Zatrute serca

„Zatrute serca”- Angeliki Ślusarczyk to książka opowiadająca o perypetiach i problemach wielu osób, jednak na głównym planie pojawia się młoda dziewczyna Klara, która mając 10 lat jest świadkiem zanikającego życia w oczach swojej matki. Od tamtej pory czuje się tak jakby również straciła ojca, który widzi w córce zmarłą żonę. Bogdan- ojciec dziewczyny, próbuje zapełnić pustkę w sercu i sprowadza do domu Katarzynę, która nie dogaduje się z dziewczyną. Marcel, niegdyś przyjaciel Klary za sprawą swojej dziewczyny Ani, próbuje wyprostować sprawy pomiędzy nim, a Klarą. Pojawia się tez chłopak o nieciekawej przeszłości jednak z cudownymi piwnymi oczami z zielonymi ciapkami. Łukasz, to uosobienie idealnego chłopaka….ale…..no właśnie, ale ciągnie się za nim smród od którego ciężko jest się uwolnić. Jak zakończy się ta historia? Czy Klara w końcu odnajdzie to, czego tak zawsze pragnęła, czyli prawdziwą miłość? Czy poznany Łukasz da jej to czego pragnie? A może zabierze jej jeszcze więcej?

Książka z początku bardzo mnie denerwowała, powiem szczerze. A dlaczego? Bo tak bardzo irytowało mnie zachowanie głównej bohaterki Klary, która tak usłużnie podlegała swojej macosze Katarzynie. Co na szczęście miało swój kres. W tej historii poznajemy Marcela, czyli wirtualnego przyjaciela Klary, z którym kiedyś była mocno związana emocjonalnie oraz jego dziewczynę Anię, która bardzo chciałaby, aby relacja jego partnera i Klary polepszyła się, jednak to zdaje się być bardzo trudne do osiągnięcia, gdyż zaufanie i szacunek bardzo łatwo stracić, natomiast o wiele trudniej jest to odzyskać. Klarę na swojej drodze spotyka wiele złego. Najpierw śmierć matki, potem odtrącenie przez ojca. Wredna i perfidna macocha. Natrętny przełożony, a także dawny wirtualny przyjaciel. Jest to jedna z tych książek, która nie ma cudownego happy endu, w całej książce jest wiele cierpienia i bólu, który przeplatany jest chwilową słodyczą. Książka pisana prostym językiem, dlatego tak dobrze i szybko się ją czyta. Łukasz , wydaje się być chłopakiem idealnym, gdyby nie jego przeszłość, która ciągnie się za nim, przerywając cudowne chwile zakochanych. Zakończenie to był moment, w którym się wzruszyłam. Łez nie było, ale mimo wszystko poczułam ucisk w sercu. Dlatego warto pamiętać, że życie mamy tylko jedno, warto brać z niego tyle ile się da i cieszyć się każdą sekundą, minutą, godziną i dniem. Bo nigdy nie wiadomo co spotka nas następnego dnia.

Zatrute serca

Krótko i zwięźle

Klara młoda dziewczyna która sama nie wie czego chce.

Studiuje kosmetologię i pracuje w restauracji.

Pewnego dnia idzie na imprezę z kolegą z pracy i tam poznaje tajemniczego mężczyznę który zapada jej głęboko w pamięć.

Wtedy jej życie nabiera dziwnego tępa i zmienia się.

Widują się coraz częściej aż po bardzo wydłużonym w książce czasie nawiązują jakikolwiek kontakt.

Mimo iż może się skończyć to dla nich bardzo źle.

Nie bez powodu nie mieli okazji się wcześniej poznać.

Szczerze mówiąc cała książka jest jakby przeciągnięta i dopiero na ostatnich stronach zaczyna się dziać coś konkretnego.

Okładka mi osobiście nie przypadła do gustu niestety jak cała książka.

Nie wiem czy sięgnę jeszcze kiedyś po coś podobnego.

Jak dla mnie książkę  napisała chyba jakaś 14 latka a nie dorosła kobieta 5/10

“Z każdą kolejną minutą rozmyślań dochodzili do wniosku, że ich serca na swój sposób zatrute. Są w posiadaniu trucizny, która jest w stanie zniszczyć każdą osobę na tym świecie i wszystkie relacje jakie ludzie potrafią tworzyć. Każde z nich bało się tego, co nadejdzie”

Klara ma trudną sytuacje rodzinną. Jej matka nie żyje, a ojciec znalazł sobie nową żonę, która nienawidzi Klary. Dziewczyna pracuje w restauracji i studiuje. Pewnego dnia Klara idzie na imprezę ze znajomymi, tam spotyka tajemniczego mężczyznę o piwnych oczach. Wydaje się, że spotkanie na imprezie będzie ich jedynym, jednak los przecina ich drogi coraz częściej. W końcu zaczyna się pomiędzy nimi tworzyć nić porozumienia…

