Zagadka drugiej śmierci, czyli klasyczna powieść kryminalna o wdowie, zakonnicy i psie (z kulinarnym podtekstem)

Lubię komedie kryminalne, a jeśli są dobrze napisane, to nawet bardzo lubię. Tym razem sięgnęłam po "Zagadkę drugiej śmierci" Karoliny Morawieckiej. I choć jest to już czwarta część serii, to podchodziłam do niej z wiedzą, iż nie trzeba czytać poprzednich tomów, aby zapoznać się z ostatnim. Główna bohaterka książki to Karolina Morawiecka. Tak, tak, dobrze czytacie. 😉 Autorka ma duży dystans do siebie, więc nazwała ją swoim imieniem i nazwiskiem, a na dodatek przedstawiła w dość zabawnym świetle. Fajnie to sobie wszystko wymyśliła. Tym razem Karolina, główna bohaterka, zaczęła uprawiać nordic walking, co dało jej świetną okazję do przeprowadzenia następnego śledztwa. Bez jej kobiecej intuicji policja nie dałaby sobie przecież rady. 😉 W historii pojawiają się dwa trupy, a zagadkę kryminalną, która może nie jest zbyt skomplikowana, aczkolwiek ciekawa, starają się rozwikłać dwie bohaterki. Jest przy tym dużo śmiechu, sarkastycznych odzywek oraz mnóstwo jedzenia! Oj, można podczas czytania tej książki zgłodnieć! Wątek kulinarny przewija się w dość znacznym stopniu, ponieważ Karolina często przygotowuje wyszukane dania, mające pomóc w śledztwie i zdobyciu informacji. 😉 O co chodzi? O tym musicie przeczytać już sami. Książka jest prześmieszna, lekka i przyjemna oraz mega pozytywna - po prostu kawał dobrej rozrywki. Uwaga! Czytanie "Zagadki drugiej śmierci" może powodować niekontrolowane wybuchy śmiechu. 😁 Polecam wszystkim, którzy chcą się nieco odstresować.

Kolejny kryminał za mną, a dokładniej komedia kryminalna, przy której czytaniu napewno zgłodniejecie. Nie miałam przyjemności zapoznać się z wcześniej wydanymi książkami z tej serii (a było ich trzy), ale śmiało można sięgnąć po tą pozycje bez znajomosci poprzednich dzieł autorki.

Książka zdecydowanie bawi, jest przepełniona sarkazmem, ogromem odniesień do literatury i całą masą porównań. Lekko przerysowana historia sprawia, że czytelnik z uśmiechem na ustach przechodzi przez kolejne stronice i ciagle nie ma dosyć. Jest to lekka powieść, pozwalająca się rozluźnić i nie wymagająca główkowania i typowania sprawcy. Co prawda są tutaj zagadki kryminalne, mamy dwóch nieboszczyków, ale również w książce występują dwie bohaterki, które cechuje doskonała intuicja i nieodzowna rola w pomaganiu policji. Bez nich żadne śledztwo nie byłoby poprawnie przeprowadzone ;) Sama intryga również nie jest zawiła i niezbyt emocjonalna, dlatego serce Wam mocniej nie zabije z niepokoju, ale może Was rozboleć brzuch, ze śmiechu. Bo miejscami można się ubawić. Do tego autorka musi mieć doskonałą wiedzę kulinarną, ponieważ przytoczone tutaj nazwy dań (szczególnie kuchni orientalnej), niejednokrotnie sprawiały, że od razu zaglądałam do „wujka Google”, by sprawdzić co to takiego jest! I powiem szczerze, że nabrałam kilku inspiracji! Do tego ogromnym plusem jest przypisanie głównej bohaterce swojego imienia i nazwiska oraz ... przedstawienie tej postaci w nie do końca idealnym świetle. Świadczy to tylko o ogromnym dystansie do własnej osoby i dojrzałości autorki, czego jej gratuluje.

„Zagadka drugiej śmierci” Karoliny Morawieckiej to czwarty tom cyklu o Karolinie Morawieckiej, wdowie po aptekarzu. I tak jak cały cykl, tak i ta książka jest naprawdę bardzo dobra! Bardzo oryginalna! To klasyczna powieść detektywistyczna z niesamowicie barwnym, barokowym stylem, z ciekawym i lekko uszczypliwym narratorem patrzącym z pobłażaniem na opisywane przez niego postacie. Tym razem wdowa po aptekarzu i siostra zakonna prowadzą dwa osobne śledztwa – jedna w parku w Ojcowie, druga w zakonie w Krakowie. Obydwa są ciekawe i zajmujące, a miejsca, w których się toczą pisane są bardzo przyjemnie i obrazowo. Całość czytałam z uśmiechem na ustach, to naprawdę pozytywna i lekka lektura! Uwielbiam cykl, uwielbiam postacie i uwielbiam kuchnię wdowy, która swoim talentem kulinarnym wspomaga inwigilowanie znajomych policjantów :) Jeśli jeszcze nie zaznajomiliście się z całym cyklem, to polecam jak najszybciej tę zaległość nadrobić! A ja czekam z niecierpliwością na tom piąty!

Karolina Morawiecka wie, że intuicja nigdy nie myli. A już na pewno nie myli w jej przypadku - kiedy kobieta wpada na trop, który w morderstwie może mieć kluczowe znaczenie...

