Zbyt wiele Tom 2

Cześć, cześć 🖐🏻

Czytaliście książkę pisarza @[Adres usunięty]szynski "Szukając siebie"? 😃

Miałam przyjemność ją czytać dość dawno temu i z niecierpliwością czekałam na drugi tom o ów bohaterach. Tam gdzieś niżej, niżej ⬇️ jest recenzja "Szukając siebie" . A tymczasem zapraszam Was moi Mili na recenzję drugiego tomu "Zbyt wiele", która miała swoją premierę 16-stego czerwca 😍

⭐RECENZJA⭐

"Są takie momenty w życiu, kiedy po prostu potrzebujemy kogoś obok. Ale gdy odwracamy się, najczęściej uświadamiamy sobie, że jesteśmy zupełnie sami. A w takich właśnie chwilach najbardziej pragniemy, by nie być samotnymi..."

⁉️

Niektórzy mówią, że czas leczy rany, ale to nieprawda. Przez upływ czasu przyzwyczajamy się do tego, że danej osoby nie ma już z nami, ale to tylko zwykle przyzwyczajenie. Kiedy przeszłość nas dopada - toniemy. Aleks mierzy się z tym uczuciem, próbuje zapomnieć, lecz to mu się kompletnie nie udaje. Czy podoła temu wszystkiemu i jakoś stanie na nogi?

⁉️

Emocje, emocje i jeszcze raz emocje! To dostałam od tej książki. Momentami czułam się tak, jakbym to ja przeżywała to wszystko, co główny bohater. Jest tutaj cierpienie, żal, ból, rozpacz, upadek i podnoszenie się z niego. Codzienna walka o lepsze jutro i pogodzenie się z brutalną przeszłością. Nie wszyscy potrafią to zrobić, ale nasz bohater Aleks pokazuje, że da się to osiągnąć. Oczywiście z małą pomocą dobrych duszyczek 😉 Chyba każdy z Was wokół ma parę takich dobrych ludzi, którzy są i Was nie zostawiają w najgorszym momencie życia, albo zjawiają się nagle, właśnie żeby pomóc? No, przynajmniej mam taką nadzieję, że takie osoby Was otaczają 😃 Wykreowana postać jest nader realistyczna i przez to przyciąga jeszcze bardziej. Tak naprawdę to wszystko mogło się wydarzyć, mogło być historią prawdziwą, a zarazem tak okrutną. Świat opisany w tej lekturze również jest bardzo realny, mogłabym skłonić się do stwierdzenia, że tak właśnie wygląda życie. Może nie wszystkich, ale większości. Przeważnie mamy pod górkę, nic nie układa się po naszej myśli, lecz walczymy z tą codziennością, o lepszą przyszłość. Bartek @[Adres usunięty]szynski ma świetny dar lekkości pióra i dzięki temu przez powieść się płynie. Nie czuć uciekających stron, a lektura chwyta za serce w każdym calu. Tak naprawdę nie wiemy, czego możemy się spodziewać. Niby fabuła nie jest szybka, a tu zaraz jest zwrot akcji i coś się dzieje. No bomba! Ta powieść zostanie w moim sercu długo, a może do końca 😉 Polecam Wam ją tu i teraz! A autorowi gratuluję kolejnej świetnej książki i czekam na więcej! 😜 Mam nadzieję, że czymś mnie jeszcze zaskoczysz 😉 Miłego i zaczytanego dnia Kochani! 😃

⁉️

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @[Adres usunięty]szynski @waspos 🧡💛

⁉️

Pamietam jakie wrażenie zrobił na mnie debiut Bartłomieja Bartoszyńskiego "Szukając siebie". Byłam bardzo ciekawa dalszych losów Aleksa, gdyż historia miała finał w takim punkcie, który mocno podsycił mój apetyt na więcej. Książka zawiera debiutancką powieść i jej kontynuację "Zbyt wiele".

"Człowiek nie ma pojęcia, na ile kawałków może mu się rozpaść serce zaledwie w ciągu kilku dni. Nikt nie wie, jak boli strata - dopóki coś cennego nie zostanie mu odebrane." 

Autor opisuje naszą zwykłą rzeczywistość. Przedstawia wydarzenia i sytuacje, które mogą mieć miejsce w prawdziwym życiu i które mogłyby być udziałem każdego z nas. Pokazuje jak powinna wyglądać prawdziwa przyjaźń i miłość.

