Zgodnie z prawdą

Pochłonęłam książkę w jeden wieczór i muszę przyznać, że powieść bardzo mi się spodobała. Cudownie napisana historia dostarczyła mi wiele emocji. Autorka umiejętnie poprowadziła fabułę by nie pozwolić czytelnikowi na nudę oraz zbyt szybkie domyślenie się zakończenia, a powiem wam, że odbiega mocno od schematu. Początkowo byłam niezadowolona jednak po chwili refleksji i zastanowieniu się czy bohaterka dobrze postąpiła, przyznałam jej rację. Tkwienie w związku na siłę czy na pokaz bo co ludzie powiedzą, często bywa błędne i katastrofalne w skutkach. Najlepiej postępować zgodnie ze swoim sumieniem i pragnieniami. Takie podejście może przynieść więcej dobrego niż złego i to właśnie stara się nam przekazać autorka. Jeśli nasz związek oprzemy na kłamstwie to bądźmy pewni, że kiedyś będziemy tego żałować. Najlepszą receptą jest szczerość i szacunek.

Wiele fragmentów wyryło mi się głęboko w serce, głównie te o bezwarunkowej miłości Miłosza do córeczki. Mężczyzna dla tej małej istotki był gotowy poświęcić wszystko chociaż nie łączyły go z nią więzy krwi. Jestem pełna podziwu dla jego postawy i poświęcenia.

Patrycja po nieudanym małżeństwie poznaje uznanego w świecie fotografa, z którym chce się związać. Mężczyzna ukrywa przed wszystkimi pewną chorobę, gdyż nie chce litości a później obawia się porzucenia przez ukochaną. Podczas pożegnalnej imprezy Krzyśka,pijana Pati ląduje w łóżku z byłym mężem. Po tym wydarzeniu ma wyrzuty sumienia i zataja to przed nowym narzeczonym.Po ślubie dowiaduje się, że jest w ciąży. Wtedy zaczynają się wyrzuty sumienia i wszystko na pozór doskonale zaczyna się psuć.

Jak myślicie,czy kobieta dobrze zrobiła utrzymując Miłosza w niewiedzy? Dlaczego fotograf ukrywa swoją przypadłość. Czy narodziny Klary scementuje rodzinę? Dlaczego Krzysiek wraca do Polski i nachodzi byłą żonę?

Chcecie na pewno wiedzieć, więc zapraszam do przeczytania tej powieści. Wypoczniecie, odprężycie się i poznacie tę ciekawą i intrygującą historię. Na pewno da wam do myślenia. Przeczytacie tu o prawdziwym, codziennym życiu, bez koloryzacji i przesady. Znajdziecie tu najprawdziwszą miłość rodzicielską, poświęcenie i zdradę.

Lubię sięgać po książki obyczajowe napisane przed polskie autorki. Do tej pory nie znałam twórczości Danuty Awolusi, lecz opis jej najnowszej książki pod tytułem „Zgodnie z prawdą” mnie zaciekawił. Później, zapoznałam się z kilkoma pozytywnymi recenzjami w Internecie, co jeszcze bardziej mnie przekonało, aby sięgnąć po tę książkę. Byłam bardzo ciekawa co w niej zastanę.

Po rozpoczęciu czytania książki „Zgodnie z prawdą” bardzo szybko się przekonałam, że tę książkę świetnie się czyta. Bardzo spodobał mi się styl pisarki. Aż chciało się czytać książkę i jej nie odkładać. Opisywana historia także się przyczyniła do tego, że przywiązałam się do tej powieści i pochłonęłam ją w jeden dzień, gdyż byłam bardzo ciekawa jak się zakończy. Życie Patrycji oraz Miłosza dostarczyło mi nie tylko przyjemnej historii, która oderwała mnie od rzeczywistości, ale także pokazała jak kłamstwa mogą wpłynąć na życie oraz relację partnerską.

„Zgodnie z prawdą” to wciągająca powieść. Podczas jej czytania miałam wrażenie jakbym czytała historię prawdziwych ludzi. Znalazłam w niej wiele emocji: strach, miłość, ból, szczęście, a także zagubienie i próby odnalezienia się i ułożenia sobie życia. Po takie historie uwielbiam sięgać i mam nadzieję, że jest to początek mojej drogi z twórczością pani Awolusi.

Patrycja i Miłosz są zgranym, kochającym się małżeństwem. Jednak każde z nich coś ukrywa. Ona myśli, że ON nic nie wie. On wie, ale boi się ujawnić a do tego ma własną tajemnicę. Co prędzej zniszczy związek? Wyznanie sobie sekretów czy napięcie psychiczne związane z trzymaniem ich w sobie i kontrolowaniem się na każdym kroku, obserwowanie tej drugiej osoby z myślą: czy już wie? Czy da się budować życie na kłamstwie, nawet w dobrej wierze? Czy przypadkiem szczerość i zaufanie nie powinny być podstawą udanego związku? Nasi bohaterowie odkrywają tę prawdę na własnej skórze.

Patrycja wie, że ojcem jej córki nie jest jej mąż. Jednak Miłosz bardzo kocha je obie. Czy wyznać mu prawdę? A może lepsze będzie milczenie?

Historia przedstawiana jest naprzemiennie przez Patrycję i Miłosza. Poznajemy ją z dwóch punktów widzenia, dzięki czemu pobudki bohaterów stają się dla nas jasne. Oboje starają się żyć uczciwie, prawdziwie się kochają a jednak nie są w stanie szczerze porozmawiać. Paraliżuje ich myśl o tym co się stanie gdy prawda ujrzy światło dzienne. A wszystko już tak pięknie się poukładało.

"Zgodnie z prawdą" to piękna, poruszająca opowieść o uczuciach: miłości, lojalności, zdradzie i poczuciu winy. Najważniejsza jest tu relacja pomiędzy ojcem a córką.

Książka wciągnęła mnie od pierwszej strony. To jedna z najlepszych obyczajówek, jakie czytałam. Pochłonęłam ją w jeden dzień, nie byłam w stanie się oderwać od lektury do samego końca. Cały czas zastanawiałam się jak zakończy się ta opowieść.

