Znikające dziewczyny. Josie Quinn. Tom 1

W Denton na Wschodnim Wybrzeżu USA trwają poszukiwania siedemnastoletniej Isabelle Coleman. Do tej pory znaleziono jedynie jej telefon oraz… inną dziewczynę, której nikt nie uważał za zaginioną. Odnaleziona milczy i nie reaguje na próby nawiązania kontaktu. Być może to, co przeszła, trudno opisać słowami… Detektywce Josie Quinn udaje się wydobyć z nastolatki tylko jedno słowo, a raczej imię: Ramona.

Josie bierze sprawy we swoje ręce, chociaż jest obecnie zawieszona w obowiązkach. Podąża za jedynym dostępnym tropem i odkrywa, że obie zaginione coś łączy. Aby odnaleźć Isabelle żywą, musi się spieszyć. Tym bardziej że dziewczyna może nie być jedyną ofiarą…

Książka "Znikające dziewczyny" jest pierwszą powieścią autorki wydaną w Polsce, do sięgnięcia po tą pozycję zachęcił mnie bardzo opis i okładka, która nadała tej powieści pewnej tajemniczości. Styl autorki jest bardzo przyjemny, co sprawiło, że książkę pochłonęłam w jeden wieczór. Rzadko czytam kryminały, ale zauważyłam, że mam szczęście do sięgania po takie, które już od początku całkowicie mną zawładniają, po prostu nie mogę się oderwać od czytania i właśnie taką książka są"Znikające dziewczyny". Uwielbiam kryminały w których to właśnie policjanci są głównymi bohaterami - tutaj jest to Josie, która obecnie jest zawieszona. Od pierwszych stron główna bohaterka zyskała moją sympatię, a prowadzone przez nią śledztwo na własną rękę śledziłam z ogromnym zainteresowaniem i zaangażowaniem, wszystkie emocje towarzyszące bohaterom w trakcie, przeżywałam razem z nimi. Z każdą kolejną stroną moja ciekawość coraz bardziej rosła, a autorka umiejętnie odkrywała karty i świetnie budowała napięcie. Znajdziemy tutaj idealnie uknutą intrygę, w niektóre sceny naprawdę pobudzają wyobraźnię i działają jednocześnie otrzezwiajaco, nie zabraknie oczywiście zwrotów akcji, których ja kompletnie się tutaj nie spodziewałam. Naprawdę świetnie spędziłam czas z Josie i będę wyczekiwała kolejnych tomów tego cyklu. Polecam! Moja ocena 8/10.

Nowe nazwisko w literaturze w kryminalnym gatunku i od razu nowa postać. Josie Quinn to policjantka, która lubi namieszać i mieszać się w nieswoje sprawy. W dodatku wplątuje się w związki z kolegami po fachu, co też nie jest godne pochwały. Jest dociekliwa i trochę irytująca.

Pierwszy tom z serii to trochę wprowadzenie, ale autorka serwuje nam całkiem zgrabną zagadkę. Jest zawiła, trochę skomplikowana, ale w zakończeniu wszystkie elementy wskakują w swoje miejsce. Ale równie ważne jak śledztwo jest życie prywatne Josie. Autorka połączyła te dwa obszary, jednak wyszło dobrze i ciekawie.

Sama akcja momentami jest powolna, ale są też chwile, gdy pędzi. Jednak nie ma tu zbędnych wypełniaczy czy przegadania, co sprawia, że czyta się szybko i zręcznie. Ksiażka nie jest gruba, ale treściwa.

Na pewno jest to kryminał, który mogę polecić. Dobrze pomyślany i dobrze napisany. Liczę, że kolejne tomy pojawią się już niedługo.

"Znikające dziewczyny"? Ale, że co jest ich więcej? Czy można tak nagle zniknąć? Takie pytania zaświtały w mojej głowie, jak trafiłam na ten tytuł. Przeczytałam opis tej książki i poczułam się zaintrygowana. Biorąc pod uwagę fakt, że jest to pierwsza książka autorki wydana w Polsce, to prawie jakbym czytała debiut.

