Zakręty losu. Tom 1

Ta znajomość zaczęła się jeszcze w klasie maturalnej. Wielkie uczucie, tragedia, wyrzuty sumienia. Spotykają się 13 lat później, po przeciwnej stronie barykady, a dokładnie po przeciwnych stronach sali sądowej. Ona nie zdaje sobie sprawy z kim zadziera, on jest aż za bardzo świadom o co toczy się gra...

Ojciec Kaśki powtórnie się żeni, co skutkuje przeprowadzką do Anki i jej zmanierowanej córki Gośki. Nowa przyrodnia siostra nie pała do dziewczyny sympatią, a sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, gdy z powodu Kaśki Krzysiek zrywa z Gośką. Choć związek ten nie był oparty na uczuciu, a bardziej obowiązku, rodzi to komplikacje.

W tym samym czasie Gośka ponownie zaczyna spotykać się ze starszym bratem Krzyśka. Łukasz już raz wpędził ją w narkotyki, a sytuacja zatacza krąg. Gośka popełnia samobójstwo, a Kaśka zrobiła coś, co się do tego przyczyniło. Nie umie sobie z tym poradzić i z dnia na dzień się wyprowadza.

Po 13-stu latach Kaśka wraca, aby jako prokurator poprowadzić głośną sprawę mafii narkotykowej. Krzysiek ma bronić oskarżonych w tej samej sprawie.

Łukasz ciśnie brata w sprawie procesu. Kiedy na jaw wychodzi, że Kaśka wróciła i to ona jest oskarżycielem, mężczyzna nie zawaha się sięgnąć po wszelkie metody, aby tych dwoje odpowiednio zmotywować.

Ta wciągająca książka podzielona jest na dwie części. Nie dajcie się zwieść tej pierwszej, poświęconej uczuciu dwojga nastolatków. To nie jest młodzieżówka 🙂 Druga część poświęcona jest akcji, kiedy bohaterowie są już po 30stce. Niezależnie od tego ile lat mają Kaśka i Krzysiek, ich relacja od początku napotyka przeszkody, co czyni powieść niezwykle intrygującą. Kiedy w ich otoczeniu pojawiają się narkotyki i przestępcy, niepokój nie przestaje ich opuszczać, a podejmowane decyzje zdają się jeszcze trudniejsze. Autorka bardzo fajnie przeplata wątki obyczajówki, dramatu, a nawet odrobiny sensacji. Dzięki temu mamy zaprezentowany szeroki wachlarz emocji, sporo akcji i nie wiadomo kiedy docieramy do końca historii. Uwielbiam takie połączenia.

Historia zaczyna się od momentu młodości bohaterów. Tata Kasi poznaje nową kobietę, i postanawia ułożyć sobie z nią życie. Wprowadzają się do jej domu, i w ten oto sposób Kaśka na nowym terenie całkiem niespodziewanie poznaje Krzyśka... Oboje wpadają sobie w oko.. jednak ich los nie jest dla nich łaskawy już od samego początku.. pierw muszą pokonać obecne przeszkody, w końcu Krzysiek już się z kimś spotyka... Poza tym, każda rodzina ma swoje sekrety, problemy... Nic nie jest takie proste jak nam się wydaje .. Gdy dochodzi do tragedii dziewczyna nie wytrzymuje napięcia i postanawia wyjechać ..

Po trzynastu długich latach, los znowu próbuje połączyć drogi tych dwojga ludzi .. Choć są już zupełnie inni, mają swoje poukładane życia .. namiętność wybucha ponownie, ale czy taka historia może się dobrze skończyć? W końcu tyle już przeszli... 🤫

Ach, co to były za emocje! Od pierwszych stron zostałam wciągnięta na maksa w tą historię, mocno przeżywałam i kibicowałam bo taka miłość się nie zdarza! A potem z każdą kolejną chwila, akcja tylko nabierała tempa, książka czytała się sama i nie dała się odłożyć na później..Autorka zaserwowała tutaj bohaterom prawdziwe piekło, ale pokazała też jedną bardzo ważną rzecz. Miłość moi drodzy.. taka prawdziwa, zawsze się odnajdzie, zrozumie i obroni .. tylko na taką miłość trzeba czekać, czasami latami .. ale zdecydowanie warto! Piękne przesłanie wyniosłam z tej historii.. i aż boję się czytać kolejnej części, bo nie wiem co tam zastane, szczególnie po zakończeniu które zdecydowanie znowu podkręciło atmosferę!

