Zaginiona siostra

Tracy Buchanan to bestsellerowa brytyjska autorka powieści obyczajowych. Wcześniej pracowała jako redaktorka magazyny podróżniczego, a teraz zaskakuje swoich czytelników kolejnymi powieściami. Na swoim koncie ma wiele pozycji, które w większości niestety nie zostały przetłumaczone na język polski.

„Zaginiona siostra” to historia przedstawiająca losy dwóch kobiet – matki (Sellmy) i córki (Becky), osadzona w dwóch liniach czasowych. Pierwsza perspektywa ukazuje wydarzenia z 1991 r., w której to poznajemy życie Sellmy, trudy macierzyństwa, problemy w małżeństwie, a także jej blokadę pisarską. Wszystko zaczyna się w niewinny wieczór, który spędza razem ze swoją rodziną nad urokliwą promenadą. Nagle w oddali słychać przeraźliwy krzyk topiącego się dziecka, a w oddali widnieje postać tajemniczego mężczyzny, który według opinii publicznej „chodził po wodzie”. Okazuje się ON nowym mieszkańcem, który w pobliskiej jaskini skupia wokół siebie grupę artystów. Według innych mieszkańców nowo powstałe zgrupowanie to zwyczajna sekta. Na skutek wielu wydarzeń Sellma odwiedza ową jaskinię i czuje, że znalazła przysłowiowe „swoje miejsce na ziemi”. W drugiej linii czasowej ukazana została historia jej córki. Jak się okazuje, dziewczyna wychowywała się wyłącznie z ojcem, a matki nie widziała od lat. Pewnego dnia odbiera telefon, a po drugiej stronie słyszy głos rodzicielki i wiadomość - „Umieram. Rak”. W dalszej części książki odkrywane są kolejne informacei, do których nawiązuje tytuł.

„Zaginiona siostra” to moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki, ale mam nadzieje, że nie ostatnie. Bardzo podoba mi się jej styl pisania, gdyż widać bogate słownictwo autorki, a także zamiłowanie do pięknych krajobrazów. Urzekły mnie rozległe opisy przestrzeni. Unikalna wydała mi się przedstawiona historia, a wątek jaskini uważam za wyjątkowo niekonwencjonalny. Na początku byłam nieco uprzedzona, gdyż posądzałam jej mieszkańców za członków makabrycznej sekty. Historia dość powolnie się rozwija, ale każda kolejna strona zawiera kolejne informacje, które ostatecznie łączą się w logiczną całość. Jedynym elementem, do którego mam „jakieś, ale” jest tytuł. Więcej w książce jest opisów życia kobiet i podróży w piękne miejsca, a nie rzeczywistego szukania siostry.

Julia G.

Szkolny Klub Recenzenta

Pomyślałam, że czasem będą się u nas pojawiały recenzje książek dla dorosłych, dlatego mająca niedawno swoją premierę „Zaginiona siostra” ten nowy zwyczaj zapoczątkuje. Żeby nie było, także i tutaj pojawia się temat dziecka i jestem przekonana, że przeczytacie z przyjemnością. To książka, w której głównym tematem jest niełatwa relacja rodzinna. Matka, która aby ocalić siebie poszła własną drogą zostawiając dziecko z ojcem i córka, która mimo iż ułożyła sobie życie, w głębi serca ma o to odejście olbrzymi żal. Ich kontakty stają się sporadyczne i wymuszone. Mijają lata i pewnego dnia dorosła już Becky odbiera telefon od mamy, która prosi ją o ostatnią przysługę. Jest już dla niej praktycznie obcą osobą, ale postanawia spełnić jej życzenie. Umierająca rodzicielka napomyka jednak o czymś, przez co spokojne dotychczas życie Becky staje na głowie. Nasza bohaterka wyrusza w podróż po świecie, w poszukiwaniu siostry, o której istnieniu nie miała pojęcia. Podążając śladami przeszłości matki poznaje jej życie i odkrywa motywy jej postępowania. Czy je rozumie? Im więcej kilometrów pokonuje, tym wszystko robi się bardziej zagmatwane. Bo czy racjonalista potrafi pojąć potrzebę życia w komunie w opuszczonej jaskini? Albo wytłumaczyć, jak można zostawić spokojne, ustabilizowane życie i małe dziecko i spełniać marzenia? Czy naprawdę bieg za marzeniami wart jest utraty normalności? Chłodnej i zdystansowanej Becky z trudnością przychodzi zrozumienie tego.