"Nie zawsze można być słodkim i do rany przyłóż. Nie wszystko da się załatwić po dobroci".

Denton w USA to tutaj znika siedemnastoletnia Isabelle Coleman. Poszukiwania zakrojone na szeroką skalę przynoszą marne rezultaty. Znaleziona zostaje tylko komórka Isabelle i inna dziewczyna - June Spencer. Do tej pory wszyscy uważali, że June po prostu wyjechała z miasta i nikogo o tym nie poinformowała. Fakty okazują się zupełnie inne. Dziewczyna jest w ciężkim stanie i nie ma z nią żadnego kontaktu. Detektyw Josie Quinn od pięciu lat służy w policji w Denton, obecnie jest zawieszona, ale kobieca intuicja nakazuje jej wszcząć prywatne śledztwo. Josie próbuje dotrzeć do June i udaje jej się wydobyć z niej tylko jedno słowo: Ramona. Kim jest Ramona? Czyżby kolejną zaginioną dziewczyną? Zaginięcie Isabelle może łączyć się z innymi. Sprawa porwań ma podwójne dno i zatacza szerokie kręgi. Proceder z porwaniami trwa kilkadziesiąt lat. Tylko jak to możliwe, że w tym czasie nikt nie wpadł na żaden trop? Czy można bezkarnie uprowadzać dziewczyny? I dlaczego nikt się o nie nie upomina i ich nie szuka? Mnożą się pytania, a prawda okazuje się szokująca. Kto jest zamieszany w ten chory proceder?

Świetny kryminał i kapitalna główna bohaterka. Takie książki lubię. Jest przestępstwo, śledztwo i rozwiązywanie zagadki. Krok po kroku odkrywane kolejne tajemnice. Ciekawa fabuła. Ja jestem usatysfakcjonowana. Mało tego z niecierpliwością będę czekać na kolejne części z Josie Quin w roli głównej. Pani detektyw zdobyła moje uznanie i sympatię.

Polecam!

Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję Wydawnictwu Dolnośląskiemu.

Dość ciekawy, dynamiczny kryminał z bohaterką, która nie boi się wziąć spraw w swoje ręce. Fabuła ma swoje tempo, nie ma czasu się nudzić. Sam wątek kryminalny intrygujący i wciągający. Może nie jest to odkrywcza książka, ale fajnie spędziłam czas.

Polecam na miłe popołudnie!

"Znikające dziewczyny" zaskoczyła mnie przede wszystkim objętością. Nie wiem dlaczego, ale zanim przyjechała do mnie paczka, byłam przekonana, że to będzie pokaźne tomisko, a okazało się, że powieść liczy sobie nieco ponad trzysta stron. To nie jest wada, zwłaszcza, że to seria, więc nie ma się co martwić, że będzie niedosyt. Znaczy niedosyt to może być, no bo wiadomo, trzeba będzie czekać na kolejne części, ale czy w tym przypadku faktycznie już wypatruję datę premiery drugiego tomu?

O czym w takim razie jest ta książka? To kryminał, w którym główną rolę odgrywa pani detektyw. Dla mnie to już była ogromna zaleta, bo uwielbiam między innymi serię Roberta Dugoni z detektyw Crosswhite. Tym razem również wpadamy w sam środek ciekawej sprawy kryminalnej. Okazuje się, że zniknęła dziewczyna. Podczas poszukiwań znaleziony zostaje jej telefon i... inna młoda kobieta. Nie, nie jest to trup, a żywa osoba, która jest bardzo mocno zamknięta na kontakt zewnętrzny. Naszej pani detektyw udaje się z niej wyciągnąć jedynie imię i oczywiście postanawia wziąć się do roboty mimo, że jest zawieszona w pełnieniu obowiązków. A dlaczego? Tego już musicie dowiedzieć się sami, ale Josie to bohaterka, która podłoży własny kark by odnaleźć zaginioną dziewczynę żywą.

