Zawsze będę cię kochać. Bądź przy mnie zawsze. Tom 10

Darii ostatnio nie układa się w związku, jej narzeczony większość czasu poświęca pracy, dlatego kobieta decyduje się wyjechać w rodzinne strony aby zapopiekować się chorym dziadkiem. Niespodziewanie wpada na znajomego z dzieciństwa - Pawła. Mężczyzna prowadzi warsztat samochodowy i wiedzie spokojne życie. Okazuje się, że podkochiwał się w Darii w młodzieńczych latach i odzywają w nim dawne uczucia. Czy bohaterowie dadzą sobie szansę na szczęście?

Bardzo lubię serię z domkami i już żałuję, że "Zawsze będę Cię kochać" jestem ostatnią chwilę aksiążka z tymi pięknymi, sielskim domkami na okładce.

Autorka stworzyła ciekawą fabułę z bohaterami, których polubiłam już od pierwszych stron. To takie postaci, z którymi z powodzeniem każdy z Nas mógłby się utożsamić. Podobało mi się to jak Daria opiekowała się swoim dziadkiem, nie każdy byłby gotów na takie poświęcenie, chociaż główna bohaterka w moim odczuciu robiła to z dobroci serca i miłość.

W tej książce wszystko toczy się swoim rytmem, a relacja pomiędzy Daria, a Pawłem jest niezwykle naturalna i nieprzymuszona. Właśnie takie historię cenie sobie najbardziej - proste, prawdziwe, a jednocześnie pełne ciepła, emocji oraz wzruszeń, a autorka ma niezwykle zdolności przelewania tego wszystkiego na papier.

Pani Agata jak zawsze "przemyca" w swoich książkach bardzo ważne i współczesne problemy, tym razem mowa o chorobie Alzheimera oraz problemach z hazardem.

Mimo iż, czytelnik od początku może się domyślić jak potoczą się losy bohaterów, było kilka aspektów, których jednak się nie spodziewałam i cieszę się, że Pani Agata nadal potrafi mnie zadziwić i przyprawić o szybsze bicie serca. "Zawsze będę Cię kochać" to opowieść o drugich szansach, nowych początkach, szeroko pojętych relacjach rodzinnych oraz wielowymiarowej miłości - takiej ponad wszystko.

Myślę, że ten Domek jest idealnym zakończenie tej serii, chociaż po cichu liczę, że to jeszcze nie jest ostatnie słowo Pani Agaty!

Klasyk stwierdził kiedyś, że prawdziwego mężczyznę nie poznaje się po tym, jak zaczyna, a jak kończy.

Cóż, nie wiem, ile jest w tym prawdy, wiem natomiast, że wyrażenie to spokojnie można wypróbować w stosunku do oceny rasowego autora. Jeśli nie tylko zaczyna, ale przede wszystkim kończy z pompą, a na dodatek wie, w którym momencie powiedzieć "dość", oto wiedz, drogi Czytelniku, że masz do czynienia z pisarzem, który zna się na swoim fachu.

Ileż to znaliśmy świetnych serii, ciągniętych w nieskończoność niczym amerykański telewizyjny tasiemiec. Jak przykro było patrzeć na ich upadek. Dlatego, choć nie ukrywam, jest mi smutno i popadam w czytelniczą melancholię, równocześnie cieszę się, że Agata Przybyłek postanowiła zakończyć jedną z moich ukochanych obyczajowych serii, kiedy nadal trzyma ona wysoki poziom.

Trzymam mocno kciuki za kolejne pisarskie wyzwania Agaty, a tymczasem polecam Wam mocno jej najnowszą książkę, kończącą cykl z domkami na okładkach  - 'Zawsze będę cię kochał".