"Zgodnie z prawdą" to książka, która jest moim pierwszym spotkaniem z twórczością Danuty Awolusi. Już po kilkunastu stronach lektura przekonała mnie do siebie życiowym realizmem oraz skłoniła do wielu refleksji nad związkami.

Mamy tu szeroko rozbudowany motyw kłamstwa.  Każdy z nas miewa mniejsze lub większe sekrety i tajemnice. I chyba każdy z nas zdaje sobie sprawę, że prędzej czy później mogą one ujrzeć światło dzienne. A im dużej coś ukrywamy, tym trudniej jest nam żyć w ciągłym kłamstwie i niepewności. 

"Czułam, że prawda może go zniszczyć, a nie dać mu wybór. Tak sobie powtarzałam."

Patrycja i Miłosz odgrywa swoisty teatr, grę pozorów i udawania, brnie w kłamstwa nie spodziewając się, że kurtyna w końcu musi opaść. Budując z drugą osobą związek powinniśmy robić to z czystą kartą, postawić na szczerość. Mówi się: łatwo powiedzieć, trudniej zrobić. Jednak uważam, że tylko będac uczciwym możemy liczyć na zrozumienie, wybaczenie i uniknięcie przykrych konsekwencji.

"(...) rozdzieliło nas kłamstwo. Było jak niewidzialna cieniutka tarcza, która nie przepuszcza wszystkich promieni słonecznych, ale je filtruje."

Pozytywnie zaskoczył mnie wątek miłości ojca do dziecka. Tym bardziej, że jest to wyjście poza schemat, gdzie zazwyczaj mamy ukazaną odwrotną relację. Osobiście odczuwam ogromny brak w literaturze tego typu watków. Miłosz choć nie pozbawiony wad szybko skruszył moje serce, udowodnił że miłość rodzicielska, tacierzyńska to nie tylko więzy krwi, ale coś znacznie więcej. To coś, czego nie można zmierzyć naukowo. To poświęcenie, oddanie i czysta bezinteresowna miłość.

Autorka jest doskonałym obserwatorem rzeczywistości. Stara się nie oceniać, nie moralizować postępowania i wyborów swoich bohaterów. A i sam czytelnik ma sporo wątpliwości, gdyż to, o czym czyta może również zaobserwować w swoim otoczeniu. Emocje, jakie targają bohaterami bardzo szybko i mnie się udzieliły. Dzieliłam z nimi ich wątpliwości, rozterki, strach o przyszłość, złość, radość, nadzieję. Próbowałam znaleźć dobre rozwiązanie sytuacji w jakiej się znaleźli. Jednakże czy jest tu jakieś dobre rozwiązanie? Tego nie mogę Wam zdradzić.

"Zgodnie z prawdą" to przyjmująca, pełna ciepła, miłości i życiowej prawdy powieść o konsekwencjach kłamstwa, poczuciu winy, trudnych relacjach międzyludzkich, dojrzewaniu, spełnianiu marzeń. Polecam wszystkim, którzy szukają nieszablonowej powieści obyczajowej.

Witajcie Kochani. Jak Wam mija to wtorkowe popołudnie? Ja korzystając z  chwili wolnego pisze zaległe recenzje. :) Dzisiaj opowiem Wam trochę o książce Danuty Awolusi "Zgodnie z prawdą". Wydawnictwu Prószyński S-ka bardzo serdecznie dziękuję za możliwość przeczytania i zrecenzowania tej lektury.

"Zgodnie z prawdą" to historia pełna emocji i tajemnic. To opowieść o życiu budowanym na kłamstwie i poczuciu winy.

W życiu mężczyzny i kobiety nie ma nic piękniejszego niż dziecko - owoc ich bezgranicznej i dozgonnej miłości. Wiadomość o nim powinna cieszyć i radować serce. Niestety nie tym razem. Główna bohaterka wie, że dziecko nie jest jej męża. Jest owocem jej skoku w bok ze swoim eks. Patrycja wmawia swojemu obecnemu mężowi - Miłoszowi, że to dziecko jest jego, że będą szczęśliwi. Mówiąc to ona sama ma wątpliwości i w tym momencie zaczyna budować związek na kłamstwie. Niestety Miłosz nie pozostaje jej dłużny. On również skrywa tajemnice i dokłada swoją cegiełkę kłamstwa. Jest bezpłodny i doskonale wie, że to nie jego dziecko. Oboje żyją w ty6m złudnym szczęściu a wyrzuty sumienia zaczynają ich zjadać od środka. Do czego doprowadzą ich kłamstwa? Czy będą dalej stwarzać pozory idealnej rodziny? A może powiedzą sobie w końcu prawdę?

Opowieść Danuty Awolusi to historia z przesłaniem. mówi o konsekwencjach jakie ponosimy za kłamstwo. O tym, że związek budowany na nim prędzej czy później się rozsypie. Jak trudno jest potem odzyskać zaufanie drugiej osoby. Mówią, że nawet najgorsza prawda jest lepsza od kłamstwa, i tutaj się z tym zgodzę. Niestety wiele rodzin w dzisiejszych czasach żyje w takim oszustwie. A jeśli prawda wychodzi na jaw to najbardziej w tym wszystkim cierpią dzieci. Nie żałuje, że sięgnęłam po tę historię. Autorka wykorzystuje w książce narracje dwuosobową - historia widziana oczami Miłosza i oczami Patrycji. Świetnie skomponowana fabuła, wartka akcja i realistyczni bohaterowie sprawiają, że lektury nie da się odłożyć. Historia, która wciąga jak wir wodny. Przeczytałam ją w jeden wieczór. Płakałam, śmiałam się a nawet wkurzałam. Opowieść ta zafundowała mi niezły rollercoaster emocjonalny. Polecam ją wszystkim i każdemu z osobna!

Pani Danusiu, bardzo dziękuję za ta historię i  za te emocje. Za to, że otworzyła Pani oczy nam wszystkim, tym jak kruche jest kłamstwo. Ile tak naprawdę możemy stracić przez te oszustwa.