Muszę przyznać, że jak tylko widzę serię kryminalną, to mam zawsze nadzieję na to, że od razu między mną, a autorką zaiskrzy i będę mogła oczekiwać niecierpliwie kolejnych części. Tym razem miałam takie nastawienie, za co się mocno skarciłam, bo przecież może się okazać inaczej, zwłaszcza mając tak wielkie oczekiwania. Na szczęście ta książka okazała się być bardzo ciekawa i nie zawiodłam się nic, a nic.

Sprawa kryminalna jest dość zawiła, ale podoba mi się to, że autorka postanowiła nie stawiać na trupa i kolejnego seryjnego, który zostawia za sobą trupa na trupie, a jednak przyjęła nieco inną strategię, która nie wyklucza ściągania się z czasem by znaleźć i uratować potencjalną ofiarę.

Zagłębiamy się również nieco w życie pani detektyw, naszej głównej bohaterki, która, dzięki Bogu, nie jest kolejną opryskliwą kobietą, która tylko w taki sposób może sobie wyrobić renomę wśród mężczyzn w tym zawodzie. I to się zmienia, co widać również w książkach. Ale tak, to kawał fajnej, sympatycznej babki, z którą poszłoby się na piwo i jest twarda jak skała chociaż być może... tylko na zewnątrz? Musicie ją poznać i zobaczyć czy okaże się dla Was tak samo, jak dla mnie, genialną kompanką do prowadzenia śledztwa.

Jeśli chodzi o klimat, to jest taki lekko duszny, nieco ciężki, wręcz powiedziałabym, że w tej książce jest sporo z thrillera i to czuć, kiedy czyta się kolejne strony i nie można jej odłożyć, bo czeka się w napięciu na to, co się za moment wydarzy.

Czy to kolejna świetnie zapowiadająca się seria kryminalna z postacią kobiecą w roli głównej, która nie ciągnie nas w żadną stroną jeśli chodzi o poglądy, a tylko podsyca chęć rozwiązania zagadki. Czekam na kolejne tomy!

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Dolnośląskim.

Ostatnio wraz z upalnym latem, gdy większość ludzi wpada w romantyczne, lekkie klimaty, u mnie jeszcze bardziej niż zwykle przyszła faza na kryminały i thrillery. W ramach tej fazy niedawno sięgnęłam po „Znikające dziewczyny” Lisy Regan od Wydawnictwa Dolnośląskiego. Jest to pierwsza powieść autorki wydana w Polsce. W Stanach Zjednoczonych seria o Josie Quinn jest bardzo popularna, powieści te niejednokrotnie trafiały na listy bestsellerów „US Today” oraz „Wall Street Journal”. Postanowiłam i ja zapoznać się z tą tak dobrze zapowiadającą się serią sięgając po jej pierwszy tom i muszę powiedzieć, że była to bardzo dobra decyzja.

W niewielkiej miejscowości Denton, na Wschodnim Wybrzeżu USA trwają poszukiwania siedemnastoletniej Isabelle Coleman. Dodatkowo dochodzi do pościgu i dziwnej strzelaniny, której świadkiem i w pewnym sensie ofiarą jest policjantka z wydziały kryminalnego Josie Quinn. Wkrótce znaleziony zostaje telefon zaginionej nastolatki i inna dziewczyna, która zniknęła rok temu, a której oficjalnie nie została uznana za zaginioną. Nieoczekiwanie okazuje się, że tym to siostrzenica nauczyciela, który uczestniczył w wypadku i został ciężko ranny. I mężczyzna, i dziewczynka wypowiadają jedno słowo „Ramona”. Przypadkowo, i w jednym, i w drugim przypadku świadkiem tego jest Josie. Policjantka jest bardzo zaintrygowana tymi wydarzeniami i próbuje znaleźć odpowiedź na pytanie, co się wydarzyło, Niestety jest zawieszona w pełnieniu służbowych obowiązków, a mimo intensywnych policyjnych poszukiwań, które powodują, że każdy jest potrzebny, szef nie chce przywrócić jej do służby. Kobieta jest jednak zdeterminowana, dociekliwa, uparta i nie zrezygnuje z prowadzonego śledztwa, nawet kiedy ona sama może znaleźć się w niebezpieczeństwie…

