Zanim zasnę

Czy zastanawiałeś się, co by było, gdybyś każdego ranka, zaraz po przebudzeniu nie pamiętał tego, kim jesteś i jak trafiłeś do miejsca, w którym aktualnie się znajdujesz?

Christine - główna bohaterka powieści „Zanim Zasnę”, której autorem jest S.J.Watson cierpi na amnezję spowodowaną wypadkiem samochodowym. Tak przynajmniej twierdzi jej mąż - Ben, który przypomina jej o tym codziennie, od 12 lat.

Kobieta nie ma pojęcia kim jest i jakim cudem wyszła za mąż. Codziennie przeżywa szok, gdy dowiaduje się o swojej przypadłości. W tajemnicy przed Benem zaczyna sesję terapeutyczną, która ma pomóc odzyskać jej pamięć, prowadzi ją dr. Nasch. Christine otrzymuje od niego kamerę, na której codziennie ma uwieczniać swoje wspomnienia i postępy, kiedy następnego ranka znowu nie będzie pamiętać zupełnie niczego, będzie mogła sięgnąć po stworzone przez siebie nagrania.

Początkowo wszystko idzie całkiem sprawnie, bohaterce udaje się utrzymać w tajemnicy przed mężem spotkania ze swoim terapeutą, coraz częściej miewa także przebłyski świadomości, co zdaje się być nie na rękę Benowi… Ale dlaczego? Christine coraz częściej przyłapuje go na kłamstwach, z drugiej jednak strony wydaje się być taki troskliwy i kochający. Dr. Nasch uważa natomiast, że mężczyzna skrywa tajemnicę, której nie chce zdradzić. Kobieta nie wie komu powinna zaufać. Wszystko zmienia się jednak w momencie, kiedy Ben odkrywa jej zapisy wideo…

„Zanim Zasnę” to debiutancka powieść S.J.Watsona. Przyznam szczerze, że już dawno tak bardzo nie wciągnęła mnie żadna inna książka. Podczas lektury trzymałem mocno kciuki, aby główna bohaterka jak najszybciej rozwikłała zagadkę swojej przeszłości. Nie chcę zdradzać kluczowych wątków, jednak mogę Was zapewnić, że akcja niejednokrotnie przybierze całkiem nowy, niespodziewany obrót. Ciężko było mi oderwać się od lektury chociaż na chwilę. To pozycja, która z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom thrillerów i powieści grozy.

Oprócz książki pokusiłem się również, aby obejrzeć ekranizację „Before I Go to Sleep” ze zjawiskową Nicole Kidman oraz Colinem Firthem i Markiem Strongiem w pozostałych rolach. Za reżyserię odpowiada Rowan Joffé. Jeśli macie okazję sięgnijcie zarówno po książkę, jak i film, jestem przekonany, że po przeczytaniu lektury i seansie będziecie niezwykle usatysfakcjonowani.

Słyszałam o filmie, wiedziałam o książce. Plany były i na to i na to i tak na planach spoczęłam. Aż w końcu powiedziałam dość! A jako, że tych pierwszych praktycznie nie oglądam za to drugie czytam nałogowo wybór był prosty - książka. Przez myśl przeszło mi pytanie czego się spodziewać, co będzie się kryło na kartach tej powieści, czy będę zadowolona i czy to co czytałam o tej pozycji to prawda.

Christin ma dni gdy budzi się pewna, że wieczorem przesadziła z alkoholem i znalazła się w obcym domu i u obcego faceta. Codziennie od nowa musi przyswajać informacje, że śpi we własnym łóżku z mężem z którym spędziła całe życie. Niestety nie pamięta ani jego, ani domu anie tego kim jest. Nie wie co robiła wczoraj, co jadła, co mówiła i czy z kimś się spotkała. Ale pomaga jej neurolog - doktor Nash. Zachęcił ją do pisania pamiętnika, by co dziennie zapisywała co robiła w ciągu dnia, czy coś jej się przypomniało - cokolwiek byle to notować, codziennie dzwoni do niej by poinformować gdzie ten pamiętnik się znajduje by mogła go uzupełniać na nowo. Ani o lekarzu ani o pamiętniku nie mówi mężowy - czuje, że tak będzie lepiej. Często przeraża ją fakt, że na samym początku brulionu ze wspomnieniami napisała: "Nie ufać Benowi". Dlaczego? I nagle okazuje się, że to co Chris się przypomina nie powiela się z tym co mówi jej mąż - mało tego ON nie tylko ją okłamuje, ale i nie może albo i nie che powiedzieć jej wszystkiego. Im więcej pytań ma kobieta tym mniej odpowiedzi udziela Ben. A wszystkie musi zadawać tak by nie zdradzić się, że sobie przypomina. I tylko nie wie dlaczego właśnie jemu - mężowy, partnerowi, przyjacielowi, opiekunowi - nie potrafi zaufać i powiedzieć nic nad to co mówi ON sam.

Do czego to wszystko doprowadzi? Jak wiele dzięki lekarzowi i pamiętnikowi przypomni sobie Christine?Czy dowie się co spotkało ją wiele lat temu? Co spowodowało, że jest w stanie takim, a nie innym? Komu i czy w ogóle kobieta będzie mogła zaufać i opowiedzieć o tym co ją dręczy, co jej się przypomina, a co tylko mgliście wydaje? Czemu im bliżej Christin jest prawdy tym bardziej jest ona nieprawdopodobna?

Pewnie jak ja pomyślicie - niesamowicie proste i łatwe życie - ale nie, bo ono jest tragiczne. Przyszło Wam do głowy to, że w takiej sytuacji każdy może powiedzieć wszystko, bo i tak nie pamiętacie tego co było kiedyś, a nawet wczoraj? Że to iż zapominamy to nie dar tylko przekleństwo?

Po przeczytaniu docenicie książkę za kilka rzeczy: pierwszą jest okładka, która zachęca do czytania, drugą ukryta na kartkach historia, trzecią niesamowite choć momentami wolne do czytania pióro pana Watsona i czwarte dla mnie najważniejsze - docenicie to co macie czyli PAMIĘĆ. Nie poprosicie i nie pomyślicie już nigdy o tym by zapomnieć, bo to dar, który nas definiuje i który potrzebny nam jest do życia!

Pamiętacie niezwykle ciepły film „50 pierwszych randek” o dziewczynie, która po nocy, budząc się, nie pamiętała co się wydarzyło poprzedniego dnia? W tej książce jest podobnie, tyle że nie jest tak miło i sympatycznie.

Jak byś się czuł budząc się w obcym łóżku, obok obcego człowieka, widząc w lustrze nieznaną twarz o dwadzieścia lat starszej osoby? Jak odzyskać prawdę o sobie, kiedy noc zawsze zabiera odkryte każdego dnia skrawki wspomnień? Kiedy codziennie rano widzisz zostawioną sobie wiadomość – nie ufać jedynej osobie, która z Tobą mieszka. To codzienność głównej bohaterki, która walcząc o odzyskanie każdej zapomnianej minuty swojego życia, pisząc ukryty pamiętnik powoli odkrywa, że nic co codziennie słyszy od męża nie jest prawdą.

Książka ciekawie napisana, z dobrze prowadzoną opowieścią, co powoduje, że kolejne strony pochłania się bardzo „łapczywie”.