,,Zgodnie z prawdą" to najnowsza powieść Danuty Awolusi, pierwszej historii, z którą miałam okazję się zapoznać.

Czasem mówi się, że człowiek albo ma szczęście w miłości, albo go nie ma. Patrycja zdecydowanie zaliczała się do grupy pomiędzy, ponieważ z jednej strony małżeństwo z pierwszym mężem nie wyszło, ale szaleńcza miłość, która ich połączyła, była prawdziwa. jak wspomina kobieta, dzień bez trzaskających drzwi był wyjątkiem. Niezwykle burzliwe małżeństwo rozpadło się, gdy okazało się, że Krzysztof vel Pomyłka Małżeńska dopuścił się zdrady. Tego Pati nie potrafiła mu wybaczyć. Po dłuższym czasie spotkała jednak w pracy Miłosza, fotografa z zamiłowania, który całe dorosłe życie spędził w drodze, a miał już 36 lat. Czy jako szczęśliwa powtórna żona będzie potrafiła zbudować stabilny związek?

Są jak ogień i woda. Patrycja, która nie wypuściła się praktycznie nigdy poza rodzinną Rewę oprócz dwóch wycieczek z Krzyśkiem i Miłosz, który przy wsparciu adopcyjnych rodziców postawił wszystko na jedną kartę i tuż po maturze poświęcił się swojej pasji, jaką była fotografia. Przemierzał najodleglejsze zakątki świata, potrafiąc dostosować się do panujących tam warunków i zwyczajów. To na co jednak zawsze zwracał uwagę, to szczęśliwe rodziny. Postanowił więc wrócić do Polski, by taką zbudować. Czy związek z Patrycją miał być spełnieniem jego marzeń? Dodatkowo sprawę komplikował fakt, że oboje mieli przed sobą mroczne tajemnice...

Muszę przyznać, że sama nie wiedziałam do końca czego spodziewać się po tej historii, ponieważ twórczość Danuty Awolusi zaczęłam odkrywać przy okazji ,,Zgodnie z prawdą". Jak wspomina autorka, historia Justyny, Krzyśka i Miłosza została zainspirowana prawdziwymi przeżyciami jednej z czytelniczek, która podzieliła się nimi z pisarką. Jest to niezwykle przejmująca historia o szukaniu własnego ja, spełnianiu swoich marzeń, iściu na ustępstwa, nie zapominając o tym, kto jest w tym wszystkim najważniejszy i którego czyny najbardziej mogą dotknąć nasze decyzje. Nie będę zdradzać kto okazał się centralną postacią zdarzeń, jednak zapewnię, że w tej historii nie ma zero-jedynkowych decyzji. Możemy próbować identyfikować się z bohaterami, ale jeśli nie wejdziemy dosłownie w ich buty, nie nam ich oceniać.

,,Zgodnie z prawdą" rozbudziła moją czytelniczą chęć na poznanie pozostałych tytułów autorki. Niezwykle wciągająca historia, którą pochłonęłam w jedno popołudnie. Jest to zdecydowanie zamknięta całość, ale zastanawiam się, co by było gdyby bohaterowie podjęli inne decyzje. Ale to tak jak w życiu, czasu nie cofniemy. Możemy jedynie zrobić wszystko, by w podjętych działaniach być zgodnym z sobą, mieć wspierającego partnera oraz spełniać swoje marzenia. Tak, jak zrobiła to Patrycja. Serdecznie polecam tę lekturę Twojej uwadze, nie będziesz żałować poświęconego jej czasu.

Miałam już przyjemność czytać książkę Autorki. Wzbudziła we mnie duże emocje, więc z chęcią sięgnęłam po kolejną pozycję, która wyszła spod jej pióra.

Patrycja jest szczęśliwą żoną. Po nieudanym pierwszym małżeństwie znalazła mężczyznę dla którego jej serce zabiło mocniej. Kiedy dowiaduje się, że jest w ciąży, mogłoby się zdawać, że to pełnia szczęścia. Zapewne by tak było gdyby nie to, że nie mąż jest ojcem dziecka.

Czy można zbudować relację na kłamstwie? Czy poczucie winy pozwala na oddychanie pełną piersią? Patrycja już zna odpowiedzi... Wy poznacie je czytając tę książkę.

Autorka mnie nie zawiodła, wciągająca, nieodkładalna opowieść. Poznawanie historii z perspektywy Patrycji i jej męża Miłosza pozwala zobaczyć pełen obraz wydarzeń.

Dodatkowym smaczkiem jest to, że podwaliną książki jest historia z życia pewnej czytelniczki. To właśnie ona była inspiracją Autorki.

Podoba mi się sposób budowania napięcia przez Danutę Awolusi, kiedy z rozdziału na rozdział ma się wrażenie, że nasz emocjonalny rollercoaster wciąż się rozpędza. Czasami byłam taka wściekła na Patrycję!!! Co to były za emocje!!!

Mogę dzisiaj zdecydowanie potwierdzić, że jestem fanką Autorki 💚

Muszę zaznaczyć, że nie jest to książka, która wywołuje wielkie wow. Ale to, co warto wiedzieć, to że jest bardzo prawdziwa i taka ludzka. Skupia się na budowie relacji, której fundamentem są kłamstwa. Zarówno Patrycja, jak i Miłosz zdają sobie sprawę, że tak nie powinno być, ale za bardzo boją się konsekwencji tych kłamstw. Czy do samego końca w nich trwają? Tego już Wam nie zdradzę.

Dla mnie trochę tej książce brakuje, by dać jej piątkę, ale myślę, że na czwórkę zasługuje. Głównie dlatego, że ukazuje prawdziwe życie. Błędy bohaterów, którzy nie są idealni, choć się starają. Popełniają błędy, nie zawsze na nich się ucząc.

„Najgorsze było to, że poczucie winy niesłabnące z czasem, oddalało mnie od niego. Stawałam się niegodna jego miłości i naszej wspaniałej rodziny. Oni jak święci z obrazka, ja jak Judasz. ”

Prawda zawsze wychodzi na jaw. Prędzej czy później jej rażąca siła nas dopadnie i zniszczy wszystko dookoła nas. Przed nią nie da się uciec, możemy przez całe życie dusić w sobie sekret, który nas zjada od środka- ale jednego możemy być pewni, że kiedyś wyjdzie na jaw w najmniej odpowiednim momencie.