Książkę czyta się rewelacyjnie. Napisana w narracji trzecioosobowej składa się z prologu, epilogu i 78 krótkich rozdziałów, które tylko wzmacniają napięcie. Podczas czytania pojawiał się u mnie syndrom „tylko jeszcze jeden rozdział” i muszę się przyznać, że na tym się nie kończyło😉 Powieść pisana jest świetnym, lekkim stylem, ma ciekawą intrygę, której trudno się domyślić, autorka bowiem umiejętnie myli tropy, podsuwając czytelnikowi różne możliwe ścieżki. Zawiera istotne wątki obyczajowe, które świetnie się czyta, ale jej największą zaletą są zdecydowanie ciekawie wykreowane postaci, zwłaszcza główna bohaterka. Josie jest świetnym przykładem silnej, złożonej postaci kobiecej. Z jednej strony niezłomna, zdecydowana, wytrwała w swoich dążeniach. Ma jednak również słabe strony, trudne sprawy ze przeszłości, które się za nią ciągną. Bardzo ciekawa jest jej relacja z byłym mężem, a także z obecnym partnerem, obie one wiele o niej mówią. Bardzo polubiłam tą bohaterkę i jestem bardzo ciekawa jakie będą jej dalsze losy.

„Znikające dziewczyny” to świetny kryminał, który zapewni Wam sporo emocji i pozwoli miło spędzić czas. Polecam gorąco.

Josie Quinn jest doświadczonym detektywem, który uwielbia swoją pracę. Jest przebiegła i dociekliwa. Jednym słowem, zna się na rzeczy.

W spokojnej miejscowości Denton na Wschodnim Wybrzeżu USA trwają poszukiwania młodej dziewczyny – Isabelle Coleman. To nie jedyna akcja, która wzbudza duże zainteresowanie Quinn. Niestety policjantka została zawieszona w obowiązkach i przebywa na przymusowym urlopie. Jednak ona nie ma zamiaru jedynie przypatrywać się pracy kolegów z boku i po cichu sama próbuje rozwikłać zagadkę zaginięcia.

Och! Jak ja bardzo potrzebowałam dobrego kryminału i oto jest! Znikające dziewczyny to intrygująca historia, w której nic nie jest dziełem przypadku. Ciekawa fabuła, wartka akcja i bardzo charakterna główna bohaterka. Autorka miała dobry zamysł i udało jej się to przelać na papier w dobrym stylu, każdy wątek poboczny łączy się z fabułą.

Finał mnie zaskoczył, nie spodziewałam się takich powiązań ze sprawą. Jestem bardzo usatysfakcjonowana! Jeżeli macie ochotę na mroczniejszy klimat – zachęcam!

"Znikające dziewczyny" Lisa Regan

Wydawnictwo: Dolnośląskie

Premiera: 29.o6.2o22r.

Josie Quinn jest doświadczonym oficerem śledczym. Jest przebiegła, inteligentna i dociekliwa.

W dotąd spokojnej miejscowości Denton, na Wschodnim Wybrzeżu USA, trwają poszukiwania siedemnastoletniej pięknej Isabelle Coleman. To nie jedyne wydarzenie, które wzbudza ciekawość detektyw Josie Quinn. Niestety policjantka została zawieszona w wykonywaniu swoich obowiązków i przebywala na urlopie dlatego nie może uczestniczyć w prowadzonym dochodzeniu. Jednak ona nie zamierza siedzieć biernie i przyglądać się pracy swoich kolegów.

Kto porwał siedemnastolatke? Czy detektyw Josie Quinn zdoła wyjaśnić całą sytuację? Co tak naprawdę dzieje się w tej cichej i spokojnej miejscowości?

