Znak i omen. Wiccańskie kredo. Tom 1

„Znak i Omen” to moje kolejne spotkanie z twórczością autorki Marah Woolf. Cieszył mnie fakt, że będę miała możliwość poznania kolejnej opowieści. Przyszła pora na rozpoczęcie cyklu Wiccańskie kredo, czy czujecie ekscytację, kiedy pojawiają się nowe książki? Świat przepełniony stworzeniami tak innymi od nas jest niesamowity. Zawsze fascynowali mnie wiccanie, oprócz nich pojawią się w powieści czarodzieje oraz strzygi. Co musi się wydarzyć, aby poczuć chęć ucieczki i wmieszać się w tłum ludzi, starając nie zwracać na siebie uwagi? Ukrywać to, kim się jest nie jest łatwe, a tak na prawdę nie powinno być konieczne. Utrata bliskich, a zarazem domu musiało odcisnąć piętno na bohaterce. Czy autorka stanęła na wysokości zadania i ukazała prawdziwe emocje?

Główną bohaterką książki autorstwa Marah Woolf pod tytułem „Znak i Omen” jest Valei, to wiccanka, która postanowiła zamieszkać wśród ludzi, z dala od rodzimych stron. Musi się ukrywać i radzić sobie sama, nikt nie może jej odnaleźć i dowiedzieć się o prawdziwym pochodzeniu. Valea robiła wszystko, aby utrzymać swój sekret przez lata, dopóki w jej życiu nie pojawi się pewien mężczyzna będący strzygą. Zmusza to dziewczynę do kontaktu z domem i resztką rodziny z Ardealu. Valea ma pewien niesamowity dar, który jest cenny, potrafi dostrzec wspomnienia nawet zmarłych. Jej rodzice zostali brutalnie zamordowani, a ona musiała z tym żyć nie znając prawdy. Czy wracając uda jej się ją poznać? Valea natychmiast staje w obliczu kłamstw, intryg i mnóstwa tajemnic. Nikt nie uważa za konieczne informowanie ich o zaistniałych okolicznościach i aktualnej sytuacji. W końcu trwa wojna, a zwycięzca może pozostać tylko jeden. Kto zwycięży?

„Znak i Omen” to niesamowita opowieść, która zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Marah Woolf ma genialny styl pisania, który trzyma w napięciu, książkę czyta się łatwo, ekscytująco, bardzo emocjonalnie i z dużą szczyptą humoru. Historia Velei wciągnęła mnie od pierwszej do ostatniej strony, spodobała mi się fabuła książki i to, że autorka stworzyła fantastyczny świat. Valea jest silna, ciepła i pełna ambicji, ale także opiekuńcza i przyjazna w stosunku do nowych znajomości. Nie boi się żadnych wyzwań, nawet, jeśli przez to cierpi. Podobali mi się pozostali bohaterowie, chemia pomiędzy nimi jest tak potężna, że od razu wprowadza dezorientację. Byli bardzo dobrze rozwinięci i można było zrozumieć motywy ich działania. Nie pamiętam, kiedy ostatni raz czytałam coś tak poruszającego mającego odmienną dynamikę historii. „Znak i Omen” to powieść, która mnie zachwyciła, wciągnęłam się w nią i nie mogłam się od niej oderwać. Niesamowite osobowości spotykają się, mają swoje pragnienia i niezłomną magiczną spuściznę. Ta książka opowiada o magii, przeznaczeniu, miłości i powrocie do rodziny. Autorka wciąga czytelnika w świat pełen magii, uczuć, zaskakujących zmian oraz w historię bohaterki, która toczy walkę o swoje moce, uczucia i bezpieczną przyszłość. Pełna emocji historia, pełna trzymających w napięciu szczegółów i przerażających punktów zwrotnych, wyzwań podsyconych dużą ilością akcji.

Z ogromną niecierpliwością czekałam na kolejne książki. Dla mnie ta autorka jest odkryciem zeszłego roku.

Rodzina Valei została zamordowana przed dwunastoma laty, a ona mieszkała z daleka od Arsenalu, wśród ludzi. Jednak niczego tak nie pragnie jak powrócić do ojczyzny. Kiedy w tajemniczych okolicznościach zostaje zamordowana wiccanka, dziadek Valeo zgadzają się wreszcie na jej powrót, ponieważ posiada ona rzadki dar - widzi wspomnienia, nie tylko żywych ludzi.

Po jej przyjeździe okazuje się, że zostaje wrzucona w zawiłą plątaninę kłamstw, intryg i zdrad. Od wieków w Adrealu trwa wojna pomiędzy wiccanami, strzygami I królową czarownic.

Do tej pory nie zawiodłam się na żadnej powieści Woolf i teraz także nie. Jej styl pisarski i płynność opowiadania historii powoduje, że jesteśmy zaangażowani całym sobą w tę historię.

Fabuła wreb pozorom nie jest łatwa. Pojawia się nam wątek romantyczno-erotyczny, który rozwija się szybko - czuć iskry między tą dwójką od samego początku, pojawia się dość skomplikowana relacja polityczna i system magiczny, który nie do końca został tu przedstawiony niestety.

Romantyczna, magiczna, mroczna oraz pełną sekretów historia o wiedźmach, strzygach I wyjątkowa dziewczyna, która jest bardziej niezwykła niż się wszystkim wydaje

„Ludzie wierzą, że magia nie istnieje i tylko to przekonanie daje im spać w nocy.”

„Znak i omen” to książka Marah Woolf wydana przez Wydawnictwo Jaguar. Jest to pierwszy tom Wiccańskiego kredo [współpraca reklamowa].

Valea jest wiccanką, która posiada niezwykły dar. Potrafi ona odczytywać ludzkie wspomnienia poprzez dotyk. Jednak aktualnie dziewczyna musi się ukrywać ze swoimi zdolnościami, nie może rozwijać swojej magii, która ledwo się tli. Dlaczego? Ponieważ dwanaście lat temu jej rodzice zostali zamordowani, a ona sama została przeniesiona z magicznej ziemi przez swojego dziadka Arcykapłana i mieszka aktualnie wśród ludzi. Valea musi się ukrywać dla własnego bezpieczeństwa, jednak jej największym marzeniem jest wrócić do ojczystego Ardealu. Prośby dziewczyny zostają wysłuchane, choć w niesprzyjających okolicznościach. Okazuje się, że będzie ona potrzebna wiccanom do rozwiązania zagadki makabrycznej śmierci jednej z nich.

