Zdobyć Rosie. Tom 2. Czas próby

Nie tak dawno temu, mogliście zaznajomić się z pierwszym tomem tejże serii i poznać moje zdanie na jej temat. Ci z was, którzy na moją opinię poświęcili trochę czasu wiedzą, że uznałam ją za bardzo przyjemną książkę, dlatego też dzisiaj przychodzę do was z drugą częścią, którą jestem równie zachwycona.

Kirsty Moseley tworzy bardzo cukierkowe historie, tworzy taką miłość, którą każdy, niezależnie od wieku, chciałby przeżyć. Romans, z pozoru prosty gatunek, dzięki tej autorce jest czymś zupełnie nowym i wyjątkowym. Śmiało mogę stwierdzić, że dorównuje ona Colleen Hoover. Niby nic niezwykłego wymyślić historię dwóch kochających się osób i zakończyć happy endem. Niestety nie jest to takie łatwe. Autorka w historię bohaterów wplata wiele cudownych wątków, jak również takich, które wystawiają na próbę miłość prawdziwych kochanków.

Nate doskonale wie, że Rosie jest tą jedyną. Musi teraz tylko sprawić, aby dziewczyna poczuła to samo. Nie jest to łatwe zadanie, biorąc pod uwagę fakt, że została ona niejednokrotnie zraniona i przestała ufać mężczyznom, poza tym nadal uważa, że szybko się nią znudzi i po prostu zostawi, lecz chłopak nie próbuje zdobyć tylko jej ciała, ale także serce, które jest dla niego najważniejsze. Rosie widząc jego starania, coraz bardziej zaczyna się otwierać, a ich relacja z dnia na dzień staje się poważniejsza.

Szczerze się cieszę, że mogłam poznać kontynuację losów głównych bohaterów. Polubiłam Nate'a i Rosie i nie ukrywam, że chętnie kontynuowałabym tę serię. Dziewczyna ma za sobą trudną przeszłość, ale dzięki takiej osobie, jaką jest główny bohater, ma wiarę, że wszystko się ułoży i mimo pewnych obaw, próbuje na nowo bezgranicznie zaufać. Obawy bohaterki sprawiła, że autorka miała ogromne pole do popisu kreując Nate'a. Stworzyła mężczyznę wręcz idealnego, tym samym sprawiając, że nabrał ON w oczach czytelniczek.

Sądzę, że zakończenie powieści was zaskoczy. Obrót wydarzeń sprawia, że książka staje się uzależnieniem, od którego nie da się uwolnić. Mam nadzieję, że się skusicie.

W końcu miałam możliwość przeczytania drugiego tomu o Nate oraz Rose. Tak długo czekałam, aby dowiedzieć się, czy ta dwójka w końcu ułoży sobie życie. Autorka jak zwykle mnie nie zawiodła i dała nam wiele ciekawych wątków w książce, o których nie będę wam opowiadać. Jeśli chcecie, dowiedzieć się co takie myślę o tej serii to koniecznie, czytajcie dalej recenzje.

Nate stara się udowodnić Rosie, że traktuje ją poważnie i naprawdę pragnie z nią stworzyć prawdziwy związek. Bardzo polubił DJ, z którym złapał wspólny język. Jednak Rosie bardzo boi się czy Nate traktuje ją poważnie. Ciągle z tyłu głowy ma myśli, że mężczyzna się z nią znudzi i jej połamie serce na milion kawałeczków.

Książka znowu w większości jest pisana z perspektywy Nate. Poznajemy jego charakter oraz myśli co jest naprawdę bardzo fajnie, gdyż brakowało mi takich książek. Oczywiście nie zabraknie, rozdziałów z punktu widzenia Rosie, przez co widzimy jej myśli i doskonale zdajemy sobie sprawy z jej obaw. Książka naprawdę ciekawa i jak zwykle pokochałam tę książkę. Czekam na kolejne i mam nadzieje, że wydawnictwo szybko je wyda.