Jeśli chcecie przeczytać historię miłości ludzi, którzy wiele przeszli, walczyli o siebie samych i o siebie nawzajem to zdecydowanie polecam!

Historia pełna dramatów rodzinnych, rozterek miłosnych, trudnych wyborów, smutku, łez, ale i miłości. Cała gama emocji, która zamknięta jest w tej niepozornej książce.

Jest to pierwszy tom cyklu „zakręty losu”. Cała trylogia jest pięknie wydana, i już nie mogę się doczekać, aż sięgnę po tom II. Szczerze mówiąc trochę się obawiam co tam autorka dla nas przygotowała…, ale jestem gotowa na wszystko!

W tym tomie dużo się działo. Mimo, że jak dla mnie lepsza była druga połowa, książkę oceniam jako dobrą. I chcę więcej.

Każdy bohater był fajnie wykreowany. Miał swoje za uszami. Nikt nie jest idealny, prawda? Ci bohaterzy mieli to coś. Coś, co sprawiało, że nawet najgorszemu bandziorowi i łobuzowi mimo swojego zachowania i swoich decyzji w pewnym momencie życzyłam dobrze i było mi go szkoda.

Dużo się tutaj działo, co jest zdecydowanie największym plusem w tej książce. Pewne sytuacje sprawiły, że zbierałam szczękę z podłogi.

Zakończenie? Nie da się przejść obojętnie. Szybko chwytam za kolejną!

Współpraca barterowa.

Stosunkowo późno sięgam po cykl Agnieszki Lingas - Łoniewskiej pod tytułem ‘’Zakręty losu”, zwłaszcza, że znajdują się w niej motywy, które bardzo lubię w literaturze. Autorka zawarła tutaj nie tylko romans, ale także mafię, która zawsze upomni się o swoje. Życie bywa okrutne i niezwykle trudne nawet dla młodych ludzi. Kilka złych wyborów potrafi zaważyć na jego całości. Czasami może wydawać się to wręcz niepojęte, ile konsekwencji i jaka ich ciężkość pozostaje z nami przez dalsze etapy życia. Muszę przyznać, że trudno jest trudno zakwalifikować ją jednoznacznie do określonego gatunku, ponieważ wykracza poza sztampowe schematy. To nie tylko powieść obyczajowa, romans, czy sensacja, czym jest dla Was? Chyba każdy z nas wyciągnie z powieści to, co mu się najbardziej podobało, na czym najbardziej się skupi w chwili czytania.

Opowieść zaczyna się dość niewinnie, opisuje historię nastoletniej Kasi, której życie nie oszczędzało. Kiedy była maleńka zmarła jej mama, po latach ojciec zaczął układać sobie życie na nowo. Trudno się temu dziwić, wychowywanie dziecka poświęciło sporo jego czasu, poznał Annę. Sprawy między nimi rozwijały się na tyle dobrze, że para postanowiła się pobrać. Dziewczyna przeprowadza się wraz z ojcem do sporego domu należącego do Anny. To dość spora zmiana, zwłaszcza, że ciągnie za sobą przeniesienie do innej szkoły, a także dogadanie się z przyrodnią siostrą Małgosią, która nie pała do niej szczególną sympatią. Wśród nowych znajomych pojawia się Krzysztof Borowski, który zaczyna budzić w niej nieznane dotąd uczucia. Jest jednak w pewnym stopniu zakazanym owocem, ponieważ spotyka się z Małgosią. Czy ten związek przetrwa? Co jeśli to uczucie nie jest jednostronne? Jakie trudne przyniesie za sobą konsekwencje? Krzysztof zostawia Gosię dla jej przyrodniej siostry, co sprawia, że życie porzuconej dziewczyny się komplikuje. Właściwie na własne życzenie spada w dół, z którego nie ma powrotu. Zaczyna się spotykać z bratem byłego chłopaka, Łukaszem, który do aniołków nie należy. Jest związany z narkotykowym biznesem, do którego miała już wcześniej ciągoty. Stare nawyki nie wróżą niczego dobrego. Rozpoczyna się jazda po równi pochyłej, a to nie zwiastuje niczego dobrego. Skrzywdzona Gosia próbowała dać upust cierpieniu, jednak najbardziej w tym wszystkim raniła samą siebie. Pogoń za narkotykami poprowadziła ją ku autodestrukcji. Śmierć Małgosi zmienia wszystko i sprawia, że Kasia targana wyrzutami sumienia wyjeżdża aż na trzynaście lat, jednak karma bywa okrutna i potrafi się upomnieć o swoje. Powrót do rodzinnego miasta zwiastuje kłopoty, a może coś zupełnie innego? Jak myślicie?

