Zapach wspomnień

Kupiłam tę książkę zachęcona dobrymi recenzjami. Książka mnie jednak absolutnie nie zachwyciła. Trochę mnie nawet drażniła i myślałam już, że nie dokończę czytać. Drażniła, ponieważ postaci były zbyt jaskrawo pokazane jako "czarne" lub "białe". Na przykład "czarny" Heinrich zabijający wszystkich swoich członków rodziny, szukający ich po świecie i trafiający tak łatwo na ślad, podczas gdy odnalezienie Nicka było tak trudne ... hm bardzo to naciągane i naprawdę chyba nierzeczywiste. No i wyidealizowane. Dlatego daleko mi było do wzruszeń.

Podobał mi się natomiast wątek perfumiarski. Oryginalny był, moim zdaniem pomysł wplecenia tego wątku w okrutny świat wojny.

Kiedy Danielle zostawiała swojego synka u babci w Polsce, nie wiedziała, że już za moment wybuchnie wojna, a ona nie zobaczy go przez wiele lat. Wojna odebrała kobiecie kolejno rodzinę, środki do życia i młodość. Ani przez chwilę nie straciła natomiast nadziei, że jeszcze zobaczy swojego chłopca. Ani na chwilę o nim nie zapomniała, mimo że jej życie tak bardzo się zmieniło.

„Zapach wspomnień” to w moim odczuciu powieść dość różnorodna i łącząca tematy, które na pierwszy rzut oka niekoniecznie do siebie pasują. Wojna, eksponowana miejscami bardziej, a momentami mniej, stanowi dla tej opowieści przede wszystkim interesujące, głębokie i wartościowe tło. Wydarzenia, których uczestnikami stajemy się podczas lektury kolejnych stron, naznaczone zostały kobiecą ręką, przypominając najlepszą literaturę kobiecą. Nie brak jej również nuty romansu i emocji, jakie odnaleźć możemy podczas czytania dobrego thrillera. Takie pomieszanie motywów i tematów udało się autorce znakomicie, sprawiając, że moje zaciekawienie treścią ani na moment nie słabło, a do finału zmierzałam z zaskakującą prędkością.

Napis nadrukowany na okładce powieści usiłuje przyciągnąć czytelniczki obietnicą gorącego romansu. Akurat ten element historii kusił mnie najmniej, liczyłam bowiem na nieco inne emocje. A jak było? Z pewnością nie zakwalifikowałabym tej książki do grona romansów, choć raz po raz rozgrzewała moje serce. Jej strony w dużej części zapisane zostały miłością, tęsknotą i melancholią. Bohaterka potrzebowała bliskości, szukała siebie w drugiej osobie, brakowało jej pokrewnej duszy, ale czy te uczucia nie towarzyszą, tak naprawdę, każdej z nas? Nie uważam natomiast, by były one eksponowane zbyt mocno, by tę powieść rzeczywiście zdominowały, wysuwając się tym samym na pierwszy plan.

Moran stworzyła piękną, kobiecą i pełną pasji opowieść. W bardzo obrazowy sposób przedstawiła życie wspaniałej bohaterki, która wzbudziła we mnie wiele ciepłych uczuć. Całość wypada przekonująco, dojrzale, malowniczo, a również… pachnąco. Choć nigdy nie pałałam do zapachów taką miłością jak Danielle, jej uwielbienie dla piękna zamkniętego w buteleczce, wciąż mi się udzielało. Autorka pisała o świecie zapachów w sposób tak zachęcający, że zgłębiałam ten temat z wielką przyjemnością, pragnąc, by i na moim nadgarstku znalazła się kropla perfum stworzonych przez główną bohaterkę.

„Zapach wspomnień” to powieść dość zaskakująca tematycznie, która za sprawą dużych kontrastów przynosi jeszcze więcej wzruszeń, pogłębiając emocje towarzyszące czytelnikowi. Na stronach powieści Moran przeciwstawia sobie biedę i bogactwo, miłość i nienawiść, zysk i stratę, podkreślając, jak elementy te wpływają na życie bohaterów i podejmowane przez nich decyzje. A wszystkie wydarzenia krążą wokół wojny, której obecność wyczuwa się w powietrzu, a która jednak nie stanowi przesadnego ciężaru dla osób w takiej tematyce się nieodnajdujących.

