Znaki. Jak odczytywać sygnały, które wysyła wszechświat

Przed wami pięknie wydana książka "Znaki. Jak odczytywać sygnały, które wysyła wszechświat". Twarda oprawa i te złocenia na okładce są cudne.

Jeśli chodzi o treść, to książka opowiada o znakach od wszechświata, który każdy z nas może odbierać. Autorka przekonuje, że zmarli wysyłają do nas sygnały, a kluczem do ich odbioru jest otwarty umysł i szczegółowa obserwacja. Na potwierdzenie swoich słów przetacza wiele historii z życia swojego i innych. Dzięki temu można odczuć, że to faktycznie są się osiągnąć. Przekonuje, że każdy z nas może doświadczyć kontaktu z innym wymiarem, nawet bez bycia medium. Nic nie narzuca, a jedynie zachęca do czujności i odkrywania własnego sposobu do komunikacji ze światem.

Początkowo czytałam ją z wielkim zaangażowaniem. Autorka ma całkiem przyjemny styl, więc można skupić się na treści i dać wciągnąć tej "magii" wszechświata. Im dalej, tym moje emocje opadały. Czasem miałam wrażenie, że czytam to samo tylko z innymi bohaterami. Oczywiście przeżycia mogą być podobne, ale co za dużo to nie zdrowo. Mamy tu wiele wartościowych morałów i wskazówek, które pomogą w obserwowaniu znaków od wszechświata. Jednak zabrakło czegoś. Może za dużo lania wody, a za mało konkretów.

Miło tego Znaki mogą być inspirujące i pokrzepiające, zwłaszcza dla tych, którzy kogoś utracili i mają nadzieję, że gdzieś tam, ta osoba patrzy na nas z góry. Po jej lekturze nie zaczniemy od razu odbierać wibracje z zaświatów. Raczej dzięki niej nauczymy się jak otworzyć umysł i spojrzeć na świat w inny sposób.

Czytałam o "Znakach" wiele dobrego, więc bardzo ucieszyłem się, gdy wydano je w Polsce! Autorka ujęła mnie swoją wrażliwością i tym, w jaki sposób opowiadała o swoim życiu. Podobało mi się, że na podstawie swoich doświadczeń przedstawiła refleksje na temat tego, jak według niej porozumiewa się z nami wszechświat. Nie zawsze się z nią zgadzałem, ale jej historia z pewnością może być inspiracją i zachętą do zwracania większej uwagi na pozornie nieznaczące znaki... Polecam każdemu, komu spodobała się książka "Wiedźma. Droga do siebie"!

Cudowna książka opowiadająca historie ludzi, ktorzy utracili swoich bliskich, ale tylko fizycznie. Bliscy nawet po śmierci starają się odnaleźć do nas drogę. Polecam lekrurę.

Autorka powyższej książki udowadnia, że Wszechświat zawsze znajdzie sposób, żeby się z nami skontaktować. Wszędzie wokół nas dostrzec możemy symboliczne znaki, które pozwalają nam odnaleźć odpowiedź na nurtujące nas pytania i dają nadzieję oraz otuchę w trudnych momentach.

Laura Lynne Jackson to certyfikowane parapsychiczne medium, a w swojej pracy nieustannie z pasją pomaga ludziom odczytywać znaki przesyłane przez ich zmarłych bliskich. W książce "Znaki" pragnie przekonać czytelników, że nie trzeba być ekspertem od duchowości, żeby móc komunikować się ze swoją Drużyną Światła, która zawsze jest gotowa pomóc nam w potrzebie.

Bez względu na to jakie macie podejście do istnienia po śmierci, ta książka to przede wszystkim ciekawe spojrzenie na to zjawisko. Tytuł jest delikatnie mylący, bo sugeruje sygnały od Wszechświata, a autorka skupia się na znakach od zmarłych ludzi, żyjących w zaświatach. Nie jest to typowy poradnik. Opisane w nim zostały historie ludzi, którzy poprosili autorkę o odczyt i w ten sposób stara się ona zachęcić ludzi do komunikowania się z bliskimi, którzy odeszli. Taka forma sprawia, że ciężko oderwać się od lektury i z ciekawością sięga się po kolejne fascynujące historie.