Początek “Zatrutych serc” i sytuacja rodzinna Klary przypomniała mi na początku trochę Kopciuszka i myślałam, że fabuła będzie podobna. Jednak autorka bardzo mnie zaskoczyła. “Zatrute serca” to historia pełna smutku i tęsknoty. Jedyny taki malutki minusik jaki znalazłam to dialogi, wydaje mi się, że kilka było zbędnych. Jednak cała historia jest bardzo dobra i wzruszająca. Autorka pokazuje nam, że życie nie jest piękne i kolorowe. Tajemniczy Nieznajomy, którego poznaje dziewczyna bardzo mnie zaintrygował i wprowadził do fabuły nutkę niepewności i zaskoczenia. “Zatrute serca” to historia, która pokazuje, że każdy z nas może zranić drugą osobę. Czasami robimy to nieświadomie, a czasem ranimy specjalnie.Ranimy, tracimy, a potem nie potrafimy przeprosić, zapomnieć. “Zatrute serca” to historia o wybaczeniu, stracie, wspomnieniach, tęsknocie i o wielkiej miłości. To co autorka zrobiła w zakończeniu rozwaliło mnie. Zastanawiałam się dlaczego tak musiało być.

Koniecznie przeczytajcie “Zatrute serca” i poznajcie historię Klary i jej przyjaciół.

Dosłownie pochłonęłam te książkę.

Historia Klary jest bardzo poruszająca i wzruszająca. Młoda dziewczyna jest traktowana jak Kopciuszek przez swoją macochę, a ojciec jakby jej nie słuchał. Żyje tylko pracą i studiami, aż do dnia, w którym spotyka chłopka o zniewalającym spojrzeniu. Los coraz częściej stawia go na jej drodze. I zachowując się skrajnie nieodpowiedzialnie, Klara nawiązuje z nim znajomość, i snuje wspólne plany na przyszłość.

Historia ta porusza wiele tematów. To śmierć rodzica, to utrata przyjaciela, to zauroczenie a może miłość. Pokazuje nam, że każdy z nas boryka się z podobnymi problemami.

Mnie osobiście bardzo poruszył temat przyjaźni, a raczej jak łatwo jest tą przyjaźń stracić. Naprawdę warto pielęgnować znajomości. Wiem, że nie raz bywa trudno, bo każdy ma swoje życie, swoją rodzinę i inne rzeczy stają się priorytetem, jednak prawdziwa przyjaźń zdarza się rzadko i warto o nią dbać.

Historia ukazuje nam również jak wiele człowiek jest w stanie zrobić dla miłości. Tu akurat Nieznajomy o cudownych oczach jest w stanie zmienić całe swoje życie tylko by moc być z Klarą.

Co do zakończenia to spodziewałam się komplikacji jednak nie aż takich! Śmiało mogę powiedzieć, że autorka rozbiła moje serce na milion kawałków tą historią. Może i książka nie jest pozytywna, to smutna powieść, jednak czy nasze całe życie jest usłane różami? Wiadomo marzy nam się happy end naszych historii, a ta książka przekazuje nam by cieszyć się chwilą i doceniać to, co mamy, bo nie wiadomo, co nas czeka kolejnego dnia.

Bardzo podoba mi się również playlista na końcu, choć ja chyba zrobiłabym ją na początku książki. Piosenki z tej listy są jak najbardziej w moim guście.

Klara to młoda dziewczyna, która pracuje w jednej z wrocławskich restauracji, studiując jednocześnie to, z czym wiąże swoją przyszłość - kosmetologię. Doświadczona przez los, twardo stąpa po ziemi, jednak wciąż czegoś jej brakuje. Gdy pewnego dnia wybiera się na imprezę do klubu ze znajomym z pracy, spotyka mężczyznę, którego oczy zapadają jej głęboko w pamięć. Zrządzeniem losu spotyka tajemniczego chłopaka coraz częściej, aż w końcu zaczyna się między nimi tworzyć nić porozumienia, co dla obojga może skończyć się tragicznie. Jednak odrzucając wszystko to, co mówi rozum, Klara słucha głosu uczuć. Czy odda swoje ciało, duszę oraz serce nieznajomemu? Czy podejmie szaloną i skrajnie nieodpowiedzialną decyzję? Jak zmieni się jej życie? Czy będzie potrafiła zamknąć sprawiające ból rozdziały z przeszłości?

"Straciłam wszystko, co ważne. Straciłam również siebie. Część mnie odeszła raz na zawsze."

"Zatrute serca" jest drugą powieścią w dorobku Angeliki Ślusarczyk. Doskonale pamiętam jej debiut "Naucz się beze mnie żyć", którą bardzo pozytywnie odebrałam. Nie inaczej było i tym razem. Choć przyznam, iż początkowo spodziewałam się jakiegoś słodkiego romansu. Ale o dziwo nic z tych rzeczy nie miało tu miejsca. Autorka doszczętnie zaskoczyła mnie tą historią.