Cóż mogę napisać? Była to urocza, sielska, cudna podróż, która wyciszyła mnie niczym najlepszy urlop. Ubóstwiam klimat, który jest w pewnym sensie znakiem rozpoznawczym serii "Bądź przy mnie zawsze" (oficjalny tytuł "domkowej" serii"). Śmiem nawet twierdzić, że to ten klimat właśnie jest głównym bohaterem każdego tomu. Z pieczołowitością budowany przez autorkę, przywołuje na myśl wakacje u dziadków, rodzinne podróże w góry, pierwsze, nieśmiałe randki.

To takich pozycji szukam, kiedy za oknem plucha, a serce wyrywa się już do wiosny. 

To w nich zaczytuję się, kiedy czas jest gorszy, a ramion do utulenia brak.

To w końcu one rozumieją najlepiej, kiedy otacza mnie szczęśliwość.

Cudownie było towarzyszyć autorce w tej "domkowej" przygodzie.

Z niecierpliwością czekam na kolejne pozycje, a Wam z całych sił polecam nie tylko "Zawsze będę cię kochał", ale i całą, dziesięciotomową serię.

Prawdziwy, silny związek powinien być zbudowany na fundamencie wzajemnego wsparcia i zaufania. Zaangażowanie obu stron, dbałość o potrzeby swojej drugiej połówki, są jednymi z najważniejszych jego części składowych. Dlatego, kiedy jedna strona staje się bierna, a druga nadmiernie się angażuje, prędzej czy później usłyszymy kroki odchodzącej miłości… Bo miłość to dumka na dwa serca, a nie tylko jednostronny bit. W najnowszej powieści Agata Przybyłek zwraca uwagę na negatywny wpływ na przyszłość związku jednostronnego poświęcenia. I to poświęcenia, które jest tożsame z porzuceniem swoich własnych pragnień i marzeń, z których rezygnujemy, nie otrzymując niczego w zamian.

Nowy Domek to powieść przepełniona miłością w wielu jej odsłonach. Jest miłość romantyczna, uczucie, które ma szansę rozwinąć się na nowo, jeśli tylko trafi na „żyzny” grunt wzajemnej fascynacji i otwarte serca. Miłość wnuczki do dziadka, która skłania do zmiany dotychczasowego życia, aby wesprzeć go w trudnym momencie. Uczucie i silne relacje w rodzinie, na którą zawsze możemy liczyć, bez względu na podjęte decyzje oraz to, co przygotował dla nas przewrotny los. Bo choć miłość niejedno ma imię, to zawsze jest dla nas wsparciem i siłą w ciężkich chwilach.

Na szczególną uwagę zasługuje wątek dotyczący opieki nad chorym członkiem rodziny. Autorka bardzo wiarygodnie przedstawiła codzienność z osobą zmagającą się Alzheimerem. Nie tylko rzeczywistość, która opiera się na samej pieczy, ile ból związany z patrzeniem na powolne odchodzenie ukochanego dziadka i ojca. Konieczność obserwowania, jak z dnia na dzień gaśnie, nie rozpoznaje najbliższych, a już na pewno nie przypomina siebie sprzed lat, stanowi bolesne doświadczenie. Ciężar tych wspomnień w zderzeniu z aktualną sytuacją jest bardzo odczuwalny podczas lektury i powoduje, że wchodzimy niejako w skórę bohaterów.

Czy dwa na nowo odnalezione, samotne serca znajdą drogę do wspólnej przyszłości? Czy Daria będzie umiała zostawić za sobą bolesną przeszłość i zdoła zaufać mężczyźnie? Tego dowiecie się, sięgając po najnowszą książkę Agaty Przybyłek.

Podsumowując:

„Zawsze będę cię kochać” to romantyczna historia, która pokazuje, że na nową miłość zawsze jest pora. Zwłaszcza na taką, która jest zbudowana na uczuciu z przeszłości, które kiedyś nie miało okazji rozkwitnąć. Czasem bowiem niektórym osobom nie jest po drodze, aby stworzyć związek. Ale los potrafi spojrzeć łaskawym okiem i ofiarować drugą szansę na miłość. Ważne, tylko aby ją odpowiednio wykorzystać. To także opowieść o sile rodzinnych relacji, które są dla nas opoką w najtrudniejszych momentach. A to wszystko osadzone w pięknej miejscowości, do której sami chętnie byśmy się przenieśli. Urocza, sielska, ciepła, ale niepozbawiona odrobiny goryczy historia o uczuciu silniejszym niż upływ czasu. Myślę, że dziesiąty Domek to udane ukoronowanie serii. Idealna pozycja dla romantycznych dusz, które wierzą w ogromną moc miłości.