Moim ulubionym gatunkiem jest romans i obyczajowki, jednak lubię również sięgnąć po kryminał lub thriller. Tym razem w moje ręce wpadła książka "Znikające dziewczyny" autorstwa Lisy Regan. Do sięgnięcie po nią skłonił mnie przede wszystkim ciekawy opis. Jednak okładka również zwróciła moją uwagę.

Gdy zaczęłam ją czytać od razy wiedziałam, że polubie się z tym kryminałem. Autorka postawiła na interesującą fabułę i intrygujące wątki poboczne. Nic w tej historii nie było dziełem przypadku. Autorka wszystko miała bardzo dobrze przemyślane. Każdy wątek poboczny łączy się z fabułą.

Po przeczytaniu prolgu byłam już mocno zaciekawiona dalszą częścią książki. Ciekawiło mnie nie tylko dochodzenie, które było prowadzone ale również życie osobiste detektyw Josie Quinn. Jej postać dodawała książce charakteru. To osoba, którą gdy wyganiają ją drzwiami to wchodzi oknem.

Josie chciała dołączyć do ekipy poszukiwawczej, jednak przebywała na przymusowym urlopie z powodu zawieszenia ją w obowiązkach i jej pomoc została odrzucona. Policjantka byla na tyle przenikliwa i dociekliwa, że w sprytny sposób potrafiła obejść zakazy.

"Znikające dziewczyny" to fantastyczny kryminał. Czytało mi się go bardzo dobrze i szybko. Autorka zaserwowała nam tyle niewiadomej , tyle pytań, że nie sposób się od niej oderwać. Książka zawiera dużo opisów jednak one podsycają tylko ciekawość i zostawiają nas z jeszcze większą liczbą pytań. W książce pojawia się dużo zwrotów akcji co sprawia, że nie możemy się przy niej nudzić.

Polecam i zdecydowanie czekam na kolejne tomy tej serii. Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję wydawnictwu.

Sięgając po tę książkę, możesz liczyć na ciekawą fabułę i nieprzewidywalne, zaskakujące zakończenie.

Autorka opowiedziała ciekawą historię, która jednak miejscami mnie nudziła. Co prawda zwroty akcji się pojawiały, ale mi jednak czegoś tu zabrakło.

Irytowała mnie główna bohaterka, która oczywiście wszystko musiała wiedzieć jak najlepiej. Mimo że nikt nie chciał, aby angażowała się w sprawę, ona zrobiła po swojemu i oczywiście jako jedyna odniosła zwycięstwo. Jest to po prostu mało prawdopodobne.

Zakończenie zdecydowanie podnosi wartość książki. Jest nie tylko zaskakujące, ale i szokujące. Autorka nie pozwoliła sobie na żadne kompromisy czy sentymenty.

Muszę Wam powiedzieć, że totalnie nie spodziewałam się tego, że tak bardzo wciągnę się w tą historię, która jest nieco zagmatwana i poplątana, ale Autorce naprawdę dobrze to wyszło.

Ten kryminał zaczyna się powoli, ale gdy wystartował, nie było takiej siły, która oderwałaby mnie od czytania. Mroczna i pokręcona historia z silną bohaterką, która nie zważa na zasady. Dobrze skonstruowana fabuła z kilkoma zaskakującymi zwrotami akcji zwłaszcza pod koniec, utrzymywała cały czas moją uwagę. Detektyw Josie Quinn jest świetną policjantką, ale przez pewien incydent została zawieszona w obowiązkach i wysłana na przymusowy urlop. Kobieta zostaje odsunięta od bieżących śledztw, chociaż jest sporo spraw do wyjaśnienia, a komenda cierpi na braki kadrowe. Najważniejszą sprawą do rozwiązania jest zaginięcie siedemnastoletniej Isabelle Coleman. Josie wie, że nie powinna i nie może angażować się w to śledztwo. Jednak nie potrafi siedzieć spokojnie i przyglądać się z boku, bo jest przekonana, że bez jej pomocy nie znajdą dziewczyny na czas, a jeśli tego nie chcą, zrobi to sama, chociaż wie, że grozi jej za to utrata pracy. Dlaczego to robi? „Bo taka już jestem” – myśli o sobie.