"Nie jest sztuką się zakochać, bo miłość może przyjść szybko i nieoczekiwanie. Sztuką jest pielęgnować to uczucie każdego dnia. Starać się dawać drugiej osobie to, czego chce, czego potrzebuje. Zaspokajać jej pragnienia, pomagać spełniać marzenia. Być takim aniołem stróżem, cieniem. Jeżeli ta osoba kocha nas równie mocno, dostaniemy w zamian to samo. Stanie się tak jednak tylko wtedy, kiedy dwa serca zabiją wspólnym rytmem."

Mimo iż lekkomyślne zachowanie głównego bohatera z pierwszej części momentami mnie irytowało, to bardzo szybko zżyłam się z nim oraz doskonale rozumiałam to, co przeżywa. Niemal namacalnie czułam jego stratę, tęsknotę, cierpienie, ból, rozpacz, żal, gorycz, bezsilność, poczucie niesprawiedliwości. Ale za nic w świecie nie chciałabym znaleźć się na jego miejscu. 

"(...) Ale życie to przebiegła suka i potrafi sprowadzić do pionu w ciągu kilku chwil, ukazując, jak jest rzeczywiście. Wkraczając w życie, zostajemy tak naprawdę z nim skonfrontowani, a nasze wyobrażenie o nim samym, o miłości i przyjaźni, zostaje wystawione na próbę. I wtedy dociera do nas, że życie nie jest jedynie pasmem radości i przyjemności..."

Powieść skłania do wielu przemyśleń i refleksji. Historia Aleksa pokazuje, że tylko od nas samych zależy, jakich dokonujemy wyborów i jak pokierujemy swoim życiem. Warto bowiem rozejrzeć się wokół i docenić to, co mamy (cieszyć się z drobnych rzeczy), a zwłaszcza ludzi, którzy nas otaczają, przychodzą z pomocą i wsparciem. Autor wyraźnie podkreśla, że od przeszłości nie da się uciec. Możemy próbować wypierać to, co niechciane, niewygodne, bolesne, ale i tak w pewnym momencie to do nas wróci. 

Fabuła oscyluje wokół dramatu, smutnych wydarzeń i sytuacji. Ale żeby nie było, pojawiają się również te pozytywne momenty. Poza tym książka wywołuje mnóstwo emocji - od zdziwienia, uśmiech, złość, po wzruszenie. Dzięki licznym i zaskakującym zwrotom akcji nie nudziłam się ani przez chwilę. 

"Zbyt wiele" to prawdziwa, bolesna, na wskroś przejmująca, ale i dająca nadzieję powieść o walce z przeszłością, sekretach, trudnych wyborach, radzeniu sobie po stracie, podnoszeniu się po upadku i próbie odnalezienia siebie. To książka motywujaca do tego, by nigdy się nie poddawać, by walczyć do końca. To lektura otwierająca oczy na sprawy, o których często nie chcemy myśleć lub widzieć. Polecam, naprawdę warta przeczytania!

"Człowiek nie jest workiem do którego można pchać wszystko. W końcu ciężar będzie zbyt duży i płótno się rozerwie. Rozumiesz to?".

Życie Aleksa jest dalekie od ideału. Pełne cierpienia i bólu, który spadł nieoczekiwanie i który wielokrotnie próbował go przewrócić. Młody chłopak mający problemy jak większość nastolatków nie spodziewał się jak jedno wydarzenie może wywrócić jego życie do góry nogami będąc początkiem pasma boleści, problemów i zmartwień. Zdecydowanie zbyt gwałtownie musiał dorosnąć tracąc radość i chęci do życia.

Wykreowanie Aleksa jako bardzo wylewnego w emocje i czułego syna było dla mnie prawdziwą niespodzianką. Dla swojej mamy był gotów zerwać nawet gwiazdkę z nieba. Bardzo podobała się ta więź i powodowała ciepło na sercu. Poczucie humoru oraz to, że nie wstydzi się okazywać chwile słabości utwierdziło mnie, że spotkałam wrażliwego faceta jakich na świecie jest coraz mniej. Zwłaszcza w książkach. Dlatego nikogo nie zdziwi, że mocno przeżywałam razem z nim zwłaszcza kiedy ból po stracie, który powinien odpuścić zamiast się zmniejszać i odpuszczać-wracał w nieoczekiwanym momencie.

Czy Aleks się podda? Będzie walczył?