„Zgodnie z prawdą” to powieść napisana samy życiem, pełna szczęścia, goryczy i łez.

Oszustwo, zatajenie prawdy, dla siebie, dla rodziny, dla małej istoty która rosła w brzuchu Patrycji. Szczęśliwa mężatka, która lada chwila miała stać się także i matką. Mąż kocha ją nad życie a ta nosi pod sercem dziecko innego mężczyzny. W obawie o zniszczenie życia całej rodziny postanawia ten sekret zataić i zabrać ze sobą do grobu. Nie wie jednak, że jej mąż także nosi w sobie jeszcze większą tajemnicę, którą nie jest w stanie podzielić się z nikim, jest to dla niego zbyt trudne. I tak obydwoje z dnia na dzień próbują żyć, wzajemnie się oszukując, tworząc szczęśliwą rodzinę lecz opartą na fundamentach kłamstwa.

Ile jest w stanie wytrzymać ludzka psychika, aby dźwigać tak ogromny ciężar, i czy da się budować rodzinę opartą na poczuciu winy, kłamstwie i smutku?

Ta historia to coś czego długo szukałam, bardzo potrzebowałam tego ukojenia wewnętrznego, które czuję po jej przeczytaniu. W większości książek możemy spotkać relację z opartą bardziej na kontakcie z matką, a autorka tutaj ukazała prawdziwą miłość ojca do córki. Miłość, bezwarunkową, bezgraniczną i taką, za którą ojciec oddał by swoje życie. Niesamowicie ciepła, wzruszająca, pełna bólu, ale i pozytywnych momentów historia. Jest to po prostu doskonałe odzwierciedlenie życia, tego, że nie zawsze jest idealnie i tak jakbyśmy sobie tego życzyli.

Myślę, że każdy z nas w tej książce odkryje cząstkę siebie, zastanowi się nad swoim życiem i postawi się w sytuacji, w której znaleźli się bohaterowie. Co najbardziej podobało mi się w tej powieści- że jest ona autentyczna, oparta na prawdziwych wydarzeniach, które to przytrafiły się jednej z czytelniczek i to właśnie ta kobieta zainspirowała Danutę Wolusi do napisania tej przepięknej historii.

Czy związek, który od początku budowany jest na kłamstwie ma jakąkolwiek szansę na to, by przetrwać? Jak długo można żyć w poczuciu winy i strachu przed zdemaskowaniem i konsekwencjami własnych kłamstw? Każde z tych pytań towarzyszyło mi podczas czytania książki "Zgodnie z prawdą" Danuty Awolusi.

Poznajemy Partycję. Jej pierwszy związek się rozpada, ale po kilku latach pojawia się ktoś nowy. Miłosz jest dla niej dobry, wspiera ją we wszystkich działaniach i marzeniach. Wydaje się być idealnym kandydatem na resztę życia. Więc dlaczego by nie spróbować stworzyć razem czegoś trwałego? Są razem i wygląda na to, że wszystko powinno już być dobrze. Niestety, wystarczy chwila skrajnej głupoty (której nie umiem usprawiedliwić i której nie akceptuję🤦‍♀️), a wszystko to, co bezpieczne, rozpada się na tysiące kawałeczków. Dziewczyna odkrywa, że jest w ciąży i - co jeszcze gorsze - od początku wie, że ojcem jej dziecka na pewno nie jest Miłosz. Mimo początkowych wątpliwości, postanawia, że nie wyzna mu prawdy i pozwoli żyć w przeświadczeniu, że to ON jest biologicznym ojcem jej córeczki. Pod względem moralnym gotowało się we mnie wszystko i miałam ochotę udusić tę bohaterkę gołymi rękami, tak mocno działała mi na nerwy. Niech was jednak nie zmyli fakt zakłamania u Patrycji, bowiem szybko okazuje się, że Miłosz także ukrywa przed nią pewien sekret...

I tak oto, autorka wprowadza nas w świat pełen obłudy, strachu, przemilczanych prawd i bolesnych kłamstw, którymi wypełniona jest codzienność bohaterów. Latami prowadzą ze sobą cichą grę pełną wymuszonych uprzejmości, choć każde z nich wie, jak ciężkie sekrety ukrywa przed drugim. Śmiało można powiedzieć, że wchodzą ze sobą w taki bezpieczny układ, w którym każde z nich czerpie dla siebie korzyści, nie chcąc myśleć o tym, co się stanie, gdy ta bomba w końcu wybuchnie. Wzruszała mnie relacja Miłosza i "jego" córeczki i chociaż jego kłamstwo też było podłe, to jakoś bliżej mi było do niego. Wzbudzał moją sympatię i bez wątpienia był osobą, na którą można było liczyć. Patrycji niestety nie zdołałam polubić do samego końca.

Wciągająca historia obyczajowa, pełna przestróg i zagubienia. Myślę, że długo jej nie zapomnę!😉

Patrycja dowiaduje się, że jest w ciąży, ale dziecko nie należy do jej męża. Miłosz także przed żoną zataił równie ważną prawdę o sobie. Najważniejsze pytanie tej powieści brzmi - czy można zbudować dobrą relację na kłamstwie?

Mam mieszane uczucia co do tej książki. Z jednej strony jest dobrze napisana, fabuła wciąga, autorka potrafiła przykuć moją uwagę na dłużej i zaciekawić. Pod koniec kartkowałam strony z szybkością światła, żeby natychmiast dowiedzieć się, jak to się zakończy! Bohaterowie sami w sobie też są bardzo sympatyczni, mają zupełnie różne charaktery, ale polubiłam oboje. Miłosz to taki książę z bajki, dla mnie idealny typ faceta, który od razu skradłby moje serce. Patrycja jest zabawną, roztrzepaną dziewczyną o dobrym sercu, która czasem daje się porwać uczuciom. Jako para przypominają dwa żywioły, a przeciwieństwa się przyciągają, prawda? Pomimo, że postacie jak i ich historia są przedstawieni jak najbardziej wiarygodnie (a może właśnie przez to?), to jednocześnie są tak strasznie...