Wbrew pozorom książka nie jest łatwa; zmusza do refleksji i ukazuje zupełnie nieznany świat. Jestem jednak pełna podziwu dla Autorki, której idealnie udało się przedstawić ciemną stronę macierzyństwa - tę, o której wszyscy wiemy, ale tak rzadko mówimy głośno. Negatywne emocje, lęk związany z macierzyństwem i idąca z nim łeb w łeb frustracja zdarzają się często, dlatego tak ważne jest niezamiatanie problemu pod dywan. Ukazanie tego jest ogromną zaletą książki.

Akcja toczy się szybko, więc na pewno nie znajdziecie czasu na nudę. Narracja dwuosobowa: poznajemy historię podróży Becky, a także opowieść o życiu jej matki, Selmy. Są rodzinne dramaty, kłamstwa, manipulacja, trudne wybory, wielka miłość, samotność i tragedia. I to od czytelnika zależy opinia, jaką wystawi i matce i córce, chociaż od razu powiem, że ocena, kto jest dobry, a kto zły, wcale nie przychodzi z łatwością. Obie bohaterki, choć tak różne, są prawdziwe, a ich historie są kumulacją życiowych doświadczeń, oczekiwań i pragnień. Strona po stronie odkrywają się tajemnice, a zakończenie? Zakończenie jest nieoczekiwane, zaskakujące i…intryguje!

Książka konkretnych rozmiarów, dzięki Wydawnictwu Literackiemu jest pięknie wydana. Miękka okładka ze skrzydełkami, a w środku standardowej wielkości czcionka. Polecam wszystkim tę wspaniałą literacką podróż ukazującą nie tylko tajemnicze, piękne jaskinie, ale także złożoność ludzkich charakterów i nie zawsze łatwe relacje z rodzicami. Ciekawe, czy odnajdziecie tam siebie.

Becky – porzucona kiedyś córka. Selma to matka, która porzuciła córkę. Na pierwszy plan wybija się historia Selmy oraz wydarzenia z 1991 i 1992 roku. Na drugim planie są poszukiwania Solar latem 2018 roku.

Tracy Buchanan pozwala czytelnikowi wniknąć w tę historię. Choć początkowo jest zaskakująca i nieprawdopodobna, po chwili można się zanurzyć w wydarzeniach i przeżywać dylematy razem z wszystkimi bohaterami. Autorka nie ocenia w żaden sposób postawy Solar i Becky – pozostawia to czytelnikom.

Książka jest napisana z niebywałą lekkością, choć porusza trudne zagadnienia. Jej akcja rozgrywa się w nieznanych dla czytelnika i nieprawdopodobnych okolicznościach życia w jaskini.

Czytając Zaginioną siostrę miałam poczucie, że cała fabuła jest bardzo przemyślana, a każdy wątek – nawet ten, który wydaje się mało istotny – tworzy spójną całość.

"Zaginiona siostra" porusza zagadnienia, w których mogą się odnaleźć w szczególności mamy. Skłania do refleksji nad ograniczeniami, jakie są postawione matkom. Czy ma prawo postawić swoje marzenia ponad rodzinę? Jaka jest rola męża w realizacji marzeń żony? Bohaterka tej powieści – Selma – staje przed dylematem, co jest ważniejsze: ona jako matka czy ona jako człowiek mający swoje pragnienia. Zmaga się z depresją poporodową oraz jej skutkami – z czym zostaje całkowicie sama na całe lata.

"Zaginiona siostra" wzbudziła we mnie masę emocji. Choć Tracy Buchanan tego nie robi, mi trudno było czytać tę powieść bez oceniania bohaterów. Powieść może wzbudzić wiele emocji, gdy patrzymy na rolę matki, ojca, męża oraz żony. Niejednokrotnie podczas lektury byłam poruszona, zdziwiona i zła. Na końcu jednak miałam poczucie winy wobec Selmy. Zaskakujące zakończenie powieści wzruszyło mnie oraz skłoniło do wielu refleksji. Ostatnią scenę Zaginionej siostry mam w głowie do tej pory.

