Zrób, zjedz, powtórz. Składniki, przepisy, opowieści

Czy książka kucharska lub jak teraz zwykło się mówić książka kulinarna, to tylko zbiór przepisów? Czy to sztywne zestawienie produktów i z matematyczną precyzją odmierzanie składników? Jak odróżnić dobrą książkę kucharską od tej przeciętnej?

Nigella Lawson to ikona kulinarnego świata, dziennikarka i miłośniczka jedzenia. Pamiętam, jak zszokowała wszystkich, kiedy gotując na wizji zaczęła oblizywać trzepaczkę z czekolady, każdy z nas tak robi, ale żeby na oczach wszystkich? Wtedy zakochałam się w jej podejściu do gotowania, w tym jak bez jakiejkolwiek pretensjonalności podchodzi do jedzenia. Lubisz jakiś składnik bardziej? Świetnie! Przepis przepisem, ale dorzuć sobie więcej.

Książka „Zrób, zjedz, powtórz” to nie tylko książka kulinarna, to filozofia jedzenia. To celebrowanie posiłku wraz z najbliższymi, ale i w samotności, bo kto powiedział, że jak jemy w pojedynkę, to musimy jeść byle co. Nigella w swojej książce, poza samymi propozycjami dań pokazuje nam swoje podejście do przepisów, które jej zdaniem są pewnymi wskazówkami. Wskazówkami, które możemy dowolnie zmieniać i modyfikować, wyciągać z nich to, co dla nas jest najsmaczniejsze. Nie odrzucajmy dania, w którym jest jeden nie lubiany przez nas składnik, po prostu zmieńmy ten składnik! Autorka mocno promuje też trend „no waste”, jeśli część produktu wykorzysta w jednym daniu, to pozostałość motywuje ją do stworzenia kolejnego dania. Resztki z obiadu to też świetny pomysł na kolejny posiłek.

Czym jest więc dobra książka kucharska? Dla mnie to książka, którą w trakcie czytania odkładam i jadę na zakupy, bo mam tak dużą ochotę zjeść to, o czym akurat pisze autorka. W moim przypadku był to pieczony kurczak w batatach, z porem, papryką i chili... poezja. Danie tak proste, a zarazem tak pyszne. Myślę, że większość dań proponowanych przez autorkę tak właśnie wygląda. Kolejnym powodem jest łatwość w odtworzeniu proponowanych dań, nic bardziej mnie nie zniechęca niż skomplikowany opis przygotowania dania lub wymóg posiadania specjalistycznych sprzętów kuchennych. Nigella zawsze daje nam alternatywę, wyjście awaryjne, możesz użyć miksera planetarnego, ale jeśli go nie masz przygotuj ciasto ręcznie w innej kolejności. Voila!

Autorka potrafi też w smaczny sposób przekonać do pysznych, ale „trudnych” produktów. Dlaczego smaczny? Bo tak fantazyjnie opisuje smak potrawy, że też chcesz to poczuć i to teraz, zaraz. Przykładem są anchois, którym poświęciła cały rozdział. Dla większości są to zbyt słone małe rybki, z którymi nie wiemy co zrobić. Wiecie co? Nigdy ich nie jadłam, a kiedy zrozumiałam, jak w wielu daniach i w jaki sposób mogę je wykorzystać to przepadłam. Jej „Sardelowy Eliksir” mnie uzależnił, jest to sos, który otrzymał stały meldunek w mojej lodówce.

Książka napisana jest świetnie, to nie tylko zbiór przepisów, to przemyślenia i dzielenie się z czytelnikiem swoją historią, anegdotami z życia prywatnego i zawodowego. To książka dla każdego, kto lubi gotować, poznawać nowe smaki i nowe techniki. W książce jest cały rozdział o świątecznych potrawach, dlatego będzie ona fantastycznym pomysłem na mikołajkowy prezent.

Zrób, zjedz, powtórz. Składniki, przepisy, opowieści, to nie jest zwyczajna książka z przepisami. Czytając ją miałam wrażenie, że towarzyszę autorce w jej kulinarnych podróżach. Oprócz smakowitych przepisów książka przekazuje ciekawe historie z różnych zakątków świata. Autorka podróżując zbiera inspiracje na przepisy i dzieli się opowieściami o swoim życiu i towarzyszących mu smakach. Pomysły na dania, które proponuje wywodzą się z różnych krajów i kultur. Przyrządzając zaproponowane potrawy, można skosztować nowych smaków i poeksperymentować w kuchni. Polecam tę książkę każdemu, kto lubi próbować nowych rzeczy i odkrywać kuchnie z całego świata.

Dla każdego kto lubi gotować twarz Nigelli Lawson jest doskonale znana. Jej urok osobisty, uroda i miłość do jedzenia również, brytyjka zadebiutowała w telewizji w 1998 roku i od tej pory niezmiennie porywa swoim seksapilem ludzi na całym świecie. Ja uwielbiam jeść! To jedna z tych czynności, które naprawdę sprawia mi olbrzymią przyjemność, poznawanie nowych potraw, smaków, często mruczę podczas jedzenia i oprócz krupniku i schabu ze śliwką niewiele jest rzeczy, których nie jem, no dobra jeszcze banany.

Dlatego kiedy dostałam książkę „Zrób, zjedz, powtórz” uznałam – „ok, to tytuł dla mnie”. Nie spodziewałam się jednak tego, co w niej znalazłam, bo ta pozycja to dosłownie skarb na półce. To nie tylko przepisy, mam wręcz wrażenie, że te schodzą tu na dalszy plan. W zamian dostajemy piękne opowieści, w tych historiach mieści się tyle ciepła, tyle mądrości i uśmiechu, że nie da się od niej oderwać.

Wiedza jaką posiada Nigella jest znacząca a jej miłość do jedzenia, cóż myślę, że może dorównywać temu jakimi uczuciami jedzenie obdarzam ja, bo czy może być coś lepszego niż przepyszny obiad i pełny brzuch ?

U nas w domu chefem i królem kuchni jest mój Mąż, ale przepisy Nigelli są na tyle proste, że każdy sobie z nimi poradzi, ja na pewno upiekę sernik i zrobię lasagne, a dla męża brownie. ❤ Mmm już mi cieknie ślinka. Gadać o jedzeniu, oglądać programy kulinarne i czytać o jedzeniu mogę bez przerwy a ta książka naprawdę zdaje egzamin na piątkę plusem. Więc jeśli lubicie ten moment kiedy przez strony dociera do was zapach potraw i wiecie, że jesteście w stanie przygotować coś wyjątkowego dla siebie i swoich najbliższych to po prostu „Zróbcie, zjedzcie i powtórzcie” bo warto.

Na początku zaznaczę, że to moje pierwsze spotkanie z Nigellą. Podejrzewam, że nie ostatnie.

Książka, którą czyta się prawie jak pamiętnik. Tyle, że cały czas jest się głodnym.

Przepisy są dość proste, składniki łatwo dostępne. Jeśli nie, autorka proponuje zamienniki.

Jest sporo przepisów wegetariańskich i wegańskich. Jednak większość propozycji obiadowych zawiera mięso. A większość pozostałych dań zdecydowanie nie jest dietetyczna.

Dlatego myślę, że będą obłędnie pyszne. Zresztą, same zdjęcia wyglądają bosko. A od opisów biją aromaty, smaki i historie Nigelli, podsycające apetyt

Dobry pomysł na prezent, bo to nie tylko książka kucharska. To opowieść o miłości. Do jedzenia, oczywiście