Książka od początku nas wciąga i łapie w swoje sidła. Zostaje nam przedstawiona Valea, jej codzienność wśród ludzi, a chwilę później przypadkowo poznajemy intrygującego strzygonia, o którym będziemy chcieli czytać jak najwięcej. Jesteśmy ciekawi tej relacji, dalszych losów Valei, jej przeszłości, jej rodziny, jej magicznych korzeni, jej zdolności. Już po pierwszym rozdziale książka staje się nieodkładalna. Od początku mamy wiele scenerii – świat ludzi i codzienność Valei, za chwilę przenosimy się do Ardealu i mamy zderzenie z magiczną rzeczywistością, po czym już większość akcji rozgrywa się w miejscu, którego ideę pokochałam. Caraiman to miejsce wspólne dla wszystkich wiccan, czarownic i strzyg. W zasadzie tylko tutaj nie mogą sobie oni wzajemnie wyrządzać krzywdy. Jest to przestrzeń stworzona w celach edukacyjno-integracyjnych z dostępem do zbiorów bibliotecznych – Biblioteki Królowej Estery i Biblioteki Cieni Nexora.

„Znak i omen” ma swoje tempo, nad którym bardzo prosto jest nadążyć. Wyróżniające się postaci, które nie zlewają się w jedno, mimo że jest ich dość sporo. Aktualne stosunki między wiccanami, strzygami i czarownicami są opisane w sposób zrozumiały. Przeszłość Ardealu, wszelkie konflikty i pakty są również przekazywane w taki sposób, że z łatwością nad tym nadążamy. Nie ma tutaj zbyt wiele zawiłej historii – jest to, co powinniśmy wiedzieć i to opisane tak, że nie czujemy się przytłoczeni. Tak samo jest z fabułą. Wraz z Valeą poznajemy świat magii. Bardzo pozytywne w odbiorze jest to, że dziewczyna nie dość, że wiele czasu spędziła wśród ludzi, to jeszcze ma jakieś zaniki pamięci sprzed śmierci jej rodziców. Wszystko to sprawia, że my wraz z Valeą poznajemy świat praktycznie od nowa, co jest bardzo przyjemne.

Książka jest na swój sposób przewidywalna ze względu na schematyczność fabuły. Oczywiście wiele kwestii nas zaskakuje, w szczególności pod koniec tomu, aczkolwiek jeśli nastawiamy się na jakieś wydarzenia, to raczej one się pojawią. Czy w tym przypadku to minus? Wręcz przeciwnie. Podobało mi się to, że części wydarzeń się spodziewałam i faktycznie było tak, jak myślałam, ale zaraz pojawiały się jakieś kwestie, które dopełniały całości, szokując czytelnika. Oczywiście wiele też dzieje się pod koniec tomu, a więc czekam niecierpliwie na kolejne części.

Dodatkowo, ogromnym plusem książki są postaci, które nie mylą się w trakcie czytania. Wiemy, kto jest kim, jaką rasę reprezentuje, jakimi zasadami w życiu się kieruje, kto jest dla kogo ważny i kto dla kogo zrobiłby… wszystko.

„Znak i omen” to intrygi, tajemnice, makabryczne zbrodnie, kłamstwa, konflikty międzyrasowe, klątwy, zrozumiałe historie polityczne, mrok, magia, miłość, przyjaźń, poświęcenie. Wszystko to w pięknej otoczce, jaką jest zamek Caraiman.

PS. W książce kilkukrotnie pojawiają się mocniejsze opisy drastycznych praktyk. Nie jest to jednak coś, co przeważa w książce (z dwa razy jest grubo na ponad 500 stron), więc bardziej wrażliwe osoby również mogą sięgnąć po książkę.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu Jaguar.

Autorka, o której można powiedzieć, że tworzy świetne opowieści fantasy? Co uważacie? Mnie do tej pory nie zawiodła, wręcz uwielbiam jej książki i z chęcią sięgam po każdą kolejną. A tym razem "Znak i omen" to pierwszy tom nowej serii. Musiałam więc sprawdzić czy zapowiada się na coś dobrego!

Główna bohaterka ze zdolnością, która mogłaby zmienić świat. Potrafi zobaczyć ludzkie wspomnienia i to nie tylko osób żyjących, ale także nieboszczyków. Wyobraźmy sobie jak mogłoby to zmienić nasz świat. Ile morderstw można by wyjaśnić, ile zbrodni, kłamstw, niejasnych sytuacji. To teraz pomyślmy o tym, że w świecie Valei, gdzie wszystko jeszcze jest podsycone magią, wojną, a jej życie zostało dawno temu wywrócone do góry nogami gdy zamordowano jej rodzinę. Od tamtej pory żyje z daleka od swojej ojczyzny, ale w końcu ma do niej wrócić by móc pomóc wykorzystują swoją moc. A to, co tam zastanie niestety jest jeszcze gorsze niż jej się wydawało. Wojna to mało powiedziane, brak perspektyw na jej rozwiązanie. Wydaje się, że tylko wybicie dwóch z trzech ludów może doprowadzić do pokoju.

Strzygi, czarownice, wiccany. Postaci jest całe mnóstwo w tej książce, a pojawiają się także duchy. No wiadomo, główna bohaterka ma odczytywać wspomnienia także zmarłych, więc ocieramy się i o zaświaty. Do tego wojna, polityczne zagrywki i odkrywanie siebie tak naprawdę. Valea pragnęła rodziny przez to, że wychowywała się wśród ludzi i bała się zaufać komukolwiek. Ale czy to, że wraca do ojczyzny na wezwanie dziadka jest tym, czego szuka?

Te wspomniane wyżej postaci są bardzo ciekawie przedstawione, każdą możemy poznać do tego stopnia, że bez problemu wyobraźnia tworzy ich obrazy. Przypuszczam, że każdy z czytelników przylgnie do którejś z nich choć wcale nie są takie czarno-białe i dobre lub złe. Przyciągają tym, że ciężko się czegoś po nich spodziewać.

Jak na Woolf przystało, książka ocieka magią. Uwielbiam to, z jaką lekkością prowadzi czytelnika przez tworzone przez siebie światy i jak różnorodne one są. Bo szczerze mówiąc obawiałam się, że w końcu zacznę dopatrywać się podobieństw, schematów. Ale na szczęście mamy nową serię, pierwszy tom, niemal pięćset stron czystej, niepohamowanej przyjemności.

Możecie się ze mnie ponabijać, ale odkąd wróciłam do fantastyki, uwielbiam, gdy pisarz wyciąga swoje macki, chwyta za gardło i wciąga w świat tak niesamowity, a jednocześnie tak dojrzały, pełen humory i inteligentnych postaci, że aż chce się więcej.

Akcja mknie i to bardzo szybko. Dzieje się tak dużo i w takim tempie, że cierpiałam gdy musiałam odłożyć tę książkę na kilka godzin i zwyczajnie pójść do pracy. To zdecydowanie najlepsza powieść jaką przeczytałam w tym roku. Ba! Jedna z najlepszych fantasy. Jestem nią zachwycona, czekam na drugi tom i będą ją polecać na lewo i prawo.

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Jaguar.