To, na co zwróciłam szczególną uwagę były relacje Klary z ojcem i macochą oraz trzech mężczyzn w jej życiu - Tomka, Marcela i Łukasza. Dziewczyna nie miała lekko, musiała zmierzyć się z wieloma problemami i rozterkami. Jednak Klara tak łatwo się nie poddaje. Obserwujemy jak wydarzenia kształtują jej charakter, jak z czasem staje się coraz bardziej silniejszą kobietą.

"Udajesz twardą, niedostępną, silną. A tak naprawdę jesteś słaba. Krucha jak lód. Odsłaniasz swoje prawdziwe oblicze tylko pod osłoną nocy. Gdy nikt cię nie widzi. Gdy nikt nie może udokumentować twojej słabości."

Autorka umiejętnie pokierowała losami bohaterów. Działo się tyle, że w kilku miejscach zmuszona byłam do chwilowego przystanku, by przetrawić to, co przeczytałam. Finał zaś zastanowi totalne zaskoczenie, a nawet szok, nie tylko dla czytelnika, ale i samych bohaterów.

Podobała mi się kreacja bohaterów. To postaci niejednoznaczni. Tu nie ma tak do końca złych (no może poza macochą Klary) czy dobrych ludzi. Tak jak i my, tak i oni posiadają zarówno wady, jak i zalety, popełniają błędy, podejmują niewłaściwe decyzje. Dzięki temu wydają się być nam tak bliscy, możemy bez problemu się z nimi utożsamić. Bardzo szybko wsiąknęłam w ich codzienność. Wraz z nimi odczuwałam radość, smutek, złość, współczucie. Z kolei naprzemienna narracja pozwala nam ich jeszcze lepiej poznać. Emocje towarzyszyły mi od pierwszej do ostatniej strony.

"Strata. Jedno słowo rozumiane na milion sposobów. Ja jednak odczuwałam stratę w sposób najdotkliwszy. Gdy spełniłam swoje marzenie, od razu je utraciłam. Mój świat zawalił się, runął jak domek z kart. W najmniej oczekiwanym momencie."

Najwięcej krwi napsuła mi macocha Klary Katarzyna. Tej kobiety po prostu nie sposób polubić, choćbyśmy nie wiem jak się starali. To, jak traktuje dziewczynę, i to jej wyrachowanie, zepsucie, intrygi... nie cofnie się przed niczym, by osiągnąć zamierzony cel. Czy to się jej uda? A może ktoś jej w tym przeszkodzi? Musicie sprawdzić sami.

Wątek miłosny z całą pewnością nie należy do oklepanych. Relacja Klary i Łukasza zbudowana jest na wyjątkowej bliskości i zaangażowaniu. Jednak jak pokazuje życie, nie zawsze jest tak, jak byśmy sobie to wymarzyli. Para będzie musiała zmierzyć się z czyhającym na nich niebezpieczeństwem...

''Oboje, wstrzymując oddech, patrzyli prosto przed siebie, sparaliżowani nie tylko strachem, ale głównie emocjami, które były tak silne, że wydawały się wręcz niebezpieczne. Tak wysoki ich poziom nigdy nie prowadził do niczego dobrego.''

Nie mniej istotnym wątkiem jest ukazanie wartości przyjaźni. To uczucie, o które trzeba dbać codziennie. Nie można zaniechać kontaktu z drugim człowiekiem, warto znaleźć choć chwilę, by podtrzymać tę relację, gdyż raz zawiedzione zaufanie trudno potem odzyskać.

Ta historia daje nam do zrozumienia, że nic nie dzieje się bez przyczyny. Przypomina byśmy cieszyli się z otaczających nas drobnych rzeczy, a przede wszystkim doceniali obecność drugiego człowieka.

Powieść zaskoczyła mnie nie tylko sytuacjami i wydarzeniami, ale głównie realizmem. To wszystko mogłoby mieć odzwierciedlenie w rzeczywistości. Całość napisana została przystępnym w odbiorze językiem i stylem, ale pod przykrywką tej lekkości skrywa się drugie wartościowe dno, które zmusza do wielu refleksji i przemyśleń.

"Zatrute serca" to głęboko poruszająca, wręcz tragiczna powieść o utraconej przyjaźni, poczuciu straty, trudnych relacjach rodzinnych, niewłaściwych wyborach, słabościach i pragnieniach, niepewności, wyrzutach sumienia, próbie naprawienia błędów, nadziei na lepsze jutro. To książka przypominająca o tym, jak ważne jest dbanie o przyjaźń i miłość. Cóż więcej mogę jeszcze dodać? Brawo, brawo i jeszcze raz brawo! Takie właśnie książki chcę czytać. Totalne zaskoczenie! A już tak na marginesie dodam, iż bardzo chciałabym kontynuację...