...irytujący!! Żadne z nich nie jest święte, popełniło ogromny błąd nie mówiąc o czymś istotnym partnerowi, a wiadomo, że jeśli nie powie się od razu, to im później, tym gorzej się przyznać. Przybijam mentalną piątkę jednej drugoplanowej bohaterce, która usłyszawszy prawdę stwierdziła, że to jest jakiś cyrk. Ludzie, którzy wykańczają się własnym poczuciem winy i strachem, że zostaną zdemaskowani, sami sobie zadają krzywdę każdego dnia. Nie cierpię takich sytuacji, jestem na nie wyczulona, dla mnie zaufanie i szczere rozmowy w związku to podstawa, dlatego tak ogromnie miałam ochotę pacnąć ich oboje w głowę.

Podobało mi się, jak na początku poznawałam osobne losy głównej pary i widziałam, że dążą ku sobie. Kibicowałam im i cały czas miałam nadzieję, że sprawa wyjaśni się w bardziej odpowiedzialny sposób. Świat przedstawiony został tak skonstruowany, że niejako pomaga bohaterom w pleceniu kłamstw, dlatego długo wydaje im się, że to wygodne. Zakończenie jest zaskakujące, jeszcze silniej naładowuje czytelnika emocjami.

Polecam osobom, które lubią nietuzinkowe życiowe historie, wobec których nie sposób pozostać obojętnym.

Książka pt. Zgodnie z prawdą autorstwa Danuty Awolusi to lekka i przyjemna w czytaniu powieść obyczajowa. Bardzo przypadła mi do gustu prostota i przekaz książki. Niewątpliwie na kłamstwie nie da się zbudować prawdziwej relacji. Jest to pierwsza powieść autorki, po którą sięgnęłam ale z pewnością nie ostatnia. Czytając tą książkę czułam jakby nie była to tylko fikcja literacka, a wyjątkowo prawdziwa historia, taka prosto z życia wzięta. W książce jest opowiedziana w sumie prosta fabuła ale mimo to daje do myślenia. Polecam zwłaszcza osobom, które jeszcze się wahają nad przeczytanie. Książka jest warta chwili uwagi.

Witajcie w czwartkowe popołudnie. W dniu dzisiejszym zapraszam Was na recenzję książki @danutaawolusi "Zgodnie z prawdą".

Zgodnie z prawdą, czyli historia z życia wzięta. Zrodzona na kłamstwach, które będą miały wpływ na całe życie naszych bohaterów.

"Czy rodzina zbudowana na kłamstwie i niedomówieniach jakoś udźwignie ten ciężar i będzie szczęśliwa?"

Opowieść o sile prawdy, dorastaniu do bycia odpowiedzialnym za swoje czyny.

Autorka w książce pokazała piękną miłość ojca do dziecka. Ojca, którego nie łączą z dzieckiem więzy krwi. Łączy za to ogromna miłość, zaufanie, troska wobec małego bezbronnego człowieka.

Zgodnie z prawdą to ciepła opowieść o miłości ojca do córki, o żalu i życiu w kłamstwie. Patrycja, główna bohaterka codziennie zmaga się z kłamstwem. Codziennie rano patrzy w lustro i widzi kobietę, która złamała przysięgę małżeńską. Kobietę, która pod wpływem chwili i alkoholu musi nieść ze sobą bagaż kłamstw. Ale nie tylko ona żyje w kłamstwie. Jej mąż, Miłosz, też nie jest krystaliczny. Ma swój wielki sekret. Sekret, którego nie zna nikt.

Sekrety, kłamstwa, miłość do dziecka i próba budowania małżeństwa na kłamstwie to tylko początek tej historii. Historii z życia wziętej. Historii o podejmowaniu decyzji, o życiu w ciągłym strachu przed ujawnieniem prawdy. O codziennych smutkach, radościach i przede wszystkim o miłości rodziców do dziecka. O sile poświęcenia dla dziecka, aby było szczęśliwe i codziennie na jego twarzy pojawiał się uśmiech.

Cytując Janusza Korczaka: Kiedy śmieje się dziecko, śmieje się cały świat.

Gorąco polecam

Patrycja zachodzi w ciążę i dobrze wie, że ojcem dziecka nie jest jej mąż. Jedna postanawia to przed nim zataić w obawie przed konsekwencjami. Jednak nie wie, że nie tylko ona w tym małżeństwie ma tajemnice… Czy rodzinę można budować na kłamstwie? Czy będzie ona wtedy szczęśliwa? Czy można poświęcić własne szczęście w imię cudzego? Jakie konsekwencje niosą za sobą skrywane tajemnice?

Jeszcze nigdy nie zawiodłam się na książkach Danuty Awolusi. Tak było i tym razem. Autorka nie tylko zachowała swój przepiękny styl pisania, ale i dostarczyła nam pełen wachlarz emocji, który powoduje, że książka zostaje w naszej pamięci na długo. Jest to cudowna opowieść o prawdziwej miłości ojca do dziecka, radości, ale i smutki, żalu, strachu i jakości fundamentów relacji budowanych na kłamstwie. Tak naprawdę książka jest bardzo autentyczna i czytając ją można odnaleźć fragmenty z własnego życia. Prowadzi to do głębokich refleksji ze strony czytelnika, a to według mnie czyni ją jedną z najbardziej wyjątkowych jakie czytałam. Wielokrotnie łapałam się na tym, że zastawiałam się co zrobiłabym na miejscu danego bohatera, jakbym się wtedy zachowała… Historia dla wielu osób może wydać się banalna, dla innych czyny bohaterów mogą okazać się być karygodne… Jednak sama strona za stroną przekonywałam się, że czyny jakimi kierowali się bohaterowie miały być „w imię dobra”. Poświęcili oni wile dla dziecka, ale także udało im się odnaleźć szczęcie. Wyciągnęli ze swojego życia wnioski i udało im się je poukładać. Ich postacie były przejmujące, ale i bardzo realne. Autorka ich nie oceniała - pozwalała im żyć swoim życiem i dokonywać wyborów. Zarówno tych dobrych, jak i złych. Patrycją, czy Miłoszem może być tak naprawdę każdy z nas.