*

Co to była za czytelnicza uczta! Postać pani Karoliny, kobiety o dużej nadwadze i lekko przesadzonym zmyśle detektywistycznym - kupiła moje serce od pierwszych stron! Ta książka to idealne podkreślenie mojego poczucia humoru, sarkastycznie, zabawnie z mocnym przerysowaniem śledzimy tu przebieg zdarzeń. Docierany do sedna sprawy w lekkim, nastroju, bez większej potrzeby skupienia się, ale z namysłem, co też przyniesie nowego dla Nas każda kolejna strona. Ogromnie polubiłam się z pobocznymi postaciami stworzonymi przez autorkę, im również nadała masę różnorodnych i barwnych cech, przez co całość skupiała uwagę nie tylko na pani Karolinie. Jak dla mnie kawałek dobrej, ironicznej a przy tym niesamowicie śmiesznej części z serii, choć poprzednich nie miałam przyjemności poznać. Poczułam jednak nierozerwalną więź z wdową po aptekarzu i jej ogromnym zamiłowaniu do jedzenia. Znajdziecie tutaj zupełne oderwanie od rzeczywistości, gdyż nawet smutne i ciężkie wydarzenia są tutaj przedstawione w sposób przystępny i taki, przy którym czytanie idzie w parze z lekkim uśmiechem na ustach. To napewno nie będzie moje ostatnie spotkanie z Karoliną Morawiecką, która jest zarówno autorką jak i bohaterką tej opowieści. Chwilami śmiałam się w głos z myśli i słów, jakie się tam pojawiały i uznaję przeczytanie książki jako świetną zabawę. Dzięki takim pozycjom coraz częściej zaczynam cenić komedie kryminalne. Polubiłam całą sobą to zacięcie w słowach, momentami czarny jak smoła humor i zdecydowanie zbyt wyraziste akcenty. Polecam z całego serca, napewno znajdziecie w niej ogrom śmiechu.

"Jeśli zależy ci na wykryciu tajemnic - rozmawiaj z ludźmi. Jeśli zależy ci na dyskrecji - skorzystaj z wyszukiwarki. Czy jakoś tak".

Jak to dobrze, że autorka zdecydowała się ponownie uśmiercić kogoś w okolicach podkrakowskiej Wielmoży. Precyzując - niedobrze, że ktoś umarł, ale z drugiej strony zagadka kryminalna podziałała zdecydowanie prozdrowotnie na Karolinę Morawiecką, wdowę po aptekarzu.

"Więcej ruchu, mniej serniczka"

Minęło już trochę czasu od ostatniego śledztwa, które rozegrało się podczas pamiętnego wesela. Kilka miesięcy detektywistycznej posuchy Karolina Morawiecka spożytkowała na doskonalenie swojej sztuki kulinarnej w zakresie kuchni libańskiej i izraelskiej, co sprawiło, że było jej 'trochę więcej' tu i ówdzie. Jednakże nie pozostała obojętna wobec kategorycznych zaleceń lekarskich i po kilku nieśmiałych próbach, powzięła decyzję o nordic walkingu. Oczywiście z pomocą nieodzownej siostry Tomaszy.

Ojcowskie trasy są ponoć najlepsze - niezbyt wymagające na początek, z urzekającymi widokami, jak się okazuje, na kolejne śledztwo. Podczas spaceru wdowa po aptekarzu, siostra Tomasza oraz dożyca Trufla odnajdują ślady, świadczące o zbrodni, lecz ani ciała, ani narzędzia zbrodni nie ma. Czy i tym razem Karolina Morawiecka będzie mieć rację? Niestety, zostaje z tą zagadką sama, gdyż siostra Tomasza i jej detektywistyczne zapędy są pilnie potrzebne w krakowskim klasztorze.

Gdy Sherlock zostaje bez Watsona

"Zagadka drugiej śmierci" - jest powieścią kryminalną pod pewnym względem wyjątkową. Tym razem wielmożański duet detektywistyczny zostaje rozdzielony. Sherlock będzie musiał podołać śledztwu bez Watsona, a Watson będzie szukał mordercy bez Sherlocka. Zresztą tytuł sugeruje dwóch nieboszczyków, co do śmierci których wątpliwości mają tylko nieliczni.

I nie umniejszając detektywistycznemu kunsztowi Karoliny Morawieckiej, byłam bardzo ciekawa jak siostra Tomasza poradzi sobie w samodzielnym śledztwie, i to w wielkomiejskim stylu. Śledztwo prowadzone pod presją czasu, wymagające dyplomacji, pomysłowości i popełnienia grzechu ciekawości, by siostra w końcu mogła poczuć, że koniuszek nosa swędzi ją niemożebnie a palce przyjemnie mrowiły. I wszystko pod bacznym okiem przełożonej, siostry Ryszardy! I z udziałem siostry Józefy i siostry Szymony!

Karolina Morawiecka wciąż w formie

W "Zagadce drugiej śmierci" nie ubyło ani grama z tego, za co polubiłam serię z Karoliną Morawiecką. A wręcz przeciwnie - mam wrażenie, że ta cześć jest jeszcze bardziej dopracowana pod wieloma względami. Uśmiechałam się pod nosem, będąc myślami to przy jednym, to przy drugim śledztwie, już nie wspominając o smakowitych opisach jedzenia. Karolina Morawiecka zaskakuje czytelnika co chwilę soczystymi opisami, zgrabnymi porównaniami, humorem sytuacyjnym, wyrazistymi postaciami i nieoczywistą zagadką kryminalną. Bo w końcu - było to morderstwo, czy nie...?

____

PS. Zacna rada od siostry Tomaszy dla kierowców:

"Głębia przytoczonego argumentu dotarła do podekscytowanej zakonnicy, która za kierownicą starała się nie przekraczać zawrotnej szybkości czterdziestu ośmiu kilometrów na godzinę w myśl zasady, że Święty Krzysztof może być zajęty, w przeciwieństwie do Świętego Piotra".

___