"Znak i omen" to historia o czarownicach, rozdartej rodzinie i niebezpiecznej miłości. Poznajemy w niej Valeę, która przez lata ukrywała się w ludzkim świecie, ale pewne okoliczności sprawiają, że wraca do domu i staje twarzą w twarz z duchami przeszłości.

Marah Woolf potrafi zainteresować czytelnika swoim pomysłem na fabułę oraz nawiązaniem do przeróżnych mitologii, z których czerpie inspiracje. I choć jej książki nie są idealne, to mimo wszystko wciągają czytelnika i dają mu sporo satysfakcji z poznawania historii! W tym przypadku było podobnie, choć nie obeszło się bez delikatnych zgrzytów... Chociaż i tak nie odebrały mi one zabawy.

Książka zaczyna się dosyć powoli i pierwsze rozdziały - nieco za długie - mogą przynudzać, ale na szczęście wraz z przeniesieniem akcji na ziemie magiczne, sama fabuła nabiera kolorów i orzeźwia gatunek pokazując multum pomysłów autorki. Przedstawia ona różne rasy, systemy magiczne, a także wtłacza w to wszystko wątek kryminalny i zagadkę, którą rozwiązujemy wraz z bohaterką na przestrzeni rozdziałów. Dodatkowo sama postać Valei jest ciekawa - dziewczyna jest pewna swych uczuć, oddana rodzinie i choć bywa nieco łatwowierna, to naprawdę idzie się ją polubić. Zwłaszcza, że nie wykazuje samolubnego podejścia i mani "jestem mc" i wszystko mi wychodzi.

Jednakże mam problem z wątkiem romantycznym. Jak dla mnie był on za szybko wprowadzony (i to z rozwiązaniem emocji), po czym przygasł i toczył się chaotycznie. Trudno było mi wyczuć chemię między bohaterami, co samo to sprawiało, że nie mogłam uwierzyć w rodzące się uczucie między nimi. Mam nadzieję, że kolejne tomy to poprawiają, bo nie czuję w tym wielkiej miłości. Moje drugie zastrzeżenie to relacja bohaterki z innymi postaciami - było ich strasznie dużo i jednocześnie większość z nich traktowało Valeę z góry. Najbardziej bolała mnie początkowa relacja z jej rodziną, choć rozumiem skąd to mogło wynikać...

"Znak i Omen" to naprawdę dobry wstęp do historii o czarownicach, strzygach i rywalizacji między rasami. Widzę w tym potencjał i mam nadzieję, że kolejne tomy skupią się bardziej na magicznej stronie fabuły, a relacje bohaterów dostaną nieco więcej miejsca do popisu i troszkę uczuć.

Uwielbiam prozę Marah Woolf, ponieważ każda jej historia dostarcza mi mnóstwa niezapomnianych wrażeń. Jej wielkie magiczne przygody pozostają w mojej głowie na długo po zamknięciu ostatniej strony, więc z ogromną nadzieją sięgnęłam po najnowsze dzieło, licząc że i tym razem autorka mnie nie zawiezie.

Pierwszy tom nowej serii od razu wprowadza nas w sam środek intensywnych wydarzeń. Autorka już niejednokrotnie udowodniła mi jak dobrze potrafi przelewać na karty swoje książki to co siedzi w jej głowie – a wyobraźnię ma nieograniczoną, więc z każdą przerzuconą stroną bawiłam się coraz lepiej. Plastyczny styl, odpowiednia ilość dialogów wobec intrygujących opisów a także nieszablonowa, charyzmatyczna kreacja bohaterów prowadzą nas ku niebezpieczeństwu związanemu z tajemnicami przeszłości. Autorka w zaskakujący sposób łączy wszystkie fakty, które prowadzą nas do emocjonalnego finału, ale nie możemy zapomnieć także o tym co czeka na nas po drodze, ponieważ niebezpieczeństwo oraz mrok będą konkurowały o uwagę z ponadczasowymi wartościami.

Dwanaście lat temu rodzina Valei została zamordowana a dziewczyna musiała uciekać z Ardealu. Dziś mieszka z dala od miasta jako wiccanka pośród innych ludzi. Jednak przeszłość upomina się o nią w najmniej odpowiednim momencie i zmusza do powrotu do Ardealu. Dziewczyna widzi wspomnienia innych, nawet zmarłych, a dar ten pomoże jej w odnalezieniu się pomiędzy wojną wiccan, strzyg oraz królową czarownic. Dziewczyna jednak nie wie, że przed nią stoi ogromne wyzwanie, ponieważ spór zakończy się dopiero w momencie upadku wszystkich ze strony.

Fabuła łączy ze sobą elementy magiczne, przygodę, akcję a także wartości związane z potrzebą bycia chcianym i kochanym, gdy czytamy o motywach rodzinnych. Główna bohaterka nie miała szczęścia, nie zaznała ciepła domowego ogniska i to ukształtowało ją w taki a nie inny sposób. Obserwujemy jednak jak zmienia się na naszych oczach i dojrzewa pod wpływem przeżytych doświadczeń, szukając własnego miejsca w świecie. Dostrzegamy jak magia otula nas z każdej strony, niebezpieczeństwo wisi nad naszymi głowami a my zmierzamy w sam środek intensywnych wrażeń, których finał trudny jest do przewidzenia. Autorka rewelacyjnie poradziła sobie z nowym pomysłem na powieść i pozostawiła wciąż nieodkryte odpowiedzi, by kusić nas niewiedzą i zapraszać do kontynuacji serii.

"Znak i omen" to historia, której strony przerzucają się praktycznie same. Napisana z pomysłem i w pełni wykorzystująca swój potencjał, pozwalające popuścić wodze wyobraźni i wraz z główną bohaterką stanąć naprzeciw niebezpieczeństwu. Magia, wojna, tajemnice oraz wszechobecnej intrygi prowadzą nas przez świat, w którym wszystko może się wydarzyć a my z zapartym tchem stoimy tuż obok głównej bohaterki, trzymając za nią kciuki. Oto historia, która przypadnie do gustu każdemu wymagającemu czytelnikowi, która pozwoli nam zapomnieć o codziennych obowiązkach, jednocześnie kusząc możliwością tego co czeka nas w kolejnych częściach.

„Kiedy boski księżyc w pełnię wkroczy, Twoje serce bardzo łatwo się zauroczy.” Lubisz, gdy w książce jest tajemnica do rozwiązania? Porozmawiajmy.

[materiał reklamowy we współpracy barterowej z @wydawnictwojaguar]

Dzięki książkom Marah Woolf kilka lat temu wróciłam do czytania fantastyki. Po dość długiej erze mojego życia wypełnionego w przeważającej części romansami mafijnymi było to dla mnie niemałym szokiem. I przepadłam. Przypomniało mi to, jak wiele światów jest do odkrycia.

