów udało mi się odgadnąć wcześniej, a w jednej kwestii mam przynajmniej taką nadzieję. Całkiem sporo tutaj docinków i słownych przekomarzanek, a zakończenie sprawia, że z chęcią od razu przeczytałabym kolejny tom.

,,Zwiadowcy. Zaginiony książę. Księga 15" Johna Flanagana to już razem 17 tom, wliczając w to dwa, które dzieją się przed pierwszą częścią z podserii ,,Wczesne lata". Autor nie spoczywa na laurach i cały czas tworzy świetne powieści.