Największe wrażenie zrobiła na mnie jednak główna bohaterka powieści, Danielle. Uwielbiam takie silne i wyraziste postacie, będące źródłem inspiracji i determinacji w dążeniu do celu. Kobieta nie tylko dojrzała na naszych oczach, ona zmieniła całe swoje życie, dopasowując się do okoliczności, na które nie miała żadnego wpływu. Nie zapomniała co jest ważne i kim jest, mimo rozwoju kariery i rosnącej popularności. Szalenie mi zaimponowała, bardzo ją polubiłam i doceniam rolę, jaką odegrała w moim odbiorze tej powieści.

Moran stworzyła dopracowaną i nieprzerysowaną całość, dla której uzupełnienie stanowią ważne historycznie wydarzenia. To ciepła, przepełniona uczuciami historia, jaka nie zawiedzie wielbicielek kobiecych opowieści z mocnym charakterem i romantycznym wątkiem.

Zapach wspomnień to powieść, która porwie w swe głębiny miłośników literatury historycznej. Jest to romans i literatura obyczajowa definiowana tłem historycznym.

Akcja bowiem rozpoczyna się w 1939 roku - wybuch wojny. Bohaterów poznajemy na luksusowym statku płynącym do Europy. Wówczas Danielle, jej mąż Max i przyjaciel Jon dowiadują się o wybuchu II wojny światowej.

Panika, strach i ból niepewności jest tym większy, że w Polsce z babcią Zofią został Nicky - syn Danielle i Max'a.

Od tej pory rozpoczyna się walka o przetrwanie, a czytelnik śledzi równolegle losy osób na pokładzie statku i losy tych, którzy próbują ocaleć w Polsce.

Do tego Danielle i Max zostają rozdzieleni podczas rejsu w wyniku zatopienia statku...

Czy Danielle odzyska rodzinę? Czy późniejsza emigracja do Ameryki pozwoli na złagodzenie bólu rozstania? Wreszcie czy uda się naszej bohaterce odzyskać marzenia i zrealizować swoje cele?

Z tymi pytaniami pozostawiam Was, Czytelników.

Z całą pewnością historia wciąga i czyta się ją bardzo żwawo. Ciekawym zabiegiem są tu wstępy - motta do poszczególnych rozdziałów. Są to "słowa" - myśli Danielle Bretancourt na temat zapachów, ich łączenia i przeznaczenia. To taka małą odskocznia od historycznych zmagań bohaterów powieści i jednocześnie nawiązanie do tego, co Danielle uwielbiała.

Wichry wojny…

Wojna nie wybiera, a każdy wobec niej pozostaje równy. Tak zresztą, jak wobec śmierci, która nierozerwalnie jest z wojną związana. I jest to niezależnie od wykształcenia, wykonywanego zawodu czy stanu posiadania. Zarówno właściciele ziemscy, jak i posiadacze wielkich majątków, mogą użyć ich co prawda do przekupienia właściwych ludzi, ale w ciężkich czasach pieniądze nie zawsze są wiele warte, zresztą nie ma ich wystarczająco dużo. Aby przetrwać, trzeba zatem sięgnąć nie do portfela, ale odwołać się do swojej niezłomności i wytrwałości, nabyć podstawowe choćby umiejętności niezbędne do przeżycia i pozostać elastycznym, umiejętnie dostosowując się do zaistniałych warunków.

Taki dar posiada Danielle Brtancourt von Hoffman, dwudziestosześcioletnia francuska perfumerka, żona biznesmena o niemieckich korzeniach. Ona sama pochodzi z żydowskiej rodziny, ale dzięki ojcu wywodzącemu się ze starego francuskiego rodu, została wychowana w wierze katolickiej. Nie czuje się Żydówką, nie jest też w stanie uwierzyć, że niejaki Hitler mógłby doprowadzić do eksterminacji tej grupy społecznej. Kiedy wsiada na pokład ekskluzywnego liniowca Newell-Grey Explorer, pozostawiając swojego sześcioletniego syna Nicky`ego z babką w Polsce, nie spodziewa się nawet, jak szybko przekona się, do czego zdolni są naziści pod przewodnictwem Hitlera. Na statku ona i jej mąż dowiadują się o wybuchu wojny, sami zresztą cudem uchodzą z życiem, po tym, jak liniowiec zostaje zniszczony przez niemiecką torpedę.