Wspominałam już, że Kirsty została jedną z moich ulubionych autorek jeśli chodzi o tematykę lżejszą niż mój standardowo uwielbiany kryminał czy thriller. To ona jest przeze mnie wybierana, gdy tylko mam ochotę na trochę romansu tyle, że z kłopotami w tle. Mam za sobą wszystkie jej pozycje wydane po polsku i choć jedne są lepsze, a drugie gorsze to raczej nie zrezygnuję z podczytywania ich w wolnej chwili.

W poprzedniej części "Zdobyć Rosie. Początek gry" poznaliśmy głównych bohaterów. Tytułową Rosie oraz Nate'a. Teraz czas na poznanie ich dalszych losów.

Panna York oraz agent Peters zdecydowanie się do siebie zbliżają i definitywnie kończą jako para. Dla Nate'a dziwnym uczuciem jest fakt pewności iż to ta jedyna, że chce z nią spędzić resztę życia i chce założyć z nią rodzinę. Do niedawna uznawał tylko przygody na jedną noc i to szczerze mówiąc praktycznie co noc. A teraz ta zmiana powoduje, że choć jego pewność jest chyba na najwyższym poziomie to nie umie się w tej sytuacji znaleźć. Zaczyna szukać pomocy u swojego przyjaciela Asthona. Chce wiedzieć co w związku należy, co można a co jest zakazane i czego unikać. Dobrze wie, że jako facet w zasadzie nie posiada krzty romantyzmu i to go przeraża, bo potrafi spartaczyć każdą najbardziej intymną sytuację. Co ciekawe Rosie właśnie to w nim uwielbia. Jego naturalność, robienie z siebie idioty byle poprawić jej humor albo co częściej stosuje - coś na niej wymusić. Ale jej się to bardzo podoba i choć nie raz miała ochotę zapaść się przez to pod ziemię to wie, że ie wyobraża sobie bez niego i tego wszystkiego życia. Zresztą nie tylko ona. Jej synkowi DJ-owi również zaczyna zależeć na jej chłopaku równie mocno. Lgnie do niego bardziej niż do własnego ojca.

On czeka na te dwa słowa z jej ust, a ona choć wie, że go kocha nie potrafi się na tą deklarację zdobyć. Po tym co przeszła strach jest zbyt duży, obawy spychają nadzieje na dno, a wiara nie chce przebić się przez mur obronny.

Na co zdecydują się młodzi ludzie? Czy Rosie uwierzy, że nie każdy mężczyzna to zimny drań? Czy Nate zaufa swojemu przeczuciu, że czas się ustatkować i zdecyduje się na ten krok właśnie z panną York? Co będzie musiało się zdarzyć, by docenili to co mają i to co dają sobie nawzajem?

Choć wspomniałam, że pierwszy tom "Zdobyć Rosie" średnio mi się podobał to również dodałam, że chcę poznać ich dalsze losy. I jak nie polubiłam Nate'a na początku tak tu wzbudził we mnie sporo sympatii. Jak każdy normalny człowiek miał swoje wady i to spowodowało, że był "ludzki" i realny. Rosie w dalszym ciągu była moją ulubienicą. Na pewno czekam na kolejne książki autorki, a Was zachęcam do zapoznania się nie tylko z losami tych bohaterów, ale i innych stworzonych przez Kirsty. Cieszę się, że ta pozycja była znacznie lepsza od pierwszej części tej dylogii.

Więcej na:

[Adres usunięty]

Nate wie doskonale, że Rosie to ta jedyna. Ich wspólne życie dopiero się zaczęło, ale razem stanowią idealnie dobraną parę. Dzięki niej chłopak zmienił się nie do poznania - z podrywacza osiadł w jednym miejscu i ulokował swoje uczucia, kierując je w stronę tylko jednej dziewczyny. Dlatego zarówno Nate jak i Rosie pozwalają sobie na zaangażowanie się w związek i rozmowy o przyszłości. Także synek dziewczyny zaskarbia sobie serce chłopaka i znajduje w jego sercu specjalne miejsce. Jednak nie jest łatwo zapomnieć o przeszłości a demony Rosie wciąż wracają. Czy razem będą w stanie pokonać wspomnienia, by móc odważnie wyruszyć na przód?