Josie Quinn jest najmłodszą kobietą w stopniu porucznika w historii Denton, najmłodszym śledczym. Kocha swoją pracą i jest dobra w tym co robi, natomiast powód jej zawieszenia zostaje odkryty w powieści dość późno i dopiero wtedy mogłam się przekonać, co było powodem, że tak dobra policjantka przekroczyła swoje uprawnienia. Nieoficjalne śledztwo Josie zaczyna zataczać coraz szersze kręgi, a ona sama wie, że rzuciła się na głęboką wodę, ale wciąż liczy, że było warto. Jej dążenie do wykrycia prawdy, przysparza jej tylko kolejnych kłopotów. Mnożą się pytania i pojawia się coraz więcej niewiadomych, powiększa się też grono podejrzanych. W tak krótkim czasie wydarzyło się sporo złego, a śladów i dowodów brak. Czy ktoś ma coś do ukrycia i postanowił ją trzymać z dala od prawdy? Czyżby w szeregach policji znajdował się zdrajca?

Świetnie skonstruowany kryminał z przemyślaną fabułą, który czyta się jednym tchem. Problemy prywatne Josie doskonale splatają się z prowadzonym przez nią śledztwem, tworząc interesującą mieszankę. Josie niczym samotny wilk walczy sama przeciwko wszystkim, by dotrzeć do prawdy. Chce odkryć, dlaczego kilka niewyjaśnionych zaginięć, zostało zamiecione pod dywan. Nie wie komu ufać, a komu nie, bo okazuje się, że kolejne osoby z jej otoczenia, mogą być zamieszane w cały proceder lub o nim wiedzą i milczą, bo boją się o własne życie.

W tym kryminale znalazłam wszystko, czego oczekuję od tego typu literatury. Zagadkę do wyjaśnienia, interesujące śledztwo prowadzone przez dociekliwą policjantkę i nieoczekiwane zwroty akcji. Może tylko zakończenie wprawiło mnie w lekką konsternację, bo było typowo amerykańskie, moim zdaniem bardzo odrealnione. Całość doprawiona tajemnicami z życia policjantki i jej babci, które w jakiś sposób łączą się z prowadzonym śledztwem. Wszystko tu znajduje się na właściwym miejscu, nie ma niepotrzebnych dłużyzn ani zbaczania z tematu. Jest przestępstwo, dobrze prowadzona intryga, śledztwo i wielki finał, a winowajcą mógł być dosłownie każdy.

„Znikające dziewczyny”, to porywający kryminał z niepokorną policjantką w roli głównej, upartą i niesłuchającą głosu rozsądku, zdeterminowaną, żeby za wszelką cenę ocalić dziewczynę i złapać winowajcę. Stawia wszystko na jedną kartę i naprawdę nie wiem, czy w rzeczywistości wszystko uszłoby jej płazem, bo działa chwilami na granicy prawa lub poza nim. Znalazłoby się też tu kilka kalek, ale przy takiej ilości kryminałów na rynku, to jest chyba trudne do uniknięcia.

Na plus, jak dla mnie wypadła kreacja głównej bohaterki. Silnej, niezależnej i upartej, ale to tylko pozory, bo bardzo szybko miałam się przekonać, że walczy ona z traumami z przeszłości. To ludzkie oblicze policjantki ujęło mnie najbardziej, a zwłaszcza jej relacje z innymi bohaterami. Kibicowałam jej związkom, a nade wszystko chyba temu z jej dawnym ukochanym z liceum Rayem. Bardzo chciałam, żeby dała mu jeszcze jedną szansę, ale ta powieść to nie romans, więc wszystko potoczyło się inaczej, niż tego oczekiwałam.

Mimo wszystko bardzo polubiłam Josie, chociaż chwilami nie zgadzałam się z jej decyzjami. Chciałabym więcej czytać o jej przygodach, bo to postać z dużym potencjałem na rozwój.

„Nie zawsze można być słodkim i do rany przyłóż […] Nie wszystko da się załatwić po dobroci”.

