Zaklinacz koni

,,Kiedy oszalały koń stanął dęba, dziewczyna spadła z siodła i potoczyła się po drodze. Przednie kopyta zaczęły opadać, ale ciężarówka niemal już go dosięgnęła. Wayne zobaczył, jak zwierzę znowu poderwało łeb i odbiło się z tylnych nóg. Pielgrzym nie dotknął nawet atrapy chłodnicy, zupełnie jakby pokonywał przeszkodę, ale przednie podkowy uderzyły w maskę i sunąc po niej w snopie iskier, ugodziły w przednią szybę, tak że Wayne przestał cokolwiek widzieć poprzez sieć malutkich fragmentów szkła. Gdzie dziewczyna? Musiała leżeć na drodze tuż przed nim... A może pod nim".

Słyszałam, że był film na podstawie książki, tyle tylko, że ja go nie oglądałam i nawet o nim nie słyszałam. Bardzo jednak lubię, kiedy w książkach występuje więź człowieka ze zwierzęciem. Tutaj ona zdecydowanie jest bardzo widoczna. Nic zatem dziwnego, że po wypadku oboje doznali traumy. Bardzo długo dochodzą do siebie i nic już nie jest takie, jak było wcześniej. Matka głównej bohaterki nie zezwala na uśpienie konia. Jeździ po całym świecie w poszukiwaniu kogoś, kto mógłby go przywrócić do zdrowia. Wciąż wierzy, że ktoś taki się znajdzie i razem z córką odzyskają zdrowie. Po długim czasie osobnik pojawia się na ich horyzoncie. Jest to mężczyzna, który podejmuje się tego zadania. Sposoby jego leczenia w niczym nie przypominają innych lekarzy. Wręcz bije od nich magia, która sprawia, że sami zaczynamy w nią wierzyć. Przyłapałam się na tym, że kibicowałam bohaterom, choć to przecież tylko książka, gdzie zakończenie było do przewidzenia. Całkowicie porwało mnie uczucie z jakim odnoszą się do siebie bohaterzy. Potrafią się poświęcić i walczyć do utraty tchu. Nie ma dla nich rzeczy niemożliwych, są tylko takie, do których spełnienia potrzeba nieco więcej czasu. Jak dla mnie kwalifikuje się pod bardzo wzruszającą i przeszywającą nasze serca. Napisana lekkim stylem, choć niektórzy wypowiadają się tutaj z pewną wyniosłością. Czuć tutaj przenośnię do innej epoki, która swoją tajemniczością bardzo nas do książki zbliża.

Książka "Zaklinacz koni" zrobiła na mnie naprawdę duże wrażenie. Jest to piękna, pełna emocji i wzruszająca opowieść o tym, co w życiu jest naprawdę ważne. Nie tylko porusza temat powrotu do zdrowia psychicznego i fizycznego po przebytej traumie, ale również opowiada o szeroko rozumianej miłości - nie tylko do drugiego człowieka, ale też do zwierzęcia. Opowiada o cierpieniu i bólu, ale także o nadziei i walce o własne szczęście. Mimo, że pierwszy raz czytałam książkę dawno temu, to do dzisiaj wspominam ją z łezką w oku. Jest to jedna z tych książek, których się nie zapomina i do których zawsze chętnie się wraca.

„Zaklinacz koni” Nicholasa Evansa to książka pełna emocji. Historia opowiada o miłości, pasji, rodzinie, traumie i poczuciu straty. Autor pisze o tym wszystkim niezwykle emocjonalnie i dojrzale. Do tego przepiękne opisy przyrody i rancza w Montanie sprawiają, że na moment przenosimy się w niesamowite rejony, gdzie życie toczy się zupełnie inaczej niż u nas. Tam liczy się życie w zgodzie z naturą i samymi sobą, a zwierzęta towarzyszą człowiekowi na każdym etapie życia.

Tak naprawdę mamy tutaj do czynienia z wieloma wątkami.Czytając książkę niejednokrotnie się wzruszyłam, a w mojej głowię kłębiło się wiele myśli. Losy Grace, jak i sama bohaterka stały się mi bardzo bliskie. Całą sobą przeżywałam wydarzenia, które jej dotykały. Czytał o losach młodej dziewczyny na pograniczy życiu oraz śmierci, która traci w sobie iskierkę życia. Jej matka także była rozdarta i za wszelką cenę chciała uratować swoją córkę i jej najlepszego przyjaciela Pielgrzyma. Portery psychologiczne bohaterów są bardzo rozbudowane, a ich życie zmienia się wraz z rozwojem fabuły. Z losów bohaterów możemy czerpać bardzo wiele wartości i życiowych lekcji, a to wszystko za sprawą decyzji jakie przychodzi im podejmować.

„Zaklinacz koni” to wciągająca, poruszająca i przepiękna powieść obyczajowa z wątkiem romansu. Zajęła ona szczególne miejsce w moim sercu i jestem pewna, że nie raz jeszcze do niej wrócę. Jestem pewna, że gdy zaczniecie ją czytać nie będziecie w stanie się od niej oderwać i pozostać obojętnymi na losy Grace, Anne oraz Pielgrzyma. Polecam!

„Gdyby tylko można sprawić, żeby teraz trwało wiecznie.”