Książka o znalezieniu siebie w chaosie zgotowanym przez los, nadziei, wątpliwościach, wsparciu życzliwych przyjaciół, którzy w obliczu katastrofy zawsze są przy nas, o ulotności chwili. #zbytwiele było nieszczęścia, nawet dla mnie. I chociaż decyzje jakie dokonywał nie zawsze były najlepsze to nie mam zamiaru go potępiać, bo nie wiem jak bym się zachowywała na jego miejscu.

"Człowiek ciągle staje przed wyborami i zawsze wiąże się z nim jakieś ryzyko. Nic nie jest przecież proste. Wszystko, co robimy, niesie ze sobą konsekwencje." 

Myślałam, że to będzie niezobowiązująca lektura, a ona skłoniła mnie do refleksji - za co Autorowi dziękuję 🖤

Strasznie się cieszę, że miałam możliwość przeczytania I i II tomu od razu gdyż są one zamknięte w jednej książce. Nie wiem ile włosów bym sobie wyrwała wyczekując kontynuacji. Chociaż w drugiej części Autor też nieźle namieszał i nerwowo przerzucałam strony przy końcu. Zawarł w niej również kilka

trafnych przemyśleń. Pokroił moje serce i czekałam aż je zszyje. Czy się doczekałam? Odsyłam do tej emocjonującej lektury po odpowiedź.

Ja polecam i dziękuję za podzielenie się ze mną ta historią.

Moja Chwila Nocą

,, Wkraczając w dorosłość zostajemy tak naprawdę skonfrontowani z rzeczywistością, a nasze wyobrażenie o świecie, o miłości i przyjaźni zostaje wystawione na próbę. I wtedy dociera do nas, że życie nie jest jedynie pasmem radości i przyjemności. "

,,Zbyt wiele" to dwa tomy w jednym, to podwójna dawka emocji i podwójnie złamane serce.

Aleks to młody chłopak, który wkracza w dorosłe życie z nadziejami, które są na wyciągnięcie ręki. Jedna chwila, jeden moment i Aleks traci wszytko wraz z marzeniami. Życie zaczyna tracić sens a plany na przyszłość to tylko nic nieznaczące słowa.

Czy los się odmieni i Aleks ujrzy słońce nad swym życiem? Czy po tragedii, jaką doświadczył, zazna namiastkę miłości? Tego Wam nie zdradzę, ale zachęcam do sięgnięcia po odpowiedzi do książki.

Książkę przeczytałam kilka dni temu i musiałam ochłonąć, by napisać recenzję. Autor zagrał na moich emocjach, wprowadzając w stan odrętwienia i wielkiego kaca książkowego. Każda strona była napakowana do maxa emocjami, które rozdzierają serce, łamią je na milion kawałków. A to wszystko za sprawą losu, który jest niesprawiedliwy lub jak sam autor o nim napisał: ,,(...) los to przebiegła suka i potrafi ustawić do pionu."

Kreacja głównego bohatera była majstersztykiem, czułam jego rozdzierający ból, czułam pustkę, razem z Aleksem przechodziłam przez wszystek etapy straty. Na uwagę zasługują postacie drugoplanowe, które w każdej części odgrywały ważne role. Przyjaźń pomimo swych niepowodzeń, złych decyzji będzie zawsze, bo dobry przyjaciel wybacza błędy.

Przechodząc do końca, książka mną wstrząsnęła za sprawą tak realnych wydarzeń, to wszystko było namacalne. Książka sprawiła, że się zatrzymałam i doceniłam to, co mam. Uważam, że jest to pozycja obowiązkowa w dzisiejszych czasach, gdzie wszystko pędzi do przodu nie doceniając tego, co się ma. Polecam.

Głównym bohaterem książki jest Aleks. Poznajemy go w momencie ukończenia szkoły średniej i chwilę przed najważniejszym dniem w jego życiu. W tym dniu chce wyznać swoje uczucia najbliższej przyjaciółce Annie. Jedno wydarzenie, jeden moment zmieniają wszystko, a świat Aleksa się rozpada na miliony kawałków. Aby móc się pozbierać wyjeżdża do Nowego Jorku i zostawia za sobą stare życie i przyjaciół. Gdy prawie sięga dna w jego życiu pojawia się piękna dziewczyna Naomi, dzięki której przypomina sobie czym jest miłość. Gdy mija pięć lat los ponownie wystawia Aleksa na próbę i tym razem zabiera mu wszystko co dla niego ważne. Czy Aleks podniesie się po tym ciosie? Czy pozna wszystkie sekrety ukochanej?