Ach te małe miasteczka, w których niby wszyscy się znają, a jednak nie wszystko jest tym, czym wydaje się na pierwszy rzut oka. Takie też jest Denton, gdzie dochodzi do zaginięcia siedemnastoletniej dziewczyny. Policja prowadzi poszukiwania, które kończą się fiaskiem. Detektyw Josie Quinn chce przyjść z pomocą miejscowym funkcjonariuszom. Jest jednak jeden problem — nikt nie chce dopuścić jej do sprawy zaginięcia, gdyż została zawieszona w obowiązkach.

Największy plus tej książki? Akcja ani na moment nie zwalnia. „Znikające dziewczyny” wciągnęły mnie tak, że nie byłam w stanie odłożyć tej powieści nawet na chwilę. Według mnie są idealną opcję na dłuższy wieczór lub zastój czytelniczy. Jednak oprócz akcji, która trzyma tempa, książka ta to też silna główna bohaterka — Josie Quinn, którą da się lubić. Uparta, bezkompromisowa, dążąca do celu mimo przeciwności, ale także mająca mnóstwo blizn.

Lisa Regan w pierwszej części serii dała solidne podstawy pod kolejne tomy. Być może miejscami zbyt mocno skupiła się na głównej bohaterce i jej rozterkach, ale wierzę, że dzięki temu w następnych częściach znajdzie czas, by rozwinąć postaci drugoplanowe i dokładniej opisać Denton.

Rozwiązanie zagadki znikających dziewczyn było dla mnie nieoczekiwane. Sama sprawa być może nie jest niczym nowym, ale sposób, w jaki opisała ją autorka, sprawia, że w ogóle to nie przeszkadza. Poza tym wynagradzają to liczne zwroty akcji — w większości takie, których w życiu bym się nie spodziewała. Jedyne, co mi się nie spodobało, to przeszłość babci głównej bohaterki. Jej historia jakoś nie pasowała mi do całości. Mimo wszystko miło spędziłam czas z tą książką. Pozwoliła mi ona wydostać się z zastoju czytelniczego.

Kryminał jakim jest „Znikające dziewczyny” opowiada historię detektywi Josie Quinn (jest to tom I serii Ślady Zbrodni). Z czym zmierzy się nasza Jo?

Styl pisania wciąga od razu a fabuła - mimo iż zaczyna się dość spokojnie - nagle wciąga nas w wir różnych wypadków.

Zawieszona w obowiązkach detektywa, zaginione dziewczyny, których… nikt nie chce odnaleźć?

Co kryje się za imieniem „Ramona” które słyszy od ofiary Quinn?

Czy kobieta znajdzie źródło tragedii młodych osób?

Do czego może dotrzeć zdeterminowana osoba, która nie chce odpuścić?

Co lub kto kryje się za zaginięciami i dlaczego? Jaki to ma związek z nią samą?

Pomysł na historię bardzo na plus.

Duszne małe miasteczko z problemami i tajemnicami.

Jedna osoba, która chce rozwiązać zagadkę.

Dobra lektura na wieczór :) wciąga i pozwala rozkoszować się ciekawym kryminałem.

Detektyw Josie Quinn jest zawieszona w pracy. A praca to jej życie i nie zamierza siedzieć bezczynnie. Tym bardziej że w jej mieście dużo się dzieje.

Właśnie zaginęła nastolatka. Wszystkie służby jej szukają, ale zamiast Isabelle zostaje znaleziona inna dziewczyna.

Do tego Josie jest świadkiem dziwnego wypadku. Jedyna ofiara, która przeżyła, mówi detektywce jedno słowo: Ramona.

Według Josie wszystkie te sprawy w jakiś sposób się łączą. Nikt jednak nie chce jej słuchać. Dlatego bierze sprawy w swoje ręce.

Co skrywa miasteczko Denton?