Sposób prowadzenia historii przez Marah to dla mnie ideał. Nie jest to skomplikowana fantastyka z zaawansowanym nazewnictwem, a raczej interesująca przygoda wypełniona lekkością w dodatku nad wyraz przystępna w odbiorze. Autorka ma niezwykłą umiejetność opowiadania o świecie, jaki stworzyła. Płynnie wprowadza w jego ramy, opowiada o historii, znaczeniu istot i ważnych elementach. Przepadam też za jej opisami przestrzeni i krajobrazów – są niezwykle obrazotwórcze.

Okazuje się, że „Znak i Omen” to kolejna książka zapewniająca komfort i dobrą zabawę. Nie jest zbyt szybka, raczej dopiero wprowadza nas w rozbudowany świat pełen intryg, sekretów i polityki.

Otrzymujemy tajemnice do rozwikłania i to w hipnotyzującym anturażu. Stare zamczysko, biblioteka i tajemne przejścia. Ponadto ciekawych bohaterów i sporo magicznych istot.

Autorka stosuje charakterystyczny dla siebie schemat. Według mnie jej trylogie posiadają dość jasny podział – trzy etapy fabularne: wprowadzenie, przygotowanie i kulminację. I ja bardzo to lubię.

Dopatruję się tu podobieństw do trylogii „Trzy siostry”. Jeszcze nie wiem, czy to dobrze, niemniej bezsprzecznie chcę poznać dalsze losy bohaterów, bo bawiłam się bardzo dobrze.

"Znak i omen". to początek nowej trylogii Marah Woolf, która tym razem opowiada historię wiccan, czarownic i strzyg. Brzmi intrygująco?

Valea mieszka wśród ludzi, choć nie jest do końca jedną z nich. Tęskni za Ardealem i wierzy, że pewnego dnia będzie mogła powrócić do swej krainy, kowenu który zapewni jej przynależność do jakiejś wspólnoty. Gdy odnajduje ją Nikolai, pewien magnat z rodu strzyg na początku myśli, że to przypadek. I pozwala sobie na chwileczkę zapomnienia. Jednak gdy ich drogi krzyżują się ponownie, Valea nabiera podejrzeń i łapie się ostatniej deski ratunku, by się ocalić. Czy to przyniesie jej coś dobrego? Czy powrót do swoich korzeni okaże się dla niej czymś odkrywczym?

Nakreśliłam tutaj tylko maleńki skrawek tego jak zaczyna się ta historia. Bardzo ucieszyła mnie ilość magicznych istot w fabule. Mamy czarownice, wiccan, a nawet wampiry! Wszystkich łączy pakt i nikt już nie ma ochoty na wojnę. Niestety Celesta, potężna czarownica, która powraca po latach ma zdaje się inne zamiary. Poszukuje swojego dziedzica, który może odwrócić bieg historii. Ta część to w dużej mierze wprowadzenie. Poznajmy bohaterów, ich zamiary oraz moce. Dużo jest tutaj gadania, nawiązywania relacji oraz innych tego typu rzeczy, które chwilami stawały się ciut infantylne. Ale za połową wszystko nabiera tempa i odkrywamy kilka zdumiewających faktów. Ktoś okazuje się nie tym za kogo się uważał, ktoś ginie, ktoś się poświęca, ktoś zdradza i ktoś ucieka. A ja nie mogę się doczekać już kolejnej części. Nie mam pojęcia, jak ta historia dalej się potoczy, a jestem tego niezmiernie ciekawa.

🪄 "Przyjaciele mogą zamienić się we wrogów. Czasem można bardziej nienawidzić tego, z kim było się zaprzyjaźnionym, niż obojętną osobę". 🧹

Wśród moich książkowych miłości byli miliarderzy, wampiry, książęta, królowie, bossowie mafii, stalkerzy a teraz dołączył strzyga i to nie byle jaki 😏. @marah_woolf należy do grona autorów po których nowe pozycje wydawnicze dosłownie się rzucam a na #wiccacreed czaiłam się od kiedy zobaczyłam estetyki na TikToku, przyznam się że ani trochę się nie zawiodłam. Świetnie się z nią bawiłam, wciągnęła od pierwszej strony i mocno trzymała do samego końca, a to zakończenie, no mocne. Marah ma rewelacyjny styl, mega angażujący, piękny, opisowy, ba 🌶️ sceny czytało się tutaj mega, to napięcie, ta chemia i to nie tylko między parą główną ale i innymi, to jakiś obłęd. Marah prowadzi nas przez swój świat, ale dzięki pewnemu zabiegowi, nie gubimy się bo poznajemy wszystkie zasady świata w którym się poruszamy. Dodatkowy plus to mega duża reprezentacja postaci, każda z nich jest mocna, wyrazista, pełna barw. Każdy znajdzie tutaj swojego ulubieńca. Mamy też mocny plot oraz ciekawą antagonistkę, która jest świetnie budowana na przestrzeni kart książki. Sam główna bohaterka Valea jest postacią którą się lubi, jest wytrwałą osobą w dążeniu do odkrycia prawdy, potrafiącą bronić innych, jasne bywa czasem naiwna w swoich przekonaniach, ale są tutaj ku temu powody dla których tak jest. Nikolai to złoto, Marah umie w facetów oj umie. Nikolai jest obłędny, mocny, wyrazisty, wytrwały, prawdziwy lider, i on ma coś fajnego 😏🔥. Uwielbiam tą książkę i wyczekuje z niecierpliwością kolejnych części. Polecam ♥️

• książka • fantasy book • witch book •Nikolai Lazar • +18 • zakazana relacja

/Współpraca reklamowa/

Z twórczością autorki miałam do czynienia przy serii o trzech siostrach. Odpowiadał mi ich klimat, więc postanowiłam ponownie dać się porwać historii stworzonej przez pisarkę.

Świat magii, w którym występuje tyle różnorodnych postaci, jest wręcz fascynujący. Strzygi, wiccanie, czarownice i lykanie tworzą mieszankę, przy której nie sposób się nudzić. Każdy z nich jest inny i wyznaje inne wartości. A zderzenie ich mocy gwarantuje niezapomniane przeżycia.

Do tego wszystkiego dochodzi tajemnicza postać Królowej Celesty, której celem się nieśmiertelność i władza absolutna.

Valea jako osoba o znikomej mocy nie ma łatwej przeprawy. Zwraca jednak uwagę przyszłego palatyna strzyg, a mianowicie Nikolaja. Ten mroczny książę potrafi zawrócić w głowie, miejmy się jednak na baczności, nie można nikomu w pełni zaufać.

Niespodziewane zwroty akcji, szokujące informację i odkrywanie pilnie strzeżonych tajemnic sprawiło, że nie mogłam się, choć na chwilę oderwać od lektury książki.

Z zapartym tchem śledziłam losy bohaterów. Tak jak z początku nie mogłam się wczuć w fabułę, tak na końcu nie chciałam jej kończyć.