"Czas próby" to kontynuacja losów bohaterów z pierwszej części, więc tym razem odsyłam najpierw do pierwszej części. Chociaż udałoby się odważnemu czytelnikowi przeczytać drugi tom bez znajomości pierwszego jestem zdania, że zbyt wiele by stracił, by móc w pełni cieszyć się lekturą. A jest ona na tyle ciekawa, że warto cofnąć się wstecz i poświęcić jej chwilę czasu, bo to jedna z tych książek, które czyta się błyskawicznie.

Cieszę się, że mogłam poznać kontynuację losów głównych bohaterów. Polubiłam Nate'a i Rosie i nie ukrywam, że byłam ciekawa w jakim kierunku potoczy się ich wspólna przyszłość. I czy w ogóle będzie ona miła miejsce. Dziewczyna wiele przeszła w przeszłości i nie miałam jej za złe wszystkich targających nią sprzecznych emocji. Chociaż Nate wiele dla niej znaczył, wciąż wstrzymywała się z ostateczną deklaracją. To z kolei prowadziło do mojej jeszcze większej sympatii kierowanej w stronę chłopaka. Kto jak kto, ale Moseley potrafi znacznie lepiej kreować postacie męskie i dzięki temu nabierają one w oczach czytelniczki większego znaczenia. Romantyczne dusze przystojniaków wysuwają się na plan pierwszy daleko w tyle pozostawiając buntowniczą naturę. I choć jest to w pewien sposób schematyczne - nie mam nic przeciwko temu.

Sama akcja oparta jest również na pewnym schemacie typowym dla powieści New Adult. Dwójka młodych bohaterów próbuje ułożyć sobie wspólnego życie, ale nie jest w stanie, bo demony przeszłości i tragiczne wydarzenia upominają się o całą uwagę. W tym wszystkim pojawia się oczywiście miłość - pięknie wykreowana przez autorką na miarę wartego uwagi uczucia, które nigdy nie odpuszcza. To duża wartość autorki: nie boi się pisać o emocjach, tych złych czy dobrych, tworzy piękne momenty w których czasami łza się w oku kręci a kiedy indziej - twarz rozświetla uśmiech. Moseley potrafi manipulować czytelnikiem nie za sprawą samej akcji a właśnie ukrytych emocji, od których trudno się oderwać.

Kontynuacja losów Nate'a i Rosie to słodko-gorzka historia w której wszystko jest możliwe. Być może trochę przewidywalna i zdecydowanie zbyt bardzo cukierkowa, ale jednak przyciągająca do siebie i zachęcająca do dalszej lektury. Możecie mi wierzyć - zawsze sobie obiecuję przy sięganiu po nową książkę tej autorki, że nie będę angażować się emocjonalnie w życie bohaterów i nigdy mi to ne wychodzi. Lubię ją za szczerość z jaką tworzy i tą nutę nadziei na to, że marzenia się spełniają.

Zdobyć Rosie. Czas próby, jest kontynuacją powieści Zdobyć Rosie. Początek Gry. W poprzedniej części mieliśmy okazję poznać Nate i Rosie, którzy po licznych trudnych chwilach, definitywnie zostali parą. W tej części natomiast, chłopak nie ma żadnych wątpliwości, iż Rosie, to ta jedyna. Pragnie stworzyć z nią wspólną przyszłość. Nate z podrywacza, przeszedł diametralną zmianę i stał się odpowiedzialnym mężczyzną, pragnącym ustatkowania i rodziny. Nate i Rosie, sukcesywnie i stopniowo próbują budować wspólną, piękną przyszłość, a w ich związku robi się coraz poważniej, oboje zdają sobie z tego sprawę, iż nie jest to przelotny romans. Jednak na ich drodze pojawiają się nowe problemy, z którymi będą musieli się zmierzyć. Przede wszystkim Rosie wstrzymuje się od deklaracji. Dziewczynie bardzo trudno jest powiedzieć, te dwa słowa, które Nate pragnie usłyszeć, bowiem przeszłość nie daje o sobie zapomnieć. Czy mimo to, ten związek stanie się uosobieniem piękna? Czy Rosie i Nate, będą szczęśliwi – razem? Czy poradzą sobie z przeciwnościami losu?