Nigdy nie wiadomo ile jesteśmy w stanie udźwignąć, nigdy nie można być pewnym ile w nas jest siły, dopóki nie zostanie nam zadany prawdziwy cios. Aleks upadał i błądził, podejmował mnóstwo pochopnych i głupich decyzji, ale udowodnił, że po wszystkim potrafi stanąć na własne nogi. „Zbyt Wiele” to drugi tom debiutu Autora jednak w tej książce dostajemy od razu obydwie części. Chyba rozpadłabym się na pół gdybym musiała czekać na dalsze losy Aleksa. To była jedna z nielicznych książek w moim życiu gdzie czytając musiałam dać sobie przerwę i przestrzeń do myśli. Ta historia nie jest banalna, jest trudna, przepełniona ogromem różnych emocji, zmusza nas do refleksji. Książka jest realistyczna w każdym calu, bohaterowie prawdziwi a wydarzenia w niej zawarte mogły by się przydarzyć każdemu. Aleks mimo chwilowych słabości pokazuje, że można być silnym, daje nadzieję na lepsze jutro. Takim kimś może być ktoś nam bliski i ktoś daleki, ktoś kto założy maskę „wszystko jest ok”, a rozpacz od wewnątrz będzie rozdzierać, bo ból przesłoni świat.

Dwa tomy historii Aleksa zamknięte w jednej książce. Opowieść o chłopaku, który miał wszystko i wszystko stracił. Historia cierpienia, bólu, żałoby i wstawania z kolan. Fabuła nie łatwa, ale pokazująca, że zawsze jest nadzieja.

Aleks Blackwood to młody chłopak, którego poznajemy w momencie kończenia szkoły. Jak większość rówieśników ma plany na przyszłość, obawy przed rozstaniem z przyjaciółmi i skrywane uczucia, które chciałby wyjawić tej jedynej.

Jeden wieczór zupełnie to zmienia. Od tego wieczoru nic już nie jest takie samo, a konsekwencje straty chłopak odczuwać będzie już zawsze.

Ucieczka właściwie bardziej przed samym sobą niż bliskimi, próba rozpoczęcia na nowo i uwolnienia się od bólu i pustki- te pragnienia przyświecają Aleksowi, kiedy podejmuje decyzję wyjazdu.

W pozbieraniu się pomaga mu Naomi, która staje się światłem w ciemności jego życia. Jednak i tutaj los dotkliwie doświadczy bohatera- czy to już będzie zbyt wiele dla jednej osoby?

Książka jest bardzo nasycona emocjami. Osobiście podobało mi się odkrywanie ich z punktu widzenia mężczyzny. Chłopaka, który analizuje własne uczucia, nie wstydzi się łez i walczy z własnym bólem. Przeżywanie przez Aleksa żałoby jest procesem, w którym mu towarzyszymy. Widzimy jak wstaje i jak upada. Jak wątpi, ale i jak zaczyna wierzyć.

Aleks pokazuje czytelnikom, że "człowiek nie ma pojęcia, na ile kawałków może mu się rozpaść serce w ciągu kilku dni. Nikt nie wie jak boli strata - dopóki coś cennego nie zostanie mu odebrane".

„Człowiek nie ma pojęcia, na ile kawałków może mu się rozpaść serce zaledwie w ciągu kilku dni. Nikt nie wie, jak boli strata – dopóki coś cennego nie zostanie mu odebrane”.

„Szukając siebie”, a także „Zbyt wiele” autorstwa Bartłomieja Bartoszyńskiego to dwa tomy zamknięte w jednej książce.

Będąc, z wami szczera ta pozycja mnie nieco emocjonalnie przytłoczyła.

Czytałam ją dość powoli, mimo że tak naprawdę mogłabym, ją skończyć w kilka godzin jednak nie chciałam tego robić, gdyż już od pierwszego rozdziału czułam, że to będzie coś mocnego.

Nie myliłam się.

Ogrom emocji, jakie otrzymujemy ciężko opisać w słowa. Trzeba to po prostu przeczytać.

Autor oddaje w nasze ręce historie, które choć nie są, jakoś mocno rozbudowane to są naprawdę pięknie napisane. Opowiadają o życiu i jego trudach, a także o cierpieniu, stracie i walce z własnym bólem.