„Zakręty losu” rozgrywają się zarówno w czasach młodości głównej bohaterki Kasi Matczak, jak i w chwili, kiedy mija trzynaście lat odkąd wyjechała, gdzie wraca jako dorosła kobieta, aby ponownie zmierzyć się z tym wszystkim, co zostawiła za sobą. Muszę to przyznać autorce, że jej powieści potrafią wciągnąć w swój świat, a bohaterowie zyskać sympatię. Myślę, że właśnie dzięki temu wkracza się w ich świat z takim zaciekawieniem i zainteresowaniem. W książce dzieje się naprawdę wiele, co sprawia, że nudzić z pewnością się nie będziecie. Zaciekawiła mnie historia braci Borowskich, którzy pochodzili z dobrego domu, a jednocześnie ich życie tak bardzo się od siebie różniło. Z naszej szarej rzeczywistości także znamy wiele takich opowieści, które ukazują, że czasami dobry, czy zły dom, z którego się pochodzi nie określa w pełni tego, kim można się stać. Świat jest pełen pokus, nasza wewnętrzna walka z nimi określa, kim możemy się stać. Nie chodzi tu już nawet o znalezienie się na samiutkim szczycie, ale o to, by nie znaleźć się na samiutkim dnie.

Pierwszy tom „Zakrętów losu” obudził we mnie emocje, do których przywykłam czytając książki Agnieszki Lingas-Łoniewskiej, miło było sięgnąć po, coś co wyszło spod jej pióra wcześniej niż „Kastor”, „Pollus”, czy też „Saturn”, na którego czekam z pewną dozą ekscytacji. „Zakręty losu” to przyjemna książka, z którą miło spędziłam czas, zrelaksowałam się i chciałam poznać dalsze losy poznanych bohaterów. Całe szczęście, że dwa kolejne tomy na mnie czekały gotowe do przeczytania. Jeśli szukacie lektury, która jest emocjonująca i przy tym lekka, potraficie wczuć się w rzeczywistość wykreowaną przez autorkę, a przy tym jesteście miłośnikami jej powieści, to musicie sięgnąć i po tą powieść.

Od razu muszę się Wam przyznać, że jestem już po lekturze wszystkich trzech książek, ponieważ musiałam się dowiedzieć, jak dalej potoczą się losy głównych bohaterów. I niestety muszę stwierdzić, że pierwszy tom tej serii, chyba przypadł mi najmniej do gustu, ale od razu mówię, że nie jest to zła książka, bo bym skłamała. Po przeczytaniu „Zakrętów losu” zrozumiałam też, dlaczego ta autorka otrzymała miano „dilerki emocji”, bo w tej serii Agnieszka Lingas – Łoniewska po mistrzowsku gra na emocja czytelnika. Podoba mi się też to, że wszystkie książki tej pisarki napisane są prostym językiem, przez co czyta się je bardzo szybko.

W „Zakrętach losu” dzieje się dużo, ale jest to tak opisane, że można spokojnie zaczerpnąć oddech pomiędzy jedną a drugą nowiną, jaką serwuje nam Agnieszka Lingas – Łoniewska. Całą tę historię czytałam z ogromnym napięciem, ponieważ zastanawiałam się czym jeszcze może mnie zaskoczyć ta autorka. W tej książce było kilka przewidywalnych scen, ale jest ich naprawdę niewiele. Początek w ogóle nie zapowiadał tego, jak dalej potoczą się losy głównych bohaterów i jak zakończy się ta książka. Muszę przyznać, że jestem pod wrażeniem rozwoju akcji w „Zakrętach losu”.

Pierwszy tom tej serii jest podzielony na dwie części, pomiędzy którymi jest trzynaście lat różnicy. Powiem Wam, że bardzo podoba mi się ten zabieg, ponieważ idealnie ON pasuje właśnie do tej książki.

Postacie opisane w „Zakrętach losu” są bardzo wyraziste. Według mnie niektóre ich zachowania były irracjonalne, co lekko mnie irytowało, ponieważ niepotrzebnie komplikowali oni sobie życie. Mimo to, otrzymujemy w tej historii konkretnych bohaterów, których czytelnik zapamięta na bardzo długo.