Do pierwszego spotkania z książką Danuty Awolusi doszło za sprawą jej autobiografii „Odważna Dziewczyna minus 70kg”. Było to chyba 2017 roku i już wtedy wiedziałam, że autorka ma w sobie ogromny potencjał. Zakochałam się w jej stylu pisania i wyrażaniu emocji. Z roku na rok widać, że Pani Danuta przechodziła ewolucję, a to za co najbardziej ją ceniłam jeszcze bardziej się rozwijało, a w „Zgodnie z prawdą” można to bardzo dobrze dostrzec. Dlatego polecam Wam tę książkę z całego serca. Jest to historia inspirowana życiem jedne z czytelniczek Awolusi. Dlatego jestem pewna, że tym bardziej Was ona zainteresuje, a może i wzruszy. Pewne jest, że wyciągnięcie z niej wiele wniosków i utwierdzicie się w przekonaniu, że w życiu nie ma sytuacji bez wyjścia i to właśnie ono pisze nam najciekawsze scenariusze.

„(…) życie to scenarzysta, który nie znosi nudy lub zbyt pomyślnej passy ”.

Życie pisze najlepsze scenariusze. Prawda stara jak świat i wciąż aktualna.

Patrycja po raz drugi wyszła za mąż. Niby mądrzejsza. Dojrzalsza. Ukierunkowana na szczęście i stabilizację u boku, tym razem właściwego mężczyzny. Kiedy dowiedziała się, że jest w ciąży, zaklinanie rzeczywistości na nic się zdało. Patrycja doskonale wiedziała, że jej mąż nie jest ojcem dziecka. Postanowiła jednak przemilczeć ten fakt i żyć normalnie. Jak się okazało, jej mąż również miał swoją tajemnicę, która też nie została w porę wypowiedziana. Oboje nie do końca jednak wzięli pod od uwagę, że życie z poczuciem winy, to dość koszmarna sprawa.

Mamy tu zatem z pozoru szczęśliwe małżeństwo, które rozmawia o wszystkim, tylko nie o swoich emocjach. Patrycja i Miłosz – żadne z nich nie potrafi zdobyć się na szczerość, choć każde chce być uczciwym wobec siebie i innych. Ich życie składa się z ciągłych napięć i małych ulg. Pełno tu kłamstw, strachu, egoizmu, ale i miłości.

Czy rodzina zbudowana na kłamstwie i niedomówieniach może być szczęśliwa?

Czy przemilczenie jest gorsze niż kłamstwo?

Prawda niszczy czy daje wybór?

Ile można znieść dla dobra dziecka i w imię miłości?

I czy zawsze trzeba wybrać drogę w prawo lub w lewo? Może czasami trzeba po prostu iść prosto przed siebie?

Autorka tej pięknie opowiedzianej historii bardzo szanuje swoich czytelników nie oceniając bohaterów. Pozwala płynąć z nimi na fali bezlitosnych emocji i wydać własne sądy.

Polecam.

Po lekturze książki Danuty Awolusi „Zgodnie z prawdą”, w mojej głowie zakorzeniły się pytania dotyczące trwałości związku i tego na jakich fundamentach należy budować swoją rodzinę: Jak wielkie tajemnice mogą skrywać przed sobą małżonkowie? Czy miłość, która powstała na kłamstwie ma prawo przetrwać? I w końcu czy w imię miłości i szczęścia drugiej osoby jesteśmy w stanie sami skazać się na cierpienie?

Patrycja, młoda mężatka pewnego dnia dowiaduje się, że jest w ciąży. Niby powinna się cieszyć i napawać radością, jednak okazuje się, że od tego dnia będzie na swoich barkach nosić tajemnicę, z której nie zamierza zwierzyć się nikomu. W obawie przed konsekwencjami nie wyjawi obecnemu mężowi kto jest ojcem dziecka. Uciekając w wir pracy i realizując swoje marzenia, każdego dnia nosi na swoich barkach ciężar tajemnicy, którą postanowiła zataić.

Autorka w tej historii prezentuje nam całą paletę uczuć – od miłości, radości i nadziei po smutek, żal i strach. Początkowo zagłębiając się w tę historię myślałam o tym jak bardzo tajemnice i niedomówienia mogą oddalić od siebie dwoje kochających się ludzi. Jednak z upływem stron widziałam postaci, które tak naprawdę dla dobra swojego i dziecka wybrali różne, odmienne drogi życiowe, podjęli trudne decyzje, ale tez odnaleźli swoje szczęście w życiu.

Myślę, że ta książka jest tak bardzo autentyczna, tak bardzo życiowa, że niejedna czytelniczka znajdzie w niej fragment siebie, swojej historii życia.

Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i już teraz mogę powiedzieć, że zdecydowanie nie ostatnie. Autorka porusza trudne ale za razem niezwykle życiowe tematy, nikogo nie poucza nie moralizuje. Pozwala swoim bohaterom samodzielnie wyciągnąć wnioski i poukładać swoje życie. A nam pokazuje, że nie ma w życiu sytuacji bez wyjścia bez względu na to, co wydarzyło się w przeszłości. ..

Bohaterowie powieści to dwie całkiem różne osoby, które wspólnie budują szczęście. Wydawałoby się, że pojawienie się dziecka w ich życiu dopełni szczęścia. Jednak każdy z bohaterów ma swoją tajemnicę z tym związaną, a w obawie przed samotnością pozwalają na życie w kłamstwie. Danuta Awolusi pokazała, jakie są konsekwencje tego wyboru.

Autorka ukazuje, jak ich miłość powszednieje, a brak zaufania prowadzi do tego, że Patrycja żyje przeszłością, a Miłosz ma opór przed rozmową o swoich emocjach.

Warto to podkreślić – żaden z bohaterów nie został przez autorkę oceniony.