Agata Przybyłek pisze piękne powieści i to już fakt niepodważalny. Niezależnie od tego czy jej historie są kierowane na komediowe, czy bardziej poważne tory - zawsze dana historia wciąga bez reszty, zmusza do myślenia i nie pozostawia czytelnika obojętnym na losy bohaterów ani przez minutę. Najbardziej cenię sobie jednak serię Z domkami, wyjątkowy obraz kobiet rzuconych w odmęty trudów życia, który pochwalić się może już dziesiątym tomem, czyli "Zawsze będę cię kochać".

Mimo mnogości części śmiało możecie zacząć lekturę do tej książki, która przekonuje Was najbardziej, ponieważ nie są to historie ściśle ze sobą powiązane i każda zawsze opowiada o losach innej bohaterki. Możemy więc za każdym razem zawędrować w inne tereny podjętych przez autorkę tematów, ponieważ Agata nigdy nie jest monotematyczna i mimo, że ma na swoim koncie wiele powieści, zawsze potrafi wyjść z inicjatywą oryginalnego tematu fabuły z naciskiem na konkretne, reprezentowane przez niego wartości.

Daria została wystawiona na wielką próbę. Od lat jest zaangażowana w związek bez przyszłości, który niszczy ją od środka. Kobieta marzy o założeniu rodziny, o byciu żoną i matką, ale jej narzeczony rzuca puste obietnice, które nie mają pokrycia w rzeczywistości. Daria postanawia więc wrócić w rodzinne strony, zająć się schorowanym dziadkiem i przemyśleć wszystko na spokojnie, ale nie spodziewa się, że spotka przyjaciela sprzed lat, który całkowicie ją odmieni. Jednak Paweł ma problemy, które przeganiają pozytywne chwile na drugi plan a sama Daria wydaje się rozdarta pomiędzy tym co może i co powinna. Obydwoje pasują do siebie idealnie i ogromnie im kibicowałam, ale widziałam też jak trudno bohaterce podjąć decyzję, jakby jej szczęście było tylko dodatkiem do życia co czasami mocno działało mi na nerwy. Nie dlatego, że historia była zła, ale dlatego, że okazała się aż nazbyt realistyczna.

Wiarygodni bohaterowie, przesłanie w tle a także wartości, które staną się bliskie wielu czytelniczkom okazały się idealnie łączyć w spójną całość. Historia była emocjonalna, szczera i bardzo wciągająca, szczególnie przez samą Darię, której losy nie były mi obojętne i za którą ogromnie trzymałam kciuki, ponieważ Paweł wydawał się dla niej stworzony. Jednak najbardziej przypadła mi do gustu cała opowieść jako kompletna całość, pełna ukrytych znaczeń, ponadczasowych wartości, życiowych mądrości a także problemów z którymi my sami mierzymy się na co dzień.

Po raz kolejny Agata Przybyłek udowodniła jak dobrze radzi sobie z pisaniem powieści obyczajowych. Jej historia będzie solidną lekcją życia dla każdego kto zdecyduje się zagłębić w "Zawsze będę cię kochać" oraz czystą przyjemnością z czytania mądrej, wciągającej historii. Nigdy nie zawiodłam się na prozie autorki i dziś również potwierdzam - bawiłam się wybornie! Były chwile wzruszenia, niepewności oraz nadzieja co do lepszego życia dla głównej bohaterki, czyli wszystko co niezbędne w książce, która na kilka dobrych godzin odrywa od codzienności.