Grace to dziewczynka, która kocha konie. Pewnego razu dochodzi do dramatycznego skutkach wypadku. Ona i jej koń - Pielgrzym wpadają się pod koła ciężarówki. Obydwoje uchodzą z życiem, jednak odniesione rany, zarówno te fizyczne jak i psychiczne są bardzo ciężkie. Mają ogromny wpływ na życie Grace jak i jej najbliższych. Matka Grace – Anna widząc w jak ciężkim stanie jest Pielgrzym, nie zgadza się na uśpienie zwierzęcia. Wie, że śmierć ukochanego konia, będzie miała bardzo negatywny wpływ na córkę. Wyrusza w podróż przez pół Ameryki w poszukiwaniu zaklinacza koni – człowieka, który jest ich jedyną nadzieją i potrafi oddziaływać na psychikę koni.

Tom Booker, jest kowbojem mieszka w Montanie. Ten mężczyzna ma niesamowity dar i podejście do koni. Jest kimś w rodzaju końskiego psychoterapeuty. Z łatwością i wyczuciem potrafi porozumieć się z tymi cudownymi zwierzętami. Ma też ogromny, pozytywny wpływ na ludzi.

Klimatyczna powieść obyczajowa, z intensywnie nakreślonym romansem. Samych koni, obcowania z nimi było mi trochę mało. Ogromne poczucie straty, trauma po wypadku, nieuchronne zmiany jakie zachodzą w życiu bohaterów. Trudne relacje rodzinne, pełne nieporozumień i rozczarowań. Szukanie pomocy, pokonywanie własnych słabości. Głęboko ukryte ból i cierpienie. Piękne ranczo w Montanie, góry, niesamowite piękno otaczającej przyrody. Życie płynie tutaj zupełnie innym rytmem, a zwierzęta są nieodzownymi towarzyszami ludzi. Trudna codzienność, wewnętrzna harmonia z sobą samym i otaczającą przyrodą.

Wciągająca, niebanalna, piękna, wzruszająca powieść obyczajowa, z wątkiem romansowym. Niesie nadzieję na lepsze jutro. Zakończenie było dla mnie sporym zaskoczeniem. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

"Zaklinacz koni" zajmuje szczególne miejsce w moim sercu. To lektura, która jako jedna z pierwszych pokazała mi magię zamkniętą w słowie pisanym, to również historia, która jest mi bardzo bliska przez podjętą tematykę oraz sposób jej przedstawienia. Muszę również przyznać, że najnowsze wydanie prezentuje się wręcz wspaniale i już na pierwszy rzut oka kusi czytelnika, by ten zagłębił się w lekturze.

Piękna szata graficzna oraz twarda oprawa skrywają w sobie również wyjątkowe wnętrze. Nicholas Evans może pochwalić się licznymi dobrze napisanymi książkami na swoim koncie, ale ta jedna ma szczególne znaczenie, przynajmniej dla mnie, a przez to jednocześnie uważam, że nie ma sobie równych. To piękna opowieść o pasji, miłości, rodzinie oraz wyzwaniach, które przyszło pokonać bohaterom, napisane w piekielnie emocjonalny oraz dojrzały sposób.

Lektura niesie ze sobą mnóstwo wzruszeń oraz przemyśleń. Żadnego czytelnika nie pozostawi obojętnym na losy Grace, nastolatki, której świat wywrócił się jednego śnieżnego poranka. Wybrała się na przejażdżkę wraz z Pielgrzymem, swoim koniem, ale nie spodziewała się, że ich trasa zakończy się pod kołami ciężarówki. Matka dziewczyny nie zgodziła się na uśpienie konia, chociaż ten był bliski śmierci a za to zdecydowała się wraz z córką i jej przyjacielem pokonać tysiące kilometrów, by odnaleźć Zaklinacza, który pomoże Pielgrzymowi a tym samym również Grace.

Być może widzieliście ekranizację, która jest cudowna, ale zapewniam, że to pierwowzór, czyli książka, ma tutaj najwięcej do powiedzenia. Autor w niezwykle plastyczny oraz pełen emocji sposób opisuje losy młodej dziewczyny na pograniczu życia oraz śmierci, która traci sens wszystkiego i nawet jej najwierniejszy przyjaciel nie jest w stanie odmienić jej podejścia. Pielgrzym walczy o życie, staje się nieufny a wręcz niebezpieczny a Annie, matka Grace czuje się wewnętrznie rozdarta. Obserwujemy więc wiele wątków, które swój początek mają w psychice bohaterów a profil psychologiczny każdego z nich to skarbnica wiedzy, wartości oraz lekcji życia z których czerpać możemy dowoli, ponieważ postacie zmieniają się dynamicznie wraz z rozwojem fabuły oraz zachodzących w ich życiu zmian. Czy podejmują słuszne decyzje? Czy ich historia potoczyłaby się inaczej, gdyby każdy z nich obrał inną drogę? W głowie czytelnika rodzi się wiele pytań, ale odpowiedzi na nie możemy szukać jedynie w naszym sercu.

Piękna, wielowymiarowa, piekielnie wartościowa oraz szczera historia o przeżytej traumie, utraconej pasji, wystawionej na próbie miłości w wielu odsłonach. "Zaklinacz koni" to powieść, która rośnie wraz z czytelnikiem, która za każdym razem uczy go czegoś nowego i nigdy nie pozostawia obojętnym na losy Grace oraz Annie. Nicholas Evans napisał jedną z najpiękniejszych powieści, która nigdy nie przejdzie w zapomnienie.