Chociaż emocji jest dużo, Danuta Awolusi nie przerysowuje swoich bohaterów. Są prawdziwi, ich uczucia i zachowania są naturalne. Autorka nie szuka na siłę dramatyzmu sytuacji, nie wplata na siłę w ich życie nagłych zwrotów akcji, które wszystko przebudowują. To, czego uczą się bohaterowie przynosi im życie. Wszyscy w nim dojrzewają, nabierają doświadczenia i dopiero wtedy potrafią określić to, kim są oraz jakie mają priorytety.

Autorka potrafi wzruszyć prostotą, a czytelnika zachęcić do refleksji i prób postawienia się w sytuacji bohaterów.

Powieść "Zgodnie z prawdą", jak pisze Danuta Awolusi, została zainspirowana historią jednej z czytelniczek. To tylko potwierdza, że życie pisze najciekawsze scenariusze. Utwierdza mnie także w przekonaniu, że dobry pisarz potrafi ukazać w piękny i ciekawy sposób emocje, które są naszą codziennością.

Życie pisze różne scenariusze. Niektórzy mówią, że takie są najlepsze. A gdy powstaje z nich książka nie można zrobić nic innego jak tylko ją przeczytać. „Zgodnie z prawdą” jest taką historią.

To opowieść młodej kobiety, Patrycji, która zachodzi w ciążę. Zazwyczaj narodziny dziecka cieszą i są wyczekiwane. Jednak nie dla głównej bohaterki, ponieważ Patrycja zaszła w ciąże, ale nie ze swoim mężem. Ukrywa to przed nim i brnie w kłamstwo sądząc, że tak będzie lepiej dla wszystkich. Jak się potem okazuje jej mąż też miał swoje tajemnice.

To książka o miłości, o przeciwnościach losu oraz o kłamstwie. Daje do myślenia. Sama czytając zastanawiałam się co ja bym zrobiła na miejscu bohaterów. Dodatkowo ilość emocji zgromadzona w jednej książce jest niesamowicie duża. Rzadko mam okazję zaczytać książki, które są tak emocjonalne, które zmuszają do przemyśleń, do zastanowienia się nad życiem i tego jak ono potrafi się potoczyć.

Książka zachwyca od pierwszych stron. Danuta Awolusi pisze przepięknym językiem w swej prostocie. A czasem prostota jest tym co najbardziej potrzebujemy. W tej książce sprawdziło się to idealnie. Dzięki temu czytelnik nie jest przytłoczony opowiadaną historią i jednocześnie ciężkim bądź skomplikowanym sposobem pisania. W tej książce zdecydowanie historia bierze górę i autorka wspaniale to wykonała dzięki właśnie sposobowi w jaki napisała książkę.

Główna bohaterka jest bardzo dobrze stworzona. Z jednej strony Patrycja to zwyczajna kobieta, mająca słabsze dni. Jest niezwykle subtelna i delikatna. Natomiast z drugiej strony to przebojowa bizneswoman, która stawia czoło wielu wyzwaniom i radzi sobie z nimi świetnie. Autorka nie wyidealizowała głównej bohaterki, opisała prawdziwą kobietę z jej wadami i zaletami. Rzadko ma się okazję spotkać taką bohaterkę i za to wielkie brawa.

Od siebie mogę powiedzieć, że polecam przeczytać „Zgodnie z prawdą”. To piękna opowieść, którą napisało samo życie, a autorka bardzo dobrze się spisała mieszając fikcję z prawdą. Książkę czyta się bardzo dobrze. Jest ciepła, zabawna, a przy tym prawdziwa jeżeli tak to mogę napisać.

Znane powiedzenie mówi, że kłamstwo ma krótkie nogi. Inne znów, że nie da się budować szczęścia na kłamstwie, bo prędzej czy później prawda dojdzie do głosu i zburzy zamek budowany na piasku. W przypadku bohaterów nowej powieści Danuty Awolusi słowa te zdają się nie do końca mieć zastosowanie. Być może jest jeszcze inne wyjście, o którym nie każdy myśli, kreując rzeczywistość w sposób zero-jedynkowy.

„Zgodnie z prawdą” to powieść, która wywołuje skrajne emocje. Autorce udało się stworzyć tak wiarygodny obraz życia, u którego fundamentów leży kłamstwo, że momentami łapałam się na tym, że naprzemiennie, jak rozdziały prowadzone z dwóch perspektyw, wcielam się w dwójkę głównych bohaterów. Podobnie jak nimi targały mną wątpliwości, próbowałam odnaleźć właściwe wyjście z tej, trudnej i wydawać by się mogło — patowej sytuacji. I podobnie jak oni pasowałam, nie widząc dobrego rozwiązania zawikłanej relacji, na którą niejako sami się „pisali".

Nowa książka autorki ponownie zabiera nas do literackiego świata, w którym bohaterowie są pełnokrwiści, a ich dylematy i problemy mogą stać się udziałem wielu z nas. Błędy z przeszłości, stara miłość, która zdaje się, nie zardzewiała do reszty, nowa, która wydaje się idealna. Autorka stworzyła kalejdoskop ludzkich losów, które plączą się — im dalej zagłębiamy się w fabułę, tym rozwiązanie zdaje się jeszcze bardziej niemożliwe. Wszystko to sprawia, że lektura nas pochłania i siedzimy, jak na szpilkach nie mogąc doczekać się finału. Oczekiwanie na niego jest bardzo burzliwe uczuciowo — mam tu na myśli uczucia czytelnika, bo autorka serwuje nam wiele zwrotów akcji. I kiedy wydaje nam się, że szala przechyla się na jedną ze stron, wydarza się coś, co burzy naszą pewność i obraz zakończenia tej jakże emocjonującej historii.

Danuta Awolusi napisała powieść, która nie tylko dostarcza nam prawdziwych i namacalnych wrażeń, ale także opowieść, która pokazuje, jak bardzo można kochać. Jak wiele można znieść, poświęcić i oddać... dla dziecka. Nawet jeśli nie jesteśmy jego biologicznym rodzicem. I przyznaję, że postawa Miłosza była dla mnie tą najbardziej poruszającą i to właśnie ON zdobył moje uznanie i miano ulubionej postaci.