Uratowani, znajdują schronienie w Anglii, ale nie mogą ukrywać się, kiedy nieznane są losy ich syna, zaś rodzina rozproszona jest po świecie. Danielle wyrusza zatem do Francji, do rodziców, zaś Max, któremu brytyjski wywiad zaproponował współpracę, postanawia dostać się do Polski i pracując, jednocześnie prowadzić poszukiwania dziecka. Niestety nie tylko nie udaje mu się odnaleźć chłopca, ale sam ginie – zdrajcą jest członek jego rodziny, zazdrosny o Maxa kuzyn, który obecnie jest oficerem SS. Zresztą niedługo później spotka się z jego nienawiścią również Danielle, która po śmierci ukochanego Maxa sama próbuje dotrzeć do Nicky`ego. Również i ta próba jest nieudana, zaś kobieta – po tragicznej śmierci swojego ojca, bratowej i brata – ucieka z ogarniętej wojną Europy do Kalifornii. Pod opieką ma matkę, która z bólu postradała zmysły, bratanicę, a także swoje nowonarodzone dziecko, bowiem w chwili wybuchu wojny była w kolejnej ciąży.

Danielle dzięki pomocy przyjaciółki otrzymuj pracę w ekskluzywnym butiku z ciuchami, ale utrzymanie tylu osób jest prawdziwym wyzwaniem. Postanawia zatem zająć się tym, co we Francji przynosiło rodzinie spory dochód – komponowaniem zapachów, ale także projektowaniem ubrań, które nadawać będą amerykańskim kobietom francuskiego szyku. Powoli, wytrwale pracując i znajdując dla swoich perfum Chimère coraz to nowych odbiorców, kobieta pnie się po drabinie kariery. Sukces odniesiony w Ameryce nie pomniejsza jednak jej troski o syna, którego wciąż nie potrafi odnaleźć. Na dodatek, szukając poprawy swojego losu, ale i dając się zwieść elegancji i czułym słówkom, Danielle przyjmuje oświadczyny aktora i piosenkarza, Camerona Murphy`ego, który tak naprawdę nie tylko jest pijakiem, regularnie się narkotyzuje, a także tonie w długach. Wychodząc za niego za mąż odrzuca szansę bycia z Johnem, kapitanem poznanym na liniowcu, który pomógł jej w wielu trudnych chwilach…

Czy Danielle znajdzie jeszcze kiedyś szczęście? Czy odnajdzie swojego syna? Czy fakt, iż ubiera śmietankę towarzyską Ameryki, że sławne aktorki skrapiają się jej perfumami, jest rzeczywiście wyznacznikiem sukcesu? Czy kiedyś jeszcze odnajdzie spokój i spełnienie u boku mężczyzny? Na te pytania odpowiada powieść Jan Moran, pt. „Zapach wspomnień”. Ta nowość Wydawnictwa Kobiecego, to nie tylko fascynująca, choć traumatyczna wyprawa w przeszłość, ale i wspaniały portret kobiety sukcesu, która nie ustępuje w obliczu przeszkód, która upada, ale podnosi się dzięki wewnętrznej sile. Wspaniale zarysowani bohaterowie, szczególnie wyjątkowo dopracowana postać Danielle, a także porywająca akcja i wspaniale nakreślone tło historyczne – to wszystko sprawia, że po książkę nie tyko sięga się z przyjemnością, ale na długo pozostaje ona w naszym sercu.

Justyna Gul

Qultura słowa

,,Zapach wspomnień" to kolejna pozycja z wątkiem wojennym, z którą postanowiłam zapoznać się w ostatnim czasie. Czy było warto dać jej szansę?

Danielle nigdy nie przypuszczałaby, że wybuch wojny na długie lata, jeśli nie na zawsze rozdzieli ją z synem. Chłopiec został w Polsce pod opieką babci, ściągnięcie go do rodziców wcale nie było rzeczą łatwą. Kobieta z mężem nie tracili jednak nadziei, imając się naprawdę różnych sposobów.

Czasy wojny były niespokojne, a Jan Moran oddała to w bardzo delikatny sposób. Tłem dla całej akcji są perfumy, zapachy, które tworzy główna bohaterka Danielle. Na początku każdego rozdziału znajduje się krótkie wprowadzenie związane z tematem przewodnim.

Książka jest naprawdę bardzo obszerna, a przy tym subtelna. Tak naprawdę bardzo dużo dowiadujemy się o życiu Danielle, jej bliskich. Nieco brakowało mi głębszych refleksji na temat pobytu w Polsce i tego, co działo się z rodziną głównej bohaterki w naszym kraju.

,,Zapach wspomnień" to jedna z tych nowości, obok których nie sposób przejść obojętnie. Lektura w żadnym stopniu się nie nudzi, razem z postaciami przeżywamy ich wzloty i upadki, następstwa wojny. Pod względem trudności, jest przeciętna. Autorka wszystko opisuje w naprawdę przystępny sposób.