Mimo iż, pierwsza część, mnie nie zaskoczyła i okazała się przewidywalna, byłam ciekawa, jak potoczą się losy Nate i Rosie. Muszę przyznać, iż ta publikacja, jest całkiem zgrabną kontynuacją, ale nie wprowadziła mnie w stan ogromnego zaangażowania i czytania z zapartym tchem.

Ponownie spotykamy się z lekkim, plastycznym i prostym językiem, dzięki czemu całość czyta się dość szybko. Bohaterzy podobnie jak poprzednio, są wyraziści i bez problemu możemy się wczuć w ich położenie i wraz z nimi doświadczać różnorodnych emocji. Zabrakło mi jednak, jakiegoś nagłego zwrotu akcji i zamieszania, abym mogła poczuć napięcie i ogromną ciekawość, co będzie dalej.

Narracja jest taka sama jak poprzednio. Większość fabuły widzimy właśnie oczami Nate, wówczas mamy możliwość jeszcze bliżej poznać jego osobowość i charakter i wraz z nim przezywać jego upadki i wzloty. Nie zabrakło również kilku fragmentów, z perspektywy tytułowej Rosie, wówczas to dziewczyna staje się nam bliższa i możemy dogłębnego zrozumienia jej obaw względem wspólnej przyszłości z Nate. Rosie to bardzo mądra i ostrożna dziewczyna, tutaj bardzo wyraziście zostało to ukazane.

Chyba nie napiszę nic więcej, jednak polecam fanom Autorki, a także osobą, które gustują w powieściach lekkich i niezobowiązujących.

Czasami wystarczy tylko jedna, odpowiednia osoba, by całkowicie zmienić nasze dotychczasowe życie, kompletnie je przy tym przewartościowując. To właśnie spotkało Nate'a Petersa, od momentu, w którym Rosie pojawiła się w jego życiu, już nic nie jest takie samo - ON nie jest taki sam. Typowy łamacz damskich serc i miłośnik przygód na jedną noc postanawia zaangażować się emocjonalnie i stworzyć poważny, stały związek. Jednak zabawa w kotka i myszkę to jedno, a ustatkowanie się, odpowiedzialność oraz trzymacie się określonych wcześniej reguł to już co innego. Czy Nate odnajdzie się w tak nowej dla niego sytuacji? Czy Rosie w końcu zaufa mu na tyle, by porzucić wszelkie wątpliwości kotłujące się w jej głowie i da się ponieść uczuciu? Jak na to wszystko zareaguje mały DJ, gdy dowie się o ich związku?

"Byłam sama z moim bólem. Zamknęłam oczy i błagałam, by śmierć nadeszła i zabrała mnie ze sobą..."

"Zdobyć Rosie. Czas próby" jest to kolejny tom przedstawiający historię Nate'a oraz Rosie. Przyznam, że nie miałam pojęcia jak Moseley w tej części rozegra fabułę i czy dorówna poziomem do poprzedniego tomu, jednak nie zawiodłam się. W pozycji tej, tak jak i poprzednio, występuje narracja pierwszoosobowa, którą wprost uwielbiam. Rozdziały prowadzone są z perspektywy dwójki głównych bohaterów, chociaż wciąż większa część z nich należy do Nate'a, co jest naprawdę ciekawym rozwiązaniem. Rzadko bowiem w tego typu książkach poznajemy historię z 'męskiej' strony w aż tak dużym stopniu, a szkoda, bo taka narracja bardzo przypadła mi do gustu.