Ta książka idealnie nada się dla każdej młodej osoby, ale oczywiście nie tylko. Posiada naprawdę masę przecudnych cytatów i sentencji. Jakbym miała, je wam tutaj wszystkie przytoczyć to musiałabym przepisać z połowę książki. Nie kłamie, serio.

Ja jestem zachwycona. Będzie mi ciężko się pozbierać, ale nie żałuję.

Kochani czytajcie, bo warto naprawdę.

Jeszcze raz dziękuję autorowi @[Adres usunięty]szynski za możliwość przeczytania książki. Niezapomniane wrażenia.

Jeśli do tej pory nie znacie twórczości Bartka Bartoszyńskiego, to ja nie wiem dlaczego tak się stało. Ale nic straconego! Nawet jeśli nie mieliście styczności z pierwszą częścią „Zbyt wiele” to pędzę z mega wiadomością, że w egzemplarzu wydanym przez wydawnictwo waspos, znajdziecie obie części! Świetna sprawa, prawda? A uwierzcie mi, że jak przeczytacie „Szukając siebie” to od razu będziecie chcieli sięgnąć po kolejny tom. Co najlepsze, nie będziecie musieli cierpieć i wyczekiwać tyle czasu co ja, bo wystarczy, że przerzucicie kartkę!

Znacie ten moment, kiedy podczas czytania macie ochotę napisać do autora i powiedzieć mu parę słów o tym, jak ON mógł tak potraktować głównego bohatera, albo zakończyć historię w takim momencie, że Wasze serce niemal pękło na pół? Otóż, podczas czytania „Szukając siebie” często miałam takie myśli. Ta książka to była taka bomba emocjonalna, że ja już po przeczytaniu kilkunastu stron, wzruszyłam się okropnie, a ból jaki odczuwał główny bohater, dosięgnął i mnie… możecie sobie pomyśleć, że zwariowałam, albo coś, ale naprawdę czułam się momentami rozdarta. Nie wspomnę już o zakończeniu jedynki, kiedy to autor tak strasznie potraktował czytelnika i wystawił moją ( i zapewne nie tylko moją ) cierpliwość na ogromną próbę!

„Jeden moment wystarczył, aby cały świat Aleksa rozpadł się na milion kawałków…” Myślę, że to zdanie idealnie obrazuję to co otrzymacie z pierwszej części tej historii. Ból, strata bliskich osób, brak nadziei, walka z samym sobą, trudne wybory – to tylko namiastka tego co przeżyje nasz główny bohater. Cała niesprawiedliwość jaka przydarzyła się właśnie jemu, nie powinna mieć miejsca – Aleks to zwykły nastolatek, którego jedynym zmartwieniem powinien być brak pracy domowej z języka polskiego, a nie brak chęci życia… W końcu w życiu chłopaka pojawi się ktoś, kto pomoże wyjść mu z tego marazmu. Ale jego szczęście nie będzie trwało długo….

„Zbyt wiele” to historia, w której zdecydowanie nie zabraknie emocji. Poznacie dalsze losy Aleksa i to w jaki sposób będzie ON próbował w końcu stanąć na nogi. Niestety życie uraczyło go wieloma tragediami, ale jak to mówią po każdej burzy wychodzi słońce. Cała droga którą przeżył, nie była usłana różami i nie będzie. To zdecydowanie nie jest słodka historia, w której szczęście wylewa się co stronę. To walka z przeciwnościami losu i z sobą samym, bo sami wiecie jak tragedie mogą wpływać na ludzką psychikę i jak ciężko z niektórych tragedii się podnieść. Ale Aleks każdego dnia walczy i choć sam wiele przeżył, na jego drodze stanie ktoś, komu ON sam będzie w stanie odmienić życie.

Niezwykle życiowa, emocjonalna, smutna, ale i dająca nadzieje i motywująca do zmiany swojego życia. To tylko nieliczne słowa, które mogą opisać tę książkę. Od czasów „Szukając siebie” widać w autorze ogromny postęp jeśli chodzi o jego warsztat, a sama historia jest tak dobrze napisana, że ja osobiście odczuwałam wszystkie emocje głównego bohatera. Myślę, że bez chusteczek się nie obędzie, nie mówiąc już o tym, że od tej książki nie sposób się oderwać nawet na chwile. Uwielbiam tę historię i Wam ją gorąco polecam! Jest mi ogromnie miło, że mogę patronować tej świetnej historii i oczywiście trzymam kciuki i czekam na kolejne cudeńka spod pióra Bartka :)