I nie zgadzam się na takie zakończenie. Potrzebuję na już wiedzieć, co będzie dalej. Nie lubię dlatego między innymi zaczynać serii, bo ten czas oczekiwania mnie wykończy. Zawsze się jednak dam skusić. Mam nadzieję, że doczekam się kontynuacji w krótkim czasie.

Z poprzednich książek autorki znam Kroniki Atlantydy. Polubiłam je ze względu na fenomenalnych bohaterów drugoplanowych. Jak było tym razem,

Wiccanie, czarownice i strzygi. Krwawa wojna i ciekawe zakończenie. Szybki wątek romansowy i rodzinne kłopoty. Brzmi dobrze, czytało się niestety źle.

Początek był fajny, autorka budowała napięcie i szybko się czytało. Później coś się stało i nie potrafiłam wciągnąć się w akcję. Czytałam po kilka stron dziennie z musu, chociaż nie były to złe strony. To jak z bieganiem we śnie. Sen fajny, ale twoje nogi są jak z betonu w basenie z kisielem.

Końcówka faktycznie jest wow, sporo się wyjaśnia, coś się komplikuje i pozostaje niedosyt wiedzy, bo na pewno nie stron.

Książka porusza ciekawe tematy : wojna 3 rodzajów, magia która nie może czynić zła, tajemnice, kłamstwa, gorący romans czy utracona rodzina.

Może to był dla nas zły czas. Może lepiej bym się w nią wciągnęła za miesiąc czy dwa. Bo historia ma potencjał, ale no ja utknęłam w kisielu.

3.5⭐️

Skończyłam tę książkę już jakiś czas temu i wciąż nie wiem jak ją ocenić. Musicie wiedzieć, że jestem fanką Marah i obie jej poprzednie trylogie kocham całym sercem. Ale ze „Znakiem i omenem” mam problem. Mam problem bo z jednej strony ta książka średnio przypadła mi do gustu, a z drugiej strony zakończenie całkowicie zmiotło mnie z planszy.

Tutaj Marah znowu wraca do czarownic, klątw i tych mrocznych klimatów zamków pełnych tajemnic, paktów i zbliżającej się wojny. Valea po latach życia w ukryciu zostaje wezwana z powrotem do swojego świata. Do świata strzyg, wiedźm i wiccan. Razem z chłopakiem poznanym w mieście ludzi i paroma innymi przyjaciółmi próbuje rozwiązać zagadkę brutalnego morderstwa, znikającej magii i zapobiec zbliżającemu się atakowi ze strony dawnego wroga. Jednak ku zaskoczeniu Valei - kłamstwo goni kłamstwo, a zdrada jest na porządku dziennym. No i nie zapominajmy, że Valea już dawno przestała rozumieć zasady rządzące światem magii.

Czytanie tej książki to sinusoida. Początkowe zainteresowanie, szybko przeszło w znudzenie, które ciągnęło się do ostatnich 100 stron, które z kolei wywołały we mnie masę emocji. Uwielbiam ten świat pogrążony w konflikcie i wzajemnym braku zaufania. Magię, duchy, trzy różne ludy posługujące się zupełnie innym typem mocy. Dążenie do władzy i zdobycia nieśmiertelności. Legendę o chłopcu, którego wychowywała królowa Czarownic. Pod tym względem ta książka jest fantastyczna. Ale całkowicie nie umiem polubić bohaterów. Jestem w stanie zrozumieć naiwność Valei, to że jest zagubiona w świecie, którego tak naprawdę już nie zna, wśród ludzi, którym nie może ufać. Ale nie, te dialogi, każda z postaci… to po prostu ciężko się czytało, a ja czułam wręcz dziecinność, która płynęła z rozmów bohaterów, którzy ponoć mieli po kilkaset lat. Ja po prostu nie czułam się zaangażowana w tę historię, nie czułam chemii między Valeą i Nikolaiem (przy zakończeniu pojawił się też dziwny wątek związany z tą dwójką, o którym na razie nie wiem co myśleć) - wszystko poczułam zdecydowanie za późno, żeby ta książka trafiła do moich ulubieńców. Dodatkowo przeszkadzały mi błędy, które gdzieś się po drodze pojawiły, może to przez to, że nie czułam aż takiego zainteresowania, żeby nie rzuciły mi się one w oczy. Finalnie, mam naprawdę mieszane uczucia. To książka, która znajdzie wielu odbiorców i wiele osób będzie w stanie ją pokochać całym sercem. Może ja sięgnęłam po nią w złym czasie, choć wciąż - nie mówię, że jest ona zła. Jest po prostu 50/50. Liczę, że będzie z tą trylogią tak, jak w przypadku Trzech Czarownic. Że ta wielka miłość i sentyment do nowych książek autorki zrodzi się dopiero przy drugim tomie, który wbrew wszystkiemu naprawdę chcę przeczytać.

Valea ukrywa się wśród ludzi. Kilkanaście lat wcześniej jej rodzina została brutalnie zamordowana. Pewne okoliczności utwierdzają dziewczynę, że nie jest już dłużej bezpieczna, więc postanawia poprosić o pomoc swojego dziadka.

Książka ma z początku bardzo szybkie tempo, co trochę przeszkadzało mi w zrozumieniu na czym polega ten magiczny świat, pełen wiccan, strzyg i wielu innych nadnaturalnych postaci. Poznanie pewnego mężczyzny, szybkie zauroczenie się nim, nagłe uczucie niebezpieczeństwa i ucieczka ze świata ludzi zdarzyły się w niezwykle krótkim czasie, co spowodowało, że losy Valei z początku nie bardzo mnie interesowały.

Potem jesteśmy wrzuceni w wir rodzinnych problemów i tajemnic, które powinny być dla nas szokiem, a jedynie co zrobiły to wprowadziły mnie w konsternację. Reakcja głównej bohaterki na te rewelacje dla mnie była niezadowalająca, za mało było w tym emocji, które powinny towarzyszyć w tak ważnej chwili.

W późniejszym etapie książka zwalnia sporo tempa. W zamku Caraiman, poznajemy sporo bohaterów, uczymy się trochę historii tego miejsca i poznajemy wydarzenia które przytrafiły się poprzednim pokoleniom, poprzez opowieści, oraz najciekawsze co może być, poprzez interakcje z duchami! Ten moment książki mimo, że najspokojniejszy, zainteresował mnie najbardziej.

Zauroczenie pojawia się w tej książce dosyć szybko i jak dla mnie ta relacja nie powinna jeszcze znaleźć się na tym etapie na jakim się znalazła. Zbyt prędkie wejście w to uczucie sprawiło, że nie byłam w stanie kibicować parze, dzięki braku pewnego napięcia między bohaterami.

Jednak końcówka książki nadrabia wszystkie niedoskonałości z początki. Akcja stała się naprawdę dynamiczna, śledziło się ją z niezwykłym zaangażowaniem, a ostatnie sceny sprawiły, że po kolejną część chciałoby się sięgnąć od razu.