Uwielbiam kryminały, w których główną bohaterkę jest silna, bezkompromisowa kobieta. "Znikające dziewczyny" to początek nowej serii, właśnie z taką bohaterką. Josie lubi działać. Czasami najpierw działa, później myśli, przez co wpada w kłopoty. Detektywka ma też drugą twarz. Wrażliwą, empatyczna, skrzywdzoną. Tę drugą nie każdy ma okazję zobaczyć.

Fabuła jest wciągająca. Dużo się dzieje, akcja biegnie szybko, dlatego czyta się jednym tchem. Nie brakuje zwrotów akcji i zaskoczeń.

Lubię osadzenie akcji w małym mieście. Wszyscy się znają i wydaje się, że wszystko o sobie wiedzą. A jednak najciemniej jest pod latarnią. Bardzo boleśnie przekonała się o tym Josie.

W sprawę kryminalna autorka wplotła wątek życia osobistego Josie. Dodaje to ludzkiego oblicza głównej postaci. I nie jest to wątek męczący i przerywający akcję. Można powiedzieć, że w pewnych momentach oba wątki się zazębiają.

Ja jestem bardzo zadowolona z lektury i będę wypatrywać kolejnego tomu.

🏚"Znikające dziewczyny" autorstwa Lisy Regan to pierwszy tom z cyklu z detektywką Josie Quinn. I powiem wam szczerze, że zakochałam się w tej kobiecie. Akcja rozgrywa się w Denton, w niewielkiej miejscowości na wschodnim wybrzeżu USA. Zaginęła siedemnastoletnia Isabelle, nikt jej nie widział, nie ma żadnych śladów, został tylko zgubiony telefon. W szpitalu znajduje się inna dziewczyna, która została porwana ale milczy. Josie Quinn wyciąga z niej tylko jedno słowo "Ramona". Detektyw Quinn jest zawieszona, ale bierze sprawy w swoje ręce. Co dzieje się z zaginioną? Czy jest ich więcej?

🏚Od samego początku zostajemy wplątani nie tylko w tajemnicze śledztwo, ale też w prywatne życie Josie, które niestety nie jest kolorowe. Jo jest w separacji ze swoim mężem, którego jest przełożoną. Spodobało mi się to. Byli w nieźle niekomfortowej sytuacji ale dawali radę. I byłam pewna, że szybko się z nimi zżyje i tak też się stało.

🏚Autorka wciąga nas w nietypowe śledztwo prowadzone przez zawieszoną porucznik, Josie jest niezwykle zawzięta, mydli oczy wszystkim wokół i działa na własną rękę. Podobało mi się to jak próbowała rozwiązać tą skomplikowaną zagadkę. Jej charakter przypadł mi do gustu, autorka stworzyła kobietę ze smutną przeszłością, ale stawiającą czoła swoim demonom. Jo jest niezwykle inteligentna, uwielbia swoją pracę, a analizowanie śledztwa to jej ulubione zajęcie. Nie da się przy niej nudzić i mam nadzieję, że kolejne tomy pojawią się i u nas! Jo co prawda ciężko okiełznać, ale ja ją doskonale rozumiałam!

🏚Jeśli chodzi o pomysł na fabułę, to czuję się mile zaskoczona. Przeczytałam już wiele dynamicznych kryminałów, takie lubię najbardziej i ten również trafia na tę listę. Akcja pędzi, ciągle dzieje się coś nowego i nie miałam ochoty w ogóle przerywać spotkania z autorką i jej bohaterami. Znalazłam w tej historii wszystko, co doceniam w tym gatunku. Wyraziści bohaterowie, nie zwalniająca tempa akcja, rozterki, ciekawe śledztwo i zakończenie, które czyta się z szokiem w oczach. Miałam wiele pomysłów i szukałam rozwiązań ale na to nie wpadłam, co tylko potwierdza talent autorki.

🏚Oczarowała mnie swoim pomysłem i jego realizacją. Intrygujący, emocjonalny kryminał, który trzeba przeczytać. Gorąco polecam! Nawet uroniłam łezkę, a to nie zdarza się często przy tym gatunku, jednak są tacy bohaterowie, którzy trafiają w nasze serca od razu.