"Zakręty losu" to pierwsza część niezwykle emocjonalnej, pełna uczuć i zwrotów akcji opowieści o miłości, lojalności, trudnych wyborach i codzienności, która zaskakuje swoją złożonością. Kaśka i Gośka to dwie nastolatki, które nie darzą się sympatią ale zostają przyrodnimi siostrami. Krzysiek - obecny chłopak Gośki zakochuje się w Kasi co staje się przyczyną wielu zmian w dotychczasowym życiu wszystkich bohaterów. Nie będę rozpisywać się na temat fabuły książki i odeślę Was do opisu na stronie wydawcy. Napiszę natomiast, że "Zakręty losu" to dość zgrabne połączenie literatury obyczajowej i romansu z wątkami kryminalno-sensacyjnymi. Znajdziemy tutaj wiele różnych odcieni miłości od niewinnego, młodzieńczego zauroczenia do nieszczęśliwej miłości prowadzącej do tragicznych wydarzeń. Nie bez powodu Agnieszka Lingas-Łoniewska uchodzi za dilerkę emocji - w książce z pewnością ich nie brakuje i każdy znajdzie coś dla siebie. Barwni, budzący wiele uczuć bohaterowie, wartka i interesująca fabuła oraz liczne zwroty akcji sprawiły, że książkę pochłonęłam niemal w jeden dzień. Jedyne co budzi moją wątpliwość to fakt czy książkę możemy zaliczyć do gatunku z pogranicza kryminału/ sensacji, bo tak właśnie przyporządkowana była na stronie empiku. W mojej opinii zdecydowanie nie. Jest to raczej, tak jak wspomniałam wcześniej, lekka, przyjemna literatura obyczajowa z nielicznymi wątkami sensacyjno-kryminalnymi. Myślę, że wielbiciele obyczajowo-romansowej twórczości autorki znajdą tutaj to czego szukają i to co tak kochają, a fanów mrocznych, mafijnych wątków odsyłam raczej do innych pozycji.

Agnieszka Lingas-Łoniewska ma na swoim koncie ponad trzydzieści powieści, przez lata doczekała się sporej grupy wielbicieli i zwana jest przez nich „Dilerką emocji". Wydawnictwo Burda właśnie wznowiło jej popularną trylogię o braciach Borowskich „Zakręty losu".

Już same okładki przyciągną wielbicielki opowieści romantycznych. W pierwszym tomie poznajmy Katarzynę Matczak i Krzysztofa Borowskiego. Spotykają się w klasie maturalnej, gdy Kasia - Katka przeprowadza się wraz z ojcem do macochy i jej córki Małgosi. Wydaje się, że nic tej miłości nie może zniszczyć niestety pojawia się starszy brat Krzyska - Łukasz i świat narkotyków. Jak rodzinna tragedia wpłynie na młodych zakochanych, czy będą umieli po latach się odnaleźć?

W drugim tomie pt. „Zakręty losu. Bractwo krwi” Kasia z Krzysztofem prowadzą kancelarię prawniczą. Nie wiedzą, co się dzieje z Łukaszem. Nagle Krzysztof dostaje propozycje prowadzenia podejrzanej sprawy. Odmowa może źle się skończyć dla jego rodziny. Tymczasem pojawia się Łukasz, który pod zmienioną tożsamością ma pomóc rozwikłać sprawę handlu żywym towarem. Na jego drodze pojawia się Ilona - kobieta maltretowana przez męża. Czy będzie jego szansa na odkupienie win? Jak potoczą się losy bohaterów?

W trzecim tomie „Zakręty losy. Historia Lukasa” poznajemy dokładnie naszego mrocznego, ale i tajemniczego bohatera, jakim był Łukasz Borowski. Jest to bezpośrednio jego relacja, więc możemy poznać jego uczucia, motywację. Zobaczyć czym się kierował, dlaczego był, jaki był i co sprawiło, że zapragnął się zmienić.

„Zakręty losu” to ciekawa pozycja dla osób lubiących ciekawe romantyczne historie. Książki czyta się szybko i przyjemnie. Pani Agnieszka Lingas-Łoniewska pięknie opisuje uczucia między dwojgiem ludzi, miłość, ale też więzy braterskie. Dzięki wątkom sensacyjnym historia jest ciekawa i dynamiczna. Czytając te powieści, można na chwilę zapomnieć o szarej rzeczywistości i zatopić się w świecie stworzonym przez pisarkę.

Mika, lat 17

źródło: [Adres usunięty]