Głównym problemem tej lektury jest nierówne tempo. Powinna trzymać w napięciu i zaciekawieniu przynajmniej przez większość czasu. Jest to pierwszy tom, więc z chęcią przeczytam kontynuację, zwłaszcza po takim zakończeniu. A znając poprzednie książki autorki wiem, że potrafi ona stworzyć niezwykłe światy, które potrafią zainteresować czytelnika więc trzeba tej serii dać szansę.

Swoją przygodę z twórczością Marah Woolf zaczęłam od "Znak i omen" i to było bardzo udane pierwsze spotkanie 😃

Nie mogę powiedzieć, że jest to bardzo oryginalna historia. Czytając często miałam wrażenie, że "to już gdzieś było". Mogłabym wymienić sporo książek, z którymi mi się kojarzyła. Nie zmienia to jednak faktu, że bardzo dobrze mi się ją czytało, głównie dzięki bohaterom, których bardzo polubiłam. Są cudowni i bardzo różnorodni. Doszłam do wniosku, że motyw grupki przyjaciół jest jednym z moich ulubionych, zawsze się świetnie bawię przy tym wątku i tutaj również tak było ❤

I wiecie tak sobie na luziku czytałam, było milutko i zabawnie, aż doszło do rozwiązania całej intrygi i się zadziało 😳

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

"Ani pokrewieństwo, ani przynależność do któregoś ludu nie mówi nic o osobowości danej osoby. (...) Jesteś strzygoniem i potrzebujesz krwi, żeby przeżyć. Nie jesteś z tego powodu ani gorszy, ani lepszy od nas pozostałych."

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

Uwielbiam książki Marah Woolf. Od kiedy tylko zobaczyłam tą serię w internecie, wiedziałam że chce to przeczytać. Jak to dobrze, że już jest w moich rączkach. Czyż ta okładka nie jest cudowna??? Odpowiem za was, jest i to jak😁, a do tego idealnie pasuje do historii.

Czarownice

Strzygi

Wicccanie

Czy samo już to nie brzmi dla was fantastycznie??? Nie czujecie się skuszeni??? Bo ja jakbym jeszcze nie czytała, czułabym się zaintrygowana😊.

Dawno nie czytałam tak cudownej historii. Zamiast czytałam powinnam napisać pochłonęłam, bo wręcz nie mogłam się od niej oderwać. Akcja wciąga od pierwszych stron, a potem jest coraz lepiej. Czarownice, strzygi i wiccanie, łączy ich chwiejny rozejm, a dzieli rządza władzy. Czuć w powietrzy nadchodzący konflikt, zaczynają napływać wiadomości o powrocie królowej czarownic, a to nie wróży nic dobrego. W świecie, gdzie liczy się magia, jej posiadanie w ogromnej ilości może skusić innych by ją ci odebrać, nawet za cenę życia.

Nasza bohaterką jest Valea. Wiccanka. Odesłana do świata ludzi, by zapewnić jej bezpieczeństwo. Ale nadchodzi czas powrotu, a świat jaki pamiętała z dzieciństwa nie jest już taki sam. Jest bardziej niebezpieczny, pełen intryg i ludzi rządnych władzy. Razem z towarzyszami zostaje wysłana do zamku Caraiman, by odkryć przyczynę tajemniczego morderstwa. To tam spotyka pewnego strzygonia, Nikolaia, o którym nie mogła zapomnieć. Jak potoczą się ich losy? Czy Valea odkryje prawdę, a może pozna prawdę o sobie?

Zamek Caraiman posiada bibliotekę, jedyną takiego rodzaju, pełną ksiąg z białą i czarną magią. Bardzo mi się podobały fragmenty z biblioteki. Książki, które żyją własnym życiem, można rzec. Jak chcą, zdradza swoje sekrety, a jak nie, to potrafią pogryźć🤭. Valeę poznajemy, jako dzielną kobietę, która zrobi wiele przy przetrwać. W świecie ludzi, sama dawała sobie radę. Po powrocie do domu, czuje się zagubiona. Wszystko się zmieniło. Nie posiada wiele mocy. Umie tylko odczytywać wspomnienia, a chciała by być bardziej przydatna. Wysłana na misję, pragnie za wszelką cenę odkryć prawdę, kto stoi za morderstwem. Zupełnie nie spodziewa się, że w nowo poznanych strzygoniach, a nawet czarownicach znajdzie nowych przyjaciół, a nawet miłość. Tylko, że każdy będzie skrywał jakąś tajemnicę. Czy jak wyjdą na jaw, to nadal będzie tak samo? Czy świat jest na to gotowy??

Ta książka jest cudowna. Uwielbiam w niej wszystko. Bohaterów, zwroty akcji, intrygi, wątek romantyczny, a nawet tajemnicę jaką kryje. Autorka bardzo fajnie wykreowała świat. Trzy ludy, stworzone przez jedną boginie, toczące od lat spory. Raz większe, raz mniejsze, ale są i nawet rozejm nie ma na to wpływu. Magia, która powoli ubywa z tego świata, a ten kto ma magię ma władzę. Zdradzę wam, że zakończenie wbije was w fotel. Zupełnie się go nie spodziewałam. Skończyłam czytać i rozpaczałam, że to już koniec. Ja chce więcej. Oby szybko pojawiła się kontynuacja😊. Czytajcie, dajcie się porwać przygodzie w tym świecie pełnym magii i krwi. Polecam i czekam na więcej 😊.

"Znak i omen" to książka autorstwa Marah Woolf, która wprowadza czytelników w magiczny świat pełen nadnaturalnych stworzeń, niebezpieczeństw oraz tajemnic.

Główną postacią jest Valea, której rodzice zostali zamordowani gdy była dzieckiem. Dziadek wysłał ją za mur do świata ludzi, gdzie dziewczyna musi ukrywać swoje magiczne zdolności. Pracuje ciężko w gospodzie gdzie jest coraz trudniej jej odganiać rozochoconych biesiadników, nie może zrezygnować z pracy ponieważ potrzebuje pieniędzy by wiązać koniec z końcem. Pewnego dnia w jej obronie staje tajemniczy młodzieniec w czarnej pelerynie. Mężczyzna odprowadza dziewczynę do domu i... Valea nigdy nie zapomni tej nocy.

Postać Valei została rewelacyjnie wykreowana. Jest silną i zarazem delikatną bohaterką, która staje twarzą w twarz z tym czego nie mogła doświadczyć gdy była za murem. Jej oddanie sprawie jaką powierzył jej dziadek oraz determinacja i odwaga są inspirujące. Raz za razem odkrywa, tajemnice, które zostały przed nią zatajone.