Zastanawiałam się, jak w tomie tym rozwinie się postać naszego głównego bohatera, oraz czy jego charakterystyczne cechy nie zostaną pominięte, skoro postanowił zaangażować się w stały związek. Całe szczęście tak się nie stało, Nate dalej niezbyt dobrze odnajdował się w sercowych sprawach, a do bycia typowym romantykiem raczej mu daleko. Jednak przecież to nie same słowa się liczą, tylko czyny, a pod tym względem zdecydowanie stanął na wysokości zadania. I szczerze mówiąc, to najbardziej podobało mi się w tej pozycji, brak ciągłego, wzajemnego słodzenia i tekstów niczym z opery mydlanej, które niestety dosyć często pojawiają się w romansach. Jeżeli chodzi natomiast o Rosie, jej postać w części tej stopniowo coraz bardziej się otwierała. Stała się jeszcze bardziej zadziorna, zabawna, ale przede wszystkim odzyskała pewność siebie i wiarę w to, że jej również należy się odrobina szczęścia. W tomie tym dowiedzieliśmy się również więcej o postaciach drugoplanowych, które zostały wykreowane w niesamowicie barwny sposób. Wprost uwielbiam mamę Nate'a, jej otwartość, ciepło, niezwykłą aurę, która od niej biła. W historię tę wpleceni zostali także rodzice Rosie, i chociaż do jej matki mam dosyć obojętny stosunek, tak jej ojciec George kupił mnie niemal od razu.

Styl Moseley jest bardzo lekki, przystępny, dzięki czemu kartki wręcz same przelatują przez palce. Akcja może nie ma zabójczego tempa, jednak jest odpowiednio wyważona, dzięki czemu tak naprawdę nie ma w niej momentów, które mogłyby znudzić czytelnika. Zabrakło mi natomiast jakiegoś nagłego zwrotu akcji, który co prawda się pojawił, jednak niemal natychmiast został zduszony w zarodku - szkoda, bo sam pomysł miał spory potencjał, dzięki czemu autorka mogła rozwinąć to w coś naprawdę wartego uwagi. Mimo to jestem zadowolona z lektury, bywały momenty, które wzruszały mnie do łez, ale i takie, w których płakałam ze śmiechu - prawdziwy rollercoaster emocjonalny.

Podsumowując "Zdobyć Rosie. Czas próby" to godna kontynuacja, jeżeli więc czytaliście tom pierwszy, z czystym sumieniem polecam Wam również tę część, na pewno nie zawiedzie. Ukazuje, jak wiele jesteśmy w stanie zmienić w życiu dla odpowiedniej osoby, jak ważne jest zaufanie oraz naturalna potrzeba bliskości.

Nate i Rosie są razem, mimo początkowej niechęci dziewczyny. Z dnia na dzień ich związek rozkwita, a Nate staje się poważny, w pewnym stopniu zmienia swoje podejście do życia i miłości. Dla Rosie i DJ jest w stanie zrobić wszystko, co niejednokrotnie pokazuje, nawet w przypadku zagrożenia życia. Wie, że miłość Rosie jest najlepszą rzeczą jaka mu się w życiu przydarzyła, choć ona wstrzymuje z wypowiedzeniem deklaracji miłości.

Jak wspominałam w recenzji pierwszego tomu i recenzjach duologii Nic do stracenia Nate jest jedną z lepszych postaci, jakie miałam okazję poznać w ostatnim czasie. Arogancki Casanova z humorkiem, który trafił prosto w moje serce nie zawiódł mnie i tym razem. Zmieniło się w nim dużo rzeczy, ale dzięki temu ma się ochotę go bardziej kochać. Oczywiście, że jest wyidealizowany jak większość książkowych macho, ale w życiu i o takich trzeba poczytać.

Rosie również się nieco otworzyła, co bardzo mi się podobało. W tym tomie poznaliśmy lepiej rodziny Nate'a i Rosie, a także kolegów z pracy chłopaka. Dzięki tym postaciom lepiej można zrozumieć różne motywy postępowania głównych bohaterów.

Większość fabuły była przewidywalna, choć Moseley udało się mnie zaskoczyć. Spodziewałam się czegoś zupełnie innego, przed przeczytaniem tego tomu miałam nawet w głowie kilka gotowych scenariuszy, ale autorka podążyła innym szlakiem, co uważam za plus.