Mimo tego, że autorka nie narzuca swoich poglądów, to zdecydowanie nie jest książka dla osób sceptycznie nastawionych do tematów duchowości. Czuć, że Laura Lynne Jackson naprawdę wierzy w to co przelewa na papier. Napełnia to czytelnika nadzieją, a od samej postaci autorki bije ogromne ciepło i dobroć, co sprawia, że chce się wierzyć w jej przekonania. Z kartek dosłownie emanuje miłość i otwartość na piękno świata. To zdecydowanie najlepszy element tej książki, bo sprawia, że jest bardzo inspirująca. Język użyty w środku również tworzy niepowtarzalny magiczny klimat, który zachęca do zanurzenia się w tajemnice Wszechświata.

Zdecydowanie godne pochwały jest także wydanie, które tak bardzo cieszy oko, że co chwile w trakcie czytania pragnie się na nie spoglądać. Złocone elementy odbijają światło i wyglądają naprawdę bosko na tej twardej oprawie.

Dziękuję wydawnictwu za tą niesamowitą podróż i możliwość poznania nowej perspektywy oraz piękny egzemplarz zdobiący moją biblioteczkę.

[współpraca barterowa]

Ja jako osoba o umyśle otwartym i nieustannie poszukujących zawsze z radością czytam publikacje, które mogą na tematy z pogranicza filozofii i duchowości rzucić nieco światła, a przynajmniej sprowokują do szerszego spojrzenia i uzyskanie innej perspektywy.

Jackson z dość dużą pewnością siebie przekonuje o tym, że każda osoba może odbierać sygnały od zmarłych, a jedyny klucz to otwartość i bystra obserwacja. Autorka foruje tezę, że sygnałem może być absolutnie wszystko, a kluczem jest tylko odpowiednia interpretacja.

Pisarka w książce wplata mnóstwo własnych historii i nie tylko, a to zdecydowanie wpływa na odbiór tych historii i uczula zarazem na baczne obserwowana nie wszechświata, bo nie znamy dni ani godziny, gdy dojdzie do nas sygnał. Na plus dla Jackson zasłużyła w moich oczach tym, że niczego nie narzuca, a wręcz zachęca do poszukiwania własnej drogi do komunikacji ze światem.

Książka niesie za sobą jakąś nadzieję, bo pokazuje, że śmierć nie musi być końcem i daje nadzieję, że tych kontaktów może doświadczyć każdy, nawet bez bycia medium, bo to kwestia czujności, bystrości.

Ja książkę czytałam dość długo, ponieważ podzieliłam ją sobie na części, bo moim zdaniem przyjęcie lektury tego typu na raz czy dwa zdecydowanie pozbawiłoby mnie dostrzeżenia wielu spraw. Ta książka podobnie jak obserwacja znaków wymaga cierpliwości. Naturalnie książkę można kwestionować, ponieważ zwyczajna opowieść, to żaden dowód, a przynajmniej nie w sensie naukowym, dla mnie to bardziej przykłady jak ta duchowa droga może wyglądać.
Ta książka może dać nadzieję, a także takie życiowe paliwo, dzięki któremu rozpoczną się prawdziwe poszukiwania znaków.

To może wydać się śmieszne, ale moim zdaniem ta książka dla ludzi będących na zakręcie może okazać się dobrym bodźcem do zmian i zawalczenie o lepsze jutro. To trochę książka drogowskaz i podchodząc do niej z otwartą głową, jestem głęboko przekonana, że książka tę uwagę zdecydowanie odda.

Ta książka z pewnością znajdzie swoich fanów oraz krytyków. Wszystko jednak zależy od wiary - czy wierzysz w to, że ktoś lub coś może chcieć ci przekazać jakąś wiadomość? Skąd mamy pewność, że rzeczywistość nas otaczająca jest efektem tylko działania komputeryzacji i innych ludzi? Czy nikt nie próbuje się z nami skontaktować?

Laura Lynne Jackson postanowiła podjąć próbę opisu tych znaków, które napotykamy na swojej drodze. Z jakim efektem - to powinien ocenić każdy czytelnik. Jak dla mnie to postrzeganie znaków jest na wyrost - lecz ostatnio zastanawiam się, czy może nie jest to po prostu wygodnym, aby tych znaków "nie widzieć"...

Nie tego spodziewałam się po tej książce. Choć przyjemnie się ją czyta to jeśli ktoś na prawdę chce się czegoś nauczyć to odradzam.