Jednym z największych atutów tej książki jest świat jaki stworzyła autorka, budowany z wielką dbałością i wyobraźnią, która nie zna granic. Nadprzyrodzone istoty, wampiry (strzygi),czarownice, wiccanie, lykanie (wilkołaki),to wszystko sprawia że czytelnik z ochotą zagłębia się w tę historię, od której nie można się oderwać. Opisy miejsc, w których toczy się akcja, są bardzo wyraziste i realistyczne, co pozwala w pełni zanurzyć się w historii. Fabuła jest pełna zwrotów akcji i nieprzewidywalnych momentów, które utrzymują czytelnika w napięciu, miejscami przyprawiają o szybsze bicie serca. Akcja jest dynamiczna nie ma czasu nawet na chwile oddechu, gdyż co rusz coś się dzieje innego, tajemnic oraz intryg jest co niemiara. Wątki miłosne również są obecne w książce. Romantyczne relacje dodają tylko smaczku historii.

#znakiomen to wciągająca i zapadająca w pamięć powieść o magicznym świecie, miłości i sile, która drzemie w każdym z nas, dla mnie dostarczyła ogromną ilość emocji i zapewniła niezapomniane chwile. Szata graficzna jest cudowna, dodaje uroku tej historii. Gorąco polecam.

Jestem masochistką – uwielbiam, gdy książka przeczołga mnie emocjonalnie!

I po raz kolejny nie zawiodłam się pod tym względem na historii spod pióra Marah Woolf. „Znak i omen” otwiera nową serię autorki, „Wiccańskie kredo”.

Po tym, jak rodzina dziesięcioletniej Valei została zamordowana, dziadek – arcykapłan wiccan – ukrył wnuczkę przed magicznym światem w krainie ludzi. Dorosła już kobieta pracuje w gospodzie, gdzie znosi utarczki z podpitą klientelą. Pewnej nocy w jej obronie staje tajemniczy, nieco mroczny mężczyzna, a tego spotkania Valea nie zapomni już nigdy. Gdy w obliczu zagrożenia kobieta pospieszenie wraca w rodzinne strony, jej marzenia o domu mocno zderzają się z rzeczywistością. Dziewczyna dostaje do wykonania misję – wyjeżdża do zamku Caraiman, gdzie napotyka pewnego strzygonia.

Jeśli znacie twórczość Woolf myślę, że nie muszę Was specjalnie zachęcać. Jeśli jeszcze nie, powiem jedno – jeśli lubicie fantastykę pełną tajemnic, zawiłych intryg, niespodziewanych zwrotów akcji i emocji jak na kolejce górskiej, jest to Wasza pozycja obowiązkowa!

Tym razem autorka zabiera nas do świata czarownic, wiccan i strzyg. Te walczące ze sobą od stuleci rasy łączy bardzo chwiejny rozejm, który wisi na włosku. Co więc może na to poradzić wiccanka ze śladową ilością magii, święcie wierząca w pokój i dobro? Sama Val stara się znaleźć odpowiedź na to pytanie. Zwłaszcza że trafia w sam środek kłamstw i intryg, do świata, który okazuje się totalnym zafałszowaniem tego, czemu dziewczyna od zawsze ufała. Zadawnione krzywdy, żądza władzy i potęga mocy, utrata wspomnień, trudne relacje rodzinne i uczuciowe – całkiem sporo jak na żyjącą w iluzji kobietę. Ta jednak nie jest jak dziecko we mgle – silna, odważna, wierzy, że jej upór jest w stanie uratować krainę przed kolejną wojną.

Uwielbiam sposób budowania fabuły i napięcia przez Woolf. Snuje historie, daje wyjaśnienia i odpowiedzi, by po chwili podać wszystko w wątpliwość i zasiać ziarno niepewności. Jej bohaterowie, mimo że nowi, sprawiają wrażenie starych dobrych przyjaciół. A zamek Caraiman ze swymi magicznymi bibliotekami pełnymi białej i czarnej magii, przywodzi klimat „Magii cierni”, który po prostu uwielbiam. Trybiki w mojej głowie szaleją za każdym razem, gdy próbuję przejrzeć zamysł pisarki. I choć w coraz większym stopniu wychodzę z tej batalii zwycięsko, to i tak udało jej się mnie zaskoczyć!

Szalejące emocje, zwroty akcji, przemyślane intrygi, cudowny romans, magiczny świat ze swoją trudną przeszłością i uchodzącą z niego magią, potężne zagrożenie… mogłabym wymieniać tak długo, bo książki Marah to te, które zawsze będę brać w ciemno i czekać na nie z utęsknieniem.

Polecam gorąco!

„Znak i Omen” to pierwszy tom nowej serii autorstwa Marah Woolf. Jest to księga pełna magii, którą co niektórzy chcą unicestwić.

Valei to główna bohaterka, która od pierwszych stron została moją ulubienicą. Jej rodzice zostali brutalnie zamordowani. A ona sama została umieszczona w świecie ludzi, by ukryć jej magiczne zdolności. Do domu Valei mogła wrócić raz na jakiś czas. Wśród ludzi nie czuje się za dobrze. Pracuje w gospodzie, do której pewnego dnia zagląda intrygujący mężczyzna. Ma czarną pelerynę i zachowuje się jak ktoś pochodzący z daleka. Między nimi rodzi się namiastka uczucia.

W końcu nadchodzi dzień gdy Valei nie jest już bezpieczna za murem i dziadek postania ją sprowadzić do domu. Dziewczyna wpada w sam środek intryg i zdrad. Nie wie komu może ufać, a komu nie. Dziadek coś ukrywa, a rodzeństwo nie zachowuje się tak jak powinno zachowywać się rodzeństwo.

Czy Valei odnajdzie się na nowo w domu? Co ukrywa dziadek? Czy spotka jeszcze kiedyś strzygonia? Czy w powietrzu wisi kolejna wojna? Przekonacie się sami.

Książka porwała mnie od pierwszego rozdziału. Gdy tylko poznałam główną bohaterkę, a później tajemniczego strzygonia to wiedziałam, że to będzie książka dla mnie. Autorka jak zwykle stworzyła wspaniały świat, w którym zamieszkało wiele postaci. Każda z nich jest inna, każda zadziorna. Nawet Valei jako wicceńka powinna być łagodną i spokojną osobą, ale potrafiła pokazać pazurki. Nikol to postać, która czuć w trakcie czytania, że zamiesza w tej historii. A jej pojawienie się wskazuje na kłopoty.

Zakończenie książki jest zaskakujące i wbija w fotel.

Wyraziste i nieprzewidywalne postacie, żywe dialogi, ciekawy pomysł na fabułę oraz spora dawka emocji sprawia, że książkę czyta się bardzo szybko. Ja już nie mogę doczekać się kolejnego tomu.

Jak straszne to musi być uczucie, dzień po dniu udawać kogoś innego, dzień po dniu, zakładać maskę. Jak straszne musi być cierpienie w samotności i świadomość, że nie zrobiło się nic, by uratować bliskich. Jak straszne musi być zmaganie z codziennością wiedząc, że tak naprawdę niewiele można zmienić, że to, jak wygląda życie teraz, może pozostać niezmienne.