To moja pierwsza przygoda z autorką i muszę przyznać, że to nie był zmarnowany czas. "Zaginiona siostra" to przede wszystkim książka o miłości, o szukaniu siebie, o rozdarciu emocjonalnym.

"Komu zaufać, gdy zawiodła cię najważniejsza w życiu osoba"?

Dwie kobiety. Matka i córka. Ta historia jest przede wszystkim o nich. Becky dowiaduje się, że jej mama, z którą nie widziała się od lat jest umierająca. Selma porzuciła rodzinę i dołączyła do grupy, która mieszkała w jaskini. I dziwo Selma znalazła tam spokój i ukojenie. Na łożu śmierci wyznaje córce, że ma siostrę. Becky wyrusza na jej poszukiwania. I przy okazji poznaje matkę z innej strony.

Prawda może okazać się bardzo zaskakująca, a świat Becky może wywrócić się do góry nogami.

Jeśli szukacie historii, która jest owiana dużą dawką emocji i która skłania czytelnika do refleksji to koniecznie sięgnijcie po tą książkę. Jest świetna i wciąga od pierwszej kartki.

Zanim rozpoczęłam czytać, powieść autorstwa Pani Tracy Buchanan pt. '' Zaginiona siostra'' zauważyłam, że posiada ona na samym początku okładki zamieszczone słowa znanej mi autorki ze wcześniejszych przeczytanych przeze mnie dwóch powieści Pani Kerry Fisher.

Zwróciłam uwagę również na to, że autorka ma właściwe podejście do swojego czytelnika, gdyż ceni sobie jego refleksje po przeczytaniu książki. Cenię sobie to bardzo u autorów z tego względu, że to dobrze o nich świadczy, a szacunek dla czytelnika jest ważny, bo ON odrywa znaczącą rolę jako jego główny odbiorca.

Mam możliwość poznania twórczości autorki, której twórczości do tej pory nie znam, a przyznam, że ona tworzy w swej powieści klimat godny zainteresowania ze względu na nadany i tajemniczo brzmiący jej tytuł.

Rozpoczynając, czytanie tej powieści zastanawiałam się, jak będą prezentowały się losy u głównych bohaterów, co ich spotka, jakie będą mieli podejście do życia, czy będą pomocni, otwarci, wrażliwi oraz odważni, aby pokonać swoje słabości.

Główną bohaterkę Becky poznajemy głębiej, kiedy ukończyła studia medyczne, pracuje w swoim wyuczonym zawodzie lekarza weterynarii. Realizuje się zawodowo i spełnia. W życiu prywatnym bywa nieco inaczej. Ma ona znakomite relacje z pacjentami, z ich zwierzątkami. Jest samotna, ale opiekuje się trzema pieskami w domu, z którymi ma znakomity kontakt. Zawsze może liczyć na pomoc sąsiada, gdy wymaga tylko tego sytuacja.

Selma mama Becky, gdy na początku, ją poznajemy, to jest bardzo szczera w wyrażaniu swojego zdania, otwarta w relacjach towarzyskich, chętnie dokonuje charakterystyki wyglądu sytuacji, lubi przewodzić, kobieta z mocnym charakterem, określiłabym ją, że posiada, dwie twarze tylko pozostaje pytanie zadać, która z nich jest bardziej korzystniejsza?

Powieść ta składa się z 40 rozdziałów, w których to z osobna są opisane losy mamy, córki oraz pozostałych występujących bohaterów.

Gdy dobrze się wczytamy, pomiędzy występującymi pomiędzy dialogami teksty bohaterów to bardzo łatwo jest, wywnioskować kto z bohaterów jest tym pozytywnym, a kto z nich tym negatywnym.

Czy tak od razu zmienią się losy bohaterów, kiedy dowiedzą się, że są ukryte sekrety rodzinne, które mogą coś zmienić, a może jednak nie?

Ta powieść podoba mi się, bo jest w niej coś takiego magicznego, a nawet, co lubię ten dreszczyk emocji oraz odkrywanie czegoś nowego na każdej z przeczytanych stron.

Bardzo dobrze została napisana powieść przez autorkę, a przede wszystkim trafnie skonstruowała do rozmów z bohaterami dialogi.

Jak najbardziej spodobała mi się ta powieść oraz opisywane w niej wątki.

Warto przeczytać tę powieść.