Podsumowując:

„Zgodnie z prawdą” to kolejna świetna powieść obyczajowa autorstwa Danuty Awolusi. Niezwykle przejmująca, wzbudzająca skrajne uczucia, na wskroś prawdziwa historia, która pokazuje, jaki wpływ na nasze życie może mieć kłamstwo. I choć wydawać by się mogło, że kłamstwo zawsze niesie ze sobą zniszczenie, to jednak autorka udowadnia, że może stać się także przyczynkiem do czegoś dobrego. Dać coś, co los odebrał, choć w nieco inny i zapewne przewrotny sposób. To także opowieść o dojrzewaniu, o szukaniu własnego szczęścia, spełnianiu marzeń, które można spełnić, nawet wszystko wokół zdaje się przeciwko nam. Ale także o dojrzałości, która pozwala zbudować coś, co początkowo było niepasującą do siebie zbieraniną elementów — przeciwieństw, która dla wspólnego celu potrafił odnaleźć właściwą drogę. Polecam miłośnikom niesztampowych powieści obyczajowych, których fabułę się nie tylko zgłębia, ale także czuje całym sobą. (NIEnaczytana)

,, Miłosza spotkałam na dwóch kolejnych weselach. Oceniałam, że nie bardzo mi pasuje na fotografa ślubnego. Wyglądał na kogoś, kto się zajmuje raczej wielką sztuką niż chałturami".

,, Nie wiedziałem, gdzie ją spotkam: na ulicy, w pracy, na wernisażu czy na plaży. Kiedy jednak zobaczyłem Patrycję, od razu pomyślałem, że ta dziewczyna ma w sobie coś, co sprawia, że chcę na nią patrzeć".

Uwielbiam książki pani Danusi, gdyż wnoszą w moje życie wiele dobrego. Dodatkowo w bardzo delikatny sposób zawsze nas o czymś pouczy. Akurat tutaj mamy temat zdrady. Podobno, kiedy w grę wchodzi alkohol, to człowiek powinien czuć się bezkarny. Co jednak, kiedy ta chwila zapomnienia niesie za sobą konsekwencje?

Patrycja jest piękną dziewczyną z bardzo ciętym językiem. Jej atuty, czy też wady, są doskonale widoczne, przez co musiała nauczyć się walczyć ze wzrokiem płci przeciwnej. Pracuje jako makijażystka w domu weselnym swoich rodziców, lecz marzy o czymś zupełnie innym. Kiedy spotyka na swojej drodze Miłosza jest zbyt roztargniona by się nim zainteresować. Dopiero gdy zauważa go po raz drugi, zapada jej w pamięci.

Miłosz jest bardzo utalentowanym mężczyzną. Rzadko się uśmiecha, a jego oczy przesłania cień tajemnicy. Jest fotografem ślubnym, choć zdecydowanie stać go na więcej. Czy zatem to ON zrobi pierwszy krok w kierunku Patrycji? Czy w ogóle mają zamiar wyjawić swoje głęboko skrywane tajemnice, które druzgocząco mogą zakłócić ich dotychczasowe życie?

Niesamowita, wciągająca i pełna niespodziewanych zwrotów akcji książka. Wspaniały styl pisarski, którego pozazdrości niejeden autor. Magiczna treść, która zabierze nas do świata bohaterów, gdzie emocje i historia zapadną nam w pamięć. Wspaniałe postacie, które przedstawiają różne cechy charakteru. Jednych się lubi, drugich podziwia, a trzecich nienawidzi. Czyta się w głębokim napięciu mając nadzieję na ziszczenie naszych myśli. Końcówka zaskoczy, wcześniej doprowadzając do łez i rozpaczy. Polecam zapoznać się ze wszystkimi książkami autorki, gdyż otworzy wasze zaspane umysły na świat, który choć w książce, równie dobrze może być prawdziwy:-)

Autorka urzekła mnie swoją prostotą tworzenia historii, dlatego postanowiłam od razu sięgnąć po najnowszą powieść. Czy również okazała się wciągająca i warta uwagi?

'Jak to jest z tym kochaniem? Czy miłość umiera nagle, czy trzeba czegoś więcej niż jednego ciosu?'

Patrycja dowiaduje się, że jest w ciąży. Jako świeżo upieczona żona powinna się cieszyć, jednak jedno nie daje jej spokoju. Wie, że dziecko nie jest jej aktualnego męża i postanawia zachować to w tajemnicy. Czy w ten sposób uda jej się założyć szczęśliwą rodzinę? Jednocześnie nie wie, że Miłosz również ma swoje sekrety. Jak potoczą się losy tej pary?

Kłamstwo zawsze wyjdzie na jaw. Niezależnie od tego jak bardzo staramy się zachować coś w tajemnicy, wszystkie sekrety potrafią zniszczyć życie prędzej czy później. Przekonali się o tym zarówno Patrycja, jak i Miłosz. Bo w jaki sposób budować rodzinę na stabilnych fundamentach, kiedy już na początku tworzy się wszystko na iluzji prawdy? Im dalej w las, tym trudniej. Z czasem kłamstwa tylko się mnożą, a z pozoru głębokie i szczęśliwe uczucie zostaje poddane w wątpliwoś. Czy bohaterom uda się dojść do porozumienia i poukładać w całość małżeństwo i rodzinę dla małej Klary?

'Czułam, że prawda może go zniszczyć, a nie dać mu wybór. Tak sobie powtarzałam.'

Historia jest z pozoru prosta, ale porusza dość istotną kwestię. Jest potwierdzeniem na to, że kłamstwem nie można zbudować szczęśliwej relacji. Czyta się szybko i przyjemnie, a jednocześnie fabuła skłania do przemyśleń. Idealna na ciepłe dni, polecam!

'Zaklinałam rzeczywistość, by tak się stało, ale zapomniałam, że życie to scenarzysta, który nie znosi nudy lub zbyt pomyślnej passy. I oto nagły zwrot akcji!'