Książkę czytało się równie lekko i przyjemnie, co wcześniejsze książki autorki, poza trzema wspomnianymi wcześniej recenzowałam tu także: Chłopak, który o mnie walczył, Chłopak, który chciał zacząć od nowa i Chłopak, który zakradał się do mnie przez okno. Do tych pozycji również was zachęcam! Jak wspominam co recenzję autorkę cechuje niezwykła lekkość pióra i przyjemny w odbiorze styl. Książki te pochłaniam w ciągu godzinki lub dwóch i jest to niezwykle sympatycznie spędzony czas.

[Adres usunięty]

Druga część serii "Zdobyć Rosie" napawała mnie "taką, pewną nieśmiałością" zanim po nią sięgnęłam. Głównym i jedynym powodem było to, że pierwsza część nie zrobiła na mnie piorunującego wrażenia. Owszem, było miło, ale tylko tyle.

Na początku przypomnę troche wydarzeń z części pierwszej. Zatwardziały kawaler i podrywacz Nate pewnego dnia poznaje piękną niewiastę o imieniu Rosie, która ma być dla niego jednorazową przygodą, a staje się czymś dużo więcej. Niestety, zanim Rosie doceni starania kawalera, ten popełni mnóstwo głupstw i powie wiele dziwnych, czasem śmiesznych rzeczy. Czas jednak sprawi, że tajemnicza dziewczyna powoli odsłoni przed nim swą duszę i serce, jednak pozostaje jeszcze zaufanie, którym nie umie nikogo obdarzyć. Daje mężczyźnie jednak szansę, a "Zdobyć Rosie. Czas próby" opowiada właśnie o tym.

Nate wyraźnie ewoluuje. Z pewnego siebie bawidamka, staje się powoli dojrzałym i odpowiedzialnym mężczyzną. Ach, co ta miłość potrafi zrobić z człowiekiem. Zanim jednak dobrniemy do szczęśliwego, bardzo przewidywalnego zakończenia, Nate będzie musiał sobie poradzić z byłym mężem Rosie, przekonać do siebie jej syna i pokazać, że jest wart więcej niż pierwsze wrażenie pokazało.

Rosie nareszcie pokazuje nam swoje wnętrze. Dowiadujemy się, że i ona potrafi odczuwać pociąg seksualny, umie walczyć o swoje i myśli. Ona również przeszła dużą przemianę. Z wycofanej i mega zamkniętej w sobie kobiety i matki, staje się pewną siebie i swojej wartości istotą, która ponad wszystko kocha swojego synka, a równoczesnie potrafi obdarzyc uczuciem kogoś innego.

Tym razem autorka dała czadu. Jest wesoło, innym razem nostalgicznie, a jeszcze innym poważnie. Dialogi zostały dopracowane, a Nate nareszcie nie sypie jak z rękawa kiepskimi tekstami podrywacza. Owszem, czasem zdarzy mu się jeszcze chlapnąć coś bez zastanowienia, ale to już taki jego urok osobisty i za to kocha go Rosie. Również fabuła została lepiej skonstruowana, bo dzieje się tym razem dużo więcej i szybciej. Kate Moseley w bardzo dobry sposób pokazała nam też uczucia bohaterów i ubrała je w odpowiednie słowa. Sż one dla nas tym bardziej odczuwalne, bo akcja ukazana jest z punktu widzenia i Nate i Rosie - bardzo lubię takie zabiegi w książkach, bo pozwala mi to poznać bohaterów równolegle. Trzeba też przyznać, że Kate ma lekkie pióro, aczkolwiek mało ambitne.

W końcowej fazie lektury wydarzenia mnie zaskoczyły i pozwoliły uciec od utartych schematów słodkiego romasidła. Jak to mówią - trochę grozy nikomu jeszcze nie zaszkodziło. Po za tym jest to miłą odmianą po kilkudziesięcu rozdziałach przepełnionych słodkimi słówkami.

Powiem szczerze, że podobało mi się. Książka jest lekka w odbiorze, potrafi bawić i smucić, a najważniejsze, że czyta się ją szybko i przyjemnie, na tyle, że można zapomnieć o codzienności na kilka godzin.