W takiej właśnie sytuacji znalazła się Valea Grecu, dwudziestodwuletnia wiccanka, która została zmuszona do życia w świecie ludzi. I to w ukryciu, bowiem magia jest surowo zakazana, a czarownice palone na stosie. To, co magiczne, musi pozostać w Ardealu, kranie za Mglistym Murem, gdzie mieszkają obdarzone magią istoty. Niestety, dwanaście lat temu cała rodzina Valei została zamordowana przez królową czarownic. Jej udało się uciec i dzięki temu przeżyła, chociaż nękają ją wyrzuty sumienia, że nie pomogła bliskim. Jej dziadek, arcykapłan wiccan, zdecydował, że by ją chronić, musi umieścić ją pomiędzy ludźmi szczególnie, że jej magia była bardzo słaba. Chciał nie tylko zapewnić jej bezpieczeństwo, ale też dać jej szansę na normalne życie, tyle tylko, że ona nigdy nie poczuła się jak u siebie w domu. Zmuszona do zarabiania w podłej knajpie i w bibliotece, by związać koniec z końcem, wciąż boi się, że pewnego dnia ludzie odkryją, że należy do kowenu Patelów, czyli kowenu arcykapłana, który podczas wielkiej wojny obronił wiccan przed intrygami królowej czarownic i zmusił ją od kapitulacji. Teraz tak naprawdę nie wie, czy bardziej ma się bać ludzi czy zemsty czarownic.

Kiedy nagle w knajpie, gdzie pracuje, zjawia się pewien strzygoń Nikolai Lazar, a jej serce zaczyna mocniej bić wie, że kończy się pewien etap w jej życiu. Tym bardziej, że zostaje zaatakowana przez pijanych mężczyzn, zaś to strzygoń jej pomaga. Tyle tylko, że to zwraca to na nią uwagę ludzi. Ostatecznie wraca do Ardealu za zgodą dziadka, jest mu bowiem potrzebna. W okrutny sposób zostaje zamordowana inna wiccanka, zaś Valea ma pewien dar, który może pomóc w odkryciu osoby mordercy. Dzięki dotykowi widzi wspomnienia innych, nawet zmarłych. Jest to o tyle istotne, że wszystko wskazuje na to, że ktoś próbował wydobyć ze zmarłej magię, straszliwie ją przy tym kalecząc i skazując na wielkie cierpienie – na plecach Sophii wyryto heptagram, otwierając przy tym jej ciało.

Wracając do ojczyzny Valea odkrywa, że tak naprawdę w jej życiu nie ma już nic pewnego, a jej dziadek dopuścił się wielu kłamstw i niedomówień, choć rzekomo zrobił to dla jej dobra. Co więcej, sytuacja w krainie nie jest dobra, a na dodatek do Ardealu wróciła królowa Celeste, knując coś z czarownicami i planując ponowne przejęcie władzy. Czy mogą jeszcze ufać strzygom? Czy Valea może ufać Lazarowi? Na te i na inne pytania związane z władzą w krainie dziewczyna będzie próbowała odpowiedzieć w mrocznym zamku, w którym znajdują się zarówno przedstawiciele wiccan, jak i strzyg i czarownic. Są tam też dwie biblioteki, w których kryje się cała wiedza na temat czarnej i białej magii. Czy to i talent dziewczyny wystarczy, by odkryć prawdę o śmierci Sophii, a przy okazji o śmierci jej rodziny?

Przekonamy się o tym dzięki lekturze mrocznej i przepełnionej magią opowieści pt. „Znak i omen”, będącej pierwszym tomem serii „Wiccańskie kredo”. Opublikowana nakładem wydawnictwa Jaguar książka, to wyjątkowa historia, w której nic nie jest oczywiste, nawet to, w co bohaterowie wierzą od zawsze. W trakcie lektury przekonamy się, że granica pomiędzy prawdą a fałszem, pomiędzy dobrem a złem jest bardzo cienka. Co więcej, niekiedy trzeba ją przekroczyć w imię ważniejszej sprawy. Historia zachwyci wszystkich wielbicieli magicznych opowieści, w których czary i realny świat przenikają się wzajemnie.

Ta skomplikowana w swej fabule opowieść to nie tylko historia walki pomiędzy magicznymi istotami o władzę i wpływy. To także opowieść o miłości, tej wydarzającej się mimo wszystko, opowieść o zaufaniu, a także odkrywaniu prawdy o sobie. Nic dziwnego, że kończąc tom pierwszy, pozostajemy pod wrażeniem tej historii i jesteśmy głodni prawdy. Czekamy zatem z niecierpliwością na kontynuację, wypatrując przy okazji pewnego strzygonia…

[ współpraca reklamowa @wydawnictwojaguar ]

Życie Valei nie należało do łatwych. Jej rodzice zostali zamordowani a dziadek odesłał ją wśród ludzi, aby tam żyła. Gdy dziadek postanawia, że dziewczyna ma wrócić nie spodziewa się, że trafi w sam środek sporu pomiędzy trzema gatunkami. Muszę przyznać, że po opisie miałam wielkie oczekiwania i całkowicie ta książka je spełniła.

Na początku miałam pewien problem z główną bohaterką. Miałam wrażenie, że robiła ona wszystko aby dziadek patrzył na nią przychylnie i aby ona stała się warta tego wszystkiego, jednocześnie będąc silna i samodzielna. Na szczęście jej dążenie do aprobaty dziadka,było to tylko na początku i mimo, że mnie często denerwują takie bohaterki, to akurat ją polubiłam i jej kibicowałam do samego końca, bo miała ona charakter i coś w głowie.

System magiczny był po prostu boski. Wszystko co było związane z magią zachwycało moje serce, chociaż jeden wątek gonił go po piętach. A mianowicie Nikolai. Możemy poświęcić temu bohaterowi chwilę? Gdy tylko się pojawił ja wiedziałam, że będą kłopoty. Ten bohater aż krzyczał niebezpieczeństwo ale wiedziałam, że to będzie ON. Był boski, każda interakcja jego i głównej bohaterki była genialna. Ich dogryzanie sobie i jednocześnie te przyciąganie, które po prostu samo się działo mnie totalnie kupiło.

Autorka ma genialny styl. Serio ta książka była tak dobrze napisana. Język nie był jakiś skomplikowany, przez to czytało się ją ekspresowo. Woolf wiedziała, jak to wszystko opisać aby czytelnik umiała się zaangażować i jednocześnie czuć to wszystko z bohaterami. Ja się totalnie zakochałam w jej twórczości i już wiem, że nie tylko muszę koniecznie przeczytać kolejne tomy po tym zakończeniu, ale też nadrobić inne jej książki, bo ona wie jak napisać